moj maz jest agresywny i mnie zaniedbuje

Wez spakuj swoje rzeczy i wyprowadż się do puki nie jesteś w ciąży, bo jak pojawi się maleństwo to będzie ci jeszcze ciężej odejść a chyba nie chcesz żeby twoje dzieci patrzyły na to ?
Decyzja należy do ciebie

Twój mąż ma jakiś problem natury seksualnej to raz
a dwa ja nigdy nie radzę aby się spakowac i się rozejść ale w tym wypadku zrobię wyjątek,zwłaszcza że jeszcze dzieci nie ma
no i gdzie miałaś oczy przed slubem?

Widziały gały co brały.
On się nie zmieni i będzie tylko gorzej.
Albo skorzystasz z rad powyżej, grzecznie spakujesz swoje rzeczy i złożysz pozew o rozwód albo będziesz notorycznie sama, wyzywana, zdradzana i bita.

Anik właśnie najgorsze jest to, że niestety ona ma do tego prawo. Jedynie sumienie nie powinno jej na takie coś pozwolić.

sachwileGdySamotnie dlaczego jesteś z tym mężczyzną? Na co liczysz, że się zmieni, że będzie lepiej?
Czy po prostu jesteś w stanie znosić to traktowanie w imię miłości? Boisz się reakcji rodziny i najbliższego otoczenia gdybyś od niego odeszła?

No właśnie, mówiąc, że nie ma prawa, miałam na myśli właśnie względy sumienia, etyki, właśnie takiego ludzkiego odruchu, chęci zapewnienia dziecku bezpieczeństwa.

Tego typu publikacji można znaleźć mnóstwo. Czy autorka wątku zastanawiała się choć raz czy oni mogą dziecku to wszystko zapewnić?

Drogie kobiety, po to ktoś pyta żeby usłyszeć prawdę. Nie ma co jej szklić i pisać czułe słówka, to jej mąż zapewnia. Zapytała więc odpowiadamy: ODEJŚĆ PÓKI NIE MA DZIECKA

Spodziewalam sie slów krytyki, ale to dobrze. Nie mam praktycznie wsparcia w nikim. Ja wyprowadzilam sie 70 km od swojego domu rodzinnego, nie mam tu żadnych znajomych, jego rodzice , a moi teściowie są mile nastawieni do mnie , z tym, ze jego siostra ostatnio powitala mnie tekstem "a co ona tu robi"... Gdy jest mi źle, gdy sie klocimy, nie mam dokad pojsc. Jego jedynym zmartwieniem jest to , żeby mieć na fajki, tylko to żeby on byl najedzony, nic wiecej. To podle, ale poza tym, ze go kocham to tez go nienawidze,za to co mi robi. On utwierdza mnie w przekonaniu, ze mnie nie zdradza,ale ja w to nie potrafię uwierzyc. Mam dopiero 18 lat, ja chce żyć, myslalam, ze jak znajde sobie kogoś odpowiedzialnego, bo taki wydawal sie na początku, on ma 25 lat, to Bede czula sie przy nim bezpieczna, a tak nie jest. Wiem, ze jestem glupia. Kazdy kto wie co ja z nim mam wlasnie to mi powtarza. Zal mi tez mojej mamy, ktora za każdym razem kiedy wsiadam do pociagu placze, bo wie, co mnie tam będzie czekac...

Kochalam Go, kocham nadal. Nikt nas do slubu nie zmuszal, miesiąc po mojej osiemnastce wyszlam za mąż. Bylismy gotowi na wspolne życie, mamy gdzie mieszkać, nie jesteśmy uzależnieni od pomocy rodzicow, poza tym związek na odległość nam nie sluzyl.

zapomniec o calej sprawie hmn... Trochę ciezko spakować ten rok życia.

Uwierz, że ciężej będzie spakować 10 lat, dwójkę dzieci i kredyt na dom.

Kaze mi sie od niego wynosić, juz nie prosi, a kaze.

Jak można próbować przywołać na świat dziecko w rodzinie, gdzie mąż ma swoją żonę za nic? Chcesz takie obrazki zafundować dziecku? Gwarantuje Ci, zacznie traktować Cię jak mąż bardzo szybko. Dziecko nie będzie szanowało matki, która sama się nie szanuje.
Zastanów się!
Kto w XXI wieku wychodzi za mąż w wieku 18 lat?
Aż się wierzyć nie chce.

tu od poczatku wszystko bylo nie tak - zaczelas kolejny zwiazek bedac jeszcze w poprzednim, nie poznalas dobrze meza a juz slub i ogolnie ejstes na to wszystko za mloda, facet jest skrajnie nieodpowiedni do jakiejkolwiek relacji i wykorzystal to ze jestes mloda i naiwna, teraz szuka podniet w necie i pewnie na serio zaluje slubu skoro tak mowi, faceci zadko mowia rzeczy ktorych nie mysla, on Cie juz nie kocha zrozum to i odejdz jestem bardzo mloda i masz jeszcze na wszystko czas a on Cie moze jeszcze gorzej skrzywdzic niz do tej pory, uciekaj do matki i to predko!

kochana wiek ma duzo do rzeczy uwierz mi, sama pamietam jaka bylam w wieku 18 lat a widze jaka jestem teraz, zmienilo sie wiele oj wiele. Moj maz czasem oglada porno, ale tylko wtedy jak z jakichs wzgledow dluzszy czas nie mozemy sie kochac (np ostatnio jak bylam chora) no i jakos sobie musi ulzyc, sam mi o tym mowi i nie ma problemu. Dziala to w obie strony, ale nigdy nie czuje sie rpzy tym nie szanowana, mowi ze mnie kocha i mu sie chce mnie ale skoro nie mopzemy to obejrzy i tyle. Facet to facet ma potrzeby choc ja tez nie powiem abym miala jakies male, grun to szacunek tak jak piszesz a twoj maz Ci go nie okazuje w zaden sposob.

po co ślub braliście tak szybko? nie lepiej było pomieszkać ze sobą razem na początek? zwłaszcza że masz 18 lat dopiero?

dobrze że twoja mama jeszcze trzeźwo tu myśli,pakuj się i do domu rodzinnego uciekaj

Przejrzyj to forum, zobacz ile jest takich osób. Bo jak się ożeni to się odmieni i takie tam czarowania.

Autorka wątku nie zmarnowała sobie życia, jeszcze.
Po pierwsze żadnego dziecka, bo wówczas nawet po rozwodzie będziesz skazana na tego człowieka.
Wróć do domu, słuchaj mamy, tam masz wsparcie, zakończ ten "związek" niech to będzie dla Ciebie przykrą życiową lekcją. Wyciągnij z niej wnioski.

Oczywiście, że wydaję Ci się że on Cie kocha. Po awanturze na pewno jest przesłodki, zapewnia, że kocha, a wszystkie wrzaski to Twoja wina, bo gdybyś Ty nie była taka jaka jesteś to on zachowywałby się zupełnie inaczej. Facet zachowuje się jak klasyczny sprawca przemocy, krzywdzi, potem część winy przypisuję swojej ofierze tak by utwierdzić ja w przekonaniu, że to w niej leży problem. Uciekaj zanim w to uwierzysz.

Autorka napisała: ''Dobrze, ze to tylko slub cywilny...''

Anigma... wszystko pięknie i mądrze... tylko... dla Ciebie też nie jest jeszcze za późno. Czytałam Twój wątek.
A co tyczy się Autorki - ona planuje dziecko z tym typem, świadomie. Albo brak jej wyobraźni... albo sama nie wiem...

Żałosne ona robi się na poszkodowaną a zrobi z dziecka psychiki sieczkę kto wie co wyrośnie z tego dziecka szczególnie jeśli będzie to chłopak.
Prawdopodobnie klon jej męża a jeśli urodzi się dziewczynka to będzie równie naiwna a może nawet bardziej od matki.

Szukam słow, żeby cie wyrwać z tej narkozy i czuję się tak słaba jak nigdy. Nie moge zrozumieć, jak można wydać się na pożarcie, ba jeszcze marzyć o wydaniu dziecka  własnego na pożarcie takiej bestii. Kto kocha taką bestię, po co?
Czy ty dziewczyno nie wiesz, że świat jest piękny, sam świat jest wart zachowania zdrowej psychiki, odbierania wiosny, lata jesieni i wszystkiego  co z tym związane. Czy ty nie potrafisz pojąć, że przez całe zycie będziesz żyła tylko strachem, mało dzieci na to skarzesz?
Jak ty w ogóle możesz pisać, że go kochasz? Czy ty wiesz co to jest miłość? Czy ty aż tak bardzo kochasz, jak Jezus, że chcesz umrzeć za swoje oprawcę, mało dzieci mu chcesz jeszcze dać do zmarnowania.
Nie wiem, czy ci współczuć, czy tobą pogardzać, ale bądź pewna, jeszcze teraz masz szansę, bo i matka chce ci pomóc. Potem jak urodzą się dzieci będziesz winna wszystkiemu ty, bo świadomie wybrałaś los swój, dzieci a nawet matki, której łzy są dla ciebie tym samym, co twoje łzy dla twojego oprawcy. Nie można pomóc głupiemu z własnego wyboru, ale wspólczuć, to trochę za dużo wymagasz. I nie miej złudzeń. Nikt nie będzie ci wspólczuł i szanował siebie, jak wpakujesz jeszcze dzieci w to bagno. Będą tobą pogardzać.

uciekaj od niego czym prędzej !! Może jak się wyprowadzisz to coś do niego trafi

tak trzymaj, ty go nie kochasz ty chciałabyś go kochać, ale on ma to w d..pie.On chce mieć worek treningowy i służącą, on nigdy nie nauczy się kochać, a już na pewno nie nauczysz go tego ty.Jesteś na to za słaba, musiałabyś go najpierw powalić na ziemię i zdominować. Daj sobie spokój, będzie prosił, błagał obiecywał.Nawet nie słuchaj, on ci przynosi wstyd i hańbę i zabiera możliwość spokojnego, szczęśliwego życia. Zajmij się szkołą, albo pracą i zapomnij, że on istnieje. Będzie cie kusił jak ten wąż, nie daj się na to skusić. Szanuj matkę za to, że cie wspiera, bo to rzadko się zdarza, jak poczytasz po innych wpisach.Pozdrawiam cię i nie zawiedź siebie, matki i wszystkich, którzy cie wspierają.

I to jest słuszne, jedynie słuszne, choc piekielne bolesne, popłacz sobie, przytul do matki, weź się za pranie, czytanie, albo robienie na drutach. Narysuj sobie swój domek i zacznij go na papierze urządząc, Zacznij snuć wizję przyszłości bez niego, to ci pomoże. Zacznij się uśmiechać do siebie radosnej szczęśliwej i wolnej.Bez niego świat jest piękniejszy, a jak będzie cię próbowal dorwać pod domem, to mu wytlumacz, że nie masz już czasu czekć aż on się zmieni i zrozumie. I nie radzę ci próbować jeszcze raz, bo teraz prędzej postara się o dziecko, a potem zacznie się wszystko od początku tylko ze wzmożoną siłą .Przechodziłam to i wiem jak to działa i na czym polega.