chyba sama nie wiem czego chcę,boję się.

Nie wiem jak postąpic,po wielu latach,,niby,,wróciliśmy do siebie.niby,bo on jest w więzieniu.przepraszał,mówi że kocha,zapewnia,że jak wyjdzie w końcu naprawdę będziemy razem.ja go też bardzo kocham,ale boję się.nie wiem czy to się uda.to wszystko jest jakieś dziwne.nie tak miało być.gdy byłam na widzeniu,zaproponowałam że mu pomogę,bo wiem że nie ma swoich ubrań,,,głoduje,,i wogóle .muszę mu pomóc,nikt się nim nie interesuje.ale z drugiej strony nachodzą mi myśli,że to jednak on jakoś nigdy się nie interesowal mną i naszym synem.mam żal.on mówi że szukał nas,ale musiał się ukrywać.i teraz w końcu znalazł w wyniku sprawy o podwyższenie alimentów,teraz zgadza się na wszystko,chce nawet przepisać na mnie mieszkanie,żeby było mi lżej.tylko że on jest recydywistą.połowę życia siebie ukrywał,drugą siedzi.czy naprawdę się zmieni?ja chcę żyć normalnie,mieć go obok siebie.obiecałam że poczekam,ja go naprawdę bardzo kocham,ale nie wiem,waham się,boję, czy nam może się udać?mam nadzieję że to nie są tylko puste słowa z jego strony,bo na razie to ja będę mu przesyłać pieniądze i paczki.nie protestowal.troszkę czuję się wykorzystywana,bo nie tak miało być.a może jestem naiwna?ja nie chcę jego obietnic,mieszkania,itp.nauczylam się dawać sobie radę w życiu.ja chcę poprostu jego.nie chcę też cierpieć,bo już wiele przeżyłam.nie chcę też go tak zostawić znowu.bo przyznam ze kiedyś to ja postanowiłam że. wychowam syna sama,on wtedy jakoś nie. protestował .bije się z myślami.