Odmóżdżanie ludzi...

Przyznaję, że poruszasz ciekawy temat do dyskusji.
Po części podzielam Twoje zdanie. Jednak nie uważam, że to coś złego w pomocy specjalistów przy organizacji np. wesel (choć to myślę jest temat na osobną dyskusję).
Wśród moich znajomych, w rodzinie raczej nikt nie korzytał z usług tego typu specjalistów. Myślę, że ich branże rozwijają się w dużych ośrodkach miejskich, a te z kolei dążą - z socjologicznego punktu widzenia - ...może samozagłada to za mocne określenie... W mojej ocenie ludzie nastawieni na karierę nie mają na nic czasu, stąd wygodniej zjeść coś na mieście niż ugotować w domu. To działa na podobnej zasadzie.

Większym problemem są dla mnie szkolenia/wykłady dotyczące rozwoju osobistego.
Nie rozumiem tego. Jak słuchanie tego typu glupot może wpłynąć na mój charakter? Charakter kształtują inne czynniki niż motywujące hasła i zmawianie sobie, że 'jestem zwycięsca'.
Wg mnie to trzepanie kasy na młodych, nieśmiałych, nie pewnych siebie ludziach.

Jak się mało ogląda TV to nie grozi odmóżdżanie
Poza tym ludzie teraz nastawieni są na karierę na zarabianie pieniędzy i na nic innego nie mają czasu, więc muszą skorzystać z usług różnego rodzaju specjalistów. Po to zarabiają, żeby wydać kasę. I tak kółko się zamyka. Zwykli ludzie chcą naśladować tych z TV więc udają się do specjalistów. Dużo zależy od środowiska w jakim się żyje. Jeśli przebywa się wśród osób które zarabiają do dwóch tysięcy, to tacy często na malarza nie mają i sami remontują sobie dom jak potrafią.

Catwoman- z "ust" mi to wyjelas. A moze raczej z "klawiatury"? . Chodzi mi tez o to, ze ludzie slepo podazaja za moda zza oceanu. I tego sie obawiam- ze niedlugo Polacy beda jak Amerykanie- nawini i "odmozdzeni"...

Hi hi, co do tego kotka to ok- nietrafiony argument;)

No wlasnie. Czasy sie zmienily i problemy ludzi tez. Ale powiem Wam, ze wedlug mnie, starsze pokolenie wiedzialo o zyciu duzo wiecej niz obecne (pomimo, ze teraz swiat otwarem stoi). Ludzie nie nastawiaja sie na (nie wszyscy oczywiscie) poznanie zycia, kultury (doglebnie), ale raczej na powierzchowne zwiedzanie i przyjemnosci. Na przyklad: taki turysta, nazwijmy go Kowalski, jedzie na wakacje do Egiptu (nie jest zadnym archeologiem z zamilowania ani nikim takim). Jak juz jest w Egipcie to pasowaloby zobaczyc piramidy. A wiec jedzie i oglada. Popatrzy,pooglada i...tyle. Nie interesuje go historia tej piramidy- wazne, ze widzial. Takie to nasze zycie jakies powierzchowne... Oczywiscie to byl tylko przyklad, taka przenosnia jakby. Kiedys moze i nie bylo mozliwosci zobaczenia piramid, bo czasy byly inne, swiat zamkniety, ale ludzie tak jakby "madrzejsi"? Przede wszystkim widac to porownujac mlode pokolenia. Z czasow, np. powojennych, a wspolczesnych.

Ot, to to. Swoja droga, musze poczytac ta Holowke . Na dzisiaj tyle z mojej strony. Was, kobietki, ktora nie zmeczona:), zapraszam do dalszej dyskusji. Dolacze sie jutro. A teraz milych snow wszystkim:)

A mnie się to podoba. Nie mówię, że czasami fajnie jest się w czymś podszkolić/dowiedzieć czegoś nowego. Na przykład gotowanie, sprzątanie, ogólnie zajmowanie się domem - to jest coś, co każdy powinien znać chociaż w minimalnym stopniu, zarówno kobieta i mężczyzna.

Ale nie cierpię, jak ktoś udaje, że się na czymś zna, i kiedy zostaje mu to wytknięte, to nie chce się przyznać do błędu. Na przykład urządzanie mieszkania - w tej kwestii Polacy często skąpią na prawdziwych profesjonalistów, bo przecież co to za problem położyć płytki samemu albo wybrać kolor tapety, nie? A później wychodzą przepaskudne maszkarony. Brrr. I jeszcze po taniości - bo przecież łazienka urządzona z pomocą Castoramy to "wysoki standard".

Oczywiście, urządzanie mieszkania to pół biedy, zawsze można wjechać buldożerem i zacząć od nowa. Ale jak naprawić błędy wychowawcze, kiedy dziecko jest już nastolatkiem? Jak oduczyć psa agresji, gdy przez swoją ignorancję nauczyliśmy go, że zęby to całkiem przekonujący argument?

Dla mnie nie ma nic złego w korzystaniu z profesjonalistów w konkretnych dziedzinach. Lepsze jest przyznanie się do niewiedzy i zdobycie tej wiedzy pod okiem fachowca, niż udawanie eksperta. Uważam podejście "wiem, że nic nie wiem" za rozsądne.

Chcę się dowiedzieć co z psiakiem mogę zrobić, jak coś ugotować, a jak mam poważny problem pójść do terapeuty. Nie widzę w tym nic złego. Trzeba tylko rozumnie wybierać co nam jest potrzebne, a nie miotać się od speca do speca, na marne wywalając kasę.

Jestem wielką zwolenniczką specjalistów wszelkiego rodzaju. Dlaczego? Bo mam swój mózg i umiem z niego korzystać. W związku z powyższym nie podchodzę do żadnych specjalistycznych porad dosłownie - biorę z nich to, co wydaje się dla mnie najlepsze. Doceniam możliwość poznania innych spojrzeń na daną kwestię, jestem otwarta na pomysły czy sugestie, na które sama bym nie wpadła.
To strasznie dużo ułatwia.
Kiedy zepsuje mi się pralka to pewnie umiałabym ją sama naprawić po kilku tygodniach dopasowywania części metodą prób i błędów. Jeśli zawołam specjalistę to pralka będzie działała (prawdopodobnie ) po kilku minutach. Oszczędzam czas na zrobienia innych, ważniejszych dla mnie rzeczy.

Nie uważam, żeby korzystanie z pomocy było zrzucaniem odpowiedzialności na innych. Dla mnie jest to zwykły element nauki. Po co mam sama dochodzić do tego co już dawno ktoś wymyślił i się sprawdza? Wystarczy zapoznać się z teoriami tego kogoś i wybrać z nich to co mi pasuje.
Owszem, kiedyś ludzie sobie radzili bez specjalistów. Radzili sobie też bez prądu, samochodu, telefonu. Dzisiaj nikt nie wyobraża sobie życia bez pewnych udogodnień. Specjaliści są udogodnieniem. Dlaczego więc mam ich odrzucać?

I ja nie mam NIC przeciwko specjalistom W końcu człowiek nie musi się znać na wszystkim. Ja wiem o co Ewikowi chodziło: ludzie w dzisiejszych czasach są słabi psychicznie. Byle błahostka ich/nas wpędza na dno czarnej rozpaczy. Boją się porażek, nastawieni na sukces, który się im wmawia.
Mój mąż zauważył też, że dzisiaj z powodu komfortu jaki mają nastolatki  czyli gdy na dobrą sprawę niczego się od nich nie wymaga (m.in."Niczego od ciebie nie wymagamy, tylko się uczyć!") a wszystko podstawia pod nos, rosną ludzie, którzy nagle znajdują się w świecie dorosłych: na rynku pracy, w związkach - no i jest dramat.

Pozwólcie, że wrócę jeszcze do tej Hołówki, bo przykład za przykładem mi się rzuca na mózg Odnośnie tego, jak człowiek potrafi nie myśleć samodzielnie całkowicie zatracając swą intuicję:

"?Potrzebować pomocy? znaczy tu potrzebować fachowca, który zdejmie sprawę z głowy Zdumiewające jak doszczętnie zaawansowany podział pracy odebrał tym potomkom pionierów chęć radzenia sobie własnymi siłami. Oto na przykład grupa studentów zamarza w górach 600 metrów od hotelu. Dlaczego nie próbowali wrócić? Bo czekali na helikopter. Niemowlę sąsiadów dostaje drgawek wskutek wysokiej gorączki Dlaczego nie przyłożycie mu chłodnych kompresów? Czekamy aż zadzwoni nasz pediatra. Louanna ma pewność że mąż ją zdradza. Dlaczego milczy? Musi poradzie się swego psychoanalityka, który jeszcze nie wrócił z urlopu W salonie Nugentów trzeba wymienić meble Co stoi na przeszkodzie? Zbieramy pieniądze na specjalistę od wnętrz." 

oraz...

"Kto z przybyszów nie zorientował się jeszcze, jak ochoczo ceduje się tu nawet najbłahsze kwestie na fachowców, i jak dalece cos (co?) wyparło tu z ludzkich kontaktów zwykłe ciepło (być może nawet, że będące gdzie indziej ciepłem zatłoczonej obory), ten obcując z miejscowymi grzęźnie w tasiemcowe qui pro quo. ? Nie rozumiem dlaczego musisz już jechać. ? Moja koleżanka Bożena ma kiepski dzień Nie dostała od dawna listu z domu i niepokoi się bardzo że cos się tam stało W dodatku spotkała ją przykrość w pracy Jak wychodziłam siedziała z ponurą miną w pokoju ? To jej problem, a nie twój Czy znasz ją od dawna? ? Noo, od miesiąca może Ona dopiero tu przyjechała ? Więc to nie jest twoja przyjaciółka i nie ma powodu, żebyś przezywała lej problemy Higiena psychiczna polega na tym, zęby się wyłączyć To śmieszne, wiesz, przejmować się cudzą sprawą tylko dlatego, że jest to ktoś tej samej narodowości ? Ale ona naprawdę kiepsko wygląda Czuję, że powinnam z nią być. ? To jadę z tobą ? A po co? ? No, jak to po co, przecież jesteś cudzoziemką i nie wiesz na pewno, jak wezwać ambulans, mogą cię za to obciążyć finansowo i... ? Ambulans? Jaki ambulans? ? No, do tej Bosheny.
? Kiedy ona nie jest chora, tylko smutna, ja pewnie się źle wyraziłam... ? Smutek to tez choroba. To depresja. To często się zdarza samotnym kobietom. Przyjdzie lekarz i pomoże jej. Da zastrzyk albo pigułkę. ? Bożena nie ma depresji, tylko (mój Boże, jak jest po ichniemu ?chandra?) tylko ten no, spleen Trzeba ją pocieszyć. ? No właśnie, spleen to stare określenie depresji. Może popełnić samobójstwo i ty będziesz miała problem. A psychiatra... ? To, że cos się nie udało, nie jest powodem, zęby popełniać samobójstwo (dla nich może jest?) Jej na pewno wystarczy jak ja z mą ? Spytaj lekarza, to powie ci, jak często ludzie w depresji popełniają samobójstwa. Nie można jej tak zostawić, ona potrzebuje pomocy Jadę z tobą, chodźmy na parking ? Ale ona na pewno nie zechce ambulansu ? To właśnie świadczy o tym, jak głęboka jest jej depresja. Trzeba wezwać ambulans! ? Nie mogę tego zrobić bo wiesz (i tu nachodzi mnie olśnienie) my mamy taki narodowy zwyczaj, że jak ktoś ma depresję, to nie wzywamy lekarza tylko siedzimy z tym kimś w jednym pokoju. Rada nierada, Cindy ustępuje natychmiast Skończyła przecież kurs antropologii kulturowej. Narodowy zwyczaj rzecz święta. Każdy ma prawo do swych dziwactw nawet jeśli są szkodliwe. Niech Arabowie mają trzy żony na raz, choć to niesprawiedliwe wobec kobiet, Polacy swoją kiełbasę z kapustą, choc niezdrowa, a Brytyjczycy swoją dziwną wymowę, choć niewygodna. Byleby tylko nie próbowali niczego narzucać tu, gdzie wszystko od początku zostało zorganizowane racjonalnie." (fragm. "Delicje ciotki Dee"- T.Hołówka) 

No i to o chodziło, wydaje mi się

Catwoman, Zwykly facet- znowu sie zgadzam! Doslownie o to mi chodzilo. Ze ludzie NIE CHCA sami rozwiazywac problemow. Z tymi nastolatkami to 100% racji. Podam Wam przyklad z zycia wziety. Dotyczy nawet poniekad mnie i mojego meza. Pisalam juz o tym w innym watku, ale tu rowniez ta historia powinna pasowac. Otoz mieszkam z moim mezem. Dom podzielony jest na pol, bo pietro zajmuje brat meza z zona. Brat ma 44 lata, moj maz 29. Brat ma corke w moim wieku (23). 4 lat temu zaszla w ciaze z chlopakiem. Pojechala do niego, do UK, bo tam pracowal. Mieli sobie zycie tam ukladac. Byli tydzien. Twierdzili, ze nie mogli znalezc mieszkania. No ale kto im by wynajal mieszkanie w momencie, gdy tylko on zarabial? Ludzie na emigracji czesto zyja w jednym pokoju, dorabiaja sie. Od razu nie maja domow. Przyjechali do Polski. Zamieszkali u brata na gorze. Nie dokladaja sie do wspolnych rachunkow (w ogole, brat meza ich calkowicie utrzymuje), a wiec i my jestesmy pokrzywdzeni. Czwarty rok remontuja poddasze o tego chlopaka matki. Pracuje tylko om, chociaz dziecko ma juz 4 lata. Poza tym moja bratowa, a matka tej dziewczyny rowniez w domu siedzi, wiec moglaby sie zajac dzieckiem. Ale po co ma isc corka do pracy? Przeciez niczego nie oplacaja. Rachunki placi brat z moim mezem na pol. W dodatku, gdy sie tu wprowadzili to pozbawili pokoju brata tej dziewczyny. Chlopak ma 20 lat, a musi sie gniezdic u rodzicow w pokoju. No i tu zaczyna sie drugi problem. Pozbawiony pokoju, nie moze przyprowadzic sobie kolegow, polozyc sie spac, posluchac muzyki. Nie moze robic tego, co robia nastolatki w jego wieku, bo nie ma wlasnego kata. No wiec znalazl ucieczke w narkotykach. Zaczal cpac, szkoly nie skonczyl, bo nie chcialo mu sie chodzic. Do roboty (oczywiscie fizycznej) rowniez nie chce chodzic. No i tym sposobem brat mojego meza utrzymuje dwoje "doroslych" dzieci, ziecia i wnuczka. A sam prauje fizycznie. Jego syn trafil przed swietami na detoks. Wyszedl doslownie tydzien temu. Niby mowi, ze juz wiecej tego do ust nie wezmie, ale roznie moze byc. Corka, chociaz mieszkanie prawi skonczone, wyprowadzac sie jeszcze nie zamierza, bo "jeszcze wszystkie meble jej nie przyszly". Chodzi o kuchnie i lozko do ich sypialni. No ale gdyby zalezaloby jej na wyprowadzce to poszlaby na jedna kuchnie z tesciowa, ktora jest na dole, a lozko wzieliby stare. Jej brat (ten od narkotykow) do pracy rowniez sie nie rwie, ale papierosy kopci. No a kto na te papierosy zarabia? Oczywiscie ojciec. Mysle, ze jest to ewidentna niedojrzalosc i lenistwo. Moj maz mowi, ze chociaz brat to bardzo dobry czlowiek, to popelnil z zona jeden podstawowo blad: chcial dac wszystko swoim dzieciom. Nie wymagal od nich. Mieli wszystko, a odwdzieczyli sie brakiem dojrzalosci i strachem przed doroslym zyciem... Wiem, ze to co napisalam brzmi jak fabula jakiegos filmu, ale tak w rzeczywistosci jest. Dzieci brata boja sie podejmowac decyzje i ponosic konsekwencje. Do tej pory tego nie robia- syn tego brata biorac narktyki narobil duzych dlugow. Juz tamtej zimy przyjezdzali pod dom rozne "typy" pytajac o niego. Wtedy ojciec oddal 5 tys zl dlugu. Teraz tez swiecil oczami za syna, ktory kradl, by miec na narkotyki. On byl na detoksie, a ojciec oddawal dlugi, skradzione telefony i rowery. Powaznie. My z mezem mowimy miedzy soba, ze brat nie pomoze swym dzieciom ani nie nauczy ich doroslosci bez przerwy ich wyreczajac i placac za ich bledy. No ale ich zycie...

Ewika bardzo dobry i ważny temat, przepraszam, ale nie dołączę się do dyskusji, bo ja jestem  trochę jak "Zosia Samosia" i nie zawsze mi to na dobre wychodzi.  Dodatkowo mieszkam w UK a tu specjalistów mają od grona np. w przedostatniej firmie sprzątaczka (taka co jeździła na maszynie do mopowania podłogi) była specjalistką od konserwacji powierzchni płaskich. Nie będe się odzywać, bo nie umiałabym być obiektywna, ale bardzo chętnie poczytam, powzdycham, albo pośmieję się w zależności od sytuacji, jakie tu będziecie opisywać.

Tak, ale na szczęście nie dotyczy to wszystkich Bo takie przykłady, które podałaś (czyli grupa wiekowa: 20 lat) to ja znam osobiście, ale mają ponad 50

Jeden z przykładów z mojej pracy: chłopak 30 lat który dostaje za zadanie pojechać do sklepu bo zabrakło jakiś tam części i praca stanęła w trakcie. Wytłumaczyłem mu gdzie jechać,jedyny taki sklep w mieście,wiedział co ma kupić. Reszta poszła na przerwę w tym czasie. Czekamy godzinę w końcu dzwonię do niego gdzie jesteś i pada odpowiedź już wracam. Wrócił ale bez potrzebnych części. Dlaczego? Bo przed sklepem jest parking na kilka samochodów i wszystkie miejsca były zajęte...

A historie typu wymiana żarówki w samochodzie i tekst od tego jest elektryk są na porządku dziennym. Zjeżdżając do firmy zepsuł się samochód ale kierowca nie wpadł na pomysł żeby komukolwiek o tym powiedzieć. Rano jak trzeba jechać do pracy okazuje się, że samochód nadal zepsuty i nic się nie zmieniło w ciągu nocy.
Nie wiem czy to jest cwaniactwo,lenistwo czy głupota zwykła ale macie rację, że to my niestety sami wychowujemy takich ludzi.
Dlatego mój ,,biedny" syn jest bardzo nieszczęśliwy gdy trzeba zostawić komputer na kilkanaście minut i przyjść pomóc a jednocześnie nauczyć się jak należy wymienić kontakt i posłuchać wykładu na temat elektryki,wymienić koło w samochodzie czy powiesić szafki w kuchni . Może doceni za kilka,kilkanaście lat .

Myślę, że to nie chodzi tyle o odmóżdżenie co o to, że staliśmy się społeczeństwem konsumpcyjnym. Jak jest popyt to i podaż jest. Jak człowiek wie, że naprawa pralki przez niego trwać będzie pół roku, a specjalista zrobi to w 30 min to wybiera specjalistę. Tylko ze to poszło o wiele dalej. Jak boli Cie głowa, nie rzucisz palenia- tylko weźmiesz lek, jak masz nerwicę nie przejdziesz długiej psychoterapii tylko weźmiesz leki, jak jesteś otyły, kupisz tabletki na odchudzanie. Tak się oszukujemy że wszystko można mieć od razu, a tak nie jest.

Ewik, no Ameryki nie odkryłaś Ale tak było zawsze. Tu nawet nie chodzi o umiejętności a o czas. My z mężem nie braliśmy ekipy do remontu, ale sami wszystko robiliśmy ( to nasz dom wygląda jak wygląda ...) i mieliśmy dość, bo zajmowało to dużo czasu.
Nasi znajomi, którzy pracują do późna nie mieliby czasu na taką zabawę (mimo, że on się na takich rzeczach zna) więc wynajęli ekipę-stać ich było, to zapłacili fachowcom i mają hacjendę że mucha nie siada.

Ewik, tylko w ten sposób przechodzimy z uogólniania na personalizowanie sprawy. Czyli mówimy o konkretnych przypadkach, czy ogólno-zauważalnym "trendzie" ?

Zgaadzam się, odmóżdżenie galopuje, a będzie jeszcze gorzej . Nie chodzi o korzystanie ze specjalistów bo w tym nie ma nic złego (remont domu - ekipa. problemy osobiste - psycholog, problemy zdrowotne - lekarz itd.). Ale o fakt, że ludzie nie są zdolni do podejmowania najprostszych decyzji, do samodzielnego myślenia i do rozwiązywania najprostszych problemów.

Nic dodać nic ująć

Eee, tak ostro to bym nie pojechala... Wiekszosc? Czyli chodzi o zwyklego Kowalskiego? Troche ryzykowne to stwierdzenie. Ze ludzie lykaja wszystko, co im sie wcisnie- to fakt, ale czy sa glupi? Raczej swiat dazy za wszelka cene do wygody i nie zastanawia sie nad konsekwencjami. A te nadejda. I beda baaardzo nieprzyjemne...

Dlatego też witamy Cię serdecznie .

O amerykanach ja już mam wyrobione zdanie ich system całkiem sformatował oni nic nie potrafią zrobić.
Polak zwykle potrafi naprawić samochód, ma jakies w miarę ciekawe zainteresowania no poza piciem
A Amerykanin....
Nawet nie wiedzą gdzie leży Australia, owszem są tam mądrzy ludzie ale to elita, a najmądrzejsi pociągają za sznurki.
Teraz taka mała ciekawostka fluor dodawany jest praktycznie do wszystkich past choć jest substancją bardzo szkodliwą ponieważ kto jest chemikiem wie jak reaktywny jest sam fluor oraz jak trujące są praktycznie wszystkie jego związki.
Fluor poza tym jest jednym z kluczowych związków psychotropów, już Hitler i ZSRR zauważyli iż dzięki fluorowi ludzie są bardziej posłuszni i tak dotąd całe USA ma fluorowaną wodę u nas na szczęście tylko Wrocław i kilka jeszcze okolicznych pomniejszych miast ma jeszcze fluorowaną wodę.

Hi hi,czy mam rozumiec, ze we Wroclawiu mialabym wieksze szanse na znalezienie poslusznego meza??? ( o ile mylby zeby)

Kiedyś jeden ze specjalistów robił mi w domu nową podłogę. Podjeżdżam do domu na chwilkę facet sobie siedzi. Od rana nic nie zrobione i mówi, że musi poczekać na kolegę po którego specjalnie zadzwonił bo trzeba przestawić kuchenkę gazową więc będzie musiał trochę doliczyć. Poszedłem sam wyniosłem tą kuchenkę i poczekałem aż z ciężkim westchnieniem wstanie i zabierze się za robotę .

Oj tak oj tak
Jedyny plus tego że tacy ludize są znacznie mniej agresywni, stąd prawdopodobnie takie dobre opinie o spokoju wrocławian

Dobra zostawmy już tych specjalistów, a co z Wami-Polakami?:) Czym dla Was są PROBLEMY tak zwane życiowe?

Dla mnie prawdziwym problemem jest na pewno choroba. Taka powazna. Gdy jedno z partnerow zachoruje, drugie ma, ze tak powiem, prze.....e. Ostatnio (znow prywata) nasz znajomy-moj i meza- zerwal sciegno w nodze. Nie poszedl do lekarza, bo w domu im sie nie przelewa. Pracuje fizycznie. Zima tnie sady. Chodzil do pracy, bo bal sie, ze gdy pojdzie do lekarza to go zagipsuja i przesiedzi kilka tygodni w domu, a tak to przynajmniej troche pieniedzy zarobi. No ale nie wytrzymal z bolu. Moj maz musial go przywiezc z pracy do domu, tak go bolalo. Trzy dni pozniej zona tego znajomego zlamala reke schodzac po ogorki do piwnicy... Innym problemem jest na pewno zla sytuacja finansowa. Wiadomo, ze pieniadze szczescia nie daja, ale bez nich ani rusz. Poza tym smierc kogos bliskiego. Tutaj nieraz potrzebny jest psycholog. Brak warunkow mieszkaniowych (wybaczcie, ze tak ciagle przytaczam przyklady, ale mysle, ze lepiej zobrazuje problem). Nasza sasiadka ma 6 dzieci. Najstarszy syn ma 19 lat. Najmlodsza corka-7. A w domu tylko jeden jedyny pokoj i kuchnia... Trzech najstarszych chlopakow spi w przerobionym chlewie. Nie powiem, maja tam polozone panele, wyremontowane, itd. Ale mimo wszystko to byl kiedys chlew... Pozostala czworka spi z rodzicami w pokoju. Nie wiem sama, czy to bezmyslnosc, czy juz glupota starac sie o dzieci w takich warunkach... Bo watpie, ze kazde kolejne bylo planowane. No ale coz. Niekiedy ludzie zaluja 5 zl na prezerwatywy, a potem musza placic 30 zl na paczke pampersow. To sa, wedlug mnie, prawdziwe problemy i ludzkie dramaty. Dlatego mysle, ze duzy nacisk powinno sie klasc na uswiadamianie ludzi, ze "naklepac" dzieci to nie problem- wychowac i miec ku temu warunki, to dopiero sztuka. Potem tacu ludzie okupuja MOPS-y, bo im sie nalezy, bo oni wielodzietni. Zgadzam sie, ze panstwo musi pomoc takim rodzinom, ale tez powinno uswiadamiac, ze prezerwatywa to nie grzech. I tu kolejny dramat, nasz, polski- ludzie za bardzo wierza w to, co mowia im ksieza. Bardzo duzo rzeczy sie nie zgadza w Biblii z tym, co mowia duchowni. A ludzie zamiast uzywac wlasnego mozgu, poczytac Pismo Sw. lykaja doslownie wszystko, co powie pewien skorumpowany ksiadz w pewnej stacji radiowej... To, wedlug mnie, sa prawdziwe problemy. To jest odmozdzanie ludzi- zrobic z narodu posluszne stado owieczek, jesli nie baranow...

Hehhehe, a jesli juz zaczelam mowic o Biblii. Pozwolcie, ze opisze Wam sytuacje, ktora opwiadal mi moj tata, gdy chodzil do szkoly. Dzialo sie to u niego w klasie, podczas katechezy:
Ksiadz pyta sie kolegi mojego taty, gdzie urodzil sie Jezus. Ten sie zastanawia, mysli, mysli i nic... No to ksiadz mu podpowiada: "Na B...". No wiec kolega dostal olsnienia i krzyczy: "Bilgoraj!". Ksiadz mowi, ze nie. "Bielsko-Biala!". Widzac coraz bardziej zdezorientowana mine ksiedza, probuje strzelac dalej: "Bialystok!". Ksiadz, czerwony ze zlosci:" Siadaj, Baranie!";)

Inna sytuacja. Przyszedl do mojej babci kiedys 80-letni sasiad. No i nawiazala sie tak sasiedka pogawedka o wzystkim i o niczym. Nagle sasiad pyta sie:" To powiedzcie mi, ten Jezus to w koncy byl tym Polakiem, czy nie...?"

Historie autentyczne, przytoczone dla rozluznienia atmosfery:). To jest dopiero odmozdzenie. Wierzyc w cos przez 80 lat i nawet nie wiedziec dokladnie, w co...

A z jakiej Qwa racj mam bulić na cudze bachory???

Gdy tankuję auto za 100 zł, to 55 zł z tego idzie wprost na leniwe  menelstwo kryjące się pod hasłem ''potrzebujący''.
Sprawa zasadnicza: nie można komuś bardziej zaszkodzić, niż dać mu coś za darmo.

Zreszta myslisz, ze takie zasilki z MOPS-u wystarczaja przecietnej rodzinie na normalne zycie? Otoz nie. Moze i sa wielodzietna rodzina, ale sa bardzo pracowici. Kazde wakacje spedzaja na pracy w polu. Pisze o tych niby bachorach. Najmlodsza, 7 lat i zasuwala u nas w wisniach, by zarobic sobie na loda. Ojciec pracuje, matka pracuje- wszycy na czarno, dorywczo. A ze nie starcza? To do nich miec pretensje, czy do naszego rzadu, ktory stwarza polskim rodzinom takie warunki?

I tam.... Specjaliści!

Ja znam nawet takich magików, co zamiast iść do neurologa to się sami wolą leczyć!

No wiec po kolei. Rozstanie? Oj, nie rozwodzilam sie z mezem, ale gdy bylismy tylko "chlopakiem i dziewczyna" mielismy kilka rozstan. Zawsze to przezywalam, ale jakos sie zbieralam do kupy. Brak pracy? Akurat teraz nie pracuje i przyznam, ze jest to sytuacja malo komfortowa- no ale ktos dzieckiem musi sie zajac. Nowa praca/szkola- zawsze byl jakis stres, szybko jednak wchodzilam w nowe obowiazki, relacje. A wlasne pieniadze- cos bardzo satysfakcjonujacego, czego w tej chwili mi bardzo brakuje. Nie bedzie to jednak trwalo wiecznie, tym sie pocieszam;). Choroba/smierc- na szczescie nie musialam  zmagac sie jeszcze z takimi sytuacjami. I mam nadzieje, ze dlugo nie bede Konflikty w rodzinie- o, tutaj sa rozne reakcje, ale jakichs powaznych konfliktow nie ma. Problemy z dzieckiem- jak na razie jedyny moj problem z moim 9-cio miesiecznym synem, to taki, ze probuje chodzic i krzyz mi wysiada;/. Trudnosci w pracy- nie mialam. Nie chce sie chwalic, ale pracodawcy zawsze byli zadowoleni z mojej pracy. A pracowalam w hotelu oraz za granica, w fabryce kurczakow. Teraz sezonowo, u nas w sadzie. Wredne sasiedztwo- jestem ta szczesciara, ze sasiedzi sa w porzadku. Presja spoleczna- niekiedy reaguje stresem, ale cycki do przodu i naprzod, bo jakie inne wyjscie? Trudnosci z zajsciem w ciaze-nie mialam. Czarus byl planowany, za pierwszym razem sie udalo. Niespodziewana ciaza- nie dotyczy. Zdrada- moge smialo stwierdzi, ze moj maz jest wierny, ale gdyby zdradzil bylby to dla mnie koniec swiata, ogromny ciezar, byc moze bym sie nawet podlamala. Konflikty z przyjaciolmi- byly, i owszem. Zawsze jednak sie pogodzilysmy. Nadwaga- cos o mnie, niestety. Ja, zawsze szczupla, terz 30kg+... Zle sie z tym czuje, ale silnej woli nie mam, by zadreczac sie dietami. Licze raczej na cud. Ale przyznaje, zle mi z tym, bo zawsze podobalam sie mezczyznom, a teraz mam kompleksy nawet przed wlasnym mezem. Przede wszystkim przed nim...
Moga powiedziec, ze jestem w miare szczesliwa osoba. Wiekszosc problemow mnie nie dotyczy, ale nie znaczy to, ze tak pozostanie. Wiem, ze w razie czego moge liczyc na meza. Moze i nie jest on wylewny i zbyt uczuciowy, ale kiedy trzeba to potrafi stanac na wysokosci zadania. Wieje czasami od niego emocjonalny chlod, ale to przez trudne dziecinstwo. Niedawno powiedzial mi, ze NIGDY nie siedzial u ojca na kolanach. Jego ojciec nie zyje, ale moj maz ma do niego ogromny zal. Cieszy mnie to, ze potrafil sie przede mna nieco otworzyc, ze potrafil mi sie zwierzyc. Wiem, ze mu ciezko i z tym problemem probujemy poradzic sobie we dwoje.