30 czy 40 to nie starosc

ha ha dobre!
zmieńmy to! najlepiej metodą prób i błędów...
kochana chciałoby sie pokowboić a tu trzeba krowy doić
chciałaby dusza do raju a tu grzechy nie dają
i mogę tak jeszcze długo
to nie wynika tylko z naszej mentalności, przyczyn jest wiele...

Mlodo sie mozna czuc i korzystac z zycia nawet w wieku 60-70 lat. Znam ludzi, ktorzy zaczeli wtedy nie tylko nowe hobby ale tez spotkali partnera. Takie myslenie, ze jak po 40-stce, to juz niewidzialna, dziala jedynie wtedy kiedy sama kobieta tak mysli.

Niestety coś w tym jest że kobiety w wieku 30 lat będące pannami czują się jak stare panny ale jest to ich subiektywne i ograniczone odczucie.Niemniej jednak to w głównej mierze mężczyźni ustalają takie poglądy. Mój mąż , tłumaczył mi to tak , jeżeli kobieta nie znalazła sobie nikogo do 30 to inni faceci myślą że coś z nią nie tak. Rozszerzając tą myśl chciał przez to powiedzieć że mimo iż owa kobieta jest zadbana , sexowna oraz niekiedy niezależna materialnie to jest to typ księżniczki a takowy jest wspaniały na parę razy do łóżka a nie do życia we dwoje .I tak właśnie mężczyźni wolą się zdecydować na kobiety w wieku 20 lat ay wychować sobie materiał na żonę bo te starsze już mają nawyki nie do zmiany.

Ja znam panie co maja lat 55-60 i wiecej i maja mezczyzn poznanych dwa lata temu, albo dwa miesiace temu.

30 lat to starość,  ja mam już trumne tobie też radze

Racja zmienmy to ale to jest trudne w naszym wieku w ktorym charakter jest w pelni uksztaltowany i utrwalony.
Stereotypy to jedno a realia to druga sprawa, wiek narzuca przyczyny samotnosci jak mniej czasu na poznawanie ludzi, wiecej nieufnosci i tendencji do wygody, duze oczekiwania niz >10 lat wczesniej oraz niskiej wrazliwosci nawet na to co nas krecilo i teraz porusza. W efekcie zakochac sie i urzec kogos po 30 to jest jakis wyczyn ale nie niemozliwe, im bardziej sie jest nastawionym pozytywnie, widzi okazje oraz w innych zalety tym wiecej szanse przyciagnac do siebie kogos dla siebie

wiek 30+, 40+ to dla mnie wiek bez zastrzeżeń, jak najbardziej bez żadnych przeciwskazań w relacje partnerskie można wejść jeśli  trafi się swoją drugą połówkę ,ludzie  wtedy traktują siebie już dojrzale ,bardziej wie się czego chce od życia a czego nie, bardziej jesteśmy sprecyzowani pod względem wymogów ,oczekiwań, przeciwieństwie do rozszalałej postrzelonej nastolatki, czy tez zaledwie dwudziestki z groszami, wtedy jeszcze nie jest się ukierunkowanym zupełnie , a 30 wzwyż dosyć obiecujący wiek ,traktowany z większą powagą a nie zabawą, czy rozrywką tak jak jest to widoczne  u nastek / ów

Bym się przychyliła do tej opinii, gdyby nie fakt, że nie przyglądam się każdemu przedstawicielowi płci przeciwnej pod kątem przydatności do związku, szczególnie od strony fizycznej.
Jestem starej daty i dlatego, zanim by doszło do jakichś karesów "organoleptycznie", wpierw poznaję człowieka. A gdy już mnie ów zafascynuje to jego fizyczność schodzi na drugi plan. Dlatego wiek w moim odczuciu jest kwestią "stanu ducha" poznałam onegdaj pana mocno posuniętego w latach, o tak młodej duszy, iż wiele tu obecnych 30 i 40 letnich przedstawicielek naszej płci, jest w stosunku do niego znacznie starszych mentalnie
Trzeba by znów sięgnąć do podstaw i zadać pytanie: jak rozumiemy starość?
Czasem, niektórym, jest po prostu bezpieczniej schronić się w starość rzekomą i się zbytnio nie fatygować życiem. Bo to wymagające jest.

Można jeszcze dbać o siebie i nie przyznawać się do swojego wieku.. ;]

Ja bym chetnie się z taka po 30 umówił i napewno wielu innych także

Wychodzi na to że dojrzałośc nie jest w cenie ,marny rachunek
Jezeli pan po 40 chce wychowywac sobie 20 latkę no w sumie nie umiał wychowac swojego potomstwa niech wychowuje cudze jak zwał tak zwał .Stereotypy sie zmieniają tyle że mentalnośc zostaje gdy wszystko idzie do przodu .Pani po 40 zna znaczenie słowa kompromis ,wie czego chce a na co sie nie godzi i nie prawda że nie pójdzie na ustępstwa ale wszystko w ramach zdrowego rozsądku .To nie zabawka ale kobieta samoświadoma choć zdarzaja sie odrębne jednostki który odbija woda sodowa zwana potocznie pogonią za młodością tzw latami straconymi itp.Nie wiem czy zauwazyliście że kiedyś pan po 40 pani po 20 to normalnosc i nawet ,,mocherowe berety " mówiły o tym tylko szeptem a teraz pan po 30 kobieta po 40 zaczyna być jakąś prawidłowością? Coraz wiecej związków jest tego typu więc jednak coś sie zmienia może nie całe społeczeństwo ale większość jednostek tak .To jak postrzegamy siebie zależy tylko od nas samych a to że damy zamknąc się w kanony standartu w sumie też bo nikt nie lubi się wychylac po za ,,utarte ramy " a ten co się wychyli jest na tapecie potępienia czyli kobiety do garów a panowie chwycie sie za pracę kobieta i dzieci kosztują ;)Nie ma nic za darmo .Jak stereotyp to pełna gebą

Nie lubię statystyk może dlatego że sama jestem po 40 i wcale nie uważam sie za wszechwiedzacą dlatego dalej sie uczę.
Ale w jednym trzeba przyznac racje że czasem trudno mi sie porozumieć z paniami w moim wieku szczegónie właśnie tymi schematycznymi może dlatego że ich mentalność i światopogląd jest ograniczony .Trudno wyrwać głeboko zakorzenione drzewo tak i trudno zmienić poglądy większości ludzi .Ale jak mawiaja nie ma rzeczy niemozliwych .

Kurcze jak czytałem Twojego posta to sie troche przestraszyłem aż pobiegłem do lustra sprawdzic i rzeczywiście troche zmarszczek,parę siwych włosów po ostatnich przejściach.Ale myślę ,że w moim wieku to chyba normalne.Mam nadzieje ,że jak będę po rozwodzie to nie będę wydawał się aseksualny dla innych kobiet w moim wieku.
Akurat pewnie skończe 35 lat i zobaczę czy to prawda co piszesz czy może masz za duże wymagania co do przyszłych partnerów