Dlaczego osoba, która jest dobra miła przyjazna NIE jest lubiana?

Witaj Aniele

Dzisiejszy "Świat"  ludzie są inni...? Zamykają się w sobie w swoim
powiedzmy gronie "elicie" Co może być powodem takiego podejścia?

1.Pozycja
2. Status społeczny
3.Pieniądze
......

Wychowanie  jest na pierwszym miejscu. Jak nauczyli nas rodzice
wychowali.Jak podchodzili , podchodzą do innych : sąsiadów.....
tak my również podchodzimy. Choć jeszcze środowisko w którym
człowiek się obraca ma duże znaczenie dla każdego człowieka.

Ja ze swojej obserwacji  "na podwórku" w pracy... zauważyłam
że ludzie  lubią osoby głośne i gadatliwe....

Pozdrawiam

i to jest bardzo zle bledne PROZNE bo Status prace pieniadz6e mozna stracic nie wiemy co kogo spotka za miesic rok,dwa lata

Taka osoba ma zakodowane przekonanie, że na sympatię innych trzeba zasłużyć. Jest taką...ofiarą. Jeśli ktoś daje to się bierze. Ty dajesz - inni korzystają. To naturalne. W tej wymianie Ty też coś dostajesz od osób, które korzystają z Twojej dobroci. One pozwalają Ci się ową dobrocią obdarzać. Jeśli sprawiasz wrażenie osoby, której jedynym sensem życia jest uszczęśliwianie innych to ludzie pozwalają się uszczęśliwiać. I nie czują się nie w porządku, bo przecież Ty właśnie tego od nich oczekujesz - żeby pozwolili Ci być dla siebie miłą i pomocną.

Człowiek o zdrowym podejściu do relacji nie będzie chciał się z Tobą zadawać. Bo tacy ludzie nie przepadają za osobami pozbawionymi własnego zdania, przesłodzonymi, nadmiernie usłużnymi. Tacy ludzie wolą równowagę - coś dostają i mają czasem szansę odwdzięczyć się tym samym. Są jednak osoby (i dużo ich jest), które wyznają zasady wspomniane wyżej: jak dają to się bierze. I tacy będą trafiać do kręgu Twoich znajomych.

aniele z innego świata

w zasadzie wszystko co piszesz o tej osobie, świadczy o "krzywym" patologicznym postrzeganiu świata.
istnieje kilka POSTAW, z jakimi sie identyfikujemy
najzdrowsza jest taka - JA JESTEM W PORZĄDKU  - I TY JESTEŚ W PORZĄDKU - oznacza to, że do każdej relacji startuję z tego samego poziomu - jestem na równi - wszyscy jesteśmy z zasady dobrzy, uczciwi, serdeczni -0 nawet czarne owce nie moga zmienić naszego spojrzenia na całośc świata i nasze w nim miejsce...

jest jeszcze  - JA NIE W PORZĄDKU _ INNI NIE W PORZĄDKU - to postawa ludzi nieufnych, pesymistów, nie wierzących w ludzi, nie będących gotowymi zaufać , ale tez takich, któzy uważają, że cel (ich cel) uświęca środki...

jest jeszcze  - ja nie w porządku- ty w porzadku - a więc ja jestem gorsza, słąbsza, a inni lepsi, mądrzejsi- to ludzie z kiompleksami, nie wierzacy w siebie...

i postawa, którą ty zaprezentowałas w tym poście

JA - "mily serdeczny z czystego serca nawet dla obcych,bo Taki po prostu jest i nie udaje ,tak zostal wychowany,  ty do ludzi mila dobra serdeczna uczynna mila,  pomimo jej skromnosci ,przyjaznosci jest naprawde  mila nikomu nic nigdy nie dogada """

A INNI: "ni zlosliwi,wredni czesto chamscy wrecz w stosunku do ciebie ,jak masz cos co im sie przydac moze to sa mili kontaktuja sie udaja ze cie lubia ,jak nie to nie odzywaja sie nie utrzymuja z toba kontaktu,maja ciebie tak naprawde w d..., ludzie sa dla niej zlosliwi,wredni ,czesto wysmiewaja,nabijaja sie z niej? ""

czyli JA JESTEM W PORZĄDKU< A INNI NIE SĄ
to także niewłaściwa postawa

niesprawiedliwa w stosunku do innych i przesadzona
jednym słowem p- ja jestem księżniczką, aniołem, siódmym cudem świata, a inni są głupi, tępi, cyniczni i mnie nie doceniają, nie dostrzegają, nie szanują...

cokolwiek zatem zrobię ja - robię to z dobroci, serdeczności, ufności, bo jestem super
cokolwiek zrobią inni, wynika z głupoty, egoizmu, niewrażliwości..
dobry ja - żli inni

?Błądzą wszyscy (ale nie ja)?.

Zastanawiające, ale czy prawdziwe? Jakoś nie uważam siebie za osobę fałszywą. Wręcz przeciwnie jestem do bólu szczery.

Nie wiem jaki Ty jesteś, więc nie mogę się wypowiedzieć, ale znam co najmniej kilka osób, które nigdy nie powiedzą tego, co naprawdę myślą, bo boją się, że mogłyby w ten sposób zburzyć swój wizerunek miłej osoby. Miłej, aby kogoś przypadkiem nie urazić. Z kolei boją się urazić, aby ten ktoś się od nich nie odsunął. Te osoby niemal desperacko zabiegają o uwagę i sympatię osób trzecich, stąd ich postawa.
Mnie to razi, bo albo słyszę to, co ich zdaniem chcę usłyszeć, albo milczą. W moim odczuciu trąci to nieszczerością. Na ich słowie nie polegam i ich słowu nie ufam, dlatego w ich przypadku nic więcej ponad zwykłą, niezobowiązującą znajomość mnie nie interesuje.

ZA to osoby chamskie ,kompromutujace nabijajace sie z innych,wysmiewajace,bezczelne aroganckie sa fajne super nienudne...

Jeśli zadajesz się z grupką, która tak potraktowała Twoją koleżankę to dlaczego się dziwisz, że sama jesteś przez nich wyłącznie wykorzystywana? Zapewne Ty tez uchodzisz w tym gronie za jakąś formę słodkiej idiotki. Ale nie oznacza to, że na podstawie tej dziwnej grupy znajomych masz sobie budować cały światopogląd...

Bo u Ciebie, jeśli ktoś nie jest cukrowato słodki to musi być chamski, bezczelny i wredny. Tymczasem między tymi dwoma stanami jest milion różnych pośrednich. Zacznij je dostrzegać. A przede wszystkim zmień towarzystwo...

Wskaż, proszę, gdzie ja coś takiego napisałam??? Nadinterpretujesz, zresztą bardzo mocno lub masz problem z czytaniem ze zrozumieniem.

Podpisuję się pod tym. AnieleZInnegoSwiata popadasz ze skrajności w skrajność, a żadne skrajności nie są dobre i żadne tak naprawdę się nie sprawdzają.

Ja nie jestem cukierkowo miła, mam własne zdanie, bywa, że skrajnie inne niż rozmówcy, które umiem głośno wyrazić, ale przy tym absolutnie nie jestem wulgarna, bezczelna czy chamska. Mam spore grono znajomych, kilkoro sprawdzonych przyjaciół. Czuję, że mnie szanują i liczą się z moim zdaniem. Jeśli ich zapytasz czy jestem dobra, dam sobie rękę uciąć, że odpowiedzą, że tak, mało tego, chyba jeszcze nigdy nie nawaliłam. Zresztą coś ich przy mnie trzyma, prawda? W każdym razie na pewno nie zostawiam ich ze swoimi problemami, jestem, kiedy mnie potrzebują, gotowa wysłuchać i przytulić, ale też konkretnie pomóc - przypilnować dziecka, coś załatwić, gdzieś podwieźć. I wiesz co? Ja nie czuję się wykorzystywana, bo mam w sobie również coś takiego, co nazywamy zdrowym (!) egoizmem. Sądzę, że to właśnie tego zdrowego egoizmu brakuje osobom, o jakich Ty piszesz. Niemniej przyznaję, że ja musiałam się go nauczyć.

Zaciekawił mnie ten post, bo to były moje problemy z wcześniejszych lat.
Jeśli się zastanawiasz, jakie  w praktyce z taką osobą mieć relacje, to odpowiem, że nie godzić się i nie pozwalać na takie zachowania tej osobie. Coś za coś - to czasem dobra zasada. Niektórych kusi, by wykorzystywać taką dobrą i łagodną osobę, bo zgodzi się na to, na co inni niekoniecznie, ale potem cierpi, że dała się wykorzystać. Frustracja narasta.

Zbyt miłej osobie polecam:
już lepiej powiedzieć sobie tak: jestem księżniczką, księciem i inni powinni mnie szanować.  Pomagam komuś, bo chcę, jeśli nie zechcę, bo ktoś mnie nie szanuje, to nie pomagam i nie mam wyrzutów sumienia. I jeszcze znajdę na to sposób, by uniknąć pomagania temu komuś.
Co do intencji, to ludziom się w głowach nie mieści, że można być uczynnym bezinteresownym człowiekiem. Zbyt dużo jest pokrętnych osobowości lubiących manipulować innymi.

Ja natomiast "zbyt miłej osobie" polecam zapoznać się z hasłem ASERTYWNOŚĆ. Dogłębnie, teoretycznie i praktycznie. Zanim wytworzy sobie kolejna dziwną i niezdrową postawę.

Ośmielę się twierdzić, że zwykle jestem uczynnym i bezinteresownym człowiekiem. Co dziwniejsze - wszyscy moi znajomi są tacy. Po prostu z pokrętnymi manipulantami się nie zadaję. Chyba jednak każdemu się mieści w głowie, że można być uczynnym i bezinteresownym. Niektórzy chcą to jednak przyjąć jako własną postawę, inni nie. Ich prawo.
Jakoś nigdy nie czułam i nie czuję się wykorzystywana. Bo, oprócz dawania, nie mam oporów przed braniem. Nie pielęgnuję postawy, że ja jestem z tych wspaniałych a inni są niedobrzy i wredni. Jak ktoś faktycznie jest wredny to niech sobie żyje, ale daleko ode mnie. Nie oczekuję ukłonów od świata dla moich cnót. Jestem miła, bo tak mi jest wygodnie, mam ochotę taką być i ta postawa się sprawdza.

Można prosić jaśniej? Nie wiem z czego mam się wytłumaczyć:)

Jak to co? NIC. Czasem trzeba zastosować metodę prób i błędów. Pomogłaś jej to dobrze. Ona nie chciała Ci pomóc - trudno. Spróbuj popatrzeć obiektywnie - czy nie pomogła, bo nie interesujesz jej, czy może nie pomogła bo w danej chwili nie mogła, nie chciała, miała jakiś powód?
Zresztą - ona może być miła i fajna, ale np. egoistyczna. To się akurat nie wyklucza.
Jeśli jesteś pewna, że ktoś Cię wyłącznie wykorzystuje to nie utrzymuj z nim bliższych relacji i tyle. Lub zwyczajnie naucz się odmawiać. Żeby być miłą, fajną, bezinteresowną, pomocną itp. naprawdę nie musisz być na każde zawołanie każdego. Natomiast jeśli już komuś pomagasz bezinteresownie to nie wymagaj wzajemności. Wtedy to już nie jest bezinteresowność

Summerko, nie posądzam Cię o złe intencje Oczywiście, że w pracy nie wybierasz towarzystwa, ale możesz wybrać stopień zażyłości, do jakiego towarzystwo chcesz dopuścić. Jeśli to wstrętne egzemplarze to kończysz na czysto służbowych kontaktach. I to takich niezbędnych

Nie przekonuje mnie zupełnie tekst, że niektórzy sparzyli się wiele razy, więc teraz są nieufni i niemili dla innych. Dla mnie to nie jest dojrzała postawa. Sparzyli się, bo byli naiwni. Nie umieli właściwie oceniać relacji. Dawali się wykorzystywać. Może w poszukiwaniu akceptacji i/lub bliskości przyczepiali się do niewłaściwych osób... W każdym razie powinno się szukać przyczyny i zmieniać niewłaściwe zachowania (u siebie) zamiast obdarzać świat nieufnością, bo ktoś kiedyś zawiódł...

O księżniczkach... W Twojej interpretacji nic strasznego nie ma, ale ten tekst odbieram chyba inaczej niż Ty w zamierzeniu chciałaś by był odbierany. Wydaje mi się, że proponowana przez Ciebie postawa nie ma wiele wspólnego ze zdrowym szacunkiem do siebie. To raczej roszczeniowe oczekiwanie szacunku i handel wymienny "będę miła jak ty będziesz miły". W życiu się takie osoby odbiera jako właśnie księżniczki. Owszem, nie są wykorzystywane, ale zwykle nie są też lubiane...

w tym wątku pojawia się masa okresleń w rodzaju, ja jestem taka a wszyscy inni tacy
inni ludzie
wszyscy ludzie
prawie wszyscy
są ludzie którzy
niektórzy
zawsze
wszyscy

generalizmy, truizmy prawdy objawione

nie jest prawdą, że ludzie są manipulantami'nie jest prawdą, że dobrzy są wykorzystywani
nie jest prawdą, że....
prawda jest, że nasza postawa wobec świata, nasze doświadczenia, wiedza i umiejętności decyzują o naszych relacjach
winga pisze o dojrzałej, mądrej postawie, która okresla ją

problemem twoim, autorko wątku jest bardzo niedojrzała postawa oparta o przypadek-= który zgeneralizowałaś do ciebie i wszystkich

bo jak się okazuje, zrobiłaś coś dla kogoś
a potem chciałaś, żeby ten ktoś zrtobił coś dla ciebie - coś małego
a ten ktoś odmówił

i na ten postawie nie tylko uznałaś, że wszyscy są żli, złośliwi, nieuczynni i wykorzystujący innych
ale uznałaś, że na tym tle ty jesteś aniołem i to kompletnie z innego świata

co więcej, szybko w ramach wszystkich wspomnień jakie masz w głowie - znalazłaś to jedno, które potwierdza, że jak ktoś jest dobry i miły, to reszta niest niedobra i niemiła

tylko, że to nieprawda

ja np. jestem dobra, miła, uczynna i w ogóle anioł.. ale takich aniołow jak ja znam na pęczki, czerpię od nich inspiracje, a oni czerpią energię ode mnie
jestem taka, bo chcę być taka
;lubię ludzi, szanuję ich, mam o nich dobre zdanie

jestem jaka jestem i nie oczekuję wzajemności
bo jestem taka dla SIEBIE
dla swojego odbicia w lustrze, dla siebie samej

taka chcę być...

może i ktoś kiedyś mnie wykorzystał... może i tak, ale tego nie zapamiętałam, bo to nie było dla mnie istotne
istotne jest to, co ja robię i jak ja się z tym czuję

po pierwsze jak zawsze -każda złA SYTUACJA, NAJWIĘKSZY PROBLEM, efekt tego, że ktos jest dobry a ktoś zły - to zawsze zdrada

katarzynko - moim zdaniem mam poważny problem z nieuporządkowanymi emocjami po jakies zdradzie - wychodzi, że to jest to, czego się najbardziej boisz, co jest najwazniejsze i co jest usprawiedliwione.. jak robi to kobieta...

a co do okreslenia vingii - bycie miłym, fajnym, zabawnym, towarzystkim - nie wyklucza się z byciem egoistą...
miałam takiego znajomego cudny chłopak - jak ktos miał coś z czego mógł skorzystać, na czym mu zależało - a reszta ludzkości dla niego nie istniała
potrafił po proostu taki być, zabawny, lubiany, interesujący... i interesowny;)

Bo ludzie są po prostu wredni i to właśnie wkurza mnie najbardziej ,że jeśli ktoś jest miły i nikomu nic nie robi to za to obrywa i sam jest kozłem ofiarnym

Vinnga, pisząc, że ktoś się sparzył, mam na myśli, że potem kilka razy się zastanowił, nim komuś okazał jakąś  pomoc. Nie oceniałam tych ludzi. Są też i takie osoby, które twierdzą, że  będą pomagać, bo lubią i niezależnie od tego czy ktoś ich doceni czy nie.
O księżniczkach raczej będę miała inne zdanie, trzeba nią czasem bywać, by niektórzy  docenili moje wysiłki. Nie mówię, że zawsze.
Zgadzam się natomiast z tym, że powinno się szukać przyczyny cudzych niewłaściwych zachowań, bo te przyczyny  mogą  być zaskakujące.
Handel wymienny? Czy ja wiem? Czasem wystarczy uśmiech i dobre słowo. W sumie to też jakaś wymiana.
Wybór właściwej osoby jest bardzo ważny, lecz nie każdy posiada taką umiejętność lub intuicję.

Związek między ilością manipulantów, a mieszczeniem się w głowach faktu istnienia bezinteresownosci.

Prosta odpowiedź: ludzie nie lubią zwykle kobiet z kompleksem matki Polki, które "sie tak poświecają, a nikt tego nie zauważa", bo jest to irytujacy sposób zwracania na siebie uwagi, połaczony z kompletną inercją.

Nie nie to jest w ogóle toksyk, bo przecież ona robi na Ciebie, a ty jej w brew.

No i co z tego. Nie tłumaczy to jak dochodzi do "sparzenia". Fakt, że potrzebujesz pomocy nie rodzi obowiązku jej udzielenia. Pomagać można z własnej, nieprzymuszonej woli i w granicach rozsądku. Czyli bez naruszania własnych priorytetów.

N4VV,  mam trochę inne zdanie:)
Czy chcesz czy nie chcesz ludzie świadomie lub nie przenoszą swoje stany emocji na innych, niezależnie od tego, jakie masz zdanie na ten temat.  Nie oceniam ich.

To, co ktoś wcześniej napisał, że przesadna uczynność czy uprzejmość może być fałszem. Na przykład ktoś  codziennie w pracy proponuje ci, że wykona za ciebie część obowiązków. Potem okazuje się, że na przykład, obcięto ci premię.

O"sparzeniu się" na pomaganiu dam taki przykład, że pożyczasz komuś cenny egzemplarz książki, który komuś posłuży do pracy, a potem nie możesz doprosić się zwrotu. Czy później będziesz taki skory do pożyczania?
To nie jest toksykologia tylko samo życie.

Jeśli zaś chodzi o sytuację oczekiwań (nie roszczeń) od ludzi, których mieliśmy za przyjaciół, bo zachowywali się życzliwie i wydawało się, że nas lubią, to naturalne chyba jest, że spodziewamy się w dalszym ciągu od nich takiej samej życzliwości, poświęcenia nam czasu.  Przykro, jeśli taka życzliwość działa tylko do momentu pomocy.

Czy wybór komu pomagam sprowadza się  do tego, że nie pomagam nikomu? Nie wspieram finansowo, na przykład, ludzi uzależnionych od alkoholu proszących o pomoc na ulicy, natomiast chętnie pomagam osobom chorym i słabym. I wcale nie oczekuję w zamian gratyfikacji, wystarczy mi satysfakcja, że udało mi się wnieść jakąś cegiełkę pomocy.

To ma związek ze "sparzeniem":)

Przypomnialem sobie: "Ja wam robię na rękę, a wy mi w brew....".

Aniele...

Sama tego doświadczam. Dlaczego tak jest? Sama się nad tym zastanawiam! Jest to bardzo irytujące, ponieważ, gdy jestem życzliwa w stosunku do nowo poznanych osób, są dla mnie nieuprzejmi i wtedy....robię się wredna!

I niech nikt mi nie pitoli, że życzliwość i uprzejmość  jest patologicznym nastawieniem do ludzi. To świadczy o wychowaniu...

Mam siostrę, która jest bardzo do mnie podobna. Różnimy się jednym: Jestem miła, ona nie.
I zawsze dzieje się taka historia w gronie nowo poznanych osób, że ze mną się spoufalają i docinają.

Przykład: Czy zrobić Ci kawę? A może herbatę? Masz ochotę coś zjeść? Pytam nowo przybyłego gościa do mojego domu. (jak się później okazało( dla mało bystrych)czereśniaka z obory)
Odpowiada nie i po chwili zmienia ton głosu, stając się uszczypliwym w stosunku do mnie. I to nie jest ewenement!

Nie chcę robić z siebie wielkiej damy, nie lubię, gdy ktoś czuje się gorszy ode mnie, ponieważ jestem ładną, nie głupią dziewczyną , zauważyłam, że często inni czuli się skrępowani w mojej obecności. I dodam, ze nie jestem konformistką, wręcz przeciwnie, bywam nawet przekorna i zawsze mam swoje zdanie, bez obawy jego wyrażania.

  Aniele, dlatego czas to zmienić. Po prostu pierwsza oczekuj uprzejmości i dopiero pózniej odpłacaj się tym samym.

Co Ty będziesz mi tu mówić, jaki fałsz?  Mam do każdego szacunek, ale jesli ktoś nie ma kultury i zachowuje się chamsko w stosunku do mnie, to jest czereśniakiem i mam wtedy ochotę takiego Pana wyprosić!

To Ty teraz ukazujesz postawę lizostwa, skoro dalej uważałabyś takiego Pana za zasługującego na Twoją uwagę.

Savoir-vivre. Nie powinnam się do niego stosować?
W takim razie, przyjmując tego Pana, jakbyś się zachowała do pierwszego nietaktu z jego strony?
Jestem bardzo ciekawa.

Czym sprawiasz, że Panie z urzędu na Twój widok potulnieją? Czyżby sroga mowa niewerbalna przynosiła skutek?

i jeszcze jedno bella
na pytanie dotyczące relacji w urzędach - dopóki nie trafi się na osobę tak negatywnie nastawioną do innych, jak w twoim przypadku, to reszta relacji jest kwestią dialogu. Otwartej komunikacji, wyrażania oczekiwań i poszanowania oczekiwan innych.

jestem osobą serdecznie gościnną -swoich gości raczę kawą, herbatą, smakołykami, obiadami, kolacjami
życzliwie i z szacunkiem traktuję wszystkie nowo spotkane osoby

zakłądam, że ludzie są dobrzy, mądrzy i interesujący

oczywiście, że są wyjątki od tych reguł, ale reguły pozostają niezmienne
nigdy nie spotkałam sie z tym, żeby życzliwośc rodziła złe nastawienie czy lekceważenie

moja postawa przynosi mi znacznie więcej nagród -niż porażek

to nieprawda, że osoby dobre miłe przyjazne nie są lubiane

takie osoby są lubiane, mają duże grono znajomych

moim zdaniem pytanie w tytule wątku powinno byc inne - powinno brzmieć

DLACZEGO OSOBA, KTORA UWAŻA, ŻE JEST DOBRA, MIŁA, PRZYJAZNA - NIE JEST TAK ODBIERANA PRZEZ INNYCH??

W sumie się muszę z End Aluzją zgodzić. Nie ma nic gorszego niż ktoś, kto robi łaskę, że jest miły, jakby to był przywilej do którego dopuszcza innego człowieka. Sama bym się na taka osobę żachnęła i nigdy więcej nie przestępowała jej progów. To niestety zalatuje tak postawą jaśniepańską, że odrzuca. Nie ma nic wspólnego z grzecznością. Jest jedynie udowadnianiem ludziom swojej "wyższości".

Konsekwencja działania połaczona z powściągliwością emocjonalną. Niektóre dziewczyny tak mają, że nawet faceci liczą się z ich zdaniem, bo one po prostu sensownie gadają.

a co to znaczy, że nawet faceci liczą się z ich zdaniem?
bo zasadniczo faceci nie lidzą się ze zdaniem dziewczyn, ponieważ.....??

No, proszę wyjaśnić, bo też nie za bardzo wiem co się kwalifikuje jako zachowanie "czereśniaka" z obory?