Pomoc w zrozumieniu faceta i dalsze postępowanie

Hej, chciałabym Wam opisać krótką historię jednej znajomości, ponieważ jestem trochę zdezorientowana. Podobał mi się pewien facet z mojej paczki, młodszy trochę ode mnie (ja wiedziałam o tym doskonale, a on tak pobieżnie bo ja nie wygląda na swoje lata i nie wiedział do że ta różnica jest "aż" tak duża). Ogólnie typ luzaka, przystojny facet który zdaje sobie sprawę, że budzi zainteresowana płci przeciwnej. Nigdy się nie spotykaliśmy sami, zawsze w towarzystwie na weekendy. Trzeba dodać do tego, że jestem siostrą chłopaka którego dziewczyna jest jego przyjaciółką i spędzaja ze soba mnóstwo czasu, więc wszystko jest "w rodzinie" Napisałam ostatnio do niego smsa czy się spotkamy na piwko, on to zrozumiał trochę opacznie w sensie że ja chcę coś więcej więcej, więc mi odp że chętnie, ale poznał nie dawno kogoś (o czym ja nie wiedziałam) i że dzieki za miłą propozycję. To ja do niego zadzwoniłam, bo lubię jasne sytuację i nie przez smsy i mówię, że to chodzi tylko o koleżeński wypad. Gadaliśmy chyba z godz, przy czym stanęło na tym że się spotkamy na piwko a on na koniec że nie może się doczekać tego spotkania itd itp. Ja mówię ok, fajnię będzie pośmiejemy się i miło spędzimy czas. Ale do spotkania w tygodniu nie doszło, oboje zawaleni pracą i spotkaliśmy się zwyczajowo w weekend ze wszystkimi. Nie gadałam z nim długo sam na sam tego wieczora, a on wkońcu do mnie podbija jak akurat się mijaliśmy w barze i sam zaczął zagadywać że kiedy, że musimy się spotkać itd ja z dystansem, że nie wiem i że jakoś sie zdzwonimy. Ogólnie nie miałam ochoty tego wieczoru zdawać się w ten temat, szczególnie że szykowała się impreza, alkohol więc bez sensu. Imprezka trwała dalej, czasem jego spojrzenia poprostu zbijały mnie z tego tylko koleżeńskiego tropu. Po jakiś kilku godzinach pojechaliśmy do znajomej do akademika, ten chłopak o który pisze już był dosyć pijany ale mówię na szczęście w takim stanie unikneliśmy rozmowy na "nasz temat". Przy okazji doszło do niego ile jestem starsza. Niestety na sam koniec spotkaliśmy się sami na korytarzu, na fajce i on zaczyna gadkę, że musimy się spotkać, żebym jechała z nim na jeden dzień w podróż służbową, że ma kogoś na oku ale sam nie czy to jest to co by chciał, że ogólnie wcześniej myślał coś o nas i że trochę wkurzało go to, że jesteśmy z jednej paczki i że trudno jest cokolwiek ukryć (jakąś bliższą znajomośc i że wszyscy wszystko wiedzą ? co akurat jest prawda, bo większośc się dosyć dobrze zna), że był w szoku iż tak miło się nam gadało przez tel i że ta godz minęła jak 10 min, że chciał mi tyle powiedzieć jak się spotkamy dobrego ale teraz go peszę. Ogólnie to tez jego gestykulacja potwierdzała jego słowa, bo widać że nie przejmował się to typową granicą bliskości, patrzył się głeboko w oczy i gdzieś łapał za ręcę. Ale nie dokończyliśmy rozmowy, bo musieliśmy uciekać na tramwaj nocny. Czekałam na sygnał od niego do środy, a tutaj cisza. W końcu dzwonie, gadamy o jakiś pierdołach 3 min i już słyszę że ma głoś raczej pasywny, wycofujący się i pytam się prosto z mostu jak po rozmowie z soboty, a on że nic nie pamięta i że ogólnie lipa. Powiedziałam mu, że musimmy się spotkać chociaż na 15 min tego samego wieczora i wyjaśnić coś sobie prosto w oczy, bo przez tel i smsy o takich rzeczach to mogę gadać dzieciaki. To spotkaliśmy się na mieście, a on mówi że nic nie pamięta, że nie wie czemu się tak zachowywał, że ja mówiłam do niego od początku że tylko po koleżeńsku a teraz mam jakieś pretensje, że zawalił sytuacje i że na 100% jest pewien że nic nie chce. Ja ogólnie do niego, że poczułam się jakby chciał wyrwać pierwszą lepszą do której mógł tak gadać, że to co mówił było dla mnie mylące i że patrzyłam na niego jako przystojnego kolegę a jego zachowanie sprawiało wrażenie jakby byla jakaś szansa na zainteresowanie damsko ? męskie. Oczywiście rozmowa trwała dłuzej niż 5 min, teraz na spokojnie pisze te nasze wszystkie wyjaśnienia. Stanęło na tym, że wracamy do stanu poprzedniegoz przed tej całej akcji i normalnie się kolegujemy jak wcześniej. Przy czym być może w przyszłym tygodniu lub za dwa pójdziemy sami na piwko, tak poprostu. Teraz moje pytania są takie ? czy miałam prawo się na niego wkurzać i myśleć o czymś więcej? Czy on zachował sie fair? Nie wiem sama, nie mam żadnych oczekiwań i jako dorośli będziemy się zachowywać na luzackiej stopie. Ale boję się, że wyszedł z tego taki niesmak. Proszę o radę Was jako bardziej obiektywne osoby, z góry dziękuje za pomoc