Zdrada jak po niej zaufać po raz drugi?

Dziękuję za odpowiedź,

Boję się, że moja podejrzliwość zniszczy każdą kolejną znajomość, na chwilę obecną mężczyzn mam dość nie chce się mi z nimi rozmawiać, a jak rozmawiam to w duchu sobie myślę, że kłamią i ja na pewno się na to nie nabiorę.

Od rozwodu minęło 6 lat zanim zdecydowałam się komuś zaufać i budować nowy związek, mąż mnie nie zdradził, zranił w inny sposób, nie wiem czy lepszy, czy gorszy, czy wtedy bardziej bolało, czy dziś. Czy znów będę tyle czasu potrzebować, a może więcej?

Do kobietanet40:Też byłam przez 6 m-cy zdradzana, mój partner zaczął nową znajomość zaraz po wyjeździe do innego miasta za pracą, nie rozumiem tylko, dlaczego nie zakończył ze mną związku 4-letniego zanim odszedł do innej ??? W głowie mi się nie mieści, choć minęło już 8 m-cy od mojego zerwania jak można prowadzić podwójne życie...Zaufać będzie mi bardzo ciężko, tak jak Tobie i niedobrze mi się robi na widok mężczyzn ;(, a jeszcze jak czytam na innych forach o skali problemu zdradzania (ponad połowa populacji w związku zdradza) to  wydaje mi się, że jestem kosmitką i dopada mnie wtedy myśl- skoro tak jest to czy dobrze zrobiłam zrywając ??? Może było łatwiej zaakceptować tę zdradę i zaciemniać rzeczywistość, aby nie utracić miłości...Jednak nie mogłam postąpić inaczej, bo już na początku znajomości oświadczyłam jemu, że zdrady tolerować nie będę...Echh a serce teraz jeszcze krwawi i tęskni głupie za nim....

Dzięki Abizer:) za twe słowa, bo już powątpiewałam w słuszność moich przekonań, co do wierności w związku nawet nie wiesz, jak Twoje spojrzenie i to z punktu widzenia faceta roztliło we mnie iskierkę nadziei, że jeszcze nie wszyscy ( mam na mysli osobników płci obojga) mają zwichrowany kręgosłup moralny, który nagina się wg potrzeb do usprawiedliwiania takiego świństwa jak chociażby zdrada, sadzę, ze ta "sprzedajność" wobec własnych zasad, o której piszesz wynika naprawdę z niskiego poczucia wł. wartości i lęku przed porzuceniem: zasada- wymagam, czyli ustanawiam granice to nie daje przyzwolenia na wtargnięcie i zdegradowanie moich wartości....dobrze??? Niby dobrze, tylko po co wymagać i narażać na fiasko związek...???,..może lepiej nie "podnosić poprzeczki" partnerowi iść na łatwiznę i "kusić" losu w myśl zasady-zakazany owoc smakuje...i nie przezywać rozczarowania. Ja nigdy nie miałam zapędów na treserkę ani wobec zwierząt, tym bardziej ludzi, bo wyrazem szacunku m.in. jak dla mnie jest wlaśnie traktowanie drugiej strony po partnersku, uczciwie, z zaufaniem, co niestety "inni" uznają za przejaw życiowego frajerstwa, co z kolei motywuje "ich" do wykorzystania i zniszczenia swojej ofiary....strasznie to okrutne i bezduszne, ale cieszę się, że są jeszcze tacy faceci jak Abizer z niezłomnymi zasadami ( tak mi się wydaje;P) i takich ludzi miałabym życzenie w swoim życiu spotkać...

Zalezy jak ma sie nastawienie..sa osoby dla ktorych nie jest problemem zaufac nawet jesli juz zostale zdradzone, trzeba nad tym pracowac

abizer ciesze sie ze tak jasno piszesz o tym czego chcesz.Napisz cos wiecej jak nauczyc siebie takiej sily.Powiedz mi jak mysla mezczyzni.Dla mnie to radosc pojsc czy pojechac z kochanym mezem tam gdzie on lubi lubie jego radosc.po roku czy po pieciu latach widze ze wszystko co lubie ja to jest-o boze,znowu ,nie mozesz sama,ja nie chce nie lubie .Czy sprawianie radosci kobiecie jest po prostu poza zainteresowaniem facetow czy tylko takich ktorzy tychze kobiet nie kochaja?Ma sie to nijak do stawiania granic bo jak ,,zmusic,,kogos do wspolnego zycia?

poza tym nabieranie zaufania jest procesem przekonywania się długofalowego na przestrzeni zdarzeń, sytuacji etc....np. facet przez 15 lat nie zdradzał, był wierny, ale w 16 roku pożycia w związku, skoczył w bok... okazując się ostatecznie zdradzaczem...chodzi mi o to, że budując przez jakis tam czas zaufanie, mozna je po fakcie zdrady tak o , po prostu odbudować...jakos mało realnie  to widzę..

Ja (bo mogę mówić tylko za siebie) nie szufladkuję ludzi w taki sposób że np jak dziewczyna mnie zdradziła to następna też to zrobi i wszystkie dziewczyny, kobiety są takie, ale jak wspomniałem mówię na początku czym kończy się jej zdrada i jak to zrobi z własnej, nie przymuszonej albo ograniczonej woli to jest koniec końców ją żegnam bez względu na wszystko. Więc osobiście jestem zdania że powinno się poprzez odpowiednie działania  budować to zaufanie aby jak najlepiej poznać tego nowego partnera i mu ewentualnie zaufać, bo każdy jest inny. Co do zaufania temu samemu partnerowi po zdradzie to u mnie coś takiego nie istnieje, bo wtedy szukam sobie kogoś innego, dla kogo moje uczucia będą tak samo ważne jak jego wierność. Dla tej, która zdradziła jestem trupem, a trupy nie ufają

czarodziejka- Jak nauczyć się tej siły- nie wiem . Jak myślą mężczyźni też nie wiem bo każdy mężczyzna ma swój jakiś tam światopogląd i osobowość i to czy chcą się w jakiś sposób tam zmieniać, robić coś dla siebie i innych to już ich wyłącznie sprawa. Mogę tylko napisać ogólnie , że moim zdaniem "nie dawanie wszystkiego od siebie do jakiegoś momentu" jest dobrym filtrem partnerów i partnerek i łatwiej można określić po co tak naprawdę przyszli czego ode mnie chcą a jak tego nie dostają to "nie wytrzymują" i odchodzą i wtedy widać, że na dłuższą metę mogliby iść po to do kogoś innego w bok Ty już jesteś po tym etapie, masz męża. Nie rozmawiasz z nim o tym, co chcielibyście razem robić i ogólnie o tym, jak jest w Waszym związku z tą miłością? Co ze sprawianiem radości jemu?

Bynajmniej, trzeba sobie jakoś w życiu radzić.:D

moj malzonek od pol roku mieszka u matki teraz mu zmarla wiec w koncu ma mieszkanie dla siebie .U mnie to pozamiatane w trakcie tego oddzielnego pol roku mial romans ale tylko jeden (ladne prawda tylko jeden}zapytany tak poprostu odpowiedzial ze mowi kobietom to co chca uslyszec.Jakie to proste.I kobiety łykaja takie chasła jak bocian ropuchy żona mnie nie rozumie...czuje sie samotny....jest mi zle bez przyjaciela kobiety....chcialbym miec kochajaca zone....chcialbym miec dziecko.....nie wspomina tylko ze ma kochajaca zone sam czatuje po nocach szukajac naiwnych a zona zap....la od switu po noc zeby mezawi niczego nie zabraklo

ja mam podobną sytuacje z punktu widzenia mężczyzny, ostatnio miałem 3 kobiety (żona i jej 2 koleżanki też ładne) w domu i siedziałem sam w pokoju, bo miałem dość tej płci

Mówisz pozamiatane; mieszkacie osobno, sytuacja jest jaka jest, piszesz, ze to ciągle Twój mąż, ale co dalej? Zamierzasz tak egzystować? "Nauczyć się siły..." - Przecież Ty (jak każdy chyba) pragniesz szczęścia i wiesz, co by Ci je przyniosło, skoro teraz nie jesteś szczęśliwa to po prostu wypadałoby poszukać tego szczęścia gdzie indziej. Siła to pragnienie szczęścia, żeby nie dać się stłamsić i wiedzieć czego się chce od drugiej połówki względem nas.

http://www.youtube.com/watch?v=A_8eZwJpgl8

Niekoniecznie wykreślić słowo "mężczyzna", (bo wychodzi na to, że oni(my ) są jednak potrzebni ) ale może rozważyć wyrwanie kartki którą teraz z mężem zapisujesz i zacząć pisać na innej z kimś innym. Pytanie, czy masz jeszcze siłę i odpowiednie podejście?

Heh...:D jaki cwany Niekoniecznie To (oraz wiele innych czynników determinujących) zależy od konkretnych, indywidualnych parametrów poszukiwań tej kartki.

ks.Pawluskiewicz jest świetny suchałam jego kazań wylam chwilami ze śmiechu mówi tak prosto o żeczach poważnych i tak mądrze.To jest ksiądz który przywraca wiarę w kościół w księży w wiarę.Chciałabym spotkać mężczyznę który przywraca wiarę w ród męski

dziś znajomy opowiedział mi o sytuacji swojego kolegi wczoraj spalił mu się dom żona ma poparzoną tważ ramiona brzuch utrzymywana bedzie w śpiączce farmakologicznej jeszcze wiele dni córka lat 11 też poparzone płuca pod aparaturą a ten kolega wyje jak ranne zwierze.Nawet nie ma jak pomódz.To jest tragedia a ja leżę w ciepłym łóżeczku, dzieci mam zdrowe,sama jestem zdrowa i płaczę nad złamanym sercem