"Mamusiu, dlaczego już nie kochasz tatusia?" -czyli o co pyta dziecko

witam , chyba nie bardzo pomogę ponieważ moja córka jest mała ( 3,5 roku ) aczkolwiek nie wychowuje jej z biologicznym tatą( alkohol przemoc fizyczna i psychiczna- lepiej dla mnie i małej że odeszłyśmy bo było tragicznie ! ). kontakt z dziadkami ma ( rodzicami byłego ) aczkolwiek z samym tata nie ( nie wiadomo gdzie się podziewa pijak ) ale ma w domu zdj taty biol..nie stoją gdzieś po szafkach czy na ścianie ale zdj są ..jako że mam nowego partnera od półtora roku a mała traktuje go jak tatę a on ją jak swoją córkę , spytała sie a kto to ?( bo znalazła zdj ..tzn ja je w albumie mam i położyłam go na stól) nadia ? (no bo tam jako dzidzia była ) i mowie tak nadusia , a ona a to kto ? pan ? ja jej mówi nie tata dawid . a ona nieeeee tata jest w pracy (;D ) no takiemu dzieciaczkowi nie wytłumaczę wszystkiego aczkolwiek powiedziałam jej że na zdj jest tata dawid a w domku mamy naszego tatusia i go kochamy - i przyjęła to jako fakt oczywisty ... wiadomo takiemu małemu co sie powie to uwierzy ..bd czas przedszkola bd kolejne pytania szkoła kolejne pytania.. nie zamierzam jej okłamywać ukrywać tego .. bo w wieku 16 lat dowie sieże tata to nie tata i bd wielki żal płacz krzyk i do mnie i do nowego partnera i do wszystkich ...pomalutku stopniowo bd wyjaśniać...a powód jest taki " mam z tatusiem się kłócili i nie chciała mama żebyś cierpiała i lepiej było sie rozstać" nie bd np 7 letniemu dziecku wszystkiego naraz wywalać bo też tego nie ogarnie i nie zrozumie...to trzeba pomału stopniowo ...ale powiedzieć...bo dziecko małe wbrew pozorom dużo zrozumie i łatwiej to przyjmie....wg mnie ) .

Moje dzieci są już duze (gim+liceum) i pytają - tato jak ty mogłeś tak długo wytrzymać z mamą ? Autentyk niestety.

Moja corka nadal nie pyta i traktuje to jako rzecz calkowicie naturalna (przynajmniej tak to wyglada), ze mieszkamy osobno.

Inna sprawa, ze przez caly ten czas spedza u ojca niemal kazdy weekend, wiec na brak kontaktu z nim tez nie narzeka.

Ile lat miała Twoja córka jak się rozwiedliście?

Zauważyłam, że ogólnie modele są dwa. Pierwszy to cicha wojna między rodzicami, dziecko nic nie wie... aż do momentu, gdy dowiaduje się, że rodzice się rozwodzą. Wtedy pytania na pewno się pojawiają, bo skoro wszystko było w porządku, to co się stało? Dziecko może nawet w takiej sytuacji obwiniać siebie.

Drugi model to ten, w którym dziecko od dawna widzi, że między rodzicami nie jest dobrze. Dzieci nie są takie głupie. W tej sytuacji raczej pytań nie ma, przecież widziało tyle razy kłótnię między rodzicami, że rozwód wydaje się nawet przyjemną perspektywą. Wreszcie będzie można zaznać spokoju.

Gdy moi rodzice się rozwodzili miałam 13 lat i wiedziałam wszystko. Mama zawsze mówiła mi całą prawdę, czasem nawet rzeczy, o których wolałabym nie wiedzieć... Moja siostra natomiast miała ok 7 lat. Niby mało, ale wydaje mi się, że sporo kumała. Nigdy nie zadała takiego pytania i myślę, że Twoja córka też takiego nie zada (chyba, że jest to model pierwszy, wtedy pytań spodziewałabym się już niedługo, bo wchodzi teraz w najtrudniejszy wiek: dużo pytań przyprawionych odrobiną buntu).

A może odbyła już taką rozmowę z tatą?

Myślę,że najważniejsza jest szczeosc i delikatnie dziecku naświetlic problem trzeba.
Oczywiscie jak najmniej boleśnie.