odeszłam od alkoholika ale nadal kocham

Byłam ze wspaniałym mężczyzną. Poczatki były cudowne aż do momentu kiedy z nim zamieszkałam. Od pół roku pije. Pił już wcześniej ale jak się nie przebywa z kimś na co dzień to trudno to zobaczyć. Od sierpnia codziennie po kilka piw dziennie. Czasami jeszcze do tego wino. Doszło do tego, że oskarżył mnie o zdradę. Zaczał wmawiać, że się przyznałam. Za przyznanie się uważał moje milczenie, które było spowodowane tym, że moje zaprzeczenie i chęć udowodnienia, że to nie prawda spowodowały w nim napad złości. Rzucił mną o ścianę. Czekałam dzień, dwa aż wytrzeźwieje i się opamięta bo zaczął pić jeszcze więcej. Po kolejnej awanturze wyprowadziłam się do koleżanki. Znalazłam mieszkanie. Wróciłam po rzeczy, płakał. . . ale nie starał się mnie zatrzymać. Jego mama wie o problemie. Jestem z nią w stałym kontakcie. Jest załamana bo wie, że nic nie może zrobić. Ja odeszłam. Nie mam z nim kontaktu. On też się nie odzywa. Zaczął robić swojej mamie awantury, że utrzymuje ze mną kontakt /chociaż nie ma na to dowodów/, że trzyma moją stronę a ja jestem "dziwką". Nie mogę tego zrozumieć. Są chwile, że płaczę - jak to mozliwe, że oskarżył mnie o coś czego nie zrobiłam. Nie chciał nawet tego wyjaśniać a teraz zachowuje się karygodnie wobec własnej mamy. Zawsze było tak, że bardzo się lubiłyśmy a on zawsze myślał, że spiskujemy przeciwko niemu. Jak to wszystko wytłumaczyć. . . staram się poukładać sobie wszystko w głowie ale czasami łapię się na tym, że zaczynam się zastanawiać czy oby na pewno dobrze oceniłam sytuację, czy on jest alkoholikiem . . . Powiedziałam to jemu, nazwałam rzecz po imieniu. Skończyło się wyzwiskami bo przecież po tym co jemu zrobiłam to normalne że pije. Najpierw pił bo było gorąco, później przerzucił się na coś lżejszego - 2 piwa mniej i butelka wina. Później ubzdurał sobie zdradę, teraz pewnie pije bo odeszłam. . . Niby wiem, że mam rację, że słusznie postąpiłam, jednak czasami nie radzę sobie z tym wszystkim. Nie rozumiem jego zachowania. A teraz jego mama doświadcza jego manipulacji, wmawiania rzeczy, które nie miały miejsca. A ja go kocham i jeszcze mam nadzieję. . . (