refleksje ze związku z alkoholikiem

To wszystko wina alkoholizmu. Tak ta choroba działa na człowieka. Pozostaję Ci albo uciec wcześniej, albo zacisnąć zęby, nie zwracać uwagi na tę huśtawkę i przetrwać ten miesiąc.

Jestem w podobnej sytuacji . Z tym ze mój partner nie obraża mnie aż tak ale to cchyba kwestia czasu . Widzisz obie mamy świadomość że takie związki są bez sensu a jednak ciężko odejść . My daliśmy sobie czas do końca miesiąca również jeśli nie bedzie poprawy ja odchodzę jeśli będę musiała ito odejde napewno choć wiem że będZie ciężko.  Nie mogę ci nic poradzić ale rozumiem cię doskonale i będę trzymać kciuki za to abys była wystarczająco silna .

Sarina- tak mieszkamy razem , ale jestem niezalezna finansowo , mieszkamy w uk , wiec jest mi trudno bo nie mam wsparcia rodziny jestem tu sama (mam tu siostre ale ona jest w gorzej toksycznym zwiazku wiec nie moge na nia liczyc) chyba sklonnosci do takich rzeczy mam w genach , czuje sie od niego uzalezniona emocjonalnie , choc ostatnio chcial mnie namowic zebym zrezygnowala z pracy ale nie dalam sie bo wiem ze wtedy mialby mnie w garsci i nie moglabym odejsc , boi sie mojej samodzielnosci bo znam jezyk i wszedzie sobie radze dlatego mysle ze jeszcze sie hamuje przed wiekszymi atakami na mnie . bardzo ciesze sie ze trafilam na to forum , podnosi mnie na duchu !:)

Witam. Janiestety jestem w takiej samej sytuacji ztym zemoj obecny maz jest moim drugim mezem (pobralismy sie rok temu z wielkiej milosci) Przed slubem tez pil, ale sie zaszyl i bylo naprawde super. To byly najcudowniejsze chwie jakie przezylam. Razem pracowalismy i powoli wspolnymi silami wychodzilismy na prosta. Niestety przyszlo najgorsze- zaczal  pic. Niestety to co przechodzilam z nim to byl koszmar. Wlasnie taka hustawka nastrojow, raz mi mowil jak bardzo mnie kocha a za chwile wyzywal mnie od najgorszych i wszystkiego sie czepial. Zabieral wszystkie pieniadze zostawiajac mnie bez zadnych srodkow do zycia, to bylo prawdziwe pieklo. Jak juz byl taki ze ledwo chodzil i mowil wzywalam lekarza - odtruwalam go i ponownie zaszywalam (oczywiscie zapozyczajac sie u mojej rodziny). Znowu bylo dobrze, odrabialismy te stracone pieniadze ktore on przepil. pracowalismy po 16,17 godzin na dobe. Wychodzilismy z dlugow i wtedy znowu krach. Siegnal po butelke, Znowu bylo to samo wyzwiska, wysmiewanie sie zmojej rodziny, to ja bylam ta najgorsza, najglupsza.... Staralam sie do niego przemawiac lagodnie, zeby go tylko nie sprowokowac, ale to nic nie dawalo bo on wychodzil , kupowal sobie litr wodki i pil prosto z gwintu, pozniej juz dostawal bialej goraczki. Piana mu z buzi leciala i rzucal takimi obelgami w moim kierunku ze wsyd mi nawet o tym pisac. Niestety nie pomogly zadne moje argumenty. Ile ja lez przez niego wylalam to tylko ja wiem. Niestety teraz tez zaczal pic i jest coraz gorzej, ja juz nie mam sily za niego pracowac a on tylko przychodzil wieczorem bral sobie pieniazki i szedl niewiadomo gdzie. Tak sobie mysle ze to bycie razem nie ma sensu. NIE DA SIE POMOC ALKOHOLIKOWI SKORO ON SAM NIE CHCE PRZESTAC PIC. Nie mamy dzieci (on ma dwojke z I malzenstwa), wiec po co mamy sie meczyc. Kocham go bardzo bo jestesmy rok po slubie i myslalam ze to bedzie juz ten jedyny do konca zycia ale widac wychodzi inaczej. Chcialabym byc z nim ale zeby nie pil, zeby chociaz zaczal sie leczyc. Ale on nic. Byl na dnie, i znowu sie w to bagno pakuje. Sam wiele razy mi mowil ile razem osiagnelismy ale nie moze mi obiecac ze przestanie pic. Wiem ze zle robie rozstajac sie z nim (w  sumie nie dociera to do mnie) ale musze myslec o sobie, musze ratowac siebie. Jemu juz chyba nie da sie pomoc. Grozilam ze odejde i nic, ze popelnie samobojstwo-tez nic. Niby wiem ze to choroba ( na temat alkoholikow przeczytalam chyba wszystkie linki) ale wiem jedno ze jak czlowiek jest chory to idzie do lekarza. A moj maz idzie tylko po wodke. Moze jakbym znala jakas osobe (ktorej maz czy zona wyszli z alkoholizmu) z ktora moglabym porozmawiac chociaz telefonicznie to byloby mi latwiej podjac decyzje a tak powoli moj maz idzie na dno a ja sie wpedzam w depresje. Dlatego jezeli jest chociaz jedna taka osoba to bardzo prosze o kontakt o chwile rozmowy. Podaje swoj adres mailowy agnieszka.kop@o2.pl Bardzo prosze o jakas rade i nr tel. pozdrawiam wszystkie zony, przyjaciolki,kobiety, narzeczone alkoholikow. Badzcie silne dziewczyny bo ja juz nie daje rady.

Sarina wiem ze masz racje ale nie tak latwo podjac decyzje o rozstaniu a jeszcze trudniej to zrobic. Prowadzimy razem z mezem dzialalnosc gospodarcza. Razem pracujemy i praktycznie jak odejde zostane bez pracy i bez zadnych srodkow do zycia. Doslownie, nie mam nawet 100 zl bo moj maz ostatnio (jak byl trzezwy przez 2 miesiace) zainwestowal wszystkie pieniadze w nowy samochod dostawczy. Cieszylam sie bardzo z tego zakupu ale jak sie okazuje na prozno.Ostatnio w sobote zainwestowal pieniadze w interes zycia. Owszem zarobil na tym jakies 1500 zl w jeden dzien ale nie oddal mi tych pieniedzy, powiem wiecej wzial wszystkie i poszedl chlac niewiadomo gdzie. Jak pisalam wczesniej to jest moj II maz takze nie jestem juz najmlodsza. Mam lekko po 40-tce i ciezko mi bedzie znalezc prace tym bardziej ze mam tylko szkole handlowa. Ale to akurat moja wina, ale ok.
Nie wiem dlaczego probuje za wszelka cene szukac argumentow zeby z nim zostac. Bije sie z myslami. Moze dlatego ze go bardzo kocham. Jak nie pil to bardzo ale to bardzo byl za mna. Nawet obcy ludzie(nasi klienci w sklepie) mowili ze bardzo do siebie pasujemy, ze az milo popatrzec jak sie kochamy.Potrafil mnie przytulac, calowac, obejmowac tak bez okazji. Naprawde idealny maz- w domu tez wszystko zrobil i posprzatal, zrobil obiad. W niedziele zawsze robil sniadania....az sie usmiecham jak to pisze bo przewaznie byla to jajecznica ale ro`bil to z przyjemnoscia.
Niestety jak wypije to jest koszmar. Najgorsze jest to ze o wszystko mnie obwinia...........nie nie, przepraszam. Mowi ze to nie jest moja wina ze pije. A tak to o wszystko. Dostaje bialej goraczki i wtedy nie pamieta tego co robi a robi naprawde straszne rzeczy.
Przeciez bylam z nim taka szczesliwa jak nie pil. Boze co ta wodka robi z tych ludzi. Przeciez wymyslaja lekarstwa, szczepionki na rozne choroby zeby wyleczyc np.raka. Czy do cholery skoro alkoholizm to jest taka straszna choroba nie moga zakazac produkowania tej wódy.
Wiem ze powinnam odejsc wlasciwie to on powinien odejsc bo mieszkamy u mnie ale jest mi tak ciezko. Nawet nie ma z kim o tym pogadac bo nie mam zadnej kolezanki bo maz uwazal ze wszystkie sa glupie i kazal mi z nimi zerwac kontakt.
Najgorsze jest to, ze tak naprawde nie chce zeby odszedl bo mimo tych przeklensw, wyzwisk wciaz go bardzo kocham. Moze gdybysmy byli dluzej po slubie to latwiej byloby mi podjac decyzje, a u nas w czerwcu minal dopiero rok.
Ale z drugiej strony tlumacze sobie ze znamy sie juz w sumie 2,5 roku (z tego rok po slubie) a ja juz go 3 razy zaszywalam. Jest sens dalej to ciagnac? Caly czas mam nadzieje ze zacznie sie leczyc i przestanie pic (chociaz sam
mowil ze byl juz kilka razy w osrodku zamknietym na odwyku) i jak widac nie pomoglo.
Swoj I zwiazek stracil przez wodke i jak twierdzi i kazdemu mowi "ze jak bedzie tak pil to wie ze straci i
mnie a jestem najcudowniejsza kobieta , ktorej zawdziecza zycie"-to ta hustawka nastrojow bo za chwile bede ku....
ale nie potrafi mi obiecac ze przestanie pic. Kiedys pewna pani powiedziala mi ze to bardzo duzy sukces, duzy plus
kiedy alkoholik wie ze jest alkoholikiem i ze pijac robi zle. No ok z ty plusem ale co dalej?
Podsumowujac moja refleksje, to dochodze do wniosku ze niby wiem ze musze sie z nim rozstac ale boje sie panicznie samotnosci i tej bezradnosci. Ktos napisze- idz do klubu kobieto, poznaj kogos-, tylko ja sie pytam za co????
Rozum i rozsadek mi mowi ze tak powinnam zrobic ale serce mowi co innego. Ku.....dlaczego ja go tak kocham? Moze dlatego ze po I burzliwym zwiazku oddalam mu cale swoje serce. Probuje sobie tlumaczyc na rozne sposoby ale i tak nie wiem co zrobic?
Aaa wczoraj sie znowu nachlal. Zabral cala kase i w nocy okolo godz.22 pojechal na swoja dzialke, twierdzac ze jestem nikim i on chce rozwodu. A ja siedze w domu, sklep zamkniety bo nawet nie mialam za co kupic towaru zeby dzis otworzyc.
I tak kolo sie zamyka. Musze cos zrobic tylko naprawde nie wiem co?

Wierzę, że coś wymyślisz. Podejmiesz jakieś działanie. Moja matka zmarnowała pół życia z moim ojcem- też alkoholikiem. Efekt jest taki, że ona jest zgorzkniała i nerwowa (cholernie znerwicowana, nawet wylądowała w szpitalu) a ja mam zryty łeb i też wybieram alkoholików na  partnerów. Jedyny plus ostatniego związku jest taki, że trochę bardziej rozumiem, dlaczego matka jest taka ześwirowana po tym wszystkim. Drugiego męża poznała w wieku 48 lat i w sumie dopiero się uczy tworzyć normalny związek.

Ceń swój czas. Einstein powiedział "szaleństwem jest robić wciąż to samo i oczekiwać rożnych rezultatów". No niestety tak teraz wygląda Twoja "pomoc" mężowi.

Heh, nie dość, że takie udowadnianie typu "przez tydzień nie piję" to stała sztuczka alkoholików na uspokojenie partnera, to nawet dnia nie udało mu się wytrzymać? Mój też próbował to stosować wielokrotnie, mimo że mówiłam mu, że to żadne rozwiązanie- ma iść na terapię a nie sobie robić tygodniową przerwę. I tak próbował. Największy sukces- 5 dni. To chyba była pierwsza czy druga próba. Następne to już wyglądały tak, że stwierdzał np "chciałem nie pić ale z tobą się inaczej nie da wytrzymać" albo "miałem przestać pić ale mnie wkurzyłaś, że nie chciałaś się dać przytulić i dlatego musiałem się napić. bo kobieta którą kocham mnie odtrąca". No przykro mi bardzo, ja nie mam pamięci jak złota rybka. Jemu się wydawało, że nawet jeśli nawalony jak świnia jednego dnia obrażał mnie i znęcał się psychicznie, to drugiego ja mu wskoczę w ramiona, bo wytrzeźwiał na 10 godzin.

.Ale jak teraz pomyślę, że prze ponad roczny związek nie widziałam go dłużej trzeźwego niż 5 dni to mi ciarki po plecach przechodzą. To dopiero jest nienormalne....

sasza21 obyś przez ten tydzień przemyślała sobie wszystko i ułożyła w głowie. Ja już odliczam dni do wyprowadzki i jestem przeszczęśliwa

Tak, jest to niestety współuzależnienie. Zastanawiam się czasem czy to, że tak długo ciągnęłam ten chory związek wynikało chociaż po części z rzeczywistego uczucia czy tylko z poczucia, ze nie mogę go zostawić samego, bo będzie gorzej itp  Tak czy inaczej jutro idę do ośrodka dla współuzależnionych.

hej mam na imie Anka(28) odwazylam sie pierwszy raz napisac o mojej trudnej sytuacji malzenskiej , nie wiem , moze zaczne od poczatku i licze na jakies podpowiedzi? wsparcie? dobrą radę? jestem po ślube juz 9 lat mam dwoje dzieci (3 +7) i meza alkoholika . zaczeło sie jak pierwsze dziecko mialo 2 latka mąż zawsze lubił wypic "piwko" towarzyszyło mu wszędzie ,nie martwił się że zaraz musi wsiąść za kierownice czy iść do pracy . zaczął pić tak ostro jak wyjechaliśmy za granice, zero kontroli , wódka lała sie strumieniami w weekend ,nie raz z poniedzialku jechal 200km do pracy na "kacu".prosiłam ,groziłam w koncu odeszłam wrociłam do Polski z małym dzieckiem synek 3 mial latka . przez 6 miesiecy zyłam w nędzy rodzina mi nie pomagala matka miala swoje zycie mialam wrazenie ze jej przeszkadzam . wrocilam do meza spowrotem splailismy dlugi ponad 2 tys,euro za jego chlanie i od nowa zycie mnie nie rozpieszczalo. zaszlam po raz drugi w ciaze urodzila sie coreczka Maja mam teraz 3 latka jest oczkeim w głowie tatusia , miedzy czasie mąż mial krotkie przerwy nie pił i był fantastycznym człowiekiem . Najbardziej dotkniety całą sytuacja zostal moj syn nie raz widziala awantury pijanego ojca śpiącego na podłodze zasikanego to  byl koszmar.  postanowilam odejsc bałąm sie ale odwazylam po raz drugi ,wyprowadzilam sie do innego miasta zaczelam od nowa ,nowa szkola dla syna nowe przedszkole nowe zycie . pojawil sie mąż znalazł nas. dzieci byly przeszczęsliwe ,obiecal ze sie zaszyje i zaczniemy od nowa i tak bylo pojechal do PL zaszyl sie w sierpniu . bylo cudnie ,idealnie  nie mielismy problemow pieniadze nas sie trzymaly mąż zauważyl ile przetracił na picie i ile czasu zmarnowal ,czul satysfakcje a Ja razem z nim az do świąt w grudniu sie napil poczulam alkohol i serce mi pękło ,pakałam i putałam dlaczego ,mąż uspokajala mnie ze to tylko troszke i u wiecej nie bedzie pil ze chcial sprubowac itp. dzisiaj jest poniedzialek jestem po ciężkim weekendzie mąż pije codziennie po pracy ,wraca ok7 upija sie idzie spac i tak w kolko ,najgorzej jest w weekend pije od piatku ,wszedzie znajduje te male flaszeczki po wodce az do niedzieli , w sobote w nocy sie obudzil z jakimis halunami ze mu ukradlam piwo i mnie nekał pol nocy zebym mu oddala ,w niedziele obiecal ze nie bedzie pil poszedl z synem na basen a pozniej  wieczorem sie upil i upadl na przedpokoju ,spal tak do rana . Jestem zalamana nie wiem co mam robic. to czlowiek o wielu twarzach .jest dobrym ojcem dzici go kochają ,mężem na pokaz ,a w domu gotuje mi piekło.

Jejku dzieki wielkie za pomoc nie spodziewalam sie ze ktokolwiek do mnie odpisze i to jeszcze w jakim stylu  
z tym pójściem do poradni bedzie problem ,ponieważ mieszkam za granicą i nie znam wiele instytucji ,nie mam problemu z Językiem ,ale jestem bardzo nieśmiała i nie chciałabym z nikim o tym rozmawiac ? wiem ze to okropne i żenujące ,ale Ja sie po prostu wstydzę ? odeszłabym jeszcze raz bez wahania ,zabrała tylko dzieci i Siebie nic po za tym ,zrobiłam to dwa razy  i zrobie trzeci ,ale szkoda mi dzieci one go kochają i jest dobrym ojcem  juz mężem niekoniecznie.

szczerze dziekuje za pomoc wydrukuje Sobie Twoje slowa i bede czytala az zrozumie je moja podswiadomosc

Witaj,

Skąd ja to znam? 15 lat małżeństwa i słyszę niemal codziennie niemal to samo:

-ty mnie do tego prowokujesz, to przez ciebie piję
-jesteś nienormalna, zacznij się leczyć
-wszystko co masz to dzięki mnie, nic nie osiągnęłaś sama
-wszyscy się od ciebie odwrócili, tylko ja ci zostałem,
-ty nie masz żadnych koleżanek, wszyscy wiedzą, że wredna i podła
-obrażasz moją rodzinę swoim zachowaniem (-jakim? -bo jesteś księżniczką!)!!

Muszę podjąć decyzję i jest mi ciężko, rozumiem Cię doskonale. Innym z boku bardzo łatwo jest oceniać, mówią: Jak możesz pozwolić się tak traktować? Ja to bym na to nie pozwoliła!

Ja przecież też nie pozwalam i co z tego? Po prostu stoję mu na drodze w jego szczęściu z butelką : (

Poszukaj pomocy u terapeuty współuzależnień, pomoże to odzyskać właściwą perspektywę i szansę na zmianę.

Pozdrawiam,

bardzo cenne uwagi dziewczyny,  dajecie mi wiare ze mogę !! dzięki
do Elileny -mam ten sam problem on ciągle mnie o coś oskarza, ze go denerwuje -to pije, ze zglosilam go do Gp(to lekarz pierwszego kontaktu) z problemem alkoholowym i lekarz zalecil mu tabletki "antabuse" dzieki nim nie ciągnęło Go do picia ,ale nie wiem jakie mialy dzialanie. a pozniej na terapie ,na ktorą poszedl az terapeuta stwierdził ze on nie ma problemu z alkoholem!! niezle musial klamac , dostalam raport od Gp ze terapia zostala zakonczona pozytywnie  i nie wyaga On  dalszego przyjmowania tabletek .

Ja związałam się z alkoholikiem świadomym swojego problemu. Był cudowny, kochający, pić zdarzyło mu się raz przez pół roku. Jego problem polegał na tym, że nie chciał pracować. Chciał żyć na mój rachunek i bardzo mną manipulował. Chodziliśmy razem na mityngi czy jak to się tam nazywa. Poznalam jego znajomych, ostrzegali mnie, że to alkoholik a do tego piekielnie inteligentny. Myślałam, że wiem lepiej, a jednak tak nie było. Rozstalismy się w złości po wielu przykrych słowach. Ogólnie zraziłam się do jakiegokolwiek pomagania ludziom. Do alkoholu i mężczyzn trochę też. Zwłasza w połączeniu. Mój aktualny Mężczyżna nie rozumie dlaczego się wściekam jak wraca z pracy lekko zawiany bo był na piwie z kolegami. A ja nie mam siły do tego wracać i wszystkiego mu tłumaczyć... z resztą myślę, że on też nie chce tego słuchać. Także dziewczyny... Jak najdalej od takich. Jest dużo porządnych facetów. Olejmy tych co się awanturują, piją, biją itp. Wiem, że to nie łatwe kiedy się kocha. Teraz też nie mam lekko, o czym pisałam w innym wątku. Ale chyba czasem warto poświęcić złamane serce, żeby uniknąć złamanego ducha. Bo to boli podwójnie... Nie tylko nas, ale też innych.

Hej dziewczyny, widzę że wątek jest kontynuowany,  Sarina jak sobie poradziłas? Wyprowadziłas się?  Mam nadzieje ze tak, mi się nie udało tkwie w tym nadal, trochę się zmieniło i na gorsze i lepsze,  studiuje zaocznie, zdecydowałam się na ten krok dzięki mojemu tz a teraz negatywna czesc mianowicie doszło do.pierwszych szarpanin w święta,  spędziliśmy je tylko we dwoje i chyba były to najgorsze świeta jakie przeżyłam. Sylwester również.... Do rzeczy... On nie pije znów trzeci tydzień juz. Ja się nie wtracam,  oddalilam się strasznie od niego widzi to.  jestem zmęczona życiem a mam 22 lata,  coraz mniej optymizmu i kilogramów które z pewnością by mi się przydały. Chodzę jak na szpilkach wole się nie odzywać niż kłócić znowu. Przynajmniej mam spokój ale co to za życie... On często czepia się nawet mojej miny byleby się pokłocic tak mi się zdaje cały czas q wtedy ja mówię " zdaje ci się,  jestem zmęczona tylko " a tak naprawdę nie chce mi się żyć... Jego alkoholizm wyssal ze mnie wszystko....

Sasza21
hej kobieto przeczytalam twoj post i nie wierze co slyszy moja podswiadomosc ??? czy ty masz dzieci z nim ? jezeli tak to troszke cie rozumie i wspolczuje ? jestes związana z nim przez dziecko . Ale jezeli nie ma zadnego dziecka ,wspolnego majątku, czy wspólnych planow na przysłość to SP....alaj jak najszybciej ....niech Ci pomoga znajomi rodzina wyciągną cie z tego toksycznego zwiążku im prędzej  wyprowadz sie najlepiej zeby on nie wiedzial bo ci jeszcze wpie...doli na pozegnanie.Ja mialam taką samą sytuacje jako panienka roznie bylo miedzy mną i  przyszlym mężem ,kłotnie szarpanie zdazały się i mimo tego ślepa miłośc zaprowadziła mnie pod oltarz a dzisiaj po 9 latach piekła błagam o pomoc zeby uciec tylko juz nie Samej.. mam dwoje dzieci z tym alkoholikem . wiec nie powtarzaj błedów koleżanki z forum ... plissss

Jestes w bledzie piszac,ze jest dobrym ojcem dla dzieci,jesli upija sie codziennie,albo ciagle jest na kacu.

anjaaa- ja miałam pijącego ojca - to, że Tobie się wydaje, że on jest dobrym tatusiem to mit. po pierwsze - na pewno miewa zmienne nastroje, po drugie dzieci widzą, że tatuś się zmienia w ciągu dnia, że nie dotrzymuje słowa, że raz jest wesoły, a raz nie. rosną w chorej atmosferze. potem będą miały chore problemy i jako nastolatki będą się wiązać z alkoholikami, by w dorosłym zyciu zbawiać świat. życie obok alkoholika to spacer po polu minonowym, bo nigdy nie wiedzą, co zrobią nie tak, a tatuś np się rozpłacze albo zrobi smutny albo wręcz przeciwny, zacznie się śmiać, choć sytuacja mało śmieszna generalnie.

posluchaj Sasza ja tez mieszkam za granicą niemam tu nikogo nawet jak chce uciec od niego na kilka dni -odpocząc to nie mam gdzie.raz poszlam do kolezanki to pozniej bylo wiecej plotek niz to wszystko warte,wiec cie rozumie bardzo dobrze. pracjesz?? bo to jest wazne .Jezeli pracujesz to spokojnie mozesz zadbac sama o Siebie. uwierz mi za granicą jest wielu samotnych bardzo porządnych facetów,na pewno sobie znajdziesz "przyjaciela" ktory cie zrozumie i bedzie cie wspieral a nie dolowal ,doprowadzil twoj partner do tego ze musisz sie konsultowac z psychologiem. musisz spojrzec na to wszysko z  boku. ze on cie nie kocha i gardzi Tobą. odejdz od niego wynajmnij pokoik gdzies blisko pracy i daj sobie zyc dziewczyno.dzisiaj masz 21 lat  prpzed toba wielkie szanse na dobre zycie ,mozesz zarobic na auto mozesz odkladac na wlasne mieszkanie  sama ,ubierac sie w dobrych sklepach i chodzic do SPA jezdzic na wczasy za granice. jak dobrze to rozegrasz.  za 5  lat bedziesz sie smiala z tego toksycznego zwiazku .

To piekło...

...faza miodowego miesiąca...

Czytam Wasze posty,i tak sobie myslę,dlaczego oni piją ? Piją,bo są uzależnieni,bo nie potrafią inaczej.Ale dlaczego zaczeli ? Byli nieszczęsliwi,smutni,czy wsciekli ? Czy znudzeni ?
Czy to wplyw srodowiska ?
Dlaczego jedni sie uzalezniają,a inni nie ?
Mam znajomą.Pochodzi z typowo patologicznej rodziny.Ojciec alkoholik,matka tez za kolnierz nie wylewala...Ona,ta znajoma,w zyciu alkoholu do ust nie wzięla.Nawet szampana na sylwestra nie wypila? Mówila,ze nie chce skonczyc jak jej rodzice.Ale przyszly niepowodzenia zyciowe.Lekarz zdiagnozowal depresję.Przepisal jakies tabletki.A ona ? Znalazla lepsze lekarstwo.Pije juz dwa tygodnie.Proszę,tłumaczę.Nie dociera.

no dośc ciekawa opinia Moj mąż zawsze lubił sobie wypić na poczatku piwko i nic wiecej zero wódki czy innych trunków. pamietam jak byliśmy parą i jego matce nigdy nie przeszkadzało jak zapraszał kolegow na taras i 20 piw na stole ,mnie to szokowało-za takie cyrki dostałabym wpierdel od swojej mamy .to sie zdazało na tygodniu - chlopak bez szkoly tylko z zawodem bez pracy -wtedy 25letni kawaler ,siedzący nan tarasie i sączący piwko jedno za drugim hmmm , mysle ze to wychowanie...
pózniej po ślubie wyjechalismy za graniece. pracowalismy oboje 2 lata sielanki ,duzo kasy..zycie bylo wtedy piekne..zaszlam w cize rzucialm prace a maz postanowil zarabiac wiecej .on tez zmienil stanowisko co wiązało sie z większą kasą i nowym środowiskiem . zaczęło sie picie z kolegami ,mąż czesto jeżdził w delegacje wracał na weekendy ,przepity zmeczony lezal i odpoczywal ,aby w poniedizalek jechhac znowu chlać.bylam z malym dzieckiem mlodziutka ,głupia .niedoświadczona ,,zaczelam ukladac sobie wszystko po swojemu i ucieklam do Polski z malym dzieckiem ,to byly najgorsze miesiace w moim zyciu moja matka okazala sie najgorszym wrogiem ...do dzisiaj choc minelo 6 lat rozmawiam z nią tylko na swieta i nigdy sie do niej nie żale.

Na poczatku pije sie towarzystko coraz czesciej i czesciej. Pozniej sie okazuje ze alkohol juz uzaleznil

wow , ładnie powiedziane  kurcze czasami sie zastanawiam dlaczego JA ?? dlaczego własnie musiałam trafic na takk słabego uzależniającego się mężczyznę.? przeciez jest ich tysiace ..a Ja trafiłam na takiego dupka...ohhh jakie to niesprawiedliwe dzielic zycie z kims kto cie dołuje i odbiera chęci do własnego zycia..

Witam was drogie koleżanki,  moja dwumiesięczna sielanka się właśnie skończyła, wczoraj dostałam opieprz za pytanie czemu ma taką minę bo chodził jak struty po mieszkaniu, warzyl się na.mnie i znów chla... Właśnie poszedł po kolejne piwska,  przed tym jak się napil i krzyczał mówił ze nie chce ze mną być ze ja nie rozumiem jak się do mnie mówi ze to koniec i na sile jest w tym związku. Wybrał bardzo dobry moment dla siebie na to wszystko bo zaczęłam studia i mniej pracuje robie tez prawko i nie mam pieniędzy chociażby na mały pokoik. Kocham go chyba tylko jak on mnie nie chce właśnie w takich momentach... Bo gdy było ok miałam do niego lekki wstręt za to wszystko wcześniej. Żal mi go... Ze taki człowiek niszczy się sam
Boli to ze ja naprawdę nie mogę mu pomóc... Nikt nie może. Jaka to straszna choroba...

hej byłam w podobnej sytuacji i tak tkwiłam 4 lata .Pił wyzywał obwiniał mnie o wszystko co było mozliwe pózniej wracał przepraszał błagał i obiecywał poprawe  nawet podjął sie leczenia  ale to wszystko było tak krotkotrwałe  ze   ....  Dziś jestem 24 dni dopiero od uwolnienia sie od tego człowieka i na koniec nawet kiedy kazałam sie mu wyprowadzic to szantazował mnie odebraniem sobie zycia  ale byłam juz na tyle silna ze postawiłam sprawe jasno ze ma sie wynosic  jeszcze neka mnie smsami raz oskarzając raz obwiniając no i oczywiscie ze on zrozumiał   ale ja juz jestem uodporniona   a duzo mi pomogła terapia u psychiatry ktora zaczełam juz dawno i w koncu stałam sie na tyle silna ze juz nie jest mi w stanie niczym zagrozic ani wzbudzic litosci kosztowało mnie to duzo zdrowia  ale to koniec wiec radze ci zakoncz to jak najszybciej bo ja za duzo czasu staciłam dla osoby ktora nigdy nie była warta tego a mój psychiatra mi powiedział takie słowa;ALKOHOLIZM TO CHOROBA ALE SPOZYWANIE ALKOHOLU TO JUZ ŚWIADOMY WYBÓR CZŁOWIEKA wiec uciekaj jak najszybciej bo nic nie zmienisz

Hej Dolorez. Nie wiem jak Twoja sytuacja, ale ja nie tak dawno zakończyłam związek z alkoholikiem. Trzymam za Ciebie kciuki i wysyłam ciepłe myśli. Dbaj o siebie dziewczyno.