Od kilku dni juz z wami jestem czytam historie ludzi jak ja dotknietych zyciem ,kazda z tych histori jest radoscia badz cierpieniem ,w kazdej ludzki los pogmatwany zakrecony eh chcialo by sie powiedziec ,to moje problemy sa nijakie a jednak takie same "Samotnosc" pfu zzera od srodka podstępna żmija jak uciec jak nie poddac sie temu kazdy z nas pyta ,tak wiele rad tak wiele odpowiedzi a chyba jednak to trudne do wykonania. Mam rodzine meza z ktorym co dnia rankiem wymieniam "dzien dobry" na wiecej nie mam sił nie mam ochoty nie chce bo sie boje by znowu nie slyszec glupia jestes ,walnieta nie czula bo jak mozesz myslec innaczej nie znasz sie zamknij sie badz inny epitet ,piwo alkohol caly swiat poza mna i domem sa przyjacielem dla pana meza, tak bardzo nie swiadoma bylam z kim mieszkam wlasnie dowiedzialam sie ze jestem niczym nic nie potrafie, brudas,dziwka ktora chyba z kazdym spedzila juz noc tak widzi mnie maz tak opowiada wszem i wobec a Ja nie mam nikogo z nikim nie bylam nie mam przyjaciol przyjaciolek nawet sasiadki do ktorej bym poszla po sol moj swiat to dom praca maz mam ponad 40 lat i chyba stracilam sens zycia nie widze zadnej drogi ,moje zycie oddalam rodzinie dla niej wstawalam co rano dla niej bylam 24h w gotowosci .Ktos pewnie powie zostaw odejdz tylko co to zmieni ? Czego chciala bym jeszcze od zycia ? chciala bym moc rozmawiac tak zwyczajnie o ksiazce filmie chciala bym nie bac sie wyrazic siebie uczuc by nie narazic sie na gniew czy smiesznosc, chciala bym umiec wstac wyjsc z domu i nie wrocic,czy chce zapomniec o tym co bylo ? Nie to wszystko co sie stalo jest czescia mnie to mnie uksztaltowalo,zastanawialam sie gdzie popelnilam blad co zrobilam tak zlego by dzis doswiadczac tego gdzie podzial sie czlowiek ktorego pokochalam
Podobne tematy
- Piotr Introwertyk
- Net-facet
- Nieaktywny
Strasznie nas dużo tych samotnych, nie znam życia z alkoholikiem ale doskonale znam życie w związku ale samotnie. Poświęcałem dla rodziny wszystko cały mój czas teraz jestem po rozwodzie (18 lat małżeństwa) sam bez dzieci i zony. Trudno nawiązuję znajomości, nic co robię -a staram sie robić to co forum sugeruje- nie przynosi mi radości (no może coś ale niewiele) . Wiele z tego co robię było krytykowane przez żonę i ciągle o tym pamiętam. Ale nie była to jakaś hetera - po prostu nie umieliśmy ze sobą rozmawiać. Popijam sobie alkohol. Czekam. Nie pisze tego by cię pognębić ale żeby potwierdzić że nie jest łatwo a nie mam kłopotów mieszkaniowych i bytowych albo z dziećmi jak to często bywa. Na twoim miejscu usiadłbym przy stole i powiedział : Słuchaj Franek - nie mogę tak dalej żyć - odchodzę - i się rozpłakał jeśli tak się zdarzy. To może zmienić wszystko albo .. nic i odejdziesz. Minie pewnie z rok albo dwa zanim znowu zaczniesz sie śmiać. Żyj tą nadzieją wszak : nadzieja to plan on ziści się nam. Powodzenia Cylko.
Dziekuje Piotrze za te kilka slow dobrze miec swiadomosc ze ktos tego wysluchal. W moim zwiazku rozmow bylo tak wiele ze trudno zliczyc wszystkie konczyly sie na tym ze zakrzyczana wycofywalam sie w kacik, dzis juz niechce rozmawiac prosic wole milczec ,piszesz o odejsciu ale pewnie juz sam to wiesz ze kazde odejscie dotyka nie tylko tych dwojga to rozejscie rzutuje na blizsza i dalsza rodzine to sprawy zwiazane z tym dokad pojsc gdzie mieszkac to rachunki ktore posiadamy nie jest to wcale latwe Przeciez ja tak wiele nie chcialam tylko zyc tak zwyczajnie a dzis po tylu latach wcale to moje zycie zwyczajne nie bylo i patrzac w przod juz nic nie ma