maz... zdrada? ratowac czy nie?

Nie spodoba Ci sie to co napisze, ale moze da Ci do myslenia. Jesli jestes w stanie sluchac

1) Strasznie jedziesz zolza.

2) Siedzicie na spróchnialym drzewie. Bez bardzo glebokich zmian w Was nie widze tu szczesliwej przyszlosci.

Dla uzasadnienia tych krótkich, gorzkich zdan -- jestem w podobnej sytuacji do Twojego meza i bardzo sie tym tematem ostatnio interesuje, bo nie chce spedzic reszty zycia tak jak spedzilem ostatnie nascie lat.

To nie bylo dobre ani dla Ciebie ani dla reszty rodziny.

Poza tym mam wrazenie, ze generalnie masz zle zdanie o ludziach... Syndrom oblezonej twierdzy? To kolejna trucizna, która saczysz w swoje zycie (tak silna ze potrafi nawet doprowadzic do wojny).

Takie pozornie drobne sprawy zbieraja sie na zanikajacy komfort zycia dla Ciebie i otoczenia. Az w koncu ktos peka.

Abstrahuje celowo od potencjalnych problemów Twojego meza (których na pewno nie jest pozbawiony) ale rozmawiam z Toba i Ty jestes osoba, która ma prawie niepodzielna wladze nad jakoscia swojego zycia.

Zdrada jest skutkiem a nie przyczyna. Problem sam nie zniknie, najwyzej zmieni sie ta trzecia.

No właśnie, dlaczego sądzisz, że Itram jest zołzą? Bo ja myślę, że ona jest normalną kobietą, mającą swoje wady i zalety i którą spotkało nieszczęście. Jej zachowanie jest NORMALNE w tej sytuacji. Poza tym ona męża do niczego nie zmusza, raczej to on prowadzi jakieś gierki (w twojej sytuacji to żona raczej manipuluje).

Nie zawsze. Są notoryczni zdrajcy.

Emocjonalna tak, fizyczna nie wiem, ale jest bardzo możliwe, że on kłamał i nie skończyło się tylko na malince.

Ty? Niech on wypier..., bo to on zdradził czy się zauroczył "miłą" koleżaneczką. Nie daj się!

Istnieje możliwość, że coś kombinują i dlatego tak się oboje zachowują, po prostu szykują sobie miękkie lądowanie (on nie musi się z nią spotykać, wystarczą SMS-y). Ja tam nie wierzę, że on się tak bez powodu "zmienił". No ale może ta koleżaneczka go "rzuciła"? Nie wiem.

Pomyśl o pójściu do adwokata, tak na wszelki wypadek, żeby Ciebie i dzieci nie wyrzucił z domu. I się przygotuj, może nawet do rozwodu. I dopiero później z nim poważnie porozmawiaj i spytaj: czego tak naprawdę chce? Nie pozwól mu się wykręcać od odpowiedzi, bo tylko się przez jego zachowanie psychicznie męczysz.

Chyba takie jest życie - nieprzewidywalne i niepewne. To nie musi być twoja wina, po prostu ludzie są różni, nie mamy na nich nie wiadomo jakiego wpływu, każdy odpowiada za siebie. A mąż? Inna mu zawróciła tak w głowie, że już racjonalnie nie myśli, nie mówię tu nawet o tym, że ma z tobą być, tylko jak cię traktuje. Pomyliłaś się co do niego... Zdarza się, niestety.

To teraz pomyśl o sobie i o dzieciach. Może jemu było "za dobrze"? Wiem, że to dziwnie i strasznie brzmi, ale jemu przydałaby się wiedza o tym, co stracił. A stracił twoje zaufanie i bezgraniczne przywiązanie. To dużo. Teraz będzie inaczej, nie tylko on będzie się liczył, ale ty też (gdy postanowicie ratować związek).

Może po prostu zgłupiał. Może nie docenia tego co ma. Dużo tego może jest. Spytaj się go o to (po adwokacie).

Niby masz rację, ale nie wolno przesadzać. Żeby się nie zachowywała jak kobieta kochająca za bardzo, żeby pamiętała by nie zatracić w tym wszystkim siebie. I on też powinien współpracować, nawet bardziej, bo to on zdradził. Niech RAZEM odbudowują małżeństwo - jeśli tego oboje chcą.

To nie jest watek o mnie.

Dlaczego widze syndrom oblezonej twierdzy? Tak na szybko:

Dominisia:

Wtedy przyczyna sa ich deficyty, prawda?

Dlatego nie widze sensu w wiwisekcji zdrady. Jakie znaczenie ma czy ta trzecia byla chudsza, czy grubsza, czy byla blondynka czy brunetka? Przyczyna jest w zwiazku: albo ktos z nas lub oboje mamy deficyty (to najczestsza przyczyna jaka tu widze) albo jestesmy wyjatkowo niedobrani. Informacja nt. BMI tej trzeciej ani zainstalowanie kamer nie usunie przyczyny, a z tego samego makaronu i sosu zawsze wyjdzie to samo spaghetti.

Jesli co dwa tygodnie masz powracajaca wysoka goraczke, to wciaz lykasz paracetamol czy robisz badania? Zdrada jest objawem choroby zwiazku a zbijanie goraczki nie ma nic wspólnego z leczeniem.

Dokladnie. I moze byc uleczalna albo nie. Sztuka w postawieniu wlasciwej diagnozy i ewentualnym leczeniu (lub decyzji o rozstaniu).

Maz Ci pokazywal zdjecia z imprezy czy zrobilas to za jego plecami? Jesli to drugie to dlaczego?

Zastanowiłam się nad tym jeszcze raz. Masz rację. Jedną przyczyną zdrady jest kryzys czy problem w związku, drugą - te deficyty u zdrajcy (notorycznego). Teraz już rozumiem. Najgorsze jest to, że na to drugie osoba zdradzona niewiele może poradzić, bo co by nie zrobiła, to i tak będzie zdradzana, chyba że by odeszła, wtedy to co innego.

Właśnie jest sens w wiwisekcji zdrady, bo jeżeli pragniesz uniknąć jej (100-procentowej pewności oczywiście nie ma) w przyszłości, to trzeba się zastanowić co ją spowodowało, jak wyglądała i zastosować odpowiednie środki i nie mówię tu o szpiegowaniu itp., ale o poważnych rozmowach, jakiejś terapii czy coś w tym stylu.

Czlowieku znikad

Czy ja napisalam ze przegladalam zdjecia w telefonie? jesli tak to pokaz mi gdzie!!!!!!!

Widzisz przez 10 lat wychodzilismy razem, zawsze bylismy oboje zapraszani na imprezy uroczystosci itp mialo prawo mi sie zrobic przykro ze mnie nie zaprosili!!!!! tym bardziej ze nikt wczensiej tak nie postapil zapraszajac tylko jedno z nas!!!!

Moj maz stwierdzil ze wszystko bylo ok nic mu nie brakowalo bylo mu za dobrze za duzo wolnego czasu mial z tad zaczol flirtowac z inna....

Pierwszy raz spotkala mnie taka sytuacja mialam prawo do glupich pytan nie jestem od lat zdradzana!!!!!

Klody rzucane pod nogi nie oznaczaja problemow w malzenstwie!!!!!

Ty masz chyba jakis wielki problem ze soba wiec sie nim zajmij, a ze mnie zejdz ze sie tak ladnie wyraze!!!!

Czyli dobrze mówiłam, było mu ZA dobrze. Cokolwiek to znaczy. Teraz już mu tak dobrze nie będzie. Nie chodzi mi o to, że masz się mścić czy coś w tym stylu, broń Boże, raczej powinnaś zacząć więcej myśleć o sobie. Ty też jesteś ważna, do tej pory to bardziej liczyli się dzieci i mąż.

Od razu też widać, że coś musicie zmienić. Ten twój mąż myślał, że może robić wszystko co mu się podoba, nie patrząc na to czy cię krzywdzi, więc postaw mu granice. A jakie to będą granice, to już twoja sprawa.

Normalny w tej sytuacji. Ale moim zdaniem powinnaś zrozumieć, że NIKT nie może mieć pewności czy jego związek kiedyś się nie rozleci (może tak być, ale nie musi). Gdy to do ciebie dotrze, nie będziesz się tak zadręczać i bać. Przyjmij niepewność jako pewność (rozumiesz o co mi chodzi?). Po prostu staraj się żyć jak najlepiej, żyj teraźniejszością (z mężem jeżeli chcesz). Na ile jesteś oczywiście w stanie. Wierzę, że poradzisz sobie w każdej sytuacji

Czy twój mąż chce ratować wasz związek? Czy cię kocha? Co ci mówi? Czy popiera to konkretnymi czynami? Bo nie wiem czy mieliście już poważną rozmowę.

Oceniles mnie nie znajac, nie napisalam ze widzialam zdjecia w telefonie!!

Nie jestem od lat zdradzana, moj maz nie mial wielu kochanek, co sie moze wydawac dziwne zawsze rozmawialismuy spokojnie nigdy na siebie nie krzyczelismy, nawet gdy sie przyznal do tej znajomosci rozmawialismy spokojnie bez krzykow, nawet kiedy chcial zebym sie wyprowadzila mowil to spokojnie.
Nigdy nie mielismy potrzeby darcia geby na siebie!
Nie mieszkamy w chwili obecnej razem ze wzgledu na dzieci, czy tez z litosci, nigdy nie bylam uzalezniona od mojego meza:) od zawsze mam swoje dochody nie mialam nigdy miesiecznej przerwy nawet w ciazy, lubie pracowac... nawet jesli nie ma takiej potrzeby to dla samej siebie wiem ze warto....

Człowieku znikąd!

Twoja żona zachowuje się histerycznie już od kilku lat (o ile dobrze pamiętam), a Itram gdzieś około trzech miesięcy. Po drugie: Itram sprawdzała swojego męża, ale teraz już tego nie robi. Po trzecie: tobie żona nie pozwala odejść i wykorzystuje do tego dzieci, Itram zaś do niczego męża nie zmusza, daje mu czas na podjęcie jakiejś decyzji, to on robi dziwne numery - najpierw każe się jej wyprowadzić (jej?, a co z dziećmi?), później sam chce się wyprowadzić, następnie udaje, że nic się nie stało. Co to ma być?

Więc gdzie ty widzisz aż tyle podobieństw do twojej sytuacji?

PS. Itram nie zachowywała się nienormalnie, po prostu była w szoku i sprawdzała komórkę męża. W takiej sytuacji się racjonalnie nie myśli i robi się różne głupoty.

co do telefonu czesto gralam i korzystalam z jego fona jak i on mojego, sam nie raz prosil zeby zobaczyc co za es lub odebrac jak ktos dzwonil ...  wtedy to byla 1 sytuacja kiedy on wyszedl do siostry na impreze z ktora sie nie nawidza tym bardziej to bylo dziwne dla mnie....  nie raz pisalismy wspolnie sms-y do znajomych z jego lub mojej kom... nie mielismy tajemnic...

Po tej imprezie i przeczytaniu wiadoomosci zapytalam co sie dzieje, wytlumaczyl wszystko i bylo ok do wrzesnia.... przynajmniej wydawalo mi sie ze jest ok:( we wrzesniu przyznal sie m.in do flirtu ze sie dobrze bawil i wpakowal w gowno oszukiwal ja i mnie

klody sa to problemy ktorych nam rodzina bliska narobila... przepraszam ale nie mam ochoty o tym tu pisac

co do posiadania go--- tak chciala bym go miec nadal jako meza, przyjaciela, itp

"dzieki niemu bylam szczesliwa, bezpieczna",  a co w tym dziwnego?

Z kontekstu wywnioskowałem jedynie znalezienie potwierdzenia dzięki pozyskaniu informacji. Informacja spokojnie mogła być tekstowa.

SMS do kochanki? Już jeden taki napisałaś, a g.wno pomogło. Więc to odpada.

Widzę, że jednak go kontrolujesz, a wątpię żeby na dłuższą metę coś z tego dobrego wynikło. Jak długo tak pociągnięcie? Ty rozhisteryzowana, on struty - musicie coś z tym konkretnego zrobić, bo się udusicie w takim związku, prędzej czy później.

Spytaj się jego czego on tak naprawdę chce? Niech się do niczego nie zmusza i powie ci szczerze co mu leży na sercu. Przygotuj się na to, że możesz otrzymać miłą albo niemiłą odpowiedź. I wtedy podejmijcie jakieś konkretne kroki, ale tak żeby tych nerwów było jak najmniej.

Dominisia21 bo po jego zachowaniu po tym sms wiedzialam ze sie cos stalo ... po prostu wiedzialam no i dlatego sprawdzilam telefon..... ehh qr..

Rozumiem.

Są to emocje ekstremalne. Nie do opisania...

Ja wiem, że Itram nie będzie w stanie do tego wszystkiego chłodno podejść, bo w niej jest jeszcze wiele różnych sprzecznych uczuć. Chodziło mi tylko o to żeby się nie "pozabijali", mają też przecież dzieci, więc jest dla kogo żyć.

Może to wyglądało tak, jakbym była za mało empatyczna, ale ja po prostu nie jestem Itram, jestem tylko zwykłym słuchaczem. Nie przeżyłam jeszcze w swoim życiu zdrady, chociaż widziałam co ona zrobiła mojemu wujkowi i cioci. I nie było to nic przyjemnego. Wujek jest alkoholikiem, o cioci nie chcę mówić. Wiem też, że nie u każdego zdrada tak toksycznie działa, ale zdarzają się i takie przypadki. Smutne bardzo.

Im (Itram i mężowi) potrzebna jest naprawdę szczera, oczyszczająca rozmowa. Może nawet wiele takich rozmów. Niby tak niewiele, ale jednak sporo wysiłku i chęci obydwu stron wymaga. I życzę Itram aby w jakiś sposób porozumiała się z mężem, bo oboje są nieszczęśliwi. Itram została zraniona przez męża, a mąż jest chyba zagubiony. Tylko do końca nie wiadomo, co to jego zagubienie powoduje. Ale pasowałoby się dowiedzieć. Dlatego rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa...

Rzeczywiście z perspektywy osoby niezdradzonej wszystko wydaje się łatwiejsze, nawet dawanie rad. Przyznaję się do tego bez bicia. Staram się w wątkach o zdradach za dużo nie wypowiadać, a jak już to robię, to pytam się o oczywiste rzeczy albo mówię o rzeczach oczywistych w takiej sytuacji, więc poznanie zdrady od podszewki nie jest tutaj takie istotne - liczy się obiektywizm.

Tutaj mi się to chyba zbytnio nie udało (przykład - twój post do mnie). Nie wiem dlaczego, po prostu sytuacja Itram jakoś do mnie przemówiła, nie potrafię inaczej tego wytłumaczyć i się rozgadałam. Ja tu nie chcę nikomu zaszkodzić, więc jeśli chodzi o te moje rady (po ponownym głębszym zastanowieniu się), to uważam:
- SMS do kochanki nie pomoże, bo już Itram podobny wysłała - jeden chyba wystarczy, w końcu Itram nie ma za wpływu na zachowanie tamtej kobiety i jej zasady moralne
- adwokat - ja nie powiedziałam, że ma się rozwieść, chodziło mi o to, że Itram nie wiedziała czy jej mąż czegoś nie kombinuje, więc doradzenie pójścia do adwokata tak na wszelki wypadek nie było niczym złym
- żeby Itram pomyślała więcej (nie że tylko) o sobie, bo wcześniej myślała tylko o mężu i dzieciach - tu już się trochę pospieszyłam, bo to wymaga czasu i wysiłku, tak jak to powiedziałaś Smallangel, po prostu powolna zmiana nastawienia
- żeby mąż wiedział co stracił - hmmm, chodziło mi o to, żeby wiedział, że ich związek będzie już inny (nie znaczy, że gorszy), że Itram nie pozwoli się źle traktować ani zdradzać - tu też się pospieszyłam, znowu jest potrzebny czas, czas na wyrzucenie z siebie najgorszych emocji
- żyj teraźniejszością - jak to łatwo powiedzieć (mi oczywiście) , tutaj przesadziłam
- żeby nie kontrolowała męża - nad tym chyba się nie da za bardzo zapanować, tutaj też przesadziłam
- rozmowy - na pewno ich oboje nie unikną, tylko na razie jest niepewność i niewiara, czyli potrzeba czasu lub jakiegoś konkretnego jednoznacznego wydarzenia żeby rozmowy stały się bardziej szczere i pewne.

To może jakiś dobry psycholog mógłby trochę pomóc?

Myslalam ze wszystko sie uklada ale nie, pisza sobie na gg:( po raz klejny zawiodlam sie ale juz nie placze i plakac chyba nie bede.....nie wiem co dalej zrobic...

Itram, mogłabyś szczegółowiej opowiedzieć, jak wyglądały wasze relacje i wasze zachowanie po tej "zdradzie". Chodzi mi o to, jak próbowaliście naprawić swój związek.

Może pomyśl o jakimś psychologu lub adwokacie (jeżeli myślisz o rozstaniu).

Dominisia21

Jak wygladaly relacje, zaczol normalnie wracac do domu, czas spedzac z dziecmi, zemna, wychodzilismy razem, sypia we wspolnym lozku, zachowywal sie na prawde bardzo fajnie, zapewnial zebym sie nie martwila ze sie z nia nie spotka sam od siebie, wyszedl raz z kolega na mecz sam powiedzial o ktorej wroci, wrocil przed czasem.Opowiada o pracy tak jak to wczesniej bylo.... odbiera telefony... i h.. z tego glupia jestem oj glupia...:(

Tyle z tego dobrego, że nie dasz się za nic wyprowadzić i że wiesz, że mimo wszystko dasz radę. Życzę siły.

Itram, a co ty chciałabyś teraz zrobić w stosunku do swojego małżeństwa? Czyli co ci chodzi po głowie?

Dominisia nie dam sie wyprowadzic, to nie ja jestem winna, jest mi przykro ale nie mam wplywu na to co sie dzieje on i tak zrobi co bedzie chcial.Czego ja chce??? wiesz ze juz nie wiem czego chce... zmeczona juz jestem ta cala sytuacja i odsowam sie....juz nie pytam nie prosze nic..... niech idzie do niej... ja i tak bede szczesliwa chocbym sobie to szczescie miala narysowac... bo mam dzieci wspaniale dzieci dla ktorych warto zrobic wiele:)

Ja nadal w tym wszystkim tkwie, juz mam jakas obsesje na punkcie tamtej .........
nie mam juz sily, on sie nie wyprowadzil, nie spotyka sie z nia ale nadal na gg sobie pisza gołąbeczki.
Ona go nakreca przeciwko mnie i zastanawiam sie co dalej zrobic.... tak bardzo bym chciala zeby mi ktos pomógł.... sama sobie nie umiem poradzić nie umiem choć bym bardzo chciała:(

Do kogo należy mieszkanie?
Mąż nie urwał kontaktu, to bardzo niedobrze o jego intencjach świadczy.
Jak on reaguje na jej "nakręcanie go" przeciwko Tobie?

Slodka- daj jakies namiary na siebie:)

Daniela mysle ze to moze odwrotny skutek dać:(

Night wspolne mieszkanie, on reaguje roznie, ale ciezko mu byc twardym.... zaczelam olewac go to wytrzymal 3 dni bez rozmow zemną w końcu pękł ....

Wiecie co może to i straszne co napisze mimo ze go kocham wolała bym żeby poszedł w cholere do niej niż mnie męczył dalej:( powiedziałam mu to ale on twierdzi że to tylko koleżanka i lubi z nia pisać.

nie mam już siły moje załamanie chyba sięga dna.
Nadal piszą ze sobą, nakręca go przeciwko mnie.On czasami się daje czasami nie.Często są momenty że wymięka.
nie mam odwagi go spakować:( stoje na tym skrzyżowaniu i czekam aż mnie coś pierd.....:(

To teraz ja cos dodam od siebie. Dlaczego tak sie stalo? Zostawilas mnie dla innego pare lat temu. Przed tym wydarzeniem zawsze ufalem na Ci na 100 %. mimo ze zostawalem z malym dzieckiem na noc, a tobie pozwalalem imprezowac bez zadnych ograniczen - i to byl blad. Pojechalas z dzieckiem i "kolega" na wakacje zostawiajac mnie w domu. Po powrocie spakowalas sie i wyprowadzilas do niego. Przez caly okres walczylem o ciebie - drugi blad. Kiedy zaczalem dochodzic do siebie, odzywac dostalem od ciebie sms ze jestes w ciazy! Takiego szoku jeszcze nie przezylem szczegolnie ze zaczelo sie na nowo cos dziac miedzy nami. Mialem wybor wybaczyc i sprobowac jeszcze raz mimo takiej traumy albo zaczac zyc na nowo. Wybralem to pierwsze i wszystko bylo dobrze do czasu. Przez ok 12-18 miesiecy dla ciebie wogole nie istnialem, bylem odstawiony na boczny tor bo zagwarantowalem ci bezpieczenstwo? Wiec stwierdzilem ze to dalej nie ma sensu, nie tak mialo byc. Do tego doszly inne sytuacje, ktore utwierdzily mnie w tym ze nie mozna ci ufac. Wiecznie bylem przez ciebie wysmiewany przy naszych znajmomych, ponizany. Podobno zawsze wychodzilismy razem - moze 2 razy na rok? Zawsze byla wymowka. To ja zawsze mialem zabrac dzieci na dzialke, do babci - dlaczego nie razem? Tak, mialem z toba za dobrze. Do tego stopnia ze we wszystkim narzucalas mi swoje wyreczanie mnie we wszystkim - juz zapomnialem jak sie zyje! Nawet wtracalas sie w cos co chcialem robic sam i dla siebie - moje hobby. Nawiazujac do inwigilacji, zawsze mnie kontrolowalas na kazym kroku: sprawdzanie telefonu, gg, poczta, nawet moje konto w banku bylo juz nie moje. O ktorej wychodze z pracy, czy juz sie przesiadam do nastepnego autobusu, telefony do pracy. Dosyc duzo tego bylo szczegolnie ze ty zawsze cos chcialas ukryc przede mna. Zawsze balas sie o telefon, komputer itd. Nawet przez mysl mi nie przechodzilo zeby cie sprawdzac bo ci ufalem. Zaufanie dalej jest dla mnie najwazniejsze. Ale najbardziej mnie zdziwilo twoje oczernianie mnie wsrod twoich znajomych o czym dowiadywalem sie przez przypadek i to nie z mojej inicjatywy tylko twoich znajomych. Miedzy innymi ze pieniedzy nie daje na dzieci gdzie praktycznie swojej wyplaty nie widzialem na oczy - wiedzialem tylko ile zarabiam. O innych rzeczach nie wspomne i zachowam dla siebie bo sa szokujace dla mnie. Pomine akcje ktore ostatnio zaczelas robic, miedzy innymi z moja mama - nagle kontakt z nia zlapalas po bardzo dlugiej przerwie, zastanawiajace. Nagle sie zmienilem bo zaczalem walczyc o siebie dla siebie? Czy mozna zyc dalej w taki sposob? Juz nie dla mnie. Ty zawsze chcialas mnie miec tylko dla siebie ale nie ze mna zyc. Mowilem ci rowniez ze potrzebuje czasu, samotnosci niezaleznie od tego jak to sobie wszystko przemysle, nie dalas mi go - teraz wiem ze go juz niepotrzebuje. Co do nastawiania mnie przez innych, nikt mnie nie nastawia przeciwko tobie. Oskarzalas juz rozne osoby o to, ja po prostu to wszystko sobie przemyslalem - za duzo tego bylo. A to ze zawsze wszystko w sobie dusilem to inna bajka, bo moje zdanie zawsze wychodzilo na twoje - taki dziwny strach.