To co się dzieje wewnątrz boli najbardziej,potrzebuję pomocy...

Pójdę do lekarza i powiem podejrzewam u siebie depresje potrzebuje leków, a ten mnie skieruje do psychiatry a tego nie chce ....zwykły lekarz nie przepisze mi leków na depresje bo najpierw ją musi zdiagnozować psycholog czy tam psychiatra a to się wiąże z rozmową o problemach o tym co się działo a ja nie potrafię o tym mówić ..........

Ja nawet nie jestem w swoim mieście , przeprowadziłam się tu z 2 lata temu...Mój lekarz rodzinny jest jakieś 600km z stąd ....

Jeśli natychmiast nie udasz się do PSYCHIATRY nie psychologa,obawiam się ,że prędzej czy później.....
Jesteś w bardzo potężnym stanie nasilenia depresyjnego !
Aby cię zachęcić ,abyś na pewno do psychiatry poszła,napiszę ,iż moja matka 10 lat leczyła się u psychiatry na depresje i myśli samobójcze ,właśnie dla ,,nie myślenia'' spożywała alkohol   .Możliwe że trafiła do niego o kilka lat za późno.....już jej z nami nie ma.Odebrała sobie życie w takim dniu,w którym nic nie wskazywało by nawet na Jej gorsze samopoczucie.

Jeśli trafisz do lekarza w odpowiednim momencie,jest duża szansa że Ci pomoże.Sama depresji nie przezwyciężysz.Psychoterapie również mogą zdziałać cuda.

Czy przytrafiło Ci się coś strasznego w życiu ? Masz jakieś problemy z którymi nie dajesz sobie rady i wszystko Cię przerasta ? Coś musiało wywołać u Ciebie taki stan .....

Trzymam mocno kciuki za Ciebie i życzę dużo wytrwałości

Twoje zdrowie psychiczne jest dużo ważniejsze od lęku związanego z wizytą u psychiatry. Bardzo Cię proszę, pomóż sobie.

Cóż, ja tak nie uważam.
Jakby ktoś był przeziębiony i prosił o poradę, to posypałyby się posty o rosole, ciepłym mleku, lipie, takim leku, śmakim, bo przeziębienie można leczyć domowymi sposobami. Ale jakby przyszedł i powiedział "złamałem nogę, co zrobić", to by dostał 10 odpowiedzi "idź na chirurgię urazową", bo domowym sposobem tego niestety i tak się nie naprawi. Z Tobą jest identycznie. Napisz temat o tym, że się posprzeczałaś z partnerem i co robić, to będziemy doradzać, ale w tym konkretnym przypadku nie trzeba się długo zastanawiać, żeby stwierdzić, że bez fachowej, w tym najprawdopodobniej farmakologicznej, pomocy się nie obędzie.

A poza tym, co możemy zrobić? Jak podasz adres to najwyżej ktoś z tego miasta może się znajdzie i kopnie się z Tobą do tego psychiatry, powspiera na miejscu, jak jesteś z Wawy to pisz na priv, ja z Tobą pojadę, serio.

Jakiej innej pomocy oczekujesz?

Ale JAKĄ pomoc? Magma, są dwie opcje: albo nie rozumiesz, że na tak zaawansowaną depresję ( do tego prawdopodobnie połączoną z nerwicą lękową ), że non stop myślisz o samobójstwie żadna rozmowa na forum nie pomoże, albo przesadziłaś ze swoim stanem.

Jakby nie patrzeć w tym momencie prezentujesz postawę "oczekuję od was wsparcia i pomocy, ale ja sobie pomóc nie zamierzam". Nie sądzisz, że to nie fair?

Nie atakuj mnie ...ja tylko chciałam z kimś tak zwyczajnie porozmawiać , żeby ktoś mnie zrozumiał pocieszył tak po prostu  w miarę swoich możliwości mi pomógł wydostać się z tego stanu w którym aktualnie jestem , cokolwiek bo nie daje rady już sama choć staram się....napisałam tu bo na razie nie pójdę do psychologa, nie mogę (nie mówię ,że nigdy tego nie zrobię)....jeżeli chodzi o mój stan jest taki jaki napisałam wcześniej .....

No tak, czyli oczekujesz, że ktoś zaangażuje się w pomoc Tobie, chociaż Ty sama nie chcesz podjąć wysiłku, żeby sobie pomóc, bo to trudne i boli. To nie fair moim zdaniem i to żaden atak.

Wsparcie, pomoc na miarę możliwości - jasne, ale jak ktoś o siebie też walczy, w przeciwnym razie wybacz, ale to trochę krew w piach.

Hej,
wiesz, też miałam (nadal mam) depresję, myśli samobójcze i niewiele brakowało, bym faktycznie odebrała sobie życie. Sama psychoterapia nie pomagała mi, a przed pójściem do psychiatry miałam ogromne opory (przeczytaj sobie mój wątek). W końcu jednak się przemogłam i była to naprawdę dobra decyzja. Teraz fakt, że idę do psychiatry nie stanowi dal mnie żadnego problemu - lekarz jak każdy inny. Leki biorę od trzech miesięcy i widzę ogromną różnicę, chociaż myśli samobójczych nie mam dopiero od jakichś dwóch tygodni - po odpowiednim ustawieniu leków. Psychiatra nie gryzie, a może pomóc.
Nie poddawaj się i walcz, bo życie jest piękne i kiedyś znów to poczujesz:)

A co ma sprawić, że później będziesz w lepszym stanie? Pytam serio, bez sarkazmu czy czegoś. No łapię, teraz nie jesteś w stanie, ale powiedzmy za miesiąc czy dwa coś się konkretnie zmieni?

Ale masz problem, żeby powiedzieć, że się źle czujesz czy też problem z powiedzeniem o przyczynach tego złego samopoczucia?

Ok, nie napisałam, że jestes pijana, napisałam, że jestes pod wpływem... czy mogłabyś napisac ile alkoholu jakiego i o której godzinie dziś wypiłas?

Szika to tylko 2 piwa i nic więcej , teraz już nie piję...

Mogłabys napisac o której te piwa były dokładniej?

Szika nie bardzo rozumiem po Ci te informacje?

Ok, więc ujmę to tak - od ponad 10 lat siedzę na forach psychologicznych, czy jednym wręcz psychiatrycznym, rozmawiam z najróżniejszymi osobami praktycznie każdego dnia i nie słyszałam nigdy o przypadku, kiedy to sama rozmowa przez neta jakoś konkretnie pomogła otworzyć się w realu. Wręcz przeciwnie raczej - ludzie stwierdzali, że tak jest łatwiej, więc zostawali przy tej formie. Dopiero coś niedobrego czy wręcz tragicznego musiało się wydarzyć (nie chce napisać "musieli sięgnąć dna"), żeby ten impuls pchnął ich do realnej pomocy sobie. Ale masz rację, może taki przypadek był, może Ty jesteś jakimś wyjątkiem - jak wolisz.

Natomiast pisząc za siebie - ja mam czas ograniczony i jeśli mam go poświęcić osobie, której problem mogę rozwiązać jedną czy dwiema rozmowami, bo dotyczy np. nieporozumienia, albo takiej, która wyraża chęć leczenia, tylko chce wiedzieć, czy to konieczne, czy takiej, która już się leczy, a jedynie potrzebuje dodatkowego wsparcia LUB osobie, która wprost mówi, że na chwilę obecną nie zamierza się leczyć, a jedynie w bliżej nieokreślonej przyszłości, to wolę tym pierwszym, ponieważ u nich widzę zaangażowanie, chęć walki o siebie. U Ciebie wybacz, ale na chwilę obecną nie, a mnie takie rozmowy też kosztują - czas który mogłabym poświęcić na pracę albo na relaks, energię psychiczną, którą pochłania przyjmowanie cudzego bólu i problemów - każdy ponosi takie koszty. To, że napisałaś na forum, to fajnie, ale to kropla w morzu potrzeb - Twoich potrzeb. Ergo pozostaje mi napisać, że to Twoje życie i jak wolisz, a pozostali forumowicze niech decydują za siebie.

Masz zupełną rację, ale jest też charakterystyczna dla osób, które chcą pomocy, ale się boją, bo alkoholik czy narkoman ma identycznie - on w sumie chce pomocy, ale jednocześnie boi się porzucić nałóg, bo to trudne i bolesne.

Nie to miałam na myśli.

Zrazić? Nie, ja Ci tam chętnie pomogę, ale dopiero kiedy Ty też poświęcisz swoje siły i energię, żeby pomóc samej sobie. Uważam, że to fair podejście, bo w przeciwnym razie przypominałoby to próbę napełnienia wiadra bez dna - Twoja nieleczona choroba byłaby jak dziura w dnie, ile emocji i energii bym z siebie nie wydała i wlała w Ciebie, ona i tak przeleciałaby przez dziurę i na drugi dzień czy tydzień znów byś tego potrzebowała, prawdopodobnie coraz więcej. Aż wreszcie ja nie miałabym nic więcej do dania, a Ty i tak byś cierpiała.

W każdym razie powodzenia.

Jak już wcześniej napisałam nic na siłę ja naprawdę nie chce od nikogo litości bądź żeby ktoś miał później cierpieć przeze mnie ....to już wolę się borykać z tym sama ....a jeżeli chodzi o pójście do psychiatry to m.in. na razie nie mogę tam pójść ze względu na finanse we wrześniu bd trochę lepiej więc może mi się uda....jeszcze raz przepraszam ja naprawdę nie chciałam nikogo urazić ani nikogo zmuszać do czegokolwiek ....

Ależ pomoc psychiatryczna jest bezpłatna z nfz, w przypadku tak intensywnych myśli samobójczych jak Twoje to nawet wcale szybka.

PS.
Daj znać z jakiego miasta jesteś, albo jakie większe jest koło Ciebie, to pokombinuję wśród znajomych, gdzie najsensowniej iść.

Ok, popytam i w przyszłym tyg. napiszę w temacie.

Mam nadzieję, że też mi przejdzie:)
Dziękuje za posty...i jeszcze raz przepraszam jeśli kogoś uraziłam....
Przeszła mi złość i teraz czuje się z tym okropnie

Od znajomej, przyjmują na umowę z nfz.

http://psychiatria-poradnie.pl/?q=node/4

Magma, pojscie do lekarza jest jedynym wyjsciem w tej sytuacji. Jestes chora i powinnas sie leczyc. Nie poprawi Ci sie od klikania w klawiature.

przyjmij te pomoc jaka ci oferuja osoby w powyższych postach - poprostu pozwól sobie pomóc -
przeczytaj mój watek "zycie bez sensu" moze to da ci powód do troche innego myslenia
zycze ci z całego serca abyś wyszła z tego "letargu" jakim jest depresja  - zamykanie sie w sobie to drga do nikąd.

pozdrawiam