bardzo trudna sytuacja - co robić?

hmmm...skoro masz 20 lat to z jednej strony Nikt nie powinien Ci niczego zabraniać ;DD ,ale z drugiej to może czymś Sobie zasłużyłaś na te nie wychodzenie z domu? ;/...nie wiem-nie znam Cię,tak więc nie bd Cię osądzać ...też myślę,że powinnaś coś więcej o tym napisać ;p

jestem w podobnej sytuacji (ale nie do końca w identycznej). Za 2 miesiące skończę 24 lata. Mam super narzeczonego, za 7 miesięcy ślub. Czyli jestem w pełni dojrzałą, dorosłą kobietą która zdaje sobie sprawę z tego co robi. A oto kilka rozśmieszających mnie sytuacji:
1. Jestem na urodzinach kolegi od mojego faceta. Siedzimy w knajpie, 10 osób, śmiechy chichy aż tu godz. 21.30 telefon - mama dzwoni z pytaniem "gdzie ja jestem i za ile będę...". To już w sumie miałam po urodzinach. Wolałam wyjść i nie słuchać bardzooo długiego monologu jaka to nieodpowiedzialna jestem.
2. Nie wyobrażalne dla moich rodziców jest, bym spała u mojego faceta. Możemy razem wyjeżdżać na tygodniowe wakacje, możemy spędzać całe dnie ale nie mogę u niego nocować. Jedyny raz kiedy mama nawet sama zaproponowała bym u niego została, to ostatni sylwester.
3. Na najbliższy wtorek wybieramy się do kina z moim facetem i jego znajomymi. Mnie jakoś niespecjalnie się chce iść ale bilety zamówione na godz. 18 więc pojadę. I mówię to dzisiaj mojej mamie na co ona że mam sobie nie robić jaj bo jest sesja i mam się uczyć (egzamin mam dopiero w piątek..).
I teraz tak - prawda jest taka że jeśli rodziców się tak nauczy, że jest się posłusznym to niestety ma się przechlapane jak ja. Ale ja już teraz te ostatnie 7 miesięcy w domu wytrzymam, będę posłuszna, grzeczna, do świętego spokoju będę zaspokajała potrzeby niemartwienia się mojej mamy i mam nadzieję że będzie wszystko dobrze.
Ale tak na serio - hmm.. sama nie wiem skąd to się u rodziców bierze. O ile Ty masz dopiero 20 lat, może uważają Cię za nieodpowiedzialną, może traktują jak niedojrzałą, o tyle ja, planując już za kilka miesięcy ślub, czuję się w pełni kobietą która powinna odpowiadać sama za siebie -a nie jest tak..

Masz następujące opcje:
1. Dostosować się.
2. Spróbować pogadać/przekonać/iść na kompromis.
3. Zaryzykować się i zacząć stawiać biorąc poprawkę na wyrzuty, awantury być może wykopanie z domu.
4. Znaleźć pracę, pokój ze współlokatorami, wyprowadzic się. Jeśli studiujesz należą Ci się alimenty do 25 bądź 26 roku życia.

Wytrzymasz bo nie masz wyjścia. Co to jest 4 miesiące?! Pestka. Zdasz mature, znajdziesz prace i się wyprowadzisz, proste jak drut w kieszeni

liluś... Dojrzałość, dorosłoś i kobiecość jest w głowie, a nie w metryce i dacie ślubu Dałaś sobie wejść na głowę rodzicom i to jest takie dorosłe i dojrzałe? Facetowi też dałas sobie wejść na głowę, ale to już w innym wątku. Skoro godzisz się na coś dla "świętego spokoju", to znaczy, ze siłą rzeczy nie jest to takie złe i Ci nie przeszkadza. 24 letnia kobieta, która po telefonie od mamusi wstaje od znajomych i wraca do domu, bo "mama kazała" nie jest dorosła, a na pewno nie dojrzała

Mogę wyjść na freaka, ale w tym momencie cieszyłabym się mając taki zakaz

Będąc Tobą może i nie, ale z własnej perspektywy stwierdzam, że jednak tak wierz mi, wiem co mówię

Dopóki się nie wyprowadzisz i nie będziesz zarabiać, to musisz żyć w tym więzeniu z tymi strażnikami... Nic się nie da zrobić. Rozmowy nie pomogą.