Dzisiejsze społeczeństwo.

Umarłam

Moje zdanie jest takie.
- ludzie są zabiegani za pracą, ciągle myślą jak związać koniec z końcem
- sytuacja życiowa nie jest tak stabilna jak to miało miejsce w dawnych czasach (mam na myśli PRL)
- ilość godzin spędzanych w pracy nijak idzie pogodzić z wychowaniem dzieci i utrzymaniem domu (choć przed wojną standardem było nawet 14h a prawo pracy nie istniało, to ludzie mieszkali blisko fabryk i na ogół pracowali na zmiany, w tym samym miejscu pracy, łatwiej było dzielić obowiązki i współżyć z szeroko rozumianą społecznością lokalną)
- bezstresowe wychowanie
- no i ważniejsze jest mieć niż być

Edytuje bo i dobrnęłam do końca o postępowaniu ludzi w codziennych relacjach.

Odpowiedź brzmi, tak było, jest i zawsze będzie. Polecam zagłębić się w dzieła Platona i innych starożytnych filozofów. Bądź zainteresować odrobinę historią świata.

Pytanie do mnie czy do autorki tekstu?

Jak do mnie, to odpowiadam, że tez się z tym nagminnie nie spotykam, ale to może ze względu na fakt, że nie zwracam szczególnej uwagi na takie zachowania. Jak napisałam w edycji powyżej. Tak było jest i będzie. Opisane dzialania są częścią natury ludzkiej. A to, że ktoś się niestosownie zachował w naszej opinii nie musi być :
a) niestosowne w jego opinii
b) powodowane złymi intencjami

To ja jeszcze o niepełnosprawnych dodam .

Osobiście od podstawówki mam niewidomą koleżankę. Skończyła studia, prowadzi zajęcia z niewidomymi. Udziela się w rożnych fundacjach. Co weekend jest w innym mieście ( jeździ POCIĄGIEM, sama!).

Znam również dziewczynę (pełnosprawną), która przyjechała ze wsi do miasta i która boi się jeździć pociągiem bo do momentu zamieszkania w mieście nie miała nigdy okazji nim jechać.

Przykład z pociągami ma pokazać, że wiele zależy od osoby, bez względu jakiego pochodzenia i sprawności jest.

Mam sąsiadów, oboje niepełnosprawni ruchowo, oboje pracują zarobkowo. Nie spotykam się z ich napiętnowaniem.

Wszystko zależy od kultury osób które lubią gnębić ludzi ( i to nie ważne czy są pełno- czy niepełnosprawni). Takich znajdziesz wszędzie. Jednak też wiele zależy od ludzi którzy są napastowani. Na ogól rewelacyjnie spełniają model ofiary, co zachęca do ataku. Trzeba sobie umieć radzić z takimi niewychowanym motłochem:).

Powiem Ci jednak, że zastanawia mnie bardzo jak to się stało, że wejście w świat było dla Ciebie takim szokiem. Czy rodzice trzymali Cię pod kloszem ( tudzież w piwnicy o chlebie i wodzie )?

Polecam obejrzeć piramidkę Maslowa. Jak Twoje podstawowe ( fizjologiczne ) potrzeby nie sa zaspokojone, to masz totalnie gdzieś, wszelkie inne przejawy uczuć wyższych, choćby to miał być zwykły uśmiech.

Z bankami tez rożnie bywa . Chociaż... Kiedyś miałam okazje zakładać konto i brać pożyczkę u jednej pani, która miała jakiś test ( ach zapomniałam jak to się  profesjonalnie nazywa). Polegało to na tym, że jej przełożona siedziała i obserwowała co ona robi. Oczywiście przy tym skrupulatnie wszystko notowała. A, że jestem ciężką klientką jeśli chodzi o urzędy i podpisywanie umów to zasypałam tą panią w trakcie superwizji setką pytań. Pewnie modliła się już w duchu, żeby mnie spławić. Ale obecność audytora jej nie pozwalała. Ciekawe jakie były wyniki tego ćwiczenia:). Moim zdaniem powinna dostać NOBLA.

Najgorzej wspominam wizyty w T-Mobile i PGE. Kolejki ( sama czekałam prawie 2 h żeby się dostać), starsze babcie o laskach, kulach i na wózkach, duszno, parno i głośno. Pani w PGE poszła skserować moje dokumenty ( czyt. 3 strony ). Kserokopiarka stała na przeciwko mnie. Kobiecie zajęło to z 15 minut bo... zadzwoniła do niej psiapsióła pogadać o tym jaką to świetna bluzkę właśnie zakupiła. I jak tu takiej nie zabić!

Nie, nie opuściłam pierwszy raz mieszkania, lecz z tekstu możecie wywnioskować że jestem osobą dość poważnie chorą, słabą, która potrzebuje często pomocy innych. Napisałam coś na początku tekstu. Ostatnio bardzo dużo swoich spraw muszę załatwiać sama, gdyż tego wymaga sytuacja. Dlatego piszę ten wątek nie po to abyście mieli się z czego po naśmiewać i muszę tutaj zaznaczyć że liczyłam na poważniejsze podejście do sprawy, szczerze mówiąc jest mi bardzo przykro z tego powodu. Wcześniej też spotykałam się z takimi sytuacjami jednak bardzo sporadycznie. Z czasem zaczęłam dostrzegać że coraz częściej takie sytuacje mają miejsce. Zaczęłam mieć wrażenie że właśnie z czasem coraz więcej ludzi jest zagłębionych w swoich sprawach że nie zauważa swojego zachowania. I nie mówię tutaj o osobach niepełnosprawnych czy pełnosprawnych, piszę jak jest w moim przypadku. Spotykając na ulicy kogoś, nie wiesz czy może jest chory czy zdrowy. Po prostu może się wydawać że empatia do drugiego człowieka zanika. A może rzeczywiście to u mnie jest chamstwo wrodzone a kultura nabyta. Co do lekarzy to nie stać mnie na prywatne wizyty - to znaczy że mam zrezygnować całkowicie z leczenia?

Co do sytuacji związanych z uśmiechem pracowników to również da się zauważyć że pracownicy, którzy obdarzają nas uśmiechem, żartują czy zagadują na pewno zyskają więcej przychylności i ufności klientów. A widząc taką gburowatą panią, zmęczoną życiem, która nie potrafi a może nie chce przekazać mi żadnych sensownych informacji ani pomóc to się odechciewa wracać do takich ludzi. Myślę że w każdym miejscu pracownik powinien pierwsze co robić to obdarzać nas uśmiechem.

Nikt się nie naśmiewa. Tylko takie jest życie i tacy są ludzie. Dlatego dziwi trochę Twoje zdziwienie. I to nie jest kwestia czasów. Tak już po prostu jest.

Taki lajf i służba zdrowia (nie tylko w Polsce).

Może tacy są bo im nie zależy na tym aby mieć więcej klientów, czytaj "jeszcze więcej pracy". Chcą "odbębnić robotę" i zasuwać czym prędzej do domku.
Mozna się uśmiechać do klientów w takich kontaktowych pracach jak:
a) lubimy kontakt z ludźmi
b) lubimy swoja prace
c) uśmiech jest wymagany i daje profity w postaci procentu od sprzedaży

Jeśli powyższe nie jest spełnione to nie widzę powodów dla którego ludzie mieliby się uśmiechać. Tak wiem powinni z uwagi na prosta życzliwość. Ale żeby być życzliwym to trzeba lubić ludzi (czyli punkt a).

Dodam tez, że ludzie w sumie oceniają sytuację na podstawie pojedynczych przypadków ( a nie na zjawiskach świadczących o regule). Innymi słowy lubimy generalizować dla zasady .Czyli pani która akurat dla nas była niemiła, w 101 innych przypadkach nie zdejmowała banana z oblicza. Ja zamiast się stresować tym jak ktoś mnie potraktował, rozpatruje to właśnie w takiej kategorii. Pewnie ten ktoś miał zły dzień lub ma problemy.

W dzisiejszym świecie ludzie są różni, choć nie wierzę, że kiedyś było dużo lepiej, bo zli i dobrzy ludzie istnieli od zawsze.
Zauważyłam, że z wiekiem mam większy dystans do gburów i chamów, nie przejmuję się tym jakoś bardzo. natomiast koncentruję się na dobrych, miłych ludziach, wiem, że tacy są, wracam do Nich myślami, wspomnieniami, gdy jest mi zle. Myślę, że to jaką się jest osobą zalezy od wielu czynników. Przede wszystkim duży wpływ mają rodzice, dom, częściowo jest to nabyte, częściowo od otoczenia. W każdym razie najważniejsze to być człowiekiem, traktować innych po ludzku i nie tracić tego w sobie oraz spotykać jaknajwięcej takich ludzi na swojej drodze.

Stworek ale po co wspominać takie horrorystyczne historie? Po co się samemu nimi karmić i zatruwać?Wyrzuć je ze swojej głowy, bedziesz znacznie zdrowsza i szczęśliwsza.

Stworek a gdzie ta wódkę kupowaliście? Jak w markecie to się w ogóle nie dziwie reakcji tej pani . A jeśli nawet nie w markecie, to może byliście setnymi klientami którzy pytali o cenę, JAKBY SOBIE K**** NIE MOGLI PRZECZYTAĆ. O co to halo? Istnieje też szansa, że przed chwila pokłóciła się z kilkoma klientami i stwierdziła, ze do końca dnia będzie dla wszystkich innych niemiła:).

Mnie np. kiedyś klient złożył reklamacje na latarkę.  Z miejsca wpadł do biura obsługi klienta i WYDZIERA JAPĘ, już od progu, ze mu nie działa , ze 20 zloty na nią wydał, że och i ach i jak w ogóle mogliśmy mu takie gówno sprzedać. Jak mu pieniędzy nie oddamy to on do sądu z tym pójdzie.

I wiesz co zrobiłam ... ZABIŁAM GO ŚMIECHEM. Jeżeli był jednym z tych co nigdy uśmiechu nie mają dosyć, to dostał go z nawiązką. Dostał JEDNEGO WIELKIEGO BANANA na mej twarzy i jeden wielki brecht. A wiesz czemu?

Bo jak otworzyłam tą latarkę okazało się ZE ODWROTNIE WŁOŻYŁ BATERIE.

Taka sytuacja może śmieszyć jak się zdarzy raz na ruski rok. Wtedy możesz pożartować sobie z klientem. Pośmiać się.
Ale jak co drugi człowiek taki Ci się trafia. NIC TYLKO ZABIĆ.

Chciałam również wspomnieć o tym, że nie daj boże do rozwścieczonego klienta się uśmiechnąć. To tylko potęguje jego wściekłość:), bo myśli że się z niego śmiejesz.

Co do lekarki i innych... jak wyżej. Dla Ciebie jest to sporadyczna sytuacja, której to gdzieś przypadkiem jesteś świadkiem. Jakbyś miała spędzać czas minimy 8h na dobę z takimi przypadkami, wymiękłabyś.

Jak przyjmiesz postawę tej osoby to agresja będzie narastać. Zależy czego sytuacja dotyczy.
Albo mówisz cicho, stonowanym głosem, tak żeby się klient na słuchaniu skupił. Albo rzucasz mu paragrafy z ustawy, żeby się zamknął. To na ogół działało. Choć trafiają się tacy na których działa tylko metoda "na ignoranta". ignorujesz to co do Ciebie mówi:). Ale to są sporadyczne przypadki.

Nie kupowaliśmy w żadnym markecie tylko zwykłym sklepie osiedlowym gdzie akurat półka z wódkami stała dość daleko za kasjerką.
To nie zwalnia jej z obowiązkowej grzeczności wobec klientów I nie podchodź do tego w ten sposób że mogła mieć zły dzień. Ja też mogłam mieć zły dzień, mój chłopak też mógł mieć zły dzień. Skoro za swój nieudany dzień ma odpłacać innym to nie powinna wybierać pracy gdzie obowiązkowy jest kontakt z ludźmi.