Czy to już czas? Kto powinien pierwszy o tym zadecydować? Ja czy mąż?

bjo słusznie zapytała.
Rozmowa może być całkiem luźna. ''Kochanie, może byśmy pomyśleli o dziecku?'' - może być ;-)
Po prostu pogadajcie, czy macie odpowiednie warunki materialne, mieszkaniowe, czy czujecie się oboje gotowi, etc etc.

Ja też w pewnym momencie poczułam ''parcie'' na dzidziusia i powiedziałam o tym mężowi. On też był gotowy, mieliśmy odpowiednie warunki i teraz jesteśmy szczęśliwymi rodzicami.

Powodzenia!

Sandra z mezczyznami trzeba rozmawiać. Jesli ustaliliscie ze poczekacoe do przyezlego roku to on zapewne do tego czasu nic na ten temat nie powie. Z drugiej stony wcale nie jest powiedziane że za rok coś powie. Moze byc tak, że mąż nie będzie chciał Cię do niczego zmuszać i poczeka aż sama ten temat zaczniesz.

Ps. Ja tez kiedys oglądałam wózki itp o nawet mezowi pokazywałam. Ale wcale jeszcze nie chcialam dziecka. A moj mąż do takie ogladanie uważał za rzecz zbędną gdyż nie ma dziecka nawet w planach to po co oglądać dla niego rzeczy.

Powiedz mezowi, ze myslisz juz o dziecku i co on na to.

kolejna kobita, która ma faceta, ba nawet wyszła za niego za mąż, a pogadać nie potrafi. To żaden związek jeżeli nie można o wszystkim porozmawiać.

Ale czego Ty się boisz? To jest Twój mąż. Nawet jak stwierdzi, że zmieniasz zdanie, to powiesz po prostu o swoich odczuciach, o tym, że po prostu chcesz.
Nie widzę w tym nic złego.

Nie oczekuj od niego, że się domyśli co siedzi w Twojej głowie. Po latach takich oczekiwań, przekonałam się, że to bez sensu i jak facetowi nie powiesz wprost, to marne szanse, że się domyśli

Heh miło,że mi zazdrościsz,że mam faceta,baaa nawet męża:)

Powiedz mi "osobo" gdzie ja napisałam,że nie mogę o wszystkim pogadać z mężem? Albo,że nie potrafię hę?:)
Kolejna ...która nie umie czytać ze zrozumieniem,super:)

Autorko kwestia potomstwa jest waznym aspektem w zwiazku.
Jestescie malzenstwem wiec powinnas z nim szczerze porozmawiac o swoich uczuciach i pragnieniach.

Gdy ja poznalam swego staralam sie juz wczesniej o dziecko.
Gdy uslyszal, ze marze o dziecku popatrzyl na mnie jak na wariata bo on wcale nie chcial sie ani zenic ani miec dzieci.
Byly rozmowy na ten temat ale ja powiedzialam, ze nie bede wywierac na nim presji bo to jest wspolna decyzja.
Po pol roku sam zaproponowal odstawienie tabletek.

A mi się wydaje, że strach przez zaczęciem rozmowy z mężem nie leży w kwestii nieumiejetnosci rozmowy tylko w tym, że Sandra nie do końca jest pewna czy aby na pewno to jest ten moment na dziecko.

A czy rozmawialas z  nim na ten temat przed slubem? Znasz ogolnie jesgo stanowiko w tej sprawie?

mhmmm czyli to co teraz masz zamiar zrobić a czego się boisz to to nie jest rozmowa? Boisz się porozmawiać. Na jedno wychodzi.

Nie mów że chcesz dziecka ale delikatniej asertywnie (bez narzucania się, zbędnych emocji) spytaj się go czy nie miałby nic przeciwko temu byś teraz urodziła dziecko, powiedz że tylko się pytasz że to jest w jego gestii.
Nie powinien się zdenerwować.

To zastanów się, boisz się czy nie?
Atakujesz jedną z użytkowniczek, która stwierdziła fakt, że nie potrafisz rozmawiać ze swoim mężem, co mogłabym poprzeć, wnioskując to po Twoich postach.
Boisz się odrzucenia tematu? Dlaczego?
jeśli potraficie rozmawiać, to temat jak najbardziej powinien być wyjaśniony.
Nie musicie zgadzać się ze wszystkim, ale fajnie jeśli partner wie o Twoich odczuciach, chęciach, czy obawach.
Umiejętność rozmowy, jest właśnie wtedy, kiedy mówi się nie tylko o przyjemnych dla nas rzeczach, nie tylko o tym co nas satysfakcjonuje, ale również o tym, co może okazać się nie takie jak byśmy chcieli...

Malinowy_Elfie widzę, że dokładnie mnie rozumiesz.
Nie chce żeby pomyślał, że jestem zmienna heh. Najpierw sama mówiłam Mu, że poczekamy może do przyszłego roku a teraz nagle odmieniło mi sie.
Myślę, że dziś przed snem zacznę temat od nowa, zawsze przed snem jakoś lepiej Nam się gada:)
Ktoś kto nigdy nie prowadził podobnej rozmowy z mężem to niech zatrzyma dla siebie nietrafne uwagi.
Nieznajoma85 Widzę że Ty też nie odróżniasz strachu przed rozmową a strachu przed odrzuceniem.

Sandra, ale czy Ty musisz zaraz stawiać na "poważną rozmowę"? Czy nie lepiej, przy sprzyjającej okazji, zapytać "kochanie, a może już teraz byśmy zaczęli się starać o dzidziusia, co?" . I wtedy zobaczysz czy jego reakcja będzie pozytywna, obojętna czy zdecydowanie na nie. Będziesz widziała czy ciągnąć temat, czy odpuścić. Chyba, że Twoim celem nie jest wymiana poglądów w tym temacie. ale za jedyny zadowalający skutek uznajesz wyłącznie przekonanie męża, że natychmiast ma się zabierać za robienie dzieci...
Ale jeśli teraz zajdziesz w ciążę to najbardziej zaawansowana "ciężarówka" będziesz latem. To nie jest fajne

Nie rozumiem co jest takiego dziwnego w strachu przed odrzuceniem?? Wytłumacz mi to.ALBO LEPIEJ NIE... Odnoszę wrażenie, czytając twoje posty, że ty absolutnie niczego się nie obawiasz , nie boisz a każdy kto ma jakiś problem z rozpoczęciem tematu z drugą połówką to jest w dziwnym związku.
Co ma w ogóle wspólnego obawa przed odrzuceniem z dziwnym związkiem?
Chyba piszesz tu po to aby cos pisać, niekoniecznie na temat i z sensem. Więc po raz drugi może już przestań bo nie chcę mi sie dziesięć razy tłumaczyć.

szczerze mówiąc u nas często były rozmowy o dziecku ale to ja zawsze mówiłam "że za wcześnie , może za rok , dwa" a w końcu samo wyszło pól roku po ślubie
Sandra wydaje mi się że zwykła rozmowa , nawet w żartach to zawsze jakiś początek , ale skoro piszesz że rozmowa skończyła się "że może za rok " nie znaczy że NIE , spokojnie na wszystko przyjdzie czas powodzenia

Zgadzam się z Tobą, ale mam wrażenie, że na tyle na ile można poznać kogoś na tyle znam mojego chłopaka, a jak czegoś nie wiem to pytam.
O dzieciach też rozmawialiśmy i fakt oboje najbardziej boimy się tego, że dziecko może zmienić relacje między nami. Obawy są, ale są też już przegadane.

I tu Cię mam... Co to za związek skoro się boisz, że dziecko zmieni relacje między wami??? Skoro tak dobrze Go znasz to skąd te obawy he?
Krytykujesz tylko czyjeś związki a spójrz z boku na swój własny.

sandra9011 obawy przed rozmową czasem mogą być. Każdy może mieć jakieś gorsze chwile, ale to własnie zdolność rozmowy na trudne tematy jest najważniejsza.
Wiele związków nie potrafi rozmawiać na trudne tematy. U Was wydaje mi się, że trudnym tematem jest dziecko, bo Ty zamykasz się na to, że mąż już kiedyś Ci powiedział, że ustaliliście, że "wtedy i wtedy" będziecie się starać o dziecko.
Ale czy ustalenia są aż tak ważne, w chwili, kiedy Ty już teraz to czujesz?
Rozmawialiście, owszem, ale możesz zawsze zmienić zdanie, co nie znaczy, że jesteś niesłowna. W danym czasie uważałaś inaczej, teraz uważasz inaczej.
Wszyscy ludzie zmieniają zdanie, w różnych dziedzinach życia.

Ale zraziło mnie kilka rzeczy u Ciebie. Raz, że nie próbujesz zrozumieć przesłania innych, nie wgłębiasz się w to, to dwa, nawet ludzi którzy próbują Ci pomóc i piszą na prawdę fajnie potrafisz wyśmiać. Np. Vinnga napisała Ci bardzo miłego i fajnego posta.

Po co piszesz na forum, jak lekceważysz zdanie innych? A może ktoś widzący Ciebie "z boku", widzi Cię inaczej, Twoje życie. Może dostrzega to, czego Ty nie widzisz?
Oczywiście wszyscy możemy się mylić, bo wiemy tylko tyle, ile sama napisałaś...

Nirvanko, w związku nie jest wszystko tak oczywiste jak myślisz. Z wieloma Twoimi spostrzeżeniami mogę się zgodzić, ale to wspólne mieszkanie, wspólne zycie dopiero weryfikuje jakim jesteśmy związkiem.
A tak odnośnie dzieci, nigdy nie bałam się, że dzieci zmienią cokolwiek w relacji między mną, a mężem i miałam rację. Mąż zawsze mnie wspierał - o czym byłam przekonana zanim jeszcze zaszłam w pierwszą ciążę.

"Ale zraziło mnie kilka rzeczy u Ciebie. Raz, że nie próbujesz zrozumieć przesłania innych, nie wgłębiasz się w to, to dwa, nawet ludzi którzy próbują Ci pomóc i piszą na prawdę fajnie potrafisz wyśmiać. Np. Vinnga napisała Ci bardzo miłego i fajnego posta.

Po co piszesz na forum, jak lekceważysz zdanie innych? A może ktoś widzący Ciebie "z boku", widzi Cię inaczej, Twoje życie. Może dostrzega to, czego Ty nie widzisz?
Oczywiście wszyscy możemy się mylić, bo wiemy tylko tyle, ile sama napisałaś..."

Czemu Twoim zdaniem nie próbuję zrozumieć przesłania innych? Nirvanka87 od początku postu postawiła na krytykę, w ogóle nie mając pojęcia o moim małżeństwie.
Dla niej obawa przed odrzuceniem tematu o dziecku jest dziwna...moim zdaniem każda kobieta boi się takiego odrzucenia,przynajmniej każda która chce mieć dziecko.
Lekceważę zdania takiej osoby,która jest na forum tylko po co aby nabijać "liczbę postów", NIEKONIECZNIE PISZĄC NA TEMAT I Z SENSEM.
Nirvanka chce dostrzegać rzeczy,których nie ma! Dlatego taki odzew z mojej strony,bo czemu wmawia mi,że nie potrafię rozmawiać z mężem?? Skoro napisałam,że już na ten temat rozmawialiśmy.A teraz po prostu nie wiem czy znów zacząć tamat bo mi się zdanie zmieniło czy czekać.Proste.

Vinnga zaś od razu postawiła na to,że ja postawiłam od razu na pooważną rozmowę-co też nie jest prawdą,nigdzie tego nie napisałam więc nie wiem ska taka myśl u niej.I druga rzecz,którą napisała Vinnga
"Chyba, że Twoim celem nie jest wymiana poglądów w tym temacie. ale za jedyny zadowalający skutek uznajesz wyłącznie przekonanie męża, że natychmiast ma się zabierać za robienie dzieci... "
Kompletnie nie wiem po co to?
Czy ja napisałam gdzieś " jak przekonać męża żeby zabrał się od razu za robienie dzieci?".Absolutnie nie.

Vinnga postawiła, że stawiasz na poważną rozmowę w wyniku analizy Twoich postów. Nie potrafię sobie wyobrazić innego wyjaśnienia dla faktu, że kobieta boi się niezobowiązująco (choćby w żartach) zapytać męża co myśli o przyspieszeniu planów rodzicielskich.
Drugie zdanie, które potraktowałaś jako narzucanie Ci mojej opinii było jedynie uzasadnieniem, dlaczego (wg mnie) obawiasz się konfrontacji z mężem w tym temacie. Co zresztą potwierdzasz, tylko zdajesz się tego nie widzieć:
Ty twierdzisz, że boisz się odrzucenia, tego, że on nie podzieli Twoich zamierzeń.
No i właśnie - gdybyś chciała wyłącznie poznać jego punkt widzenia to nie bałabyś się tego odrzucenia. Bo, w przypadku, gdyby miał odmienne zdanie, mogłabyś je zaakceptować i poczekać. Tyle, że wiedziałabyś co on myśli na ten temat. Ale Ty się boisz, że usłyszysz odmienne zdanie. Jaki może być inny powód niż taki, że Ty bardzo chcesz mieć dziecko i jedyne czego oczekujesz od rozmowy z mężem to to, żeby on Twoim pragnieniom przytaknął?
No sorry, jaśniej nie potrafię wyjaśnić o co mi chodziło.

Cyniznahipo i LeeBee, McMiodek,nieznajoma85,Prinzessin_de,Malinowy_Elf oraz kicia26 potrafiły odpowiedzieć na moje pytanie bez zbędnych komentarzy.
Za co dziękuję:)
Podejrzewam,że reszta osób nie była w mojej sytuacji i dlatego piszą co piszą.

kicia26 to chyba najlepsze rozwiązanie:)

U nas było krótko zwięźle i na temat Chcesz? Tak No i na styczeń termin

Autorko postu, jesteś szalenie problematyczną babą. Współczuje Twojemu mężowi.
Po prostu się go o to zapytaj. Pytanie jak każde inne, jedno z wielu. Kompletnie nie kumam tej sytuacji. Nie czaje też Twojego ataku na użytkowniczki forum.
Inną kwestią jest to, że nie czaje też zdań typu "jeżeli któraś z was nie rozmawiała o tym, ze swoim meżem, to nie rozumie o co chodzi". WHAT?