Jestem tutaj ale wsumie nie wiem czego oczekuje,moze poprostu,jakiegoś trzezwej oceny sytuacji...
Jestem w zwiazku od 4 lat, 1.5 temu rozstalam sie z facetem,klótnia między Nami wkoncu doprowadzila do konfrontacji Naszych Mam i mojej siostry,padło tysiac słów, odwróciłam się od Niego,Nasze rodziny nie zyczyly sobie bysmy sie ze sobą kontaktowali...Złośc i zal o wszystko trzymały mnie w decyzji...po 2miesiącach od rozstania spotkalismy się by ocenic wszystko na spokojnie,potem widywalismy sie wsrod znajomych, bo mielismy wielu wspolnych a z Nich nikt nie rezygnuje,nie można ich mieszac..to wszystko doprowadzilo do tego ze znow zaczelismy sie spotykac jak para...Zapraszal mnie do swojego mieszkania,oczywiscie w tajemnicy przed Mamą,gdy ta go odwiedzała,poprostu nie zapraszal jej do srodka,nie wnikała dlaczego. Swojej mówiłam,że wychodzę do znajomych,na studia...Jego Mama wkoncu zaczela myslec,że On spotyka sie z jakąś dziewczyną,ale poprostu nie chce jej jeszcze przedstawiac.
Sądziłąm,że to na krótką mete,że tak nie można,ale mysliłam się, tkwimy w ukrytym zwiazku 1.5roku.
I teraz pewnie wiekszość pomyśli,porozmawiaj z rodzicami obojga,wytlumacz,że się kochacie,że chcecie być razem,ze Oni nas kochaja i to zrozumieją. Ale..
Przez ten cały czas Naszego ukrytego związku moja rodzina tkwiła w fakcie,że z Nikim sie nie spotykam,że nie mam nawet kontaktu z bylym facetem od ponad roku. Kończę teraz studia, nie mam możliwości podjęcia pracy a jako że cała moja najblizsza rodzina mieszka za granicą i ja mam przewidzianą tam pracę zaraz po odebraniu dyplomu...nie jest to praca zgodna z kierunkiem studiow ale jest... Jest tez tam moja rodzina..
W tym wszystkim jest tez On,jak przygotować jego i siebie na rozstanie za pol roku. Nie będę ludzić się,że związek przetrwa,nie mogę odebrac mu wolności,nie będę częto wracałą do kraju. Jak przezyc te ostatnie miesiące razem, jak powiedziec mu ze to nieuniknione.Jak nie miec poczucia wyrwanych z serca 4lat. Jak przezyc rozstanie będąc tam,nie mogąc powiedziec rodzinie za kim tęsknie i dlaczego tak mi zle. Nie wiem...z dnia na dzien jestem coraz bardziej bezradna.
