nie mogę tego zrozumieć

Nie.

Widzę, że masz problem. No Ja też mam problem. I nie wiem co robić? A ta historia zdarzyła się ponad 2lata temu i ponad rok temu. Pewnego dnia byłam w domu Sama z Bratem w domu i przyszedł całkowicie zalany Ojciec. Mój Brat wyszedł z domu, a Ja zostałam. No i wtedy Ojciec do Mnie przyszedł i się dobierał i przystawiał się do Mnie. Składał Mi różne propozycje. Dotykał. Itd... Ta cała historia jest dla Mnie straszna. I On nie wie, że tym mnie bardzo skrzywdził i, że mnie to nadal boli. Po tym wszystkim chciałam odebrać Sobie życie, bo już nie mogłam wytrzymać tego wszystkiego co on zrobił. Później wyszłam ze szpitala i przyjechałam do domu i znowu to samo i znów próbowałam odebrać Sobie życie. I znów wylądowałam w szpitalu. Po kilku dniach wyszłam. Powiedziałam to Jego Kuratorce. Ona mi powiedziała, żebym poszła na Policję, ale Ja się boję, że Mi coś zrobi, bo On mówił, że jeżeli pójdę na Policję to Mi zrobi krzywdę. Nie wiem co robić? Bo też do tej pory nie poszłam na Policję. Poszłabym, ale strasznie się boję. Ja się Go bardzo obawiam i nie wiem do czego może być jeszcze zdolny. Jest też ALKOCHOLIKIEM no i okazało się też, że jest ZBOCZEŃCEM, który dobierał się do własnej córki.

Partycja 1701  Witam serdecznie. Myślę że powinnaś to zgłosić na policje i przedstawić im wszystkie swoje obawy bo on się nie zmieni, tylko będzie cię zastraszał- znam podobne problemy z bliskiego otoczenia- niestety mieszkam w miejscu gdzie sama patologia żyje i to są tak zwani ludzie niereformowalni, mają gdzieś prawo i zasady bo liczy się wódka. Masz 20 lat, a ile lat ma twój brat? jeżeli jest pełnoletni to razem powinniście się umówić i zostawić ojca, zamieszkać gdzieś z dala- oczywiście pod warunkiem że masz za co się utrzymać bo to nie jest proste.
Powinnaś też przede wszystkim zasięgnąć porady prawnika lub radcy prawnego on na pewno cię pokieruje odpowiednio w konkretnych prawnych działaniach. Jeśli twój ojciec ma kuratora przypuszczam że ma wyrok. Jeżeli zgłosisz na policje swój problem to jest szansa że trafi za kratki przynajmniej na jakiś czas i w tym czasie będziesz mieć większą swobodę działania. Niestety policja to najlepsze wyjście.
Jeśli cała sprawa przybierze zły obrót to powinnaś mieć zabezpieczenie w postaci schronienia np. u najbliższych przyjaciół, pamiętaj żeby wcześniej z nimi porozmawiać i poprosić o pomoc. Niestety nic innego nie przychodzi mi do głowy.Pozdrawiam ciepło

Cześć Robin30
Dzięki za radę.Myślę,że pójdę i to napewno,bo już normalnie nie wytrzymuję.Przez Niego całe życie Mi się rozwaliło.Też myślę,że iść,ale nie mam odwagi Policji powiedziecieć o tym.I bardzo się wstydzę o tym z Kimś rozmawiać.A na forum to tak łatwiej.Ale dzięki za radę.Napewno pójdę i to jeszcze w tym tygodniu:-)

Patrycja, uciekaj stamtąd. On ma kuratora? Chyba nie za niewinność? Zmieni się? NIE! Więc jazda do niego! Ryzykujesz swoim zdrowiem i życiem, w każdym możliwym wymiarze! Na pewno się boisz, na pewno nie wiesz co będzie... Ale JESTEŚ sobie w stanie wyobrazić, do czego może dojść, jeśli nie zareagujesz! Potrzebujesz pomocy, jeśli sama nie dajesz rady-poszukaj bezpośrednio pomocy w którymś ze stowarzyszeń, fundacji, które działają na rzecz ofiar przemocy(również seksualnej) w rodzinie. Jeśli nie ma ich w Twoim mieście(lub nie wiesz gdzie są), zadzwoń na Niebieską Linię. Piszesz co się dzieje, ale czy chociaż raz opowiedziałaś komuś, co się dzieje w Twoim domu? Sam fakt, że wypowiesz to na głos, USŁYSZYSZ jaka krzywda się dzieje w Twoim życiu może Cię sprowokować do działania. Proszę, nie poddawaj się.

Jean_Kl
To nie jest takie proste jak Ci się wydaje. Byłam u Jego Kuratorki już nie raz. I co? Mówiła Mi, że Mi pomoże. I co? Nie pomogła. Każdy jest taki mądry, że pomoże, ale wcale tak nie jest. Ja już nie mam sił do tego. Już się poddałam, bo i tak nikt nie pomoże. A Policja też nie pomoże, bo wiem jak to jest. Powiedzą, że coś z tym zrobią, a nic by nie zrobili. Nie mam już do nikogo żadnego zaufania. Nikt nie pomoże. Każdy jest mądry np. z mojej rodziny, a nawet nie chcą pomóc. I tak samo jest z Policją. Ale pozostało Mi tylko jedno.

Jean_Kl
No sprawy to wogóle się nie układają. Nie byłam na Policji, bo się rozmyśliłam, bo Oni i tak by Mi nie pomogli. A co do pomocy to nie wiem jak chcesz Nam pomóc i nie wiem jak? Ja tam już się i tak poddałam, bo to i tak już nie ma sensu, żeby iść na Policję, bo i tak by w niczym nie pomogli. Powiedzieli by, że coś z tym zrobią, a nic by nie zrobili. I tak już jest za późno, żeby to zgłosić. Przecież to było 1-3 lata temu no i teraz przecież na początku tego lutego. A i też byłam u Jego Kuratorki. I co powiedziała? Że Mi pomoże. A nic nie pomogła. Ja tam mówię, że każdy jest mądry i, że chce pomóc, ale to jest nieprawda. Przynajmniej Ja tak sądzę. Chciałam nawet porozmawiać kiedyś z moją Ciocią i z Siostrą, ale się ode Mnie odwróciły no, ale, że tak zrobiły to też jest troszeczkę mojej winy. Bo jak Moja siostra była u Mnie w szpitalu jak byłam na Intesywnej Terapi i jak po tygodniu się wzbudziłam ze śpiączki to była u Mnie i poprostu Ją wygoniłam, bo nie chciałam z nikim rozmawiać. A wygoniłam Ją dlatego, że nie chciałam Jej o tym mówić. Bo i tak by Ona tego by nie zrozumiała. I nikt tego nie zrozumie. Bo Ja się naprawdę tego wstydzę, że Ojciec tak postąpił. A jak bym poszła też na Policję to by pewnie Mnie wyśmiali. Ale co tam? On się tym nie przejął, że tak postąpił i się niczym nie martwi, że chciałam sobie życie odebrać. On poprostu chciałby Mnie mieć już z głowy, bo już kiedyś mówił, że Jemu przeszkadzam i, że On żałuje, że jestem Jego córką. Dla Niego to bym mogła wogóle nie istnieć. Ale przynajmniej mam jeszcze Mamę i Brata no i jeszcze jednego, ale ten starszy to jest taki jak Ojciec, bo kiedyś i On Mnie wyzywał tak jak teraz Ojciec. Mimo tego, że moje życie jest bez sensu i do niczego to chcę żyć mimo tego co się wydarzyło. I odbierać życia już sobie nie zamierzam.

Zawitała u Nas dzisiaj Policja.
Dokładnie o to chodzi, że "Ojca" przywiozła Policja całkowicie najebanego. Po kilku minutach pojechali(ale nie na długo). Jak pojechali to zaczął się awanturować i się rzucać do Mnie i do Mojego Brata o rok młodszego. Wyzywał Nas i to od różnych i najgorszych min. SZMAT, IDIOTÓW, ZŁODZIEJI itp... Mnie to również powiedział, że Ja się ubieram, maluję i wyglądam jak DZIWKA itp... Policja jak się dowiedziała o tym wszystkim, że się do Mnie dobierał itd... to powiedzieli, że Sami też to zgłoszą, bo słyszeli w nagraniu, że się przyznał, bo Mój Brat to wszystko nagrywał jak On się zachowuje. I chociaż teraz mam jakiś dowód na tą całą sprawę. A przedtem tego nie zgłaszałam, bo Dzielnicowy nie miał trochę czasu. I teraz dopiero mogę to wszystko zgłosić. Mam nadzieję, że wszystko pójdzie dobrze.

W ten wtorek co był byłam na Policji i złożyłam zawiadomienie o tej sprawie co opisałam w tamtych postach, a później po przesłuchaniu byłam na przesłuchaniu u Pani Prokurator. No i wszystko i Policji i Pani Prokurator opowiedziałam. Mam taką nadzieję, że On dostanie taką karę na jaką zasłużył. A wtedy jak Go Policja przywiozła do domu to po Ich odjechaniu On znowu się do tego posunął, ale o tym też powiedziałam. Teraz wiem chociaż, że Moje życie ma sens.

Trzymam za ciebie kciuki ten twój "ojciec" to śmieć i mizogin. A co z twoją matką ?
Przepraszam że pytam jeśli nie chcesz udzielić odpowiedzi bo nie musisz.

A i, że "Mój Ojciec" taki jest to wiem. I mogę o Nim jeszcze więcej powiedzieć oczywiście w sensie negatywnym, bo na coś pozytywnego to ode Mnie nie zasługuje tak samo jak od Mojej Mamy i Mojego Brata. Bo Ja sądzę już o Nim jak najgorzej. Ode Mnie na szacunek już nie zasługuje. I tak Go nie nawidzę, że masakra. I nigdy Mu tego nie wybaczę i nie zapomnę nigdy w życiu tego co zrobił. Będę to pamiętać przez całe życie. I nie wiem czy po tym wszystkim komuś zaufam. Czy komuś zaufam to napewno nie teraz, ale może kiedyś tak.

Patrycjo, na pewno będzie dobrze. Być może nie tylko się wygadasz, ale nauczysz się jak sobie radzić z negatywnymi emocjami które nagromadziły się w Tobie. Bądź dobrej myśli.

A i jeszcze się tego obawiam, że jak On będzie miał to przesłuchanie na Policji no to się aż tego boję. Bo Ja Go bardzo dobrze znam i wiem na co Go może stać. Chociaż może nie za dobrze, bo jak do tego się posunął oczywiście o tym co jest w moich postach, bo nigdy nie sądziłam, że może być zdolny do takiego czegoś. Bo jak będzie po przesłuchaniu no to może tu do Nas przyjść i może Mi coś zrobić, że złożyłam o tej sprawie zawiadomienie na Policji no i tego się najbardziej boję, albo jak gdzieś Mnie spotka na Mieście.

Patrycjo, nie szukaj winy u siebie ("co Ja Jemu zrobiłam"). Możesz się zastanawiać co się z nim stało że tak skrzywdził najbliższe osoby. Oczywiście, że to nie jest normalne.
Nie bój się, przedtem byłaś bezbronna, ale teraz nie może Cię skrzywdzić, bo by się pogrążył.

Edycja ostatniego postu
Nie wiem czy dobrze zrobiłam mówiąc o tym i Policji i Pani Prokurator. I zastanawiam się nad tym czy się nie wycofać znaczy czy nie wycofać sprawy, bo to jest męczące takie oczekiwanie. Ja się Jego boję i chyba się jednak wycofam. To co tutaj piszę to jest cała prawda, ale się chyba trzeba wycofać. Bo nie wiem na co Go może stać. Ale może jest jeszcze jeden sposób, żeby się do Mnie nie zbliżał. Załatwić gdzieś taki zakaz zbliżania się do Mnie i zakaz kontaktowania się ze Mną. To jednak się nie wycofam. Trzeba jednak walczyć do końca. Być wytrwałym i konsenkwentnym. Bez walki nie można się poddać. Będę walczyć do końca.

Cześć Wszystkim. Niedawno pisałam, że Ojciec się od Nas wyprowadził i z jakiś miesiąc temu znowu się tutaj wprowadził, bo Go wyrzucili z mieszkania gdzie wynajmował pokój. I zadzwonił do Mojej Matki i się zapytał czy może tu się wprowadzi,a Ona się łatwo zgodziła. Nie na widzę Jej za to. Nie wiem czy Ona o tym już zapomniała co On Mi zrobił. Pytałam się Jej kiedy On się ma zamiar wyprowadzić,a Ona Mi na to, że On Jej nie przeszkadza. Teraz znowu zaczęłam wychodzić z domu i to też na noc. Jak On tu jest to Ja się wtedy nie za dobrze czuję we własnym domu. Nie wiem co zrobić, żeby On się wyprowadził. Ze strony Matki to nie mam nic, a nic żadnej pomocy i żadnego wsparcia. Jedyną pomoc to mam ze strony Policji i jestem Im za to bardzo wdzięczna i to bardzo. Nie wiem co bym zrobiła bez nich. Ostatnio byłam na noc w Gryfinie i się pytali czemu nie jestem w domu to Im odpowiedziałam, że to przez Niego. Pytali się czy się znęca na de Mną to Im nic nie odpowiedziałam, a Oni powiedzieli wtedy, że Oni znaczy się Policja chcą Mi pomóc i, żebym powiedziała. Moja Matka całymi dniami jest w pracy i Brat tak samo, a Ja się Sama z Nim boję się zostawać w domu. Od kiedy mieszka znowu tutaj to już 2 razy Mnie uderzył i groził. Nic nie powiedziałam Matce, bo i tak by w to nie uwierzyła, a On by się do tego nie przyznał. Powiedział by wtedy, że Ja wymyślam, a Matka by była po Jego stronie. a Policji się wstydzę o tym powiedzieć. Chociaż wiem, że wtedy też by Mi pomogli. Chociaż na Nich mogę liczyć, bo na Matkę to nie. Nie rozumiem już Jej. Pójdę znowu chyba na Policję i Im to powiem. Dłużej już tak nie wytrzymam w tym domu kiedy On tu jest. Teraz znowu będę miała rozmowę z Psychologiem, bo na tamte przesłuchania nie poszłam, bo się Jego boję i bym poszła,a On by zrobił piekło w domu. Ale teraz pójdę chociaż też się boję, ale nie mam innego wyjścia.

Emilia
No też wiem o tym, że jak mówią, że pomogą to tak na pewno będzie.