Jak zakończyć znajomość, na której za bardzo mi zależy?

Nie byłam pewna, do którego działu dać ten post, ale zwyciężyły "Związki", choć...
...mój przypadek nie ma raczej nic wspólnego ze związkiem.

Nic - przynajmniej fizycznie - mnie nie łączy z tym facetem, nic między nami nie ma.
Poznaliśmy się około pół roku przypadkowo u znajomych. Od tej pory bezustannie ze sobą piszemy na FB - taka nastoletnia znajomość, heh...
Od czasu do czasu się spotykamy (mieszkamy niemal na dwóch końcach Polski), zazwyczaj pomysł wychodzi od niego - ale nigdy, przenigdy do niczego między nami nie doszło. Dogadujemy się bezbłędnie też na żywo, w formie "pisanej" jest dużo podtekstów, ale w realu... Ja ze swojej strony fizycznie bardzo się dystansuję - chyba dlatego, że on sprawia wrażenie bardzo pewnego siebie, co mnie strasznie onieśmiela.
Choć starałam się do tego nie dopuścić - i nigdy nie nadużywam tego słowa! - zakochałam się w nim. Z jego strony jednak nie było żadnej inicjatywy (a na pewno takiej, którą bym jednoznacznie odebrała). Myślałam, czy nie mam się przemóc i powiedzieć mu, że zaczęło mi na nim jeszcze bardziej zależeć, ale stchórzyłam. Ale teraz i tak już za późno, bo on z kimś się spotyka. Nie czuję się już uprawniona do mówienia mu o swoich uczuciach, skoro jest szczęśliwy, to nie mogę mu na siłę włazić w życie.
Ale on wciąż, wciąż mnie zaczepia, codziennie, jakby nic się nie zmieniło. To mi uświadamia, że traktuje mnie tylko (tak! w innym przypadku może by to było "aż", ale nie w tym...) jako przyjaciółkę. Staram się odsunąć, nie pisać, ale i wtedy mnie zaczepia...
A ja już tak nie mogę. Od paru miesięcy mam permanentną chandrę, dołuję się i bezustannie o nim myślę...
Od razu wyjaśniam - nie jestem nastolatką, mam 35 lat, do życia podchodzę bardzo rozsądnie. Niestety gorzkie doświadczenia nie pozwalają mi być zupełnie otwartą na facetów, stąd zdystanowanie w "realnych" stosunkach i próby zwalczenia uczuć.
W naszą znajomość za bardzo się zaangażowałam i pomimo, że ją uwielbiam, czuję, że muszę ją skończyć.
I tu pytanie - jak? Prawdy mu nie powiem, nie mam chyba tyle odwagi. Zniknąć ot tak z jego życia nie chcę, skoro jest między nami coś a'la przyjaźń, nie chcę być nie fair... A trwać w tym nie mogę, bo się zamęczę... Czy istnieje jakieś rozsądne i mało bolesne rozwiązanie?