"Przyjaciółka" mojego chłopaka.

Teoretycznie byłoby to rozwianiem ale niestety ze względu na drugą firmę nie miałby możliwości prowadzić dwóch działalności jednocześnie, poza tym to trzeba tej babie przyznać - wyręcza go z wielu obowiązków, pomogła mu wielokrotnie w ciężkich chwilach. Jako kobieta naprawdę staram się zrozumieć jej sytuacje, na pewno sprawia jej to ból, ale mimo to nie ma prawa ingerować w nasze życie. Chciałam ją poznać, może nawet spróbować ja zaakceptować ale ona z góry założyła że na pewno się nie polubimy jako argument podała mój wiek, mimo że na każdym kroku udowadnia że jest znaczniej mniej dojrzała emocjonalnie niż ja i do spotkania nigdy nie doszło. Wydaje mi się ze ona po prostu cały czas jest przekonana że jestem dla Niego tylko i wyłącznie po to żeby mógł się odmłodzić, ze za chwilę zmieni zdanie i rzuci się w jej ramiona... pytanie tylko dlaczego nie zrobił tego przez ostatnie 3 lata. CHyba faktycznie ultimatum albo ona albo ja będzie jedynym wyjściem bo niestety ale wszystko jest na dobrej drodze do tego żebym wykończyła psychicznie siebie i Jego.

Dziękuję za rade, wydaje się być sensowna i najmniej szkodliwa dla obu stron. Przez tą cała sytuacje obecny stan mojej psychiki przyczynia się do tego że zaczynam wątpić w mojego Chłopaka, tego samego faceta który udowodnił mi że warto kochać. Będzie ciężko bo podświadomie boję się reakcji ale w końcu lepsza najgorsza prawda niż życie w kłamstwie. Lepiej nie mieć nic niż mieć coś na niby...

No tak z jednej strony wspólniczka, na którą zawsze on może liczyć, z drugiej strony dziewczyna, której tak nie za bardzo zależy i zostawia chłopaka samego na polu walki. Gdy przyjdzie do wyboru, ciekawe kogo chłopak wybierze?

Zawineła babka parol na niego jednym zdaniem.Pewnie miała nadzieję że coś się między nimi urodzi (uczucie) a tu kicha i przeżyć tego nie może.Przyjażniłam sie z kilkoma facetami i wiesz mi nigdy nie wyprawaiałam takich cudów  .Albo on sie postawi i jednoznacznie da jej do zrozumienia że nic między nimi nie będzie albo sama Walki nie wygrasz.Ona walczy z tobą o jego uczucie i to dużo a wręcz wszytko zależy od jego zachowania.Tu nie chodzi o ultimatum ale o zmianę podejścia jej do waszego związku ona musi wiedzieć że to nie ona jest jego centum ale ty bez wzgledu nato co ona do niego czuje.

Musisz sobie powyjaśniać pewne kwestie z tą kobietą. Sam na sam. Relacje pomiędzy nią a twoim partnerem powinny ograniczyć się do spraw dotyczących firmy. I to oczywiste, że jeśli współpracują razem muszą mieć dobre stosunki. Ale jego prywatne życie, które dzieli z tobą nie ma prawa interesować tej kobiety. Może być mu głupio jej to delikatnie powiedzieć, chociaż dla mnie to śmieszne, bo powinien już dawno twardo postawić jej granice. Jeśli dotychczas tego nie zrobił, to raczej nie masz co liczyć na niego w tej sytuacji i sama powinnaś się z nią rozprawić. Bądź stanowcza i pewna siebie podczas spotkania. Ale doradzam ci również rozmowę z twoim ukochanym i może razem będzie wam raźniej spotkać się i na spokojnie odciąć się od tej kobiety. Z twoim wątkiem skojarzył mi się taki film 'Obsesja'.. ;/

Konsternacja - wiem od Niego że gdy spotykał się kiedyś z pewną kobietą to jego przyjaciółeczka robiła podobne sceny

Szczerze??? To sama nie wiem kto co ma robić, czy w ogolę robić cokolwiek,  czy może to ja mam z głową, ona a może On?! na spotkanie z nią nie ma szans tak jak pisałam wcześniej a przecież nie wjadę do biura /  może faktycznie to mój Partner jest osobą decyzyjną w tym całym cyrku, pojęcia nie mam. Jedyne czego jestem pewna to to że Nasz związek nie składa się z dwóch osób a z trzech i jeżeli dalej tak będzie to nikt z tego chorego trójkącika nie będzie szczęśliwy. Cały czas walczę, za wszelką cenę ale pojawia się też moment kiedy po prostu czuję do Niego cholerny żal o to wszystko

w większości przypadków każda rozmowa na ten temat kończy się sprzeczka, mamy ciężkie charaktery, do tego on jest uparty. twierdzi ze ona nie jest taka zła, ze po prostu ma problemy, ze mam ja ignorować to jej się znudzi, ze musi się przyzwyczaić bo to dla niej nowa sytuacja ( wtedy ja dostaje szalu, bo co ze mną?! ) sama stwierdziła ze cały czas wiedziała ze nie jest jej chłopakiem ale zawsze był gdzieś obok a teraz wszystko się zmieniło. czasami nawet twierdzi ze nie widzi w tym problemu i nawet próbuje ja bronic, nie przyzna mi racji ale i tak zawsze robi co należny. wiele razy po takiej kłótni wychodził i słyszałam ze do niej dzwoni, krzyczy, tłumaczy, prosi. bez skutku, a jeżeli nawet to tylko daje to chwilowy rezultat.

Wspólniczka chłopaka z całą pewnością kwalifikuje się do leczenia.

Tylko zastanów się, jaki ma ona cel? Najprawdopodobniej liczy na to, że doprowadzi Cię do obłędu... i sama sobie pójdziesz (czyli w sumie nie jest z nią tak źle). No i niestety wygrywa...

Spróbuj podejść racjonalnie. Owszem, kilka lat temu miał z nią krótki romans. Jednak z nią dalej być nie chciał... i to dość mocno nie chciał, skoro pracując z nią tyle lat, przyjaźniąc się, trwał w tym przekonaniu. A nawet znalazł sobie w tym czasie inną.

Pewnie fakt ten (że zrobił jej nadzieję na związek, a nie wyszło) umiejętnie wykorzystuje wywołując w nim poczucie winy. Do tego dochodzi spora bliskość wynikająca z faktu, że współpracują, często się widzą, ona mu się zwierza.

Trudno mu na pewno ot tak ją ranić. W jakiś sposób próbuje rozumieć jej rozgoryczenie, że nie może być jej (czuje się odpowiedzialny za uczucia, które w niej kiedyś wzbudził), a jednak wbrew jej oczekiwaniom chce sobie ułożyć życie. Z Tobą.

Jeśli jednak reaguje na Twoje sugestie i po raz enty do niej dzwoni, znaczy, że to nie tak, że ma gdzieś Twoje uczucia. Myślę, że jego "bagatelizowanie" jej wybryków wynika bardziej z faktu, że sam zna swoje uczucia, i wie, jak śmieszne są jej wszystkie zabiegi.

Może spróbuj mu bardziej zaufać. Niby po co by Ciebie trzymał, gdyby marzył by być z nią?

Jednak, moim zdaniem, powinnaś być od niej mądrzejsza. Nie daj się nabrać na jej gierki, bo tańczysz, jak Ci zagra... a ona tylko zaciera ręce, że już niedługo wytrzymasz... jeszcze tylko parę tysięcy smsów... i już sobie pójdziesz na dobre.

Spróbuj ją trochę ignorować. Może ustal ze swoim chłopakiem jakieś zasady, niech może ją poprosi, by jednak w jakichś godzinach nie wysyłała smsów... albo niech nie odpisuje... I tu może rzeczywiście pomocny być Twój wyjazd, który da mu do myślenia. Niech może on zaproponuje coś, by dać Ci odczuć, że to Ty jesteś najważniejsza.

Głowa do góry. Postaraj się wyluzować. Ja też myślę, że jeśli będzie czuła, że jesteś pewna jego uczuć (a swoją złością pokazujesz, że nie jesteś) w końcu odpuści.
No... mam nadzieję, że nie wprowadzi w życie jakiegoś innego planu... rodem z thrillera.

KajkaKa - Dziękuje :-) Pomogłaś spojrzeć mi na tą sytuację w racjonalny sposób. Gdybym mu nie ufała to już dawno ten związek byłby zakończony. Potrzebowałam rady osób bezstronnych aby dowiedzieć się czy przypadkiem nie osiągnęła już swojego celu - doprowadzenia mnie do szaleństwa... Jeszcze jej się to nie udało i stanowczo jej na to nie pozwolę :-)

Co do tego że może czuć się odpowiedzialny za jej uczucia - możliwe, o każdej ze swoich byłych partnerek wypowiada się z szacunkiem, uważam to za plus, z nią natomiast  utrzymuje stały kontakt wiec pewnie łatwo mu nie jest dodatkowo wysłuchiwać jej żali.

Wczoraj odbyliśmy rozmowę, którą dokończymy w cztery oczy, znacznie podniosła mnie na duchu. Mam wspaniałego Mężczyznę, może pomijając tą jedną wadę ;-) i chyba czas najwyższy skupić się na tym co jest między nami a nie na tym co jest na zewnątrz. W końcu na myśl o zbliżającym się weekendzie który spędzimy razem czuję jedynie radość a nie obawę przed tym co tym razem za atrakcje panienka nam zafunduję.