Początek związku

postawić jasno sprawę, porozmawiać. A jak to nie pomoże, to się pożegnać.
Aczkolwiek, jak ja widzę faceta, który lubi sobie wypić i latać z kumplami na nocne eskapady, to zazwyczaj nie przelatuje mi przez głowę myśl, aby się z kimś takim związać.

Jeżeli to jest inny facet niż ten, którego dotyczyły poprzednie wątki to narzuca się podejrzenie, że masz skłonność do pakowania się w toksyczne relacje.

Ja tu nie widzę sensu rozmowy, naprawiania, zmieniania. Po co? Ludzie dobierają się w pary, jeśli od początku wydaje się im, że do siebie pasują i że w tym związku będą szczęśliwi. Facet nie sprawia wrażenia jakby mu na Tobie zależało, ale Ty i tak próbujesz na siłę zrobić z tego związek. Czy nie prościej uznać na początku, przed zaangażowaniem się, że to jednak nie jest materiał na partnera i trzeba szukać dalej?

A swoją drogą - czy Ty umiesz być sama chociaż przez kilka tygodni? Bez nacisku na wejście w kolejny związek? Mam wrażenie, że zupełnie nie potrafisz ocenić przydatności faceta na potencjalnego partnera - rzucasz się na każdego, który okaże Ci minimalne zainteresowanie i potem rozczarowanie...

Sorry za dosadność, ale... z gówna kwiatka nie ulepisz.
Hyh

Beyonce "Best thing I never had"
Pasuje idealnie

Wiesz jak powinien wyglądać początek normalnego związku i facet "prawie idealny", prawda?
A mimo to wybierasz sobie takich typków, którzy już na starcie pokazują, że nie są dla Ciebie tym "prawie idealnym" facetem. U tego jest to: brak zaangażowania, nieakceptowany przez Ciebie sposób spędzania czasu i nadmierne spożywanie alkoholu. To są bardzo ważne sprawy dla związku. Dlaczego więc bierzesz sobie takiego, który od początku Ci nie odpowiada i łudzisz się, że dopasujesz go do swojej wizji związku? Toż to od początku skazane jest za porażkę. Nie lepiej poszukać faceta, który będzie bardziej do Ciebie pasował zamiast tracić czas na zmianę tego (bezskuteczną, zapewniam). To tak jakbyś kupiła świńskie nóżki i łudziła się, że uda Ci się z tego zrobić schabowe...

Edit:
Bardzo niedawno żaliłaś się na innego faceta, z którego chciałaś zrobić partnera, mimo, że on się do tego ewidentnie nie nadawał. Ty ani przez chwilę nie jesteś i nie byłaś tak naprawdę sama ze sobą. Cały czas Twój świat kręci się koło tego jak znaleźć chłopaka. To nie jest dobra filozofia, bo gwarantuje pakowanie się w toksyczne relacje.

Edit2, bo dopisałaś
Skłonność do trudnych facetów nie jest niczym dobrym. Może warto zastanowić się skąd u Ciebie to upodobanie? I spróbować to zmienić? Ty widzisz tylko 2 skrajności: albo toksyczny (czyli fajny) albo ciepłe kluchy. Tymczasem zdecydowana większość facetów jest gdzieś pośrodku. Uwierz, że jest mnóstwo facetów, którzy nie są ani ciapowaci, ani nie mają żony, problemów z alkoholem, ani nie olewają Cię...

Owszem, Twój ideał różni się od mojego. Ale na pewno Twój ideał ma cechy wspólne z oczekiwaniami większości kobiet tego świata.
Nie chciałabyś, żeby Cię szanował?
Nie chciałabyś, żeby Cię kochał?
Nie chciałabyś, żeby okazywał Ci zainteresowanie?
Nie chciałabyś, żeby był tylko Twój?

To nie wiem w czym mam problem - prawdopodobnie pociagają mnie dranie.
jesli facet bedzie nijaki, tzn po srodku, jak mowisz, pomiedzy ciepla klucha i draniem, to się prawdopodobnie  nie zakocham....:(

.... widzę sprzeczność, ale nie rozumiem ......

jeśli wchodzę w związek to tylko gdy się zakochuje i ktoś nie jest mi obojętny, a to nie ma nic wspólnego z rozumem czy kalkulowaniem:(

teraz juz wiem ze niestety lepiej od razu zrezygnowac z takiej znajomosci niz samemu dac sie wplatac w "swiat" i uzaleznienia drugiej osoby