Dlaczego kobiety NIE słuchają mężczyzn?

powiem Ci, że masz naprawdę bardzo dużo racji w tym co piszesz. Sama niejednokrotnie snuję bardzooo dziwne domysły i dopowiadam sobie niestworzone historie do tego, co mówi czy robi mój facet.
A czemu tak jest?
hmm.. bo chyba chcemy takie być. To nie jest tak, że my tych facetów nie kochamy albo coś. Mam raczej wrażenie że robimy to z pewnego rodzaju zemsty - bo on zrobił coś, czego ja sobie nie życzyłam, on zrobił to specjalnie mimo że doskonale wiedział że ja inaczej to odbiorę. Tak niestety jest w 90% przypadków.
Wydaje mi się również, że kobiety dopowiadają sobie różne historie, a potem gdy okazuje się że to co sobie nawymyślały jest nieprawdą - to robią słodką minkę i ot tak o wszystkim zapominają - bo przecież nic się nie stało..
Sama po sobie wiem że często szukam dziury w całym - jest dobrze, ale oczywiście poprzez nadmiar wolnego czasu wieczorami, gdy nie potrafię zasnąć, muszę sobie coś nawymyślać, coś w pamięci "wytworzyć". Potem to kumuluje w mózgu i nagle po miesiącu wybucham a w zasadzie nie ma o co..

Może to zabrzmi trochę tak, jakbym się chwaliła, ale ja na szczęście nie mam z tym problemu. Sama jestem osobą raczej bezpośrednią i nie jestem dobra w odczytywaniu aluzji, potrafię powiedzieć prosto z mostu o tym, co mi nie odpowiada. I takiej również szczerości uczę swojego mężczyzny. Kiedy jest jakiś problem, potrafimy usiąść, porozmawiać i wysłuchać swoich racji. Słucham go i staram się go zrozumieć, a jeśli nie jestem czegoś pewna, to pytam. Oczywiście nie oznacza to, że nie ma między nami nieporozumień, ale pozwala nam to rozwiązać je w zarodku, bez przechodzenia do kłótni i wypominania sobie wszystkiego.

No widzisz, ale jednak większość związków tak nie funkcojnuje, bo gdyby tak było, to nie byłoby połowy tematów na tym forum ^^

Czy to może problem w tym, że jednak kobiety nie zyją z facetem, a z wyobrażeniem o nim? I każda próba rozmowy, czy wsłuchania sie w niego spowodowałaby to, że marzenie legło by w gruzach?

No dobra, a co na to nasi forumowi Panowie? Jak Wam się wydaje, dlaczego Was nie słychamy?

A może tu leży komunikacja po prostu? Może żadna ze stron nie umie prosto i jasno powiedzieć tego, co chce?

Z tym rozmawianiem, słuchaniem, to nie tak do końca.Problem raczej tkwi w nadmiarze gadania.Kobieta nie potrafi zauważyć faktu, że facet często gęsto wcale nie chce rozmawiać.I zamiast przejść nad tym do porządku, zaczyna się męczenie vel trucie dupy, tak że mężczyzna dla świętego spokoju podejmuje >szczerą rozmowę< polegającą na przytakiwaniu i gadaniu tego co laska chce usłyszeć.I Wy się wtedy jaracie, jak to wreszcie super sobie wszystko wyjaśniliście.Tymczasem wartość rozmowy jest żadna, obietnice niewiążące i ogólnie murowany wkurw i dół w przyszłości.
Jest taki konserwatywny zwyczaj, że facet wychodzi z wszelkimi inicjatywami.Szczerze polecam stosować go w przypadku ważnych tematów.

Z powodu niespełnionych instynktów macierzyńsko-opiekuńczych: "Nie nadaję się do związku." "Ojej, bidulek, pewnie któraś go skrzywdziła, pewnie rodzice go bili, ja go nauczę ufać i kochać."

Z powodu jakiejś chorej próżności i rywalizacji: "Zdradzałem i biłem wszystkie moje kobiety." "Ze mną będzie inaczej."

Z powodu desperacji: "Nie kocham cię, chcę odejść." "Aaaale błagam, zostań, co ja pocznę sama, co powiedzą ludzie, mam już 30 lat, chcę ślubu i dziecka."

I tak dalej. Po prostu czasami NIE CHCEMY słyszeć tego, co słyszymy.

Nie mogę się tylko zgodzić z tym, że mężczyźni na naszym forum zrozumieją, jakie są kobiety, a my powinnyśmy wierzyć w to, że nasz partner działa tak samo jak tłumaczący nam coś forumowicz płci męskiej. Ludzie są różni

Pitagoras,

a co jesli facet nie bedzie chcial nigdy wyjsc z tematem, na ktory chcialaby porozmawiac kobieta? Co sie dzieje wtedy w Twoim swiecie?

i tu jest sedno sprawy:
Jeżeli mnie temat dręczy to należy zrobić 100 przysiadów i go rozwiązać.Zdanie równie sensowne jak powyższe.
Co ma ględzenie z rozwiązaniem problemu?Nic...

Pitagorasie-To się nie nazywa "ględzenie" tylko rozmowa.

Albo często jest tak, że  niepotrzebnie rozdrabniamy jakiś nawet niewielki problem tak, że stwarza się z tego kłótnia. Zamiast konkretnie i kiedy dany problem wystąpi.

Bo my kobiety mamy temperament i może dlatego jesteśmy tak bardzo emocjonalne hehe. Sama kiedyś zauważyłam, jak niepotrzebne przeciąganie rozmowy powodowało dosłowny brak uwagi. Kiedyś w jednej komedii facet zasypia przy tak prowadzonej "ciężkiej" rozmowie.

No a w druga stronę jest tak, że ja mówię tak lub nie ale to nie wystarcza. Trzeba rozwinąć temat czasami do granic absurdu żeby omówić ze szczegółami problem czy jej siostra powinna odejść od faceta bo ją bije i facet pije. Co tu jest do omawiania? Nie wiem. Odpowiedź jest tylko jedna. Ale wy kobiety lubicie sobie pogadać o uczuciach itp. . Nie widzę w tym nic złego ale do facetów to raczej nie trafia .

Otóż to . Racjonalne myślenie i działanie a nie gadanie jest odbierane często jako brak uwagi z naszej strony,brak uczucia i gruboskórność na maksa o braku miłości nie wspomnę .

Pitagorasie-cóż za ciekawa historia o tłumiku w połowie zasnęłam najwidoczniej działa to w dwie strony, a najlepszym rozwiązaniem jest na to wychodzi spotkać się gdzieś pośrodku w rozmowie.

A już majstersztykiem jest ignorowanie nie wygodnych postów . Jest problem - jest odpowiedź. Niestety odpowiedź jest od faceta który zadaje np. pytanie sugerujące, ale takie, że mit całego problemu zniknie w ciągu jednej chwili. Więc co robi forumowiczka ? Poczeka na kolejne posty ale od kobiet. Wtedy zaczyna się rozmowa . A nie wygodny post nie istnieje . Nie po to przecież jest na tym forum żeby ktoś bezczelnie rozwiązał jej problem w pierwszym poście . Znalazła się tu po to żeby o tym problemie rozmawiać,rozmawiać,rozmawiać

No właśnie od tego jest forum hehe. Wasze męskie spostrzeżenia i komentarze wnoszą do tematu niejednokrotnie potrzebne Nam kobietą spojrzenie ze strony mężczyzny na dany temat.

Teo masz rację bo mężczyźni wolą zazwyczaj podchodzić do sprawy rzeczowo i konkretnie i jak widać tego samego oczekują od Nas.

Noale zwykły facet sam zauważył, że często to męskie spostrzeżenie degraduje problem do zwykłej zagwozdki i podaje proste rozwiązanie, które jest często ignorowane.

Aaaa no to o łatwości w zastosowaniu nie mówimy XD
A to nie jest chęć zwrócenia na siebie uwagi? "Popatrzcie jaka jestem biedna! Jak mi źle!"
Są wątki na forum, które ciągną się po kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt stron! Widzimy w nich całą historię, opowieść, męczenie i udręki. Tyyyyyle zainteresowania! Owszem, niektóre są faktycznie trudne inne sztucznie rozdmuchane. I taka jedna z drugą założy temat o swojej "tragedii" i nagle przychodzi taki facet i mówi tak i tak i po problemie... NO JAK PO PROBLEMIE?! XD

A teraz co by sie stalo gdybys pewnego dnia wracajac z pracy zastal zmienione zamki w drzwiach? Po wielu probach, nie wiem....namowach otwiera ci drzwi twoja wlasna kobieta/zona i mowi, ze wlasnie sorry, ale byly problemy, zle jej bylo ale przeciez co ona bedzie dyskutowac? Rozmowa nie rozwiaze problemow. Wiec ona postanowila dzialac i ciebie wystawila na kanal a sobie zalozyla nowy meski "wieszak" i wszystko dziala. Rowniez obylo sie bez szczerych rozmow Cud? A jak!

Co do reszty to Teo jak sie dowiesz czemu kobiety nie sluchaja to podziel sie ta madroscia. Jestem kobieta ale sama tego nie rozumiem. Moja dyskusja z mezczyznami odbywa sie krotko: wlasnie "tak", "nie" ewentualnie "jeszcze nie wiem". Jak mam problem wymagajacy roztrzasania to spotykam sie z przyjaciolkami, jak mam problem sluzbowy wymagajacy zdecydowanego dzialania czy rady to pytam meza tudziez facetow z pracy i wsio.
Grunt to wiedziec kiedy i do kogo uderzac.
A jesli problemy sa w zwiazku to pomaga kawa na lawe, krotkie zdania skierowane do mezczyzny i chwilowe postrzeganie swiata na zasadzie czarno-biale.

No to teraz narobiłeś w majtki za wszystkich facetów na raz, to własnie przez takich jak ty są problemy w związkach szczególnie o zabarwieniu toksycznym.
To nie jest obraz małżeństwa a seksizmu połączonego z niewolnictwem plus swoimi kompleksami.

Bardzo ciekawy wątek
Przeczytałam kilka wypowiedzi-pomysłów i nietrudno się z nimi nie zgodzić.

Niedawno rozmawiałam z kobietą, która tworzy szczęśliwe małżeństwo ze swoim mężem już ok. 40 lat. Gdy młodsze dziewczyny pytały ją, co zrobić jako kobieta by było dobrze, ona odpowiedziała: Słuchać męża, nie tylko słów ale i mowy ciała. Nauczyć się go, bo całe jego ciało i gesty mówią.

Osobiście lubię proste rozwiązywanie spraw. Nie cierpię się rozgadywać w tak oczywistych sytuacjach jak tu podano, czyli np. "Chłopak powiedział, że nie chce ze mną być, jak sądzicie co naprawdę miał na myśli?" - tu jestem zwolennikiem jasnego odczytywania komunikatów.
Ba! Jest to wręcz zbawienne! Bo zawsze można odwrócić sytuację i powtórzyć facetowi jego własne słowa. Powtórzyć czyli nie dodawać własnej interpretacji.
Niepotrzebnie niektóre kobiety utrudniają sobie życie. I facetom też.

Ale bajki nie mają pokazywać świata rzeczywistego, tylko idealny Inaczej byłoby to TVN24, a i z tą realnością byłabym tu ostrożna....

Wynika to po prostu z kobiecej natury. Kobiety myślą w sposób zwykle zawikłany, lubią mówić o problemach nie dlatego by je rozwiązać (co jest dla mnie osobiście dziwne) ale by o nich sobie pogadać. PO co? Nie wiem. By poczuć się lepiej? Może.
No i lubią rozmawiać o emocjach. Faceci zwykle rozmawiają by się czegoś konkretnego dowiedzieć.

Teo, gratuluję pomysłu .

Stwierdzam, że w połowie jestem facetem . Owszem, lubię rozmawiać o emocjach, bo to jest ciekawy temat, ale kiedy mam konkretny problem do rozwiązania, to nie lubię kiedy ktoś mnie męczy, dopytuje po sto razy, pociesza, nie wspominając o litowaniu się. Wtedy zamykam się w sobie, myślę, czasem bardzo długo, a potem już tylko działam. Jeśli potrzebuję, to poproszę o radę, jeśli nie proszę, oznacza to, że najlepiej zostawić mnie w spokoju.

Mam mnóstwo znajomych kobiet, które kiedy dzieje się coś niedobrego, to chwytają za telefon i gadają, gadają, gadają. U mnie jest to ostatnia czynność, na którą wtedy mam ochotę.

Być może też dlatego, kiedy widzę, że mąż (czy jakiś inny mężczyzna) ma problem, to nie ciągnę za język, w zamian daję do zrozumienia, że zauważyłam, a jakby chciał o tym porozmawiać, to jestem obok. Kiedy zaczyna mówić, to nie pocieszam bez sensu, ale staram się coś podpowiedzieć i pomóc znaleźć dobre rozwiązanie. Rozmowa z mężczyzną, to nie jest to samo, co kobiece "gadanie", rozmowa powinna być konstruktywna.

Jak ognia unikam też sformułowań, których notabene sama alergicznie nie lubię, typu: ,,nie martw się" czy "zobaczysz, będzie dobrze", bo one dają tylko fałszywą nadzieję, a nie realną pomoc.

Olinka, Catwoman - Dziękuję za pochwały XD

Tak Was czytam i się zastanawiam, czy przypadkiem tendencje do konkretów i ględzenia nie zależą przypadkiem od naszych umiejętności i predyspozycji. Czy Wy nie jesteście "umysłami ścisłymi", że tak to ujmę? Teraz mi się nasunęło, że to może iść w parze
Druga sprawa jest taka, że jeśli faktycznie byłaby taka zależnośc, to mogę stwierdzić, że społeczeństwo dziewczynki wciska na siłę w takie ramy wmawiając ogólnie, że to chłopcy są "ściśli", a dziewczynki "humanistki". Już wiele badań na ten temat wyszło, ze ten podział jest tak naprawdę sztuczny, a w wieku wczesnoszkolnym to właśnie dziewczynki wykazują większą zdolność do "ścisłych" przedmiotów niż chłopcy. Jeśli wciska się dziewczynki w ramy humanizmu, powieści, wierszy i ogólnego "rozmemłania" to potem nie ma się co dziwić, że nagminnie chcą rozmawiać o emocjach i analizują co popadnie ^^

Jeśli mowa o wątkach na forum, to wydaje mi się, że często przyczyna jest prosta. Załóżmy, sytuacja taka, facet uderzył kobietę. Na chłodno chyba każda zdaje sobie sprawę, że to źle i powinna odejść i takie tam, ale prosi o pomoc, bo w głębi serca chce z nim zostać, kocha go, mimo że wie, że to nie jest najlepszy pomysł. I tak naprawdę nie prosi o radę, tylko liczy na posty, w których będzie "zostań, może się zmieni", żeby jakoś usprawiedliwić swoją decyzję, znaleźć dla niej poparcie, no bo jak to, tyle osób pisze, że może się zmienić, to warto spróbować. I z tego samego powodu, jeśli ktoś - często właśnie mężczyźni, bo mają inny punkt widzenia, ale nie tylko oni - obrywają za to, bo autorce wątku ich odpowiedź nie przypadła do gustu, nie była tym, co chciałaby usłyszeć.

A czemu nie słuchają mężczyzn w życiu, jak opowiadają o problemach? Bo nie chcą rozwiązania, często same je znają, szukają po prostu kogoś, kto je wysłucha, wesprze i poopowiada, jak to jej nie kocha i nie stoi przy niej.

Czarna Wilczyca....

Ok no ale z drugiej strony dlaczego mamy MY się dostosowywać do tego ,ze mężczyźni nie lubią dużo mówić.. Związek polega na wzajemnym zrozumieniu i szacunku czyli mamy prawo od mężczyzny czasami wymagać, by i nas zrozumiał..Mamy inaczej niż oni i tyle.. Te różnice sa piękne. Warto zatem jedynie znaleźć satysfakcjonujący obie strony kompromis.. natomiast nie widzę powodu dla którego miałabym zrezygnować z siebie tylko dlatego, by zadowolić samca;)

Słucham mężczyzn pod warunkiem:
że to "mój" mężczyzna i ma coś sensownego do powiedzenia
że nie gada za dużo o sobie
że to co mówi jest interesujące.

Pozostałe dwa punkty odnoszą się też do innych facetów.I kobiet także.

Zauważyłam,że mówię mniej niż znani mi faceci.To często ja ich nie słucham,szczególnie jak są męczącymi pierdołami:)

Aha- i jeszcze jedno- ja znam takie kobiety,które generalnie w ogóle nie potrafią słuchać.Nikogo.

Ale to nie chodzi o słuchanie w ogóle. To chodzi o to, ze facet mówi wyraźnie "nie chce, odchodze, nie chce związku, nie kocham, chce to i to, robie tak i tak", a kobiety wszystko po swojemu i zwykle nie słyszą tego, co się do nich mówi, tylko jest "on powiedział coś tam, ALE ja" itp.

Dziwna teoria... o.O

Ja to rozumiem ten post tak - jeśli kobieta nie dostanie seksu czy odpowiedniej dawki czułości to robi się zła i zołzowata, jednakże gdy robi się takowa to czekają ją jeszcze gorsze rzeczy, aż dojdzie do rozumu, że seks z mężczyzną to coś za co powinna Bogu dziękować na kolanach....

1. nie ma seksu i czułości, to robi się zołza
2. na zołzę czekają jeszcze gorsze rzeczy.

Troszkę i w tym prawdy jest, bo szczęśliwa i zaspokojona pani, zawsze jest miła i przyjemna, niemniej zołzowatość nie wynika z braku seksu czy przytulania lecz z charakteru jaki się ma.

Zapytałam . Specjalnie na potrzeby tego wątku i aby samą siebie przekonać czy się przypadkiem nie oszukuję. Mąż potwierdził, że kiedy jest problem do rozwiązania, to jestem konkretna, pytam głównie po to, aby utwierdzić się w przekonaniu, że podjęta przeze mnie decyzja jest słuszna lub (ewentualnie), aby zauważyć jakiś inny punkt widzenia. Na pewno też nie mam tendencji do nadmiernego gadulstwa oraz nie zamęczam go, kiedy to on ma problem. I tak mówi mój mąż, nie ja .
Żeby jednak nie było zbyt kolorowo, to szczerze dodam, że kiedy koniecznie muszę coś omówić lub dowiedzieć się czegoś, co jest dla mnie bardzo ważne, to potrafię być paskudnie nieustępliwa i/lub dociekliwa.

Teo, pytasz czy nie jestem przypadkiem umysłem ścisłym. Otóż zawsze uważałam się za humanistkę i sądzę, że zdecydowanie mi do niej bliżej, choć z matematyką też nigdy nie miałam problemów . 

Coś w tym jest. Odkąd pamiętam zawsze bardzo dobrze porozumiewałam się z mężczyznami. Swego czasu miałam nawet większe grono przyjaciół i dobrych znajomych w męskim gronie niż kobiecym, lepiej też mi się z nimi pracuje. Z kolei typowo "babskie" problemy, fochy czy rozczulanie się nad mało istotnymi sprawami, nie tylko mnie bawi, ale wręcz męczy. Zwyczajnie nie potrafię zrozumieć, jak można przez godzinę rozmawiać o jakiejś zupełnie nieistotnej błahostce, analizując ją przy tym na milion sposobów. Mnie jest szkoda na to czasu. Wiem, dziwna jestem...

Jest też takie powiedzenie, że jeśli mężczyzna ma w domu potworka, to niewątpliwie sam go sobie wyhodował .

Jejciuuu, jakie to fajne wyszło

Bardzo interesujący jest fakt, że praktycznie żadna z wypowiadających się pań nie odpowiedziała na pytanie Teo (z wyjątkiem Wielokropka?). Nie sądzę, żeby nie usłyszały pytania. Dywagując na poboczne tematy próbują znaleźć odpowiedź na właściwe pytanie. Teo, jak stereotypowy facet, ponagla do konkretnej odpowiedzi End_aluzja w pierwszym zdaniu dała nadzieję, że odpowiedź zna, jednak już w drugim tę nadzieję odebrała
Jeszcze bardziej interesujące jest to, że wszyscy panowie, którzy się wypowiedzieli zrobili to zupełnie nie na temat - skierowali dyskusję na zupełnie inne tory Zapewne żaden nie pomyślał, że problemu nie rozwiązał, ale z lubością puszą się, że są konkretni (bo krótko się wypowiedzieli)

Ja również nie znam prostej odpowiedzi na pytanie Teo. Ale widzę sens takiego "babskiego" dywagowania nad tym - przynajmniej można próbować wyciągać jakieś wnioski. Z męskich teorii o niedomizianiu kobiet nie można wyciągnąć nic

Mi osobiście najbardziej prawdopodobna wydaje się niedojrzałość. Taka komunikacyjna, ale też emocjonalno-społeczna. Taka niedojrzała kobieta nie chce przyjąć do wiadomości, że facet chce tylko seksu, ponieważ nie nauczyła się akceptować rzeczywistości i rozwiązywać rzeczywistych problemów. Trochę jak dziecko, któremu się czegoś odmawia, a ono tłumaczy godzinami "no ale przecież..." z nadzieją, że rodzic ulegnie.
Inną przyczyną może być skłonność kobiet do niejednoznacznego wypowiadania się. Młode kobiety są nasiąknięte stereotypami - że ciągle trzeba dbać o pozory (że nie zależy jej na nim, że ona nie może się pierwsza odezwać, że do łóżka można iść po 3 miesiącach i inne bzdurki). Kobieta, która samodzielnie nie wydedukuje, że takie myślenie jest głupie - powiela je. Przyzwyczaja się do niejednoznaczności i nie zauważa, że inni mogą być bardziej konkretni. Więc kiedy słyszy od faceta, że on nie chce związku to ona automatycznie myśli, że on tylko tak mówi a myśli inaczej