Czesc. Mam 27lat,mam 4letniego synka,ponad rok temu rozstalam sie z ojcem malego i generalnie w tej kwestii jest wszystko juz wyjasnione mam alimenty na mlodego,kontakty ustalone na tak zwana gebe i staramy sie dogadywac mimo ze kazde z nas ma inne zycie,js zamieszkalam po naszym rozstaniu z matka,troche sie tym podlamalam.w sumie nie wiem czy nie mialam depresji bo moje zycie ograniczalo sie na wstaniu,zrobieniu malu jesc i nie mialam na nic innego checi nie sprzatala,zaniedbalamprzez ten.czas matka gnebi mnie psychicznie wypomina ze bede juz sama ,ze sie do niczego nie nadaje,ze jestem zla matka,nie mam znajomych tylko synka bo nijt nie moze do mnie przychodzi a jak juz ktos przyjdzie to ona mnie obgaduje ze jestm.scierwem a teraz jestem tez szmata bo poznalam tez fajnego chlopaka ktory kocha mojego syna ktorego ja tez kocham i ktry chce zebym sie do niego przeprowadzila 300km od domu i moj problem jest taki ze mama tego nie akceptuje bo chlopak jest mlodszy o dwa lata ze nie wypada mie z nikim wiazac bo co ludzie powiedza,wydzwania do niego,wyzywa mnie do ,jemu ubliza a male teraz jak uslyszala o wyprowadzce.to powieziala.ze mnie zniszczy nie da mi syna ze odbierze mi malwgo bo ktos taki jak ja n doradzcie mi clke nadaje sie do zycia. Moja prosba do was to prosze doradzcie mi cos ja nie wiem co robic... Czy ona moze odebrac mi syna?
Podobne tematy
- Wielkopolaninka
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Poison.Wiele przezylam w zyciu i wiem co to znaczy zyc w toksycznej rodzinie.uwazam i przeczytalam wiele artykulow ze od takich ludzi trzeba uciekac jak najadalej.Wiem sama po sobie tylko ze ja nie mialam ku temu warunkow by to zrobic.Duzo by tu opowiadac ale nie chce bo to bardzo boli ze az sie trzese na sama mysl jak mam to napisac.Kochana ja jestem 3 lata po rozwodzie i powiem ci jedno mam 2jke wspanialych synow i zyje z innym partnerem i wiesz co g...to obchodzi co inni powiedza...ty powinnas zrobic to samo.jezeli z tym partnerem dlugo sie znasz to powinnas to zrobic bez wachania/Bedziesz miala psychicznie spokoj.Wez dziecko i nie boj sie ze co go odbiora bo zanim to by sie mialo stac to najpierw musi przyjsc kurator.A to co ta baba czyli twoja matka mowi to jest emocjonalny szantaz.Moj ojciec tez mowil ze do nieczego sie nie nadaje .Slyszalam to rpzez lata.Nie wytrzymalam i z bekiem wyszlam ktoregos dnia jak ja ich odwiedzilam.Ta sytuacja praz inne sprawily ze oni sie nie zmienia a ja chce miec reszte spokojnego zycia.Jezeli twoja matka bedzie cie dalej nekac to powinnas zglosic na policji a tym bardziej w opiece..Uwierz dziewczyno wiele przeszlam i jak widze ze ktos cierpi jak ty to mi sie noz w kieszeni otwiera jak ktos tak traktuje drugiego czlowieka.Nie czekaj ani chwili i dogodnym czasie wez manatki i dziecko i wyjedz.ale decyzje pozostawiam Tobie.Zycze duzo dobrego .Pozdrawiam.
z tego co wiem nie ma takiego prawa chyba że ma na to jakieś dowody że np nie zajmujesz się małym, chodzi zaniedbany lub głodny. jesteś osoba dorosłą i sama decydujesz o sobie. jak chcesz to pisz maila ja mam ciotkę prawnika może coś doradzić
Nie! Kocham malego cale zycie,wszystkobym mu oddala,nie chodzi brudny ani glodny chociaz mama twierdzi ze je za malo i to moja wina. Ja nigdzie nie wychodze.ten domu traktuje troche ja wiezienie,nie pije,nie pale jestem znudzona ty zyciem i chce to zmienic,ale najpierw musze znalezc prace w miejscu gdzie chce zamieszkac zeby zapewnic wszystko malemu. Ten strach jest okrpny,moje 4letnie dziecko uspokaja babcue jak krzyczy,czasem ucieka z placzem.do innego pokoju. wczoraj zaczela deptsc ciasto ktore chcialam.ukroic bo jest jej zdaniem.gruba. mysle ze ona ma nade ma swojego rodzaju wladze dlatego sie boje,nawet zaczelam miewac leki. Niby matke ma sir jedno ale ja.chce normalnie zyc
tak ale ona nie może ci się wtrącać w życie. ty chcesz je sobie ułożyć a ona nie może ci tego zabronić. jeżeli twój chłopak chce was zabrać i kocha ciebie i dziecko to wie że na początek musi wam zapewnia byt dopóki ty nie znajdziesz pracy a i przecież masz alimenty na małego.
zadna matka nie zachowuje sie tak bez powodu, moze to jej zachowanie wynikac z leku przed kolejna ciaza, lekiem ze znow zostaniesz sama, a skoro jak twirdzisz miałas derpesje, czy źle sie czułas i technicznie przy dziecku robiłas, to stad jej wyzwiska ze sie nie nadajesz, oczywiscie to nie usprawiedliwia, ale nie wiemy tak naprawde co robiłas w tym czasie, moze nie chciłas sie zajmowac dzieckiem,ale za to siedziałas na komputerze, albo zajmowałas sie soba, a dziecko samo łaziło.
nowy chłopak wcale nie musi oznaczac dla was lepszego zycia, moze mama sie boi, ze nie sprosta zadaniu, ze ciebie zostawi z dzieckiem, i znow wrocisz do domu, i kolejny problem,
jesli jakies wczesniejsze twoje wybory były nietrafione, to stad opinia mamy ze nic ci sie nie udaje,
pewno chciałabys usłyszec, wiare w siebie, ale nadopiekunczej matce, na ktora spadła opieka nad toba i nad dzieckiem a przede wszystkim koszty waszego utrzymania trudno jest zebrac cos pozytywnego, pewno sama była tylko krytykowana w domu swoim,
wsciekłosc matki moze wynikac z frustracji, a na pewno z leku o ciebie i twoj los, najchetniej zamknełaby ciebie w domu, abys nie wychodziła, aby ciebie nikt nie skrzywdził,
nie wiem czy to jest dobry pomysł wyprowadzac sie i zwalac facetowi na głowe jak matce, kiedy nie masz pracy, ani dochodu,
stad moze i niezadowolnie mamy, gdybys pokazała, ze jestes dorosła, ze umiesz o siebie sama sadbac, a przede wszyskim o dziecko, to jej złosc nie byłaby tak ogromna,
a kwesta cista zdeptanego? a ja widze pewną niespojnosc, najpierw piszesz, ze nic nie robisz, potem gdzies ze robisz ciasto i jest złosc na ciebie i niszczenie, tak jak ty to opisujesz, wynika ze matka byłaby chora psychicznie,mnie sie wydaje, ze próbujesz cos ukryc?
moze chciałas zrobic ciasto po swojemu a ze mama daje ci do wszyskiego dobre rady o jeden raz za duzo ci ja podala?
moze cos jej powiedziałas niemiłego lub w zbyt złosliwy sposob, ze tak sie zachowała?
osoby młode czesto chca po swojemu robic i zyc, i aby obronic swoja przestrzec bywaja niemiłe,
matki ktore niepogodziły sie z losem swoich dorosłych dzieci, czesto z leku nadmiernie je kontroluja,
gdybys zachowywała sie dorosle, matka nie kontrolowalaby ciebie, a skoro boisz sie czy ci zabierze dziecko, to nie ma do tego prawa,
jedynie trwałe zaniedbania w postaci głodzenia, narazenia na zimno-nieodpowiednie ubieranie dziecka do pory roku, narazanie na choroby, znecanie sie psychiczne czy fizyczne moze spowodowac takie kroki.
Sama chec posiadania dzieci, nie,ani kontrola, kazdy zyje po swojemu.
Jesli twoja mama jest przeciwko twojemu chłopakowi, to nie przez młody wiek jego, a bardziej brak u was sroskow do zaspokojenia potrzeb dzieca, i waszego, czyli zabawa w dorosłosc.
Bo skoro ty masz dziecko, to przede wszyskim jestes matka tego dziecka, to dziecko jest na pozycji 1, dopiero ty i twoj zwiazek, moze stad sa problemy, bo nie poswiecałas czasu dziecku bo smutno, bo sama, a teraz bo masz faceta.
to ty musisz zadbac o kase na twoje dziecko, facet nie jest od tego. owszem on ci pomaga, ale kiedy on straci prace w tych czasach to kto ma ponosic koszty utrzymania przez chwile waszej rodziny?
Mama?
moze wystarczyłoby docenic pomoc mamy, powiedziec jej kilka dobrych słow, stac sie dorosłym, na pewno masz rodzensto, ktore jest poza domem i nie ma tak jak ty?
nie wierze poprostu we wsciekłosc ludzka bez powodu.
zadna matka nie zachowuje sie tak bez powodu, moze to jej zachowanie wynikac z leku przed kolejna ciaza, lekiem ze znow zostaniesz sama, a skoro jak twirdzisz miałas derpesje, czy źle sie czułas i technicznie przy dziecku robiłas, to stad jej wyzwiska ze sie nie nadajesz, oczywiscie to nie usprawiedliwia, ale nie wiemy tak naprawde co robiłas w tym czasie, moze nie chciłas sie zajmowac dzieckiem,ale za to siedziałas na komputerze, albo zajmowałas sie soba, a dziecko samo łaziło.
nowy chłopak wcale nie musi oznaczac dla was lepszego zycia, moze mama sie boi, ze nie sprosta zadaniu, ze ciebie zostawi z dzieckiem, i znow wrocisz do domu, i kolejny problem,
jesli jakies wczesniejsze twoje wybory były nietrafione, to stad opinia mamy ze nic ci sie nie udaje,
pewno chciałabys usłyszec, wiare w siebie, ale nadopiekunczej matce, na ktora spadła opieka nad toba i nad dzieckiem a przede wszystkim koszty waszego utrzymania trudno jest zebrac cos pozytywnego, pewno sama była tylko krytykowana w domu swoim,
wsciekłosc matki moze wynikac z frustracji, a na pewno z leku o ciebie i twoj los, najchetniej zamknełaby ciebie w domu, abys nie wychodziła, aby ciebie nikt nie skrzywdził,
nie wiem czy to jest dobry pomysł wyprowadzac sie i zwalac facetowi na głowe jak matce, kiedy nie masz pracy, ani dochodu,
stad moze i niezadowolnie mamy, gdybys pokazała, ze jestes dorosła, ze umiesz o siebie sama sadbac, a przede wszyskim o dziecko, to jej złosc nie byłaby tak ogromna,
a kwesta cista zdeptanego? a ja widze pewną niespojnosc, najpierw piszesz, ze nic nie robisz, potem gdzies ze robisz ciasto i jest złosc na ciebie i niszczenie, tak jak ty to opisujesz, wynika ze matka byłaby chora psychicznie,mnie sie wydaje, ze próbujesz cos ukryc?
moze chciałas zrobic ciasto po swojemu a ze mama daje ci do wszyskiego dobre rady o jeden raz za duzo ci ja podala?
moze cos jej powiedziałas niemiłego lub w zbyt złosliwy sposob, ze tak sie zachowała?
osoby młode czesto chca po swojemu robic i zyc, i aby obronic swoja przestrzec bywaja niemiłe,
matki ktore niepogodziły sie z losem swoich dorosłych dzieci, czesto z leku nadmiernie je kontroluja,
gdybys zachowywała sie dorosle, matka nie kontrolowalaby ciebie, a skoro boisz sie czy ci zabierze dziecko, to nie ma do tego prawa,
jedynie trwałe zaniedbania w postaci głodzenia, narazenia na zimno-nieodpowiednie ubieranie dziecka do pory roku, narazanie na choroby, znecanie sie psychiczne czy fizyczne moze spowodowac takie kroki.
Sama chec posiadania dzieci, nie,ani kontrola, kazdy zyje po swojemu.
Jesli twoja mama jest przeciwko twojemu chłopakowi, to nie przez młody wiek jego, a bardziej brak u was sroskow do zaspokojenia potrzeb dzieca, i waszego, czyli zabawa w dorosłosc.
Bo skoro ty masz dziecko, to przede wszyskim jestes matka tego dziecka, to dziecko jest na pozycji 1, dopiero ty i twoj zwiazek, moze stad sa problemy, bo nie poswiecałas czasu dziecku bo smutno, bo sama, a teraz bo masz faceta.
to ty musisz zadbac o kase na twoje dziecko, facet nie jest od tego. owszem on ci pomaga, ale kiedy on straci prace w tych czasach to kto ma ponosic koszty utrzymania przez chwile waszej rodziny?
Mama?
moze wystarczyłoby docenic pomoc mamy, powiedziec jej kilka dobrych słow, stac sie dorosłym, na pewno masz rodzensto, ktore jest poza domem i nie ma tak jak ty?
nie wierze poprostu we wsciekłosc ludzka bez powodu.
Może o wściekłość ludzka ma swoje powody ale jaka normalna matka wyzywa i poniża swoje dziecko? Nie ma takiego konfliktu którego nie.da.się rozwiązać trzeba tylko szczerze porozmawiać. A poniżenie i umacnianie w przekonaniu źe jest sie nic nie wartym jest poniżej krytyki.
Droga Poison. Musisz zrozumieć źe to twoje życie i twoje wybory. Musisz znaleźć w sobie sile żeby postawić się matce. Zgłoś problem w mopsie, poszukaj wsparcia psychologa, zrób wszystko żeby stanąć na nogi i uwolnić się od matki. I nie daj sobie wmówić źe jesteś nikim. Pozdrawiamcięcieplutko i trzymam za ciebie kciuki.
najpierw musi isc do pracy, dziecko dac do przedszkola i sie wyprowadzic, nie zwalac chłopakowi na głowe, aby zamiast matki on ja utrzymywał, jak sie jest zaleznym od kogos to zawsze ktos bedzie robił o to dym,
krytyka czy wyzwiska ze jest sie nikim nie toleruje, nie pisze, ze ma prawo, jedynie ze tłumacze, skad moga powstac, nasza rozmowczyni lubi zyc na czyjs koszt i nic nie robic, stad ma problemy, matka sie zbuntowała to szuka frajera aby ja dalej ktos utrzymywał, zasanianie sie porzuceniem, samotnoscia, nie daje jej prawa zycia na czyjs koszt, mały ma 4 lata, najwyzsza pora isc do roboty i sie wyprowadzic od rodzicow, a nie uzalac sie , ze ktos ja źle traktuje i siedziec dalje na czyjs koszt oczekujac ze inni sie zmienia a los sie sam odwroci, z nieba spadnie
- RozalkaA
- Do zakochania jeden krok
- Nieaktywny
najpierw musi isc do pracy, dziecko dac do przedszkola i sie wyprowadzic, nie zwalac chłopakowi na głowe, aby zamiast matki on ja utrzymywał, jak sie jest zaleznym od kogos to zawsze ktos bedzie robił o to dym,
krytyka czy wyzwiska ze jest sie nikim nie toleruje, nie pisze, ze ma prawo, jedynie ze tłumacze, skad moga powstac, nasza rozmowczyni lubi zyc na czyjs koszt i nic nie robic, stad ma problemy, matka sie zbuntowała to szuka frajera aby ja dalej ktos utrzymywał, zasanianie sie porzuceniem, samotnoscia, nie daje jej prawa zycia na czyjs koszt, mały ma 4 lata, najwyzsza pora isc do roboty i sie wyprowadzic od rodzicow, a nie uzalac sie , ze ktos ja źle traktuje i siedziec dalje na czyjs koszt oczekujac ze inni sie zmienia a los sie sam odwroci, z nieba spadnie
Co za podłość! bezduszność!
Jak dziewczyna ma stanąć na nogi, kiedy nie ma słów wsparcia, nikt w nia nie wierzy i w kółko tylko słowa krytyki?
Jest młoda i myslę, że nikt tak naprawdę nie pokazał jej, jak budować sobie przyszłość. Pewnie dlatego tu napisała i szuka pomocy.
Nawet jeśli nie pracuje i utrzymuje ją rodzina, to czy w sposób wulgarny mówi się o tym żeby wzięła zycie w swoje ręce?
Żadne nerwy nie są tu usprawiedliwieniem, to kwestia kultury, a ty ANTUANET77, jak widać też tej kultury nie posiadasz.
Tak więc Poison, głowa do góry i naprzód 
Matka, z tego co piszesz, to patologiczna istota, a taka w życiu nie odbierze Ci praw do dziecka.
Zresztą, to nie takie proste, musiałaby najpierw deptać po opiekach społecznych i zgłaszac zaniedbanie dziecka.
Droga do sądu jest daleka. Nie Ty jedna próbujesz ułożyć sobie życie bez biologicznego ojca dziecka.
Tylko jedna rada, mniej oczy szeroko otwarte w wyborze partnera, bo często w desperacji i natłoku problemów nie widzimy innych komplikacji, czy wskazówek, które mówią, że partner nie zagwarantuje nam szczęścia.
Powodzenia
- sluuu
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Uciekać od tej trucicielki, jak najdalej. Jak można tak mówić swojemu dziecku. Nie zgadzam się z antuanet77. Nic nie tłumaczy takich zachowań, nic.
Dziewczyny nie ma co się denerwować w każdej waszej wypowiedzi jest prawda. Fakt, faktem mata ma być matką a nie katem.I dziewczyna sama z nerwami na dłoni i strachem w oczach nie poradzi sobie,tu musiała by mieć,nie wiem sąsiadka dobra,siostra, aby na samym początku dodać jej wsparcia,otuchy i dobrego słowa. Piszę to bo również mam córkę po rozwodzie a ma 23 lata. I pewnie jak w każdym domu i my się pokłócimy. I myślę sobie że ona nie raz była załamana i nie szczęśliwa. Ale wiem jedno-Kocham ją nad życie i jej 3 letnią córeczkę.I nigdy nie nazwałabym córki ścierwem i nie wiem jak jeszcze. Ona wie że ją wspieram i pomagam a najważniejsze rozmawiamy-i żartujemy. Każda młoda dziewczyna chce samodzielności-i moja również. Z Tym że ona pracuje a ja siedzę z malutką. I obie czekamy 15 godz jak córka wraca z pracy. Mieszkamy na wsi i malutka jak usłyszy głośną muzykę z samochodu to mówi o mama jedzie i biegnie do okna.A ja od razu do kuchni i odgrzewam jej obiad aby ciepły zjadła. Również ma chłopaka, bardzo mądrego i ja często mówię do męża -jak dobrze że córka ma kogoś z kim czyje się dobrze i ma wsparcie. I boję się jak cholera że kiedyś mnie opuści, i na pewno dostanę głupoty i będę bardzo przeżywać. Najbardziej tego czy będzie jej dobrze,czy nie będzie następnego rozstania, czy malutka będzie szanowana przez jej partnera, czy nie zaciąży się i tysiąc innych powodów. A to dlatego że raz się nie powiodło. Wiem że takie jest życie i tyle. Myślę sobie że matka dziewczyny też tego się boi tylko obie nie potrafią ze sobą rozmawiać. I zapewne matka się coś tam wtrąciła albo coś chciała doradzić a młoda jak młoda odburknęła i już wiele nie trzeba do kłótni. Tak naprawdę żeby osądzać to trzeba obie strony wysłuchać.
13 2014-03-08 04:00:48 Ostatnio edytowany przez antuanet77 (2014-03-08 04:04:45)
bazuje na własnym doswiadczeniu, mam syna, ma 20 lat, pracuje, rozwija swoje pasje, dokłada sie do domu, pomaga w domu, nie fika, nie ma w jego zyciu ekscesow. Ma psiaka o ktorego dba jak o dziecko, i razem dzielimy opieke i finanse nad psiakiem, bo był bardzo długi czas chory. Wiem, ze to nie jest dziecko, ale działa podobnie. Kiedy syn jest w pracy, my pielegnujmy psa i wychodzimy na spacery.
Zadne z nas nie odnosi sie do sibie z niewłasciwy sposob, jak syn wybuchnie to zaraz przeprasza. Taki wiek pełny ekspresji, gdybym jeszcze ja odpowiadała tym samym było by źle.
On mi pomaga w domu, ja mu w zyciu, pisze mu pisma, przypominam wszystkie terminy. On nie pya czy cos zrobie, wysyła mi pliki: "do druku", ma wykonane, ja mu odpisuje: "przynies mi picie, masz zrobione, chodz do podpisu". Siedzimy w innych pokojach, czasem razem. On po pracy bawi sie komputerem zarobkowo, kupuje sprzet. Nie znam sie, ale daje mu namiary kto w jakiej sprawie mu doradzi. Kiedy ma dziewczyne, gotuje z nim to co wymysli z neta, albo ratuje jego pomysły technicznie, kiedy przychodza dziewczyny do niego, to ja jestem wołana do nich na film, -głownie horror, bo krzycze nawet jak nie trzeba, i jestem według nich efekt 6D, przynosza mi słodycze, dziewczyny ze mna buszuja po necie za ciuchami czy kosmetykami, nawet gadaja o intymnosci, choc ten temat akurat mogliby sobie darowac.
Sama pochodze z domu w ktorym był alkohol i przemoc. Matka tez krzyczała i wyzywała nie przebierajac w słowach, ale po terapiach wiem, ze nie jest to złosliwe, jest to z bezsilnosci, bo nie radzi sobie z dzieckiem czy ze strachu o nie.
Powtarzam, nie pisze, ze toleruje to, bo nie jest to cos co mozna akceptowac, ale pokazuje przyczyne.
Poznanie problemu daje osobie wyzywanej pewien spokoj, poniewaz wiedzac o co chodzi nie bedzie tak cierpiec, ani brac na powaznie to co taka osoba z siebie wypluwa. Z terapi tez wiem, ze nie ma co czekac, ani liczyc na to ze nasi rodzicie sie zmienia. Trzeba albo nauczyc sie z tym zyc, a gdy jest zbyt trudno to zrobic wszysko aby sie ewakuowac, nawet mieszkania osobno nie zmienia takich osob, dalej wyzywaja, dalej podwazaja autorytet przy wnuku i człowiek czuje sie jak smiec.
Ale bynajmniej myslenie, ona mi tak robi, ona mnie poniza, nie pomaga.
daje poczucie bycia ofiarą i fujara, a skoro ona mi to robi, to abym ja nie czuła sie do dupy -ona musi przestac. A ona nie przestanie-bo nie mozna na kogos wpłynac, ani go zmienic.
Psychologowie jasno okreslaja stopien władzy. Jesli ktos mysli, ze inna osoba go krzywdzi, a siebie postrzega z pozycji ofiary to chcac aby tamten sie zmienił bedzie uciekał w mysli: nic nie moge zrobic, jestem do dupy, nic nie jest w stanie zmienic, a wpływanie na innych nie daje mu zadnego rozwiazania, bo innymi nie mozemy sterwac.
Jeśli zmieni zanstawienie i powie, daje sie wyzywac, ponizac, ale moge w kazdej chwili to zmienic, moge przestac byc ofiara, moge sie od tego uwolnic, nie zmienie tej osoby, nie mam takiej mocy, ale moge zmienic siebie.
Tzn. moge powiedziec tej osobie, ze mnie moze mnie wyzywac, bez wzgledu na to co zrobiłam,
moge powiedziec co czuje kiedy ona to robi, choc nie powinnam spodziewac sie cudu
moge to ignorowac i nie pozwalac, aby to co jest mowione wchodziło mi do głowy i dowalało mi
moge odesc z tego miejsca w nadzieji ze to sie zmieni jak wezme los w swoje rece
jesli sytuacja sie nie zmieni, moge zerwac całkowicie kotakty z ta osoba, a wsparcia poszukac gdzie indziej,
Mało jest matek, ktore gdy cos sie w naszym zyciu nawali sa w stanie bezawayjnie do tego podejsc, a czekanie na to ze ludzie dostosuja sie do naszych potrzeb i sie zmienia to jak czekac na rosliny na pustyni.
sluuu
RozalkaA
To co pisze źle odbierasz, dziewczyna nie chce pomocy, aby cos zmienic w zyciu, ona szuka zrozumienia, chce aby ja pozałowac, i chce aby nic nie musiec robic, ona bedzie ofiara, ktora napier utrzymuje matka, potem facet, od siebie nie daje nic. Przyznała, ze nawet dzieckiem nie bardzo sie zajmowała, a za wszysko wini matke, że źle sie odnosi. Matka w najgorszy sposob chce ja zdyscyplinowac do uporzadkowania sobie zycia, i nie przyniesienia do domu kolejnego dziecka.
Dziewczyna oczekuje, ze wszyscy jej beda pomagac a ona nic nie musi bo jest jej ciezko. Owszem, jest, bo wychowywanie dziecka samotnie jest niezwykle trudne, do tego problemy z samym soba i nic sie nie chce.
Prosiła o pomoc w rozwiazaniu sprawy, nie moze oczekiwac ze matka sie zmieni, ze nagle bedzie prawidłowo sie odzywac, matka jest zmeczona dbaniem o nia i o jej dziecko, ponoszeniem kosztow utrzymania i obarczaniem jej wszyskim, stad jej wsciekłosc.
Zdrowa osoba by zmotywowała corke do działania, zacheciła dobrym słowem, a nie wyzywała i sie złosciła.
dlatego powinna znalesc prace, dac małego do przedszkala i sie wyprowadzic, a nie zwalac sie na głowe facetowi, robic z siebie dziecko, a facet nie udzwignie i ja wywali, co wtedy zrobi? wroci do matki, moze z kolejnym dzieckiem?
Tutaj nie ma nic złosliwego, bez tego nie uwolni sie. A jesli matka zbuntowała sie bo dziewczyna nic nie robi i przy dziecku i przy sobie, a stale jest w stanie żalu i zasłania sie matka, złym traktowaniem i ze trzeba powiedziec, ze jest dobra?
4 lata to jest bardzo duzo, aby pogodzic sie z tym, ze sie jest samym, to sporo, aby cos z soba zrobic.
Jeśli nie dostaje wsparcia od matki, powinna sie motywowac czyms innym, gdzie indziej. Gdyby była dojrzała, to wyprowadziłaby sie z dzieckiem do chłopaka, ale z jakiegos powodu siedzi w domu i narzeka na matke. To wbrew instynktowi samozachowawczemu siedziec tam gdzi ktos dokucza.
Dla mnie jest tylko jedno wytłumaczenie. Siedzi, bo nie chce isc do pracy, bo nie robi nic w domu, ani przy dziecku, gdyby wyniosła sie do chłopaka narzekałaby na niego, ze jej nie rozumie, itp. Bo tam musi gotowac, sprzatac, zajmowac sie dzieckiem, a tutaj u mamy nie musi.
Czeka az ja ktos doceni, powei, ze jest super, a to tak nie działa. Trzeba o własne poczucie wartosci postarac sie samemu, nikt nam nie bedzie słodził w zyciu.
ewtula.
twoja corka cos robi z soba, i nie masz powodu do narzekania, dlatego pomagasz i razem sprawujecie opieke nad dzieckiem, nawet gdyby cos było nie tak, pewno byc nie wyzywała, ale spokojnie nie stałabys. To że matka tej dziewczyny tak postepuje, moze nawet nie wynikac z jej jakichs złych zachowan całosciowo, moze byc to jednorazowe pod sytuacje-co ludzie powiedza itp, ale tez moze miec podłoze w matki jakichs problemach z dziecinstwa, namieernej krytyki, braku asertywnosci, itp. ale nie zmusisz jej do terapi.
Trzeba samemu poszukac wsparcia, wzmocnic sie i odejsc,
RozalkaA
myslisz, ze słowa jaka jest dobra pomoga jej? albo to ze ma siebie ratowac? to zwali sie chłopakowi na głowe, razem beda biede klepac i kłocic sie, ze nie ma kasy, a ona bedzie winic jego ze jej dokłada, lub matke? no bo ona ja tak wychowała, ona ja tak traktowała...
w necie było kiedys zdjecie żula i biznesmena-pod nimi podpis: moi rodzice pili, moi tez pili, ale to jak sobie ułozsz zycie zalezy tylko od ciebie.
Mam 47 lat .moja matka zachorowała na schizofrenie gdy miałam 21 lat.od tej pory jest ze mna lub ja staram się być z nią .jest bnardzo cięzko tyle lat ,inne choroby ,szpitale i brak jakiejkolwiek wdzięczności .mało poniżanie mnie to jej przyjemność -zawsze staram się zrozumnieć ale w tym roku udrodziła mi się wnuczka z chorobą genetyczną (stwardnienie guzowate) i myślę że znów świat mi się zamknął
i nie wiem jak poadzić sobie z tym wszystkim a ona dalej nie chce brać leków a ja jestem załamana i nie wiem jak mam żyć
jeden ma tyle problemów a drugi wcale ,,,jak sieNIE ZAŁAMAĆ