Jak długo można fascynować się swoim partnerem / mężem / żoną ?

Ładnie to napisałeś, ale w ludziach nie ma na ogół tyle rozsądku... zwłaszcza w sprawach sercowych.
To co napisałeś trochę brzmi jak małżeństwo z rozsądku, w którym wszystko jest poukładane,  a uczucie z czasem przychodzi.
A druga sprawa - nie każdy kto zdradza, chce rozpoczynać nowy lepszy rozdział swojego życia, wiele osób chce przygody, a jednocześnie chce trwać w takim układzie (bo dziecko, mieszkanie, finanse, rodzina... itp).

Nie będę definiować zdrady, bo dla każdego granica leży gdzie indziej. Nie uważam, że każdy związek z dłuższym stażem (czyli już trochę "znudzony" sobą nawzajem) musi łamać zasady. Zastanawia mnie, co sprawia, że ludzie wybierają tą łatwiejszą ścieżkę, niż budowanie dojrzałej relacji. Mam na myśli relację z drugim człowiekiem, a nie wspólne zobowiązania.

Po dwudziestu latach związku , i siedemnastu latach małżeństwa mój mąż mnie fascynuje , i za każdym razem jak wraca do domu ( np. po pracy ) to wywołuje w moim brzuchu "motylki" . Różnie między nami bywało. Było ''zaprzątnięcie uwagi" inną kobietą , były kłótnie tak naprawdę o nic , ale najważniejsze jest to , że jesteśmy razem . Dlatego zgodnie z pytaniem , jak długo można fascynować się swoim partnerem , odpowiem że całe życie :-)

Robi wrażenie!

Wszystko kiedyś powszednieje, ci kochankowie, którzy wydają się na chwilę obecną ideałami, którzy mają wszystko, żeby zapełnić luki w obecnym związku, też. To tylko kwestia czasu. Zdrada, to pójście na łatwiznę.
I widzę dużo racji w tym, co napisał _kuba82_ - zbyt pochopnie i nieprzemyślanie, spontanicznie, decydujemy się na coś, co w przyszłości się nie udaje. Moim zdaniem teoria, że przeciwieństwa się przyciągają, sprawdza się tylko w książkach od fizyki (co nie wyklucza wyjątków od reguły).
Jestem trochę na takim etapie, że różowe okulary powoli zsuwają mi się z nosa. Pięć lat to w końcu nie tydzień, ale też nie wieczność. I bardzo dużo razy, w złości, przychodzą takie myśli, że mogłabym sobie na nowo tak do kogoś powzdychać, zostawić to wszystko w cholerę, bo prędzej wyląduje w psychiatryku, niż się dogadam z Tym Człowiekiem. Bo ja sobie wzięłam Pana Idealnego, a teraz się okazuje, że ten Pan Idealny TEŻ trzyma nogi na stole, nie przynosi kwiatków codziennie i nie recytuje poezji miłosnej w świetle księżyca, A potem pukam się w głowę i mam wyrzuty sumienia, że mogłam tak pomyśleć.

Dlatego uważam, że zamiast uciekać od codzienności (która dotyka każdego i zawsze), trzeba codzienność pokochać. A takie bajki o nieustannej fascynacji i tęsknocie już po 5 minutach nieobecności, to tylko w książce o Grey'u.

Ci co tak myślą, z góry spisują swój związek na przegraną.

Jestem po kilku latach, na razie jest trochę rutyny, ale jej zdrowe ilości muszą występować w związku.
Obowiązek i zobowiązanie, choć słowa kojarzone raczej ze służbą wojskową, też w związku występują.
Fascynacja, to trochę za mocne słowo. Wiadomo, że nie będę się mężem "jarać" nie wiadomo jak długo. To przywilej początków związku. Natomiast jako przyjaciel i kochanek dalej mnie intelektualnie i fizycznie kręci

No miejmy nadzieję, że można kochać aż do śmierci
Alternatywa dla zdrady? Hmm, porządny wpier... i wywózka do lasu, coby delikwent przypomniał sobie, jak fajną/fajnego ma partnerkę/partnera. Zdrada to ucieczka, droga na skróty. W związkach prawdziwych obiera się raczej dłuższe ścieżki.

No a najważniejsza recepta: trzeba wspólnie jeździć na motocyklach

do P&P fajnie to ujełas ze rutyne i codziennosc trzeba pokochać i z tą ksiązką o Greyu i tesknocie po 5 minutach ja też tak myslałam ze tak to zycie wygląda , codziennie kwiaty,kocham cię,romantycznie wieczory i kolacyjki z jego strony, milosne lisciki i esmesy kazdego dnia. Kiedy nagle czar prysnął i dochodziło do kłótni ,całe uczucie słabło  w mojej głowie kiedy klotnie byly ostre i z wyprowadzką ,a tydzień czasu jak wieczność wtedy. wiec to jest chyba miłość ?? Wciąż jestesmy razem ale wiem ze musze trochę popracować nad sobą swoją złościa ktora we mnie drzemie ...
My mimo 8 lat razem wciąz sie mijamy zyciowo, kazdy tylko mowil daj sobie spokuj ,meczysz sie, duzo wylanych bylo łez z mojej strony, ale im bardziej sie mecze tym bardziej wiem ze kiedys sie uda, ze nie moge zrezygnowac teraz , był etap ze on mi udowadnial ze jemu zalezy i byl etap ze ja jemu pokazywalam ze jest dla mnie wazny i potem znowu zgrzyt.

Co do hobby... lubimy fotografie, chodzic do kina, zjesc cos na miescie, spacery , góry, wycieczki ... przecież nie musimy lubieć razem siłowni, basenu , itp... a ja do niedawna tak myslałam ...puszkowałam jego chcąc żeby był obecny ze mna wszędzie ... teraz troszkę luzuję ,staram się

A co jeśli dochodzi niezdecydowanie ? bo my mielsimy taki etap w zyciu ze jak on czegos chcial to ja nie chcialam, jak ja juz chcialam to on mi robiac na zlosc i mowiac ze jeszcze pare dni temu mowilam inaczej lub tygodni ,wiec dlaczego on ma teraz chciec i to jest to wlasnie mijanie - po tym wielka wojna !!! ale po tej wojnie tylko siedzimy na telefonach i fb i piszemy ze soba siedzac w osobnym pokoju

Moj facet ma tez taki problem ze ja do niego mowie a on zachwouje sie tak ze "nie wie o co mi chodzi".
Np potrafie 100, 1000 razy w ciagu dnia mu cos powtarzać a on sie mnie pyta " ale co ty chcesz, ale na jakie pytanie mam dac ci odpowiedz" np od 2 tyg pytam co z wycieczka do Krakowa a on do mnie wlasnie tekstem  " ale o co ty pytasz bo ja nie wiem o czym chcesz porozmawiać "

Czy to jest olewanie tego czego ja chce ?? Czy po prostu ja ma podjac decyzje za niego, kupic nam bilety ,zaplanowac urlop ? Tak praktycznie ze wszystkim jest, o cos zapytam i nie mam odp albo mam " nie wiem, powiem pozniej " , pytam pozniej to on nie wie o co ja pytalam
I ja zaczynam sie juz denerwowac ,zloscic sie na niego itp
Co do zdrady,  spotkałam sie z innym facetem ale nie w celach zdrady, dobiło mnie to że nie mamy slubu moze z innym by się udało ,może byłabym zaręczona, po ślubie ... ale pozniej sobie mysle i sie wstydzialm tego bo ja nie chce ślubu z innym tylko własnie z tym moim facetem ,tylko boję się że sie nie doczekam !! Moj facet wie ze sie umoiwlam na randkę bo mi tego brakwoało, kokieteri i wtedy mi udowodnił ze mi zalerzy na mnie, zaczoł się stara a ja tego nie doceniłam , bo nagle znowu nie wiedziałam czy ja chce z nim byc do tego tamten mi mecił w głowie, pieknymi esemsami itp ale na szczęscie wybrałam swojego faceta
moj facet niby chce zalozyc rodzine ale  mu mowie ze jest za wczesnie dla mnie, to pozniej jak ja chce to on mi mowi ze jemu przeszlo -  MIJANIE SIE !! boje sie ze nie przyjdzie odpowiedni czas na to by sie uzupelnic w koncu ale kazda kolejna klotnia nas zbliza, tak mi sie wydaje, zawsze mysle ze tym razem bedzie dobrze ... ze sie uda ze dojdziemy do porozumienia ...

Tak ze nie ma recepty na zwiazek... musi sie czegos bardzo chcieć !!! i dązyc do tego zgrzyty będą zawsze,najwazniejsze to zaufanie ze druga osba nas kocha, szanuje ze krzywdy by nam nie zrobila ... nie chodzi o zaufanie zdrady fizycznej tylko takiej tez ze nasz maz to przyjaciel czy tam chlopak, ja ma problem z zaufaniem a moj parnter na wszystko znajdzie wymowkę wiec tez do konca nie wiem czy jemu zalerzy i czy ja przpradkiem nie mam doczynienia z syzyfową pracą ?? , zawsze jak ma byc jakis wyjazd lub wyjscie to on ma 1000 wymowek by nie isć, az dochodzi do kłótni bo mi zależy by był ze mną. A on ze chory, ze głowa boli,że musi do lekarza jechać że ja jego nie rozumiem ...a ja sie lituje nad nim po czym się złoszczę na siebie !! Ale chce dalej z nim być bo jest dobrym czlowiekiem na co dzień dla mnie. Dużo mi w domu pomaga, ugotuje, posprzata, zrobi pranie ... nie każdy sie tego podejmuje, jak byl moment ze chcial dziecko a ja ze chce jeszcze popracowac  to on mowil ze on by mog siedziec w domu z dzieckiem , ale ja sie na to nie godzilam

troszke chyba nie na temat ale moze sie przyda w dylematach niktorym osobką ktorym ciezko podjac decyzje jakas w zyciu tak jak mnie i ktore maja podobny problem
chetnie sie dowiem co jest nie tak tutaj ... ;P

Nie trzeba zdradzić ale wsiąść rozwód zawsze można jeśli się coś od kogoś wymaga to trzeba też coś od siebie dawać, to musi iść w dwie strony.

Ja mysle ze wielu ludzi na poczatku znajomosci zaklada tzw.maske,ukazujac dobre strony siebie ktorych tak naprawde nieposiada.Facet zaintereswany i pragnacy zdobyc kobiete zrobi wiele by osiagnac swoj cel,jest tzw.aktorem w roli ktorej on tak naprawde nielubi.Ukaze zainteresowanie kobieta poprzez wysluchiwanie jej,czeste przytakiwanie, nawet chodzenie po sklepach nie sprawia mu na poczatku wiekszych problemow,chetnie kupi jej prezent,.Jest ciekaw naszego ciala wiec i chec skosztowania jest wieksza,to jak swiezy nadmorski wiatr w slonecznym tropikalnym kraju.
Kiedy juz tzw.cel zostal osiagniety  zaczynamy pomalu stwierdzac ,,cos jest nie tak,,dlaczego spadl entuzjazm,dlaczego kiedys  prowadzil ze mna cieple roznorodne rozmowy,dzis niema ochoty na gadanie,warczy i jest znudzony,kolejnym razem powie nie lubie latania po sklepach idz sama.Gdzie podzialy sie mile komplementy ktorymi mnie tak czesto zasypywal,czyzbym stala sie raptem taka brzydka,nieatrakcyjna.itp,itp...

On tak naprawde , ten nasz facet byl taki z natury jaki jest wlasnie teraz,niebylo zadnych zmian on w glebi duszy byl zawsze taki..
Prosze zauwazyc jak to wielu z nas w obcym otoczeniu stosuje kamuflaz,oj niemoge zrobic tego, oj niemoge powiedziec tego, oj to niewypada czy tez zmiana tonacji glosu na milszy,cieplejszy, zachowania kulturalne typu sciagne buty choc u siebie tego nie robie...(i tak tez sie zdarza)
Faktem jest iz wiekszosc ludzi w poczatkowej fazie znajomosci przybiera maske dopiero z czasem ukazuje faktyczny obraz siebie kiedy to sie oswoji z innymi.
Ja nie twierdze absolutnie ze niema wyjatkow, zdarzaja sie i tacy mezczyzni z natury ktorzy po wielu latach kupuja  kwiaty swojej ukochanej lub prawia komplementy i sa kochani.

Oczywiscie,poniekad zgodze sie z twoja opinia ale nie do konca, to zabieganie sie o partnera nie zawsze jest naturalne robimy cos wbrew walsnego charakteru bo nam zalezy tj.piszesz staramy sie robic cos.(do czego sami w realu niemamy pociagu)i tu lezy caly blad.  Ta druga strona mysli och jaki on/ona jest fajny/a,potem wlasnie bardzo wiele kobitek narzeka och kiedys to moj maz robil to i tamto dzisiaj tragedia...bo staral sie w brew swojej woli,dzisiaj jest oswojony i powie w prost np. sluchaj nienawidze chodzic po sklepach..
Gdyby bardziej byli otwarci przedstawic swoje wady i zalety na poczatku zwiazku nizeli sie kamuflowac dla dobra kobiety niebyloby tyle nieporozumien w przyszlosci ..takie moje odczucie..

Owszem, tego nie należy robić.
Nie należy robić czegoś wbrew sobie. Tylko wtedy to też niekoniecznie jest kamuflaż tylko swego rodzaju podporządkowanie (częstsze chyba u kobiet).