Ludzie, można kochać dwie osoby jednocześnie?

Wydaje mi się że można ale tylko przez jakiś czas. Później zaczną górować detale i wybiera się osobę z którą widzimy że coś w życiu zdziałamy !

jest jakiś trick, żeby rozpoznać, które uczucie to to prawdziwe?
np. u którego z nich kapiące po brodzie jedzenie mnie nie wkurza? u żadnego mnie nie wkurza ;/

Pierwszy nazwijmy go A. to moja druga w życiu miłość taka na poważnie. Związek nasz to wieczne burze, rozstania, ale też magia, przygody, to "coś". Podoba mi się też wizualnie. Naodwalał niestety i to nie raz, ale wciąż kocha (tak twierdzi) i nie chce mieć innej (a może mieć każdą). No i.. nie potrafię mu niczego odmówić, wciąż tak na mnie działa.. Nazwałabym go człowiek kot - ma swoje ścieżki i taką osobowość, hmm nie wiem jakby nieodkrytą. Brakuje mi jednak z jego strony takiej prawdziwej troski - tzn rozmów, niekończących się tematów, takiego tzw. nadawania na tych samych falach. Jestem osobą, która uwielbia rozmawiać, a on jest taki konkretny. Za to zawsze nadrabia czynami. Daje mi wszystko, wszystko chce kupować, naprawiać, budować, tak jakby stara się zastąpić mi ten brak z jego strony słów, których tak pragnę..
Drugi, czyli B. to osoba, którą poznałam jakiś czas temu. Mniej więcej dwa lata.. Zaprzyjaźniliśmy się. Tzn bardziej ja bo on - on się zakochał i to dość szybko. Miałam wtedy kłopoty. Zjawił się jak dobry duch i zaczął mi pomagać. Duuużo rozmawialiśmy i odkryłam w nim to, czego tak mi wciąż brakowało - to morze tematów, porozumienia, zaspokojenie intelektualne Do tego troska, opiekuńczość, komplementy i .. aż do przesady. Miałam często wrażenie, że jest aż za dobry, że to aż zbyt piękne itd.. Zyskiwał jednak mój coraz większy szacunek, przez co i chyba pojawił się pewien rodzaj uczucia. Nie potrafię się w tym wszystkim odnaleźć, bo pan A. znów się odnalazł, tzn mnie odnalazł (mieliśmy jak zwykle etap rozstanie) i znów chce mnie i tylko mnie. Kocha i chce już na zawsze być ze mną, żebyśmy siebie już nie stracili nigdy, ale gdy pomyślę o B. to serce mi pęka. Ah i dodam, że B. wizualnie mnie nie no nie jest to mój typ ;/ yhh ale zmusiłabym się może, tzn umiałabym wiem.

Mogłabym więcej pisać, ale co to da?
Jestem Załamana.

tak, chyba tak jak napisałeś B. Jednak czułabym, że zrobiłam coś trochę wbrew sobie. I pewnie całe życie bym się tym zadręczała, że odrzuciłam coś prawdziwego na konto czegoś odpowiedzialnego ;/

Sluchaj pan B jak go dopuscisz do siebie tez Ci moze sporo dac. Obecnie daje Ci podstawy czyli to o czym pisalas. Skad wiesz co on moze dac Ci jeszcze? Skoro Cie kocha to jeszcze mozesz byc bardzo zaskoczona

Hymm mowi ze Cie nie zostawi, ale juz to zrobil kilka razy. Kiedys mialem podobna sytuacje do Ciebie. Wybralem wyglad i nawet nie wiesz jak bardzo tego zaluje, ta druga dziewczyna mnie kochala, dawala mi ogromne wsparcie az pewnego dnia nie dala rady i odeszla. Nie byla w moim typie jesli chodzi o wyglad, ale przez krotka chwile dala mi cos czego juz nigdy nie poczulem...

Moim zdaniem ze zwiazku z A i tak nic nie bedzie. Znam kilka zwiazkow ludzi, ktorzy sie rozstawali i wracali do siebie. Zawsze to konczylo sie zle. Rozstawanie sie jest przejawem nieumiejetnosci konstruktywnego rozwiazywania konfliktow. A z czasem jest coraz trudniej a nie coraz latwiej. Dopoki sa jeszcze motyle w brzuchu i duza chemia t oto przejdzie, ale po wielu latach to nie dziala i zwiazek sie konczy, a jesli nie to jest nieudany.

Można kochać jednocześnie dwie osoby, ale tak szczerze: siebie i partnera. A każdy kolejny to pożądanie, przyzwyczajenie, itp. Takie rzeczy przybierają różne maski, także maskę miłości. Ale trzeba uważać, bo kiedy miłość do samego siebie jest zbyt wielka, to łatwo o pułapkę "mam prawo do..." a wtedy na ogół nie kocha się nikogo więcej, pomimo pozorów.

Myślę, że z B. nie będziesz w stanie stworzyć prawdziwego związku, bo w Twoich myślach będzie zawsze A. W razie konfliktu, gorszych dni z B. będziesz myślała, zastanawiała się, co by było, gdybyś jednak wybrała A. Co do A. nie wiem, czy dorósł do związku, być może się zmienił, ale równie dobrze może być tak jak za każdym razem było. Poza tym odniosłam wrażenie, że już mu nie ufasz.

Miałam kiedyś takiego swojego A. Zawiódł mnie parę razy i przyszedł prosić o kolejną szansę-też mówił, że kocha, że już zawsze będziemy razem. Pomyślałam, może dojrzał, może tym razem coś z tego będzie. Dostał swoją szansę i wiesz co? Spieprzył to bardzo szybko, mimo iż wiedział, że kolejnej szansy nie dostanie. Ja osobiście nie żałuję tej decyzji, bo przekonałam się ostatecznie, że on się nigdy nie zmieni i wreszcie! mogłam zakończyć ten rozdział mojego życia i iść dalej. Podejmując wtedy tę decyzję zdawałam sobie sprawę, że to może się tak skończyć, ale z drugiej strony wiedziałam, że gdy nie spróbuję , to już do końca życia będę o nim myśleć.

Wsłuchaj się w siebie i swoje uczucia i podejmij taką decyzję, żebyś była szczęśliwa.

Zdradzisz jaką podjęłaś/podejmiesz decyzję?

Można kochać jedną osobę a drugą po prostu się zauroczyć i to tyle, trzeba tylko umieć odróżnić jedno od drugiego. To Twoje życie i Twoja decyzja, więc wszystko dobrze przemyśl...

Jeśli wybrałaś A. to musisz o tym powiedzieć B. Nie możesz go dłużej zwodzić, ani traktować jak koła ratunkowego na wypadek, gdyby nie wyszło z A.