Nie ma "tego jedynego"?

Jakoś nie wydaje mi się aby takie coś istniało ... są po prostu lepiej i gorzej zgrane pary. Więcej lub mniej akceptacji , zrozumienia itp. Patrząc na znajomych ( bliższych, dalszych) nie widzę jednego schematu . W jednym związku jest tak, że rzeczywiście do siebie pasują i jest im dobrze. W innym to kobieta jest tym nazwijmy to umownie dowódcą związku a facet po prostu jest fajtłapą i myśli że po prostu go nie stać na inną kobietę , a i też jest odwrotnie. Są też związki gdzie górę bierze kasa ...

Raczej wieżę w to że jeśli ktoś nam się spodoba i my tej osobie też i chce być się razem, ma się wzajemny szacunek zrozumienie i dajemy tej osobie coś od siebie i coś otrzymujemy,  to po prostu z czasem nam się to przeradza w uczucie głębokie. Gdy to już się stanie odnosi się to wrażenie, że to ta jedyna/jedyny, bo w tedy jest nam dobrze.

Jestem osobą która realnie patrzy na świat, nie doszukuje się na siłę magi w życiu prędzej szczęśliwych zbiegów okoliczności. I  nie wieżę w to że TA jest mi z góry pisana. Bo np : Większość związków rodzi się w obrębie znajomych jakieś 60-70% , jest to na ogół obręb naszego miasta w którym żyjemy, więc mam uwierzyć w to że to właśnie zawsze tak blisko ta osoba nam przeznaczona jest ? A czemu nie Indie , Ameryka a może koło podbiegunowe ? ... Nie nie i jeszcze raz nie.

Moja opinia : Po prostu wzajemne zrozumienie i akceptacja

Nie uważam ,że miłość dzieli się na 'tę jedyną ' i 'pozostałe'.
Myślę,że oprócz zakochania w związku musi być duuuużo zrozumienia, wyrozumiałości i sympatii do tej drugiej osoby.

Moi rodzice są ponad 20 lat razem. I przyznam szczerze ,że wiesz co najbardziej po nich widać? Nie ,że są szaleńczo zakochani. Ale ,że są najlepszymi przyjaciółmi. Wiem,że się kochają.Oboje muszą mieć do siebie nawzajem duużo cierpliwości i wyrozumiałości. I to chyba właśnie cementuje ich związek. Było im różnie w życiu ( ostatnie dwa lata - nieciekawie. Nie chodzi o ich relacje ale o problemy) i zawsze mogli na siebie liczyć.

Cieszę się ,że mam taki wzorzec w domu Staram się właśnie pod tym kontem tworzyć związek. Nauczyli mnie ,że przede wszystkim trzeba wiedzieć ,że można liczyć na tą drugą osobę.

Miłość jest ważna, ale porządny związek to bardzo ciężka praca. I to właśnie czyni go 'tym jedynym' .

Co konkretnie rozumiesz przez ten kładący się cień. Chodzi o związek z przed lat z "miłością życia"?

Czasem ma się tendencję do idealizacji przeszłości, lub tęskni się za silnymi dreszczykiem emocji, narkotycznym odurzeniem towarzyszącym początkom znajomości. Ale czy solidny zastrzyk dopaminy czyni tamtego kogoś tym jedynym?