samotna

Wierze jak sie czujesz bo ja również czuje sie samotna.Facet mnie zosstawił, zakochałam sie nieszcześliwie i siedze sama w domu i nie wiem co mam robic aby tak sie nie czuć

do tego spotkało mnie wiele przykrych zdarzeń w życiu. wszystko mi się wali a "mój" (bo nie wiem czy mogę go tak nazywać) facet zamiast mnie wspierać to mnie denerwuje i olewa :'( nawet nie mam do kogo się odezwać :'(  siedzę całymi dniami przed komputerem i się nudzę. próbowałam znaleźć pracę ale bez większych skutków

problemy zdrowotne, rodzinne i z facetem

witaj wampirek5,

Marne to pocieszenie ale jest wiele kobiet w takiej sytuacji... Domniemywam, że w związku ustał już czas radosnego uniesienia i wkroczyła szara, monotonna codzienność. Powiedz mi czy mam rację.

Chcielibyśmy cię wesprzeć ale za mało wiemy o tobie. Problemy zdrowotne musisz rozwiązać sama, ale w sprawach rodzinnych i męsko-damskich możesz liczyć na duże wsparcie forumowiczów. Zrobiłaś pierwszy, bardzo ważny, krok - przyznałaś, że nie jest tak jak powinno być, że chcesz to zmienić. To bardzo cenna postawa. Jesteśmy z tobą.

tylko że ja nie wyobrażam sobie życia bez niego a na temat mojego faceta wypowiedziałam się w wątku "bez żadnych wczesniejszych oznak powiedział ze chyba już nie kocha" ale chyba założe oddzielny wątek bo chce żeby ktoś powiedział co o tym myśli.
Michał0- nie wiem czy to rutyna czy po prostu odległość nas dzieląca czy może jego chęć odczucia wolności przynajmniej na czas wakacji

23 a on 26

on jest złośliwy i mógł tak powiedzieć bo go zabolało jak napisałam mu ze nie wiem co do niego czuję(ale to nie oznaczało że nie kocham tylko że jestem na niego zła). jest baardzo złośliwy i chyba chciał mi dać tym nauczkę bo jeżeli nie kocha to po co następnego dnia napisał do mnie i załatwia to co miał mi załatwić. nawet jak się godzimy to specjalnie mówi takie rzeczy żeby mną wstrząsnąć-sam mi tak to tłumaczy. Dwa tygodnie temu widzieliśmy się i powiedział mi że tęsknił za mną i że mnie kocha i że brakuje mu mnie cały czas. tylko że denerwuje mnie jego zachowanie,te gierki i zabawa moimi uczuciami. On się uważa za Pana i Władcę i to jemu wszystko wolno...a ja tak nie chcę. Jeżeli chodzi o dyskotekę albo wyjście to na razie moja sytuacja rodzinna nie pozwala mi na to.

tylko że my nie widzimy się na codzień, dzielą nas kilometry a ja nie chce mu nadskakiwać żeby sobie myślał że jestem na każde jego zawołanie. On gra twardego i oboje jesteśmy uparci Pomyślałam sobie że jak się odezwie to mu powiem że nie chcę z nim być skoro mnie nie kocha a jak powie że blefował to wtedy powiem że nie wierzę w jego słowa że teraz będzie musiał mi to okazać w inny sposób jak tylko słowa. Będę go tak trzymać na dystans bo nie chcę żeby wszedł mi na głowę.

to co mam zrobić?

chyba nie potrafię minął tydzień jak przestaliśmy ze sobą rozmawiać i on nadal milczy ja też nie odzywałam się bo czekam na jego ruch. coraz częściej zaczynam myśleć o nim i tęsknić :'(

Czemu me myśli wciąż krążą wokół wspomnień? Czemu me złamane serce nie potrafi zapomnieć? Czemu choć rozum pragnie zamknąć ten rozdział życia to serce kochające tak złudnej nadziei nie porzuca. Nie chce więcej cierpieć zaś być w końcu szczęśliwa lecz myślami i czynami nieustannie swą dusze zatruwam...

ehh drugi tydzień nie rozmawiam z nim,w między czasie raz czy dwa razy zamieniłam z nim słowo wiem że on czeka że zrobię pierwsza krok bo przyzwyczaił się do tego. Nie mogę teraz odezwać się do niego pierwsza bo będę stracona