nie wiem co czuje, mam wpaniałego faceta, boję się..pomóżcie

Czyli dopuszczasz by głupawe gadki znajomych rozwaliły Twój związek.
To się koleś władował...

Dziewczyna ma 27 lat, od 3 latek ma faceta, nie dziwne, że myśli o ślubie. Bo ile można się bujać?
I nie dziwię się znajomym wcale, że pytają o te sprawy. To naturalne.
Zawracać w sumie 4 litery zawsze można, ale jednak to facet powinien wiedzieć, że prędzej czy później stanie przed takową sprawą.
A czemu twój nic nie wspomina? Jak reaguje, gdy o tym mawiasz? Pytam, bo znam facetów co się potrafili 10 lat bujać i olać dla młodszej, odejść z dnia na dzień.

Co to ostatnio za moda na tym forum na  śluby? Dziewczyny widzę mają z tym ogromny problem... a jak dla mnie jeśli bez ślubu jest dobrze to nie trzeba tego psuć, ślub w dzisiejszych czasach nie daje żadnej gwaracji.

Remi trochę przesadzasz. Jeśli głupawe pytania znajomych i rodzinki są w stanie wzruszyć jej podwaliny to ja dziękuję za taki związek. To co jeśli będą potem mieli np problemy ze spłodzeniem dziecka? Albo jedno z nich zachoruje/straci zdolność do wykonywania pracy lub cokolwiek innego w ten deseń?

Nie bez przyczyny mówi się, że ślub i wesele nie są dla państwa młodych, ale dla rodziny i znajomych.

Drażniły Cie pytania znajomych, a czego Ty chcesz?
Zamiast porozmawiać postawiłaś facetowi ultimatum.

Remi ładnie opisujesz, kwiatki i biała sukienka to nie gwarancja szczęścia. I nie każda kobieta marzy o pobieganiu w białej firance.

Wesele nie jest dla rodziny, ale po to, by pokazać swoje szczęście. Każda kobieta patrzy na swoje choćby przyjaciółki które miały piękne wesela i ona też chce, to co? Bronić jej i wmawiać, że to niemodne, że lepiej bez tego żyć, że to tylko papierek?
I tak nie uwierzy...

Jeśli huczne i wystawne pokazanie się uczyni kobietę szczęśliwszą, to co facetowi zależy by tego nie spełnić? Jakieś pseudo zasady tłumaczenie, bo to tylko papierek?

Jeśli kobieta chce mieć pokój na kolor żółty, to upierać się, bo to niemodne i do kitu?
Jeśli ona chce kupić sobie sukienkę koloru czarnego, to mawiać, że to bez sensu, bo na pogrzeb się zakłada ten kolor?
Jeśli kobieta woli rolety na oknie niż zasłony, to upierać się, że zasłony muszą być, czy odpuścić ?

Ceremonia małżeństwa to i pokazanie się, taka troszkę próżność i duchowe przeżycie - to, często marzenie więc czemu by tego nie spełnić, jak facetowi bardzo zależy i wie, że to ta jedyna???

mężczyźni to tacy ludzie co lubią utrzymywać kobietę w niepewności, zawsze mają czas, no dobra, jak 40tka stuknie opamiętują się ze na stare lata ktoś taki swój by się przydał, no i tak się kręci

Jak dla mnie to nie Twój mężczyzna ma problem, tylko Ty. To Ty nagle nie wiesz co będzie dalej z Waszym związkiem, bo Twój facet niezbyt entuzjastycznie podszedł do tematu ślubu. A wiesz, co on może czuć, kiedy powiedzialaś mu, że wszyscy Cię o to pytają i to Cię sprowokowało do podjęcia rozmowy? Małżeństwo to związek do końca życia i sakrament, obietnica złożona przed Bogiem i do niego trzeba być przygotowanym (proszę o nie hejtowanie ze strony ateistów, bo ja mówię o ślubie kościelnym), a może Twój mężczyzna nie jest przygotowany i argument wspólnego mieszkania nie wystarczy do dojrzałości do małżeństwa.  Nie rób z tego problemu, tylko porozmawiaj i spytaj o powody, o wizję wspólnej przyszłości. Tyle czasu mieszkacie razem i nawet się nie zaręczyliście? I nie zwalajcie winy na faceta, bo moim zdaniem oświadczyny trzeba wczesniej przedyskutować razem, bo to kolejny etap związku, a nie tylko deklaracja ze strony mężczyzny.

No a ten biedny robaczek ma tak tylko potakiwać i zgadzać się na wszystko? Bez sensu.

Ja jestem na ten przykład antyklerykałem. I co - mam iść przed ołtarz stawać w imię próżności i zaspokajania czyjejś chorej ambicji? Bo ona tak chce, a jak nie to won? No sorry, ale w takim układzie to ja wiem gdzie są drzwi....

Nie wszystko jest takie oczywiste i proste jak powyżej napisałeś. A powody do nierobienia czegoś mają takie same prawo bytu jak i te powody do robienia. Jeśli ktoś nie chce się oświadczać/ brać ślubu to jest mnóstwo potencjalnych przyczyn- można czuć się niegotowym/ za młodym do tak poważnej decyzji, niewierzącym w instytucje małżeństwa, mieć traumę z dzieciństwa po rozwodzie, nieudanym małżeństwie rodziców, można bać się dorosłości i roli męża, również tego, czy dana osoba jest już tą jedyną aż do problemów finansów, a to wszystko można ukryć glęboko w sobie i tylko rozmowa wyjaśni

filipinka jak on juz na poczatku jak piszesz mial watpliwosci i sie zastanawial to jak dla mnie to niestety dobrze nie wrozy, to jest przyklad na to ze jak ma byc dobrze to jest od poczatku, ja jestem z facetem poltora roku bierzemy teraz slub we wrzesniu, wczesniej mialam zwiazek 4 letni i tez czekalam i czekalam i nic, uwazam ze to sie czuje od razu w poczatkach znajomosci czy cos powaznego z tego bedzie a ten Twoj jakos bardzo niepewnie wyglada