Nielubiana

uśmiechaj sie usmiechaj i jeszcze raz usmiechaj! To dobrze robi na pierwsze wrażenie

Mnie również początkowo nie lubią. Z czasem zmieniają pogląd o 180 stopni lub utwierdzają się w poprzednim. Zresztą ja reaguję podobnie zawierając znajomość z nowo poznaną osobą. O pierwszym wrażeniu trudno zapomnieć.
Nauczyłam się z tym żyć. Na szczęście nie potrzebuję wianuszka koleżanek. Prędzej czy później poznamy się z nowymi osobami na tyle by wyrabiać opinie na podstawie faktów a nie wybiórczych zachowań.

Sądzę, że Twoje znajome zdanie o Tobie wyrabiają poprzez pierwsze wrażenie, w jakiś sposób zniechęcasz wtedy do siebie ludzi jak ja, albo oceniają Cię przez pryzmat nietypowych sytuacji, w jakie jesteś uwikłana.

Czemu żyjesz myślą o zdaniu innych? Bądź sobą i przypadkiem nie zmieniaj się pod dyktando koleżanek. Akceptacja wywołana na przekór sobie nie odniesie pożytku.

Negatywnie reagują dziewczyny czy obie płci?

To jest naprawde trudne bo nawet nauczyciele mnie nie lubili nigdy. Chociaż sie starałami byłam pilna to czesto lubili jakies osoby po prostu lubiane przez ogół , i nawet lepiej je oceniali mimi mniejszej wiedzy.

Nie chciałam tego pisac, bo sadziłam że od razu ktoś pomysli o jaka biedna nikt jej nie lubi a ona mysli ze to przez zazdrośc...tutaj ludzie maja wieksze promlemy itd.  Nie jestem cud dziewczyną, mam kompleksy jak my wszystkie ale napewno sie czuje sie szara myszką. Mam tez swoje zdanie ale przestałam je głosno wygłaszac gdy uswiadomiłam sobie że często jest inne i że to nie jest dobrze postrzegane. Kiedyś słyszałam od jednego chłopaka że zna wiele dziewczyn ale odemnie nie może oderwać oczu że ja go intryguje. Kiedy idziej inny kolega zaczał wymieniac cechy idealnej dziewczyny jaka by chciał mieć, a na końcu podsumował...czyli powinna byc taka jak ty. Pochlebia mi to,nie powiem ale to sie nijak ma do mojego problemu. Kiedys myślałam że to faktycznie zazdrośc. Ale jest duzo ładniejszych dziewczyn które wchodza w nowe towarzystwo piorunem i chcociaż inne po cichu im zazdroszcza i ich nie lubia, to oficjalnie maja z nimi swietne stosunki.Ja bym nawet wolała taka obłude, bo swoich zaufanych ludzi mam prywatnie a w pracy czy szkole po prostu chce egzystować normalnie a nie jako odludek

Może teraz mnie wyśmiejesz, trudno...
Jednak są na tym świecie osoby, które otacza seks/zmysłowość/pewność siebie, których nie wolno łączyć z wyglądem (wg mnie to sprawka większej niż u innych dawki naturalnych feromonów). Takie osoby postrzegane są  jako bardziej atrakcyjne dla płci przeciwnej, a niebezpieczne i konkurencyjne dla tej samej płci.

I tak pewnie jest u Ciebie. Jedyną dziewczyną, jaka ośmieli się do Ciebie zbliżyć, będzie ta, która jest równie atrakcyjna. Tylko taka kobieta przedstawi Cię bez obaw swojemu facetowi, wyjdzie z Tobą na miasto itp. Dla reszty jesteś wrogiem, bo wystarczy, że pojawisz się w pobliżu, one już czują się zagrożone.

Jest coś w tym że boję sie oceny ludzi, tam gdzie nie mam juz "zaklepanego" swojego miejsca.  Jak byłam w piatej klasie podstawówki, to ni z tego ni z owego postanoweiłam się przepisać do innej szkoły. Pamiętam że żadnego kłopotu nie sprawiło mi zaklimatyzowanie się, choć byli ludzie tacy, którzy mnie lubili i tacy którzy nie. Ale może to zw na mlody wiek, kiedy jeszcze sie nie ma tak wyrobionych uprzedzeń. Co do tej zazdrości to może po części ma to takie podłoże, ale to mogłabym zignorowac i nie przejmowac sie zupełnie, martwi mnie bardziej ta blokada,która mi sie włacza w takich sytuacjach i "puszcza" dopiero po wielu miesiącach nieraz. To bardzo utrudnia mi życie bo zamiast sie skupic na szkole czy na pracy, to ja ciągle jestem w stresie,że jestem nielubiana i to z mojej winy bo albo nie umiem się otworzyć, albo mam coś odpychającego w sobie itd.
Pani Marto, z tym że wiekszość ludzi ma przychylne nastawienie do obcych, nie moge się zgodzić...To tak jakby papuga,która uciekła z klatki  przed otwarte okno, starała sie dołączyć do stada wron....
Dziękuje bardzo za odpowiedż na posty,troche mi ulżyło chociaz problem nadal jest...

Duzo ludzi wyrabia sobie zdanie o kimś po pierwszym razie,często też na podstawie róznych stereotypów. Potem juz go nie zmienia choćby niewiem co. Wiem że to swiadczy  o jakiejs powierzchowności a nawet ograniczeniu,no bo żeby poznac czlowieka potrzeba lat żeby poznać jego wnętrze, zachowanie w pewncyh sytuacjach. Nie wszystko złoto co sie swieci, nie zawsze osoba usmiechnieta, rozgadana i z pozoru pozytywna i zyczliwa innym musi taka okazać się przy bliższym poznaniu. Jednak mimo tego ludzie wierzą temu swojemu pierwszemu wrażeniu. i na jego podstawie wyrabiaja osąd, który żeby zmienić trzeba sie nieżle nagimnastykować, a nieraz jest to zupełnie niemozliwe

Dokladnie w ten sam sposób sobie kiedyś  pomyslałam,że ludzie nie lubią osób szczerych,bezposrednich, i takich po których widac że sa obserwatorami.Bo taki obserwator może dostrzec w nich, to co ona chcą ukryć przed innymi. Takie osoby też nie wchodza nigdy w zadne bezposrednie konfrontacje, bo to mogłoby zagrozic tym że ich wady, słabości zostana zdemaskowane. Wiadomo że osoby oczytane, majace coś do powiedzenia, ambitne też mają nie za wesoło. Jak chodziłam do szkoły to wiele osób podczas kartkówek,coś tam na kartkach skrobało ze sciąg, których nawet porzadnie im sie nie chcialo zrobić, a ja pisałam to czego sie nauczylam nieraz na dwie trzy strony chociaz to była zwykła kartkówka 3 pytaniowa. I te osoby zabijały mnie wzrokim gdy to widziały. Łatwiej jest zazdroscić, nie lubić szukać na siłę w kims wad niż samemu się zabrac do roboty, prawda? Faceci tez nie lubia kobiet, które chca sie kształcic, robić karierę, mieć coś madrego do powiedzenia, bo czuja sie gorsi a wielu z nich ma szowistyczna potrzebe górowania nad kobietami. Oczywiscie nie uogólniam tu, bo tyczy sie to facetów zakompleksionych, którzy dla swoich kobiet musza byc panami i wyroczniami

Witajcie. Ja się nie zgodzę z tą szczerością. Mam przyjaciółkę w klasie która jest szczera aż do bólu i ..... jest bardzo lubiana, każdy zgadza się z Jej zdaniem. Co Ona nie powie to wszytscy: ja też tak uważam. masz rację etc. Odgrywa w szkole jak i poza nią rolę PROWADERA. Co do mnie... Też się czuję osamotniona i nie lubiana.  Nawet mama mi powiedziała, że jestem strasznie antypatyczna. Staram się cały czas żeby tak mnie nie dostrzegano a jednak... Jak jesteśmy w grupce i powiem coś ja, to nie ma żadnego komentarza. Zdarzy się raz na jakiś czas, że ktoś poprze moje zdanie, ale odrazu zerka na inne osoby czy i one mi przyznają rację a gdy panuje cisza ta osoba udaje, że nic nie mówiła. Strasznie jest mi ciężko. Nie chcę chodzić do szkoły. Mam wrażenie, że każdy wytyka mnie palcami i myśli sobie : ooo idzie autsajder. Cokolwiek powiem czuję, że potem jest komentowane. Jestem miła, uśmiecham się, ale to nic nie pomaga. Nikt się ze mną nie liczy. Nikt mnie nie szanuje. Dodam, że mam 17 lat. Pozdrawiam.

heheh mnie na początku ludzie też postrzegają jako wyniosłą, niezadowoloną wiecznie złą na coś itp. kiedy kogoś poznaje nie jestem w stanie być na tyle otwarta żeby ludzie mnie od razu polubili, musi minąć jakiś czas aż się do nich przyzwyczaję i sytuacja się zmienia....

Ja też nie jestem aż tak lubiana...z natury jestem bardzo nieśmiała, ale wyglądem właśnie nieśmiałej nie przypominam-lubię się mocniej pomalować, zrobić fajną fryzurę, ogólnie dbam o siebie i nie chwaląc się mam duże powodzenie u mężczyzn, i właśnie to mi też bardzo przeszkadza w kontaktach szczególnie z dziewczynami bo miałam takie sytuacje, że nieznajome dziewczyny zaczepialy mnie na ulicy i dogadywały coś, albo jak czasem ide na miescie i idzie dziewczyna z chlopakiem to widze strasznie wrogie nastawienie do mnie, kiedys spojrzalam na chlopaka jednej dziewczyny(zupelnie odruchowo) to wykrzyknęła na caly głos "co sie gapisz!!"Nie daje nigdy im zadnego powodu do zazdrosci bo nie gapie sie specjalnie na chlopakow innych dziewczyn, (ale nie bede tez chodzic z twarza w ziemi), ale one i tak traktuja mnie jak wroga.I czasem nie wiem naprawde jak sie zachowac gdy przechodze kolo takiej pary...Kontynuując wątek nieśmiałości to nie dość że jestem nieśmiała, to kontakty z dziewczynami są dla mnie bardzo trudne, gdyż poniewaz w konfrontacji z nimi też od razu się nastawiam  co one sobie pomyślą o mnie i jak na mnie patrzą...na studiach mialam w grupie same dziewczyny prawie i odczuwałam bardzo dużą wrogość-zakoumplowalam się tylko z tymi, z którymi mieszkałam bo mnie poznały i twierdziły, że jestem dobrą dziewczyną, która zawsze pomoże w potrzebie. W liceum z kolei w klasie kolegowałam się z prawie samymi chlopakami, bo dziewczyny mnie nie lubiały. Nie umiem sobie poradzić z tą nieśmiałością, która najbardziej się objawia w kontaktach z dziewczynami...prawie nie mam przyjaciół, a chciałabym mieć jakąś fajną kumpele, przy której moglabym czuć się swobodnie:(

Jest to tak zwany błąd pierwszego rzutu oka.. Patrzymy na kogoś i jeśli ta osoba nam nie przypasuje, pogłębiamy naszą negatywną ocenę w stosunku do niej. Człowiek jest tak dziwnie "urobiony", że pierwsze wrażenie jest dla niego najistotniejsze, dlatego tak łatwo wprowadzić go w maliny. Pozory mylą, i tak.. cicha myszka może być sex bombą, extra twardziel zupełnym tchórzem, a wyniosła dziewczyna sympatyczną i potrzebującą ciepła i akceptacji dziewczyną. Pamiętaj, że ludzie są jak lustra, widzimy w ich reakcjach to, jak postrzegamy samych siebie. Widać, że Twój problem bierze swój początek w Tobie, nabierz trochę pewności siebie, zmień to i owo jeśli trzeba, jeśli uważasz, że nie jesteś lubiana, to zapytaj dlaczego, niech ta wiedza będzie Ci pomocna w kreowaniu nowej siebie. Nie bój się być sobą! To trudne, ale warte próby - zobaczysz jak Twoje życie się zmieni Powodzenia

W każdym razie nie wmawiaj sobie tego, że ktoś może Ciebie nie lubić, bo nie wiesz co kto o Tobie myśli. Bądź sobą i pamiętaj o uśmiechu...:)