SZTUKA KOMPROMISU - jak go przekonać? Prosze o pomoc...

fajnie, weszliście w jakiś tam "związek", w którym niby miały być jakieś wzajemne zobowiązania i ..................... po zobowiązaniach, to raczej chyba nadal wolny związek, tzn taki, że każdy robi sobie co chce, a najlepiej, żebyś Ty chodziła na wypady do jego znajomych itp.
no oki jest "związek"
tzn Wy sobie postawiliście jakieś tam warunki, które są spełniane dowolnie, a najlepiej dla partnera
widzę podobieństwa do mojej teściowej i żony, najlepiej żebym do rodziny jeździł, wtedy i tylko wtedy kiedy IM BĘDZIE TO ODPOWIADAŁO

KOMPROMIS powinien być taki, ze jeśli Ty chodzisz na spotkania do jego znajomych czy rodziny, to on powinien zrobić to także dla Ciebie
taki powinien być kompromis
ale jeśli jest inaczej, to znaczy, że on dyktuje warunki, dla niego i wyłącznie najlepsze

przecież raz do roku chyba jest w stanie pojechać z Tobą i zrobić Ci w ten sposób przyjemność, że akceptuje także i Twoich znajomych, przyjaciół czy rodzinę

Pzdr wszystkich w toksycznych związkach

A ja uważam, że on przesadza i dziwię się, że Ty tego nie widzisz.
Każdy ma prawo do spotkań ze znajomymi.

Pojedź sama i tyle. W zamian zaproponuj mu, że jak wrócisz, to on może sobie wyskoczyć z kolegami na piwo.
A jeśli to mu nie odpowiada, to powiedz, że przygotujesz pyszną kolację i w inny sposób mu zrekompensujesz swoją nieobecność.
Uważam, że normalny facet by na to przystał bez wahania. Chyba, że w związku masz zero wolności - co wtedy jest więzieniem, nie związkiem.

Cynicznahipo
Nie chce przekreślać całego związku, który we wszystkich innych dziedzinach ma się dobrze, dla 4 spotkan w roku z moimi znajomymi. Dlatego staram się wymyslec jakieś rozwiązanie dla tej sytuacji. Jesli mówi, że sobie z tym nie radzi gdy wyjeżdżam i wtedy go to boli i jest zły wkurzony itd. to coś w tym musi być. Kazdy na swój sposób reaguje na podobne sytuacje. On oczywiście nie jest w stanie mi zabronić, bo nie jest moim właścicielem a ja mam wolna wolę. Ale już sprawdziłam i zrobiłam to raz wbrew jego woli i potem przez ponad miesiąc naprawiałam przepaść jaka się między nami wytworzyła przez to że pojechałam.
Bardzo mi na nim zależy i staram sie wymyśleć rozwiązanie takie by on był zadowolony, a ja miala to co chcę.
Nie jest to proste, dlatego szukam pomocy.

nie chodzi tylko przekupstwo, ale też o NAGRODĘ, za wytrwałość i zrozumienie,
przepraszam, ale nie pisałem nic o lodach

jeśli już wszystko ma, i gadżety odpadają, to może zorganizuj mu w zamian, Waszą wspólną wycieczkę, tylko Was dwoje

on sobie będzie myślał, że Ty jeździsz nie wiadomo gdzie, i Z KIM TY TAM SIĘ SPOTYKASZ, itp.
no to pokaż mu potem, że liczy się tylko on i nikt inny, uświadom go, pojedźcie gdzieś na kilka dni sami i tylko sami,
jest ostatnio ciepło, to i lody mogą być to żarcik

mam trochę...twisted przeszłość, którą on zna, bo sama mu o niej powiedziałam. A ta przeszłość mroczna wiąże się tylko z tamtym miastem. To dla niego synonim mojego diabła.

Nie radzi sobie z tym, że jestem tak daleko, a on nie może mieć pewności co ja robie, z kim jestem, gdzie sie szlajam, bo nie jest w stanie tego sprawdzić.
Nie radzi sobie z tym, że jestem w mieście gdzie nastapił mój " upadek moralny" i widzi w tym naturalną pokusę dla mnie
Nie radzi sobie krótko mówiąc z zaufaniem do mnie, bo jestem kobietą, a będąc tam będę także pijaną kobietą z całą pewnością
Więc nie radzi sobie z tą całą niepewnością
Ja nie twierdze, że nasz związek jest zdrową relacją z fundamentami. Cały czas nad tym pracujemy, uczucie pojawiło się u nas nie tak dawno temu, także mimo że nasza relacja trwa już 2 lata, to My jako para, która żywi do siebie uczucia, istniejemy dopiero od kilku miesięcy.

Dobra a gdzie się podziało zaufanie?
Jego brak rodzi potrzebę kontroli, co już jest dla mnie patologiczne. Kontrolować to można dziecko nie dorosłego, odpowiedzialnego za siebie człowieka.
Skoro Ty jedziesz do znajomych, a on się boi, że jedziesz się puszczać, tak odbieram to co napisałaś o upadku moralnym (jeśli się mylę proszę sprostuj mnie) to on ma problem nie Ty. I to on powinien jakoś go rozwiązać.
Niezbyt wygórowanym życzeniem jest wyjazd cztery razy do roku. Przecież może Ci towarzyszyć, na początku owszem będą to dla niego obcy ludzie, ale może ich poznać, oswoić się z nimi, on po prostu tego nie chce, introwertyk nie ma potrzeby kontaktu z jakąś szaloną ilością osób ale nie jest to jednoznaczne z byciem aspołecznym.

Cynicznahipo
Ja bym się cieszyła jak on by chciał gdzieś pojechać, albo wyjść, żebym ja się mogła zgodzić. Ale nie ma takich sytuacji. I to jest główny problem, bo on czuje że jest niesprawiedliwie. Bo on nie robi niczego żeby mnie skrzywdzić, a ja chce wyjechać wiedząc ile go to kosztuje.
Dla mnie absurd, wiem wiem. Wiem, że każdy normlany cżłowiek to dostrzega, ale uwierzcie mi, jeśli mam idealnego faceta, z którym na każdej innje płaszczyźnie dogaduje się dobrze i chce z nim być i go kocham, jestem w stanie zaakcpetować " tę" jego stronę i traktowąc ją jako wadę i jego skazę, ale po prostu muszę wymyślić rozwiązanie dla takich sytuacji które zadowoli nas oboje.
Bo to jedyne co mam mud o zarzucenia. Naprawdę.

Lady Kasia, nie mówi do końca o swojej tajemnicy, może to alkohol, może chodzenie na boki
być może jemu się o nie podoba, bo wyciągnął ja z tego, co zupełnie pomijacie,
ja na jego miejscu też bym miał obawy, jeśli ktoś się upija przestaje się kontrolować, i nigdy nie wiadomo jak taki wypad może się skończyć, czy wypadkiem, czy ponownym upadkiem moralnym

ja jestem na tym forum od końca zeszłego roku, i jak nieraz czytam Wasze wątki, to jest wiele niedomówień w tym czym piszecie,
zawsze jest krótko, a dopiero jak ciągnie się Was za język, to wychodzi o wiele więcej,
DUŻO MACIE TAJEMNIC  i tak pewnie też jest w waszych związkach

tak jest też w przypadku Lady Kasi
nie można patrzeć na sprawę tylko z własnego stanowiska, czasami trzeba postawić się też w miejscu drugiej osoby

skoro Jej facet wyciągnął z jakiego upadku moralnego, do którego się przyznaje, a Wy skrzętnie to pomijacie, to MA PRAWO DO OBAW
bo historia lubi się powtarzać

Jedź do znajomych sama i nie przejmuj się tą zazdrością, to chore. Czy zrobiłaś coś by nadszarpnąć poważnie jego zaufanie? Pewnie nie, to taki typ, co by Cię zamknął w klatce Pojedź i pokaż, że masz do tego prawo, a on nie będzie mówił co masz robić. Wtedy albo on się z tym pogodzi lub nie. Dla mnie to kuriozalne, żebyś miała go zabierać na siłę i jeszcze wymyślać jak mu to zrekompensować, dla mnie to manipulacja z jego strony Jakby chciał Cię uszczęśliwić, to by pojechać choć raz, bez żadnych warunków by jechał, bo związek nie na tym polega. A jak woli zostać, to Twoi przyjaciele mogą kiedyś do Was przyjechać i Was pozna, wtedy nie będzie musiał jeździć jak tak bardzo nie chce. No, ale mimo wszystko zastanowiłabym się nad tym związkiem, bo to nie powinno tak wyglądać, że facet Ci nie ufa...

Zgadzam się. Może jechać z nią, ale nie chce bo to dla niego obcy ludzie i zawsze będą obcy skoro nie chce ich poznać.
Może problemem nie jest brak zaufania w związku a niska samoocena u partnera, która karze mu wierzyć, że musi pilnować dziewczyny inaczej znajdzie się ktoś lepszy kto mu ja z przed nosa sprzątnie.

MariuszS2006 Kasia potwierdziła, że chłopak obawia się, że się zwyczajnie brzydko mówiąc puści, to wyjaśnij mi za kogo on ją ma, skoro myśli, że dziewczyna chce wyjechać żeby doprawić mu rogi?

Jeszcze mam jedno pytanie (na forum jest dużo takich związków gdzie jedna strona ma właśnie obawy, że druga zdradzi) czy nie jest tak, że on ma o wiele mniejsze doświadczenie w sferze seksualnej od Ciebie?

To pytanie odnośnie doświadczenia było już do Kasi

Agnik sorryś, ale myślałem że doświadczenie było do mnie
Cynicznahipo , mi 2 tygodnie fochów teściowej przeszkadzało, nie potrafię żyć obok, kogoś kto chodzi codziennie nadąsany
więc miesiąc to dla mnie zbyt długo, sam po tygodniu teściowej kupowałem kwiatka, i pewnie ją zbytnio rozpieściłem

ja nie bronie gościa bo jest facetem jak ja, tylko czułbym się tak samo jak on, bo jeśli ja poświęcam się dla drugiej osoby, wyciągam ją z dołka moralnego, i raczej to alkohol niż coś innego, to miałbym za złe, że jedzie tam gdzie może wrócić do punktu wyjścia, nie odbieram to jako ograniczenie, tylko o obawy że Ona wróci w to samo miejsce
jest tu jego błąd, bo on powinien z nią jechać, ale przecież ona chce trochę swobody
tu raczej nie chodzi o to czy ona jest puszczalska czy nie, tylko że sięgnie znów bruku, a alkohol to całkiem inna bajka niż puszczanie

znam ludzi, we własnej rodzinie, którzy nadużywali alkoholu, i raczej wiem co to jest, to wcale nie jest śmieszne
moja babcia, chciał popełnić samobójstwo, przez takiego jednego, wiec to raczej nie są śmieszne sprawy

a jeszcze inna sprawa, dziewczyna SAMA CHCE WYNAGRODZIĆ MU ten wyjazd, a sprawa obróciła się przeciwko niemu

Żartujesz sobie? Błagam, powiedz, że żartujesz.

Musisz go prosić o pozwolenie na odwiedzenie znajomych? Jesteś jego własnością? Nie musisz go pytać o zdanie w takich sprawach. A jakbyś powiedziała, że cierpisz, kiedy on [wstaw cokolwiek, co on lubi robić]? Śmieszne i tyle.

Nie jesteś kilkuletnim dzieckiem, a on nie jest Twoim rodzicem, żebyś musiała uzyskać jego zgodę.
Nie robisz mu krzywdy, żebyś musiała mu coś wynagradzać.

Chcesz jechać? Jedź. On nie chce? Niech zostanie. Nie musisz mu wynagradzać dni, które spędza bez Ciebie, litości. Dlaczego przejmujesz się tym, że on sobie wymyśli, że cierpi bez Ciebie, skoro on ma w głębokim poważaniu to, że Ty cierpisz bez bliskich? Manipulant i tyle.

Tylko Mariusz i kwadrad zrozumieli przesłanie tego posta. Dziewczyny tradycyjnie obsmarowywują faceta, próbują " otworzyć mi oczy" na to jak mi źle itd.
Pomijam już fakt, tego że nie wszyscy potrafią czytać ze zrozumieniem.
napisałam, że ze mną jeździł i go to nie jara. Ja też przecież nie mogę go zmuszac, żeby robił to co ja chce,do czegoś czego nie lubi lub nie chce dlatego że ja chce. To tak jakby on mnie namawiał do ganbangu, bo on chce. Dziewcyzny w ogóle nie wczuwacie sie w historie z jego perspektywy.
Myślisice że jestem ograniczona i nie wiem, że nie ma do mnie zaufania?\
Nie ma. Ma do tego podstawy, wiele mu zawdzięczam, wyciągnął mnie z życiowego bagna, opiekował sie mną gdy byłam wrakiem emocjonalnym i fizycznym też. Podziwiam go za to.

Nawet w normalnych związkach gdzie ludzie sobie ufają i nikt nikogo z bagien nie wyciągał, ludzie mają jakieś obiekcje co do wyjazdów kilkudniowych partnera, zwłaszcza tych czysto rekreacyjnych i wcale mnie to nie dziwi. Bo okazja czyni złodzieja.

A ja wracam do miejsca, które sprawiło, że jak mnie poznał to zastał mnie w tym stanie w jakim mnie zastał.
Nie oceniam jego "cierpienia gdy wyjeżdżam", bo ma do tego prawo. To są uczucia których sobie nie wymyślił i ja je musze wziąć pod uwagę. Więc jeśli godzi się na to, żebym tam pojechała...
a chce jedynie coś w zamian, co ja mu dam od siebie za to, że zrobił coś wbrew sobie, że cierpi ( bo nie przestanie tylko dlatego że sie zgodził) to chyba nie jest aż takie straszne....

Nie obawia się o swoją wartość i atrakcyjność w moich oczach, bo wie że jest dla mnie spełnieniem marzeń i nie musi. Owszem może ma trochę mniejsze doświadczenie seksualne, ale to dlatego że jest młodszy. Nie sądze żeby to miało jakiś wpływ ma sytuację. Po prostu jest realistą, widzi jak zachowują się pijane kobiety, mężatki, które mają dzieci, kolezanki w kilkuletnich związkach... jak ma mi ufać, skoro wie, że sama robiłam różne dziwne rzeczy w przeszłości? Skoro nie jestem jeszcze ostoją normalności, prawdomówności na codzień. Może się obawiać.

Nie prosiłam, o rady odnośnie mojego związku, bo czuję się w nim dobrze, i sądze że on sam tez ma się świetnie.
Tylko o doradzenie w tej konkretnej sytuacji.
Gdybym nie chciała z nim być, i czuła sie tak strasznie źle to bym nie była. Uwierzcie.
A skoro chce, to mam swoje powody. I sa one solidne.
Więc nie zbaczajcie z tematu i pomóżcie mi wymysleć, co mam mu dac w zamian.
Wiem, że nie muszę.
Ale chcę.

Na początek wczuję się w chłopaka, który nie ufa i boi się. Jakąż, do diabła, satysfakcję on ma mieć z tego, że po powrocie z "diabelskiego miasta" wymyślisz dla niego coś miłego? I tak przez cały Twój wyjazd przeżywał koszmar, więc na co mu prezent/wycieczka/inne bzdury PO FAKCIE? Jeśli koniecznie chcesz w to brnąć, to czy nie lepiej by było np. podczas wyjazdu meldować się smsami i telefonami? "Kochanie, spotkałam się z Kasią i Jurkiem, siedzimy tu i tu, piję to i to, jestem trzeźwa, nie martw się, a teraz zamawiam taxi, jestem już bezpiecznie w domu..." Trochę upierdliwe dla Ciebie, bo nie skupisz się w pełni na znajomych, ale może warto spróbować? Prędzej to pomoże Twojemu partnerowi nabrać do Ciebie zaufania, niż jakieś kretyńskie nagrody po wyjeździe.

A na koniec pomoralizuję:

Niezależnie od tego, jakim dnem moralnym byłaś i cokolwiek to znaczy, zarówno Ty jak i Twój partner MUSICIE zrozumieć, że każdy ma prawo do błędów. Jeżeli decydujemy się na życie z kimś, kto te błędy popełniał, musimy ZAPOMNIEĆ, WYBACZYĆ I DAĆ CZYSTĄ KARTĘ. Inaczej brniecie w toksyczne bagno:
-on nie ufa, pławi się w byciu rycerzem, każe nieustannie przepraszać, kajać się, naprawiać i padać do nóg
-Ty ustawiasz się w roli podnóżka, nie potrafisz się odciąć od tego, co było, wciąż jest Ci to wypominane, przypominane, jesteś traktowana jak głupiutkie stworzonko bez mózgu, bez siły i bez własnej woli. Na dodatek UTWIERDZASZ partnera w przekonaniu, że nie warto Ci ufać.

Snujecie sobie oboje toksyczną pajęczynę i niezależnie od tego, jak bardzo i na ilu płaszczyznach jest Wam dobrze, prędzej czy później to się rozwali. Żeby tworzyć zdrowy związek, musisz stanowczo powiedzieć: "To, co było, jest przeszłością, zmieniłam się, Ty jesteś najważniejszy i musisz mi zaufać."

Nie możesz, cholera, całe życie płaszczyć się i przepraszać!