Muszę dać rade - dzisiaj zerwalam - boli

Dzieki , tego mi trzeba

Ja nie wroce
Musze zapomniec
Ale boli
jak pomysle ze teraz moze jak bylby trzezwy to bylabym z nim, przytulenie , calus, rozmowa
ech
2 lata to jednak duzo i bardzo kochalam

ale dalam rade sie wyprowadzic, dam rade sie odkochac
poczekam

Ale ja nie wroce
wiem to
chociaz kocham , ale kocham tamtego czlowieka, nie tego ktory sie zmienil
wiem ze jakbym wrocila to dalej byloby to samo - minuta szczescia, godzina niepokoju i klamstwa
zreszta jego mama i moi rodzice nie pozwola mi na to

poza tym ja wiem - jak ktos cpa zawsze bedzie ta niepewnosc nawet po terapiii, nawet minie 10 lat a ja bym sie bała tego dnia w ktorym wrocilby do swojego nawyku
wiec nie ma szans

Czytam , wypisuje w punktach rzeczy , które zrobił a ja się czułam źle i płakałam przez niego.
Potem wypisuje rzeczy , które będę mogła w końcu zrobić ponieważ jego już nie ma.

I tak wychodzi:
kupowanie piwa za ostatnie pieniadze a ja musialam kombinowac z czego sniadanie zrobic

a teraz
w koncu kupie sobie rzeczy na ktore nie moglam sobie pozwolic i pojade  w koncu nad morze - odżyję

i tylko glupia mysl - ze przeciez nie zawsze byl pijany, ze zdarzalo mu sie przeciez ze byl trzezwy - było wtedy tak miło.
Owszem w zwiazkach nie zawsze jest milo ale prawdziwy zwiazek to szczerosc a nie klamstwa.

Boje sie spojrzec na komorke
Byl na tyle bezczelny ze mi w nocy smsa napisal, ze film byl fajny, ze szkoda ze beze mnie. Ze inaczej mialo byc.
Nic nie odpisalam - boli.

Jutro sie widzimy bo sie rozliczam z wlascicielem. Moj tata bedzie. Trzeba to jakos przezyc. Najwazniejsze juz zrobilam

Gratuluje, odważna i, mam wrażenie, bardzo rzadka decyzja wśród kobiet. Część z nich poświęca się w imię miłości, próbując wyrwać partnera z uzależnienia same stają się współuzależnione. Żadna z nich natomiast nie dostrzega, że kocha wspomnienie szczęśliwych chwil nie obecnego partnera.

Pomysł ze skupieniem się na sobie jest naprawdę wart realizacji, skup się na tym czego Ci brakowało, zadbaj o siebie.

Ważne, że zamknęłaś pewien rozdział, owszem były w nim szczęśliwe chwile, inaczej zakończył by się o wiele szybciej. Musisz pogodzić się z końcem, opłakać stratę a z czasem wszystko samo się ułoży.

Pewnie martwisz się o partnera. Uzależnienie jest tematem bardzo złożonym, ale jedno nie ulega wątpliwości, żeby rozpocząć leczenie sam uzależniony musi chcieć , jeśli tego nie ma żadna osoba, choćby nie wiem ile miłości i poświecenia miała w sobie, nie pomoże mu.

To całkiem prawdopodobne, ale nie jesteś w stanie mu pomóc. Pewnie znasz to powiedzenie o sięgnięciu dna? To dorosły człowiek, sam odpowiada za to co się z nim stanie. Skoro zamknęłaś ten rozdział Ciebie to już nie dotyczy.

Ale za pewne zastanawia Cie coś innego. Nie jesteś złym człowiekiem, nie jesteś złą kobietą zostawiająca mężczyznę w potrzebie, nie jesteś samolubną egoistką. Robisz po prostu coś dla siebie, a egoizm w odpowiednik dawkach jest zdrowy.

Wiem
duzo czytam na te tematy teraz
Siedze w pracy ale uprzedzilam szefowa; poprosilam o taryfe ulgowa.

Ciagle zapisuje punkty , te zle. Jak pomysle o nim dobrze to zaraz zerkam do sciagi. Musze sobie wydrukowac do domu.

Jedna wielka masakra w mojej glowie.

Gratuluję Ci odwagi! Najważniejsze już zrobiłaś. A że boli to normalna reakcja, pozwól sobie na te uczucia, które są w Tobie, wypłacz się, wyżal, a potem zacznij nowe życie bez niego.

Ten pomysł z wypisywaniem minusów jest bardzo skuteczny, pomaga się odkochać. Ale bądź świadoma, że nie przestaniesz kochać z dnia na dzień. Najgorsze są pierwsze dni, tygodnie, a potem już będzie tylko lepiej, coraz rzadziej będziesz o nim myślała, aż w końcu przyjdzie taki dzień, że w ogóle nie pomyślisz. Jesteś silną dziewczyną i dasz radę przez to przejść. Możesz i powinnaś być dumna ze swojej decyzji.

A jemu i tak nie potrafiłabyś pomóc. Tym bardziej, że on chyba nie widzi problemu w sobie.

Trzymam za Ciebie kciuki i pozdrawiam serdecznie.

Były pisze smsy
teraz z nim rozmawiałam 40 minut, bo chodziło o rozliczenia z mieszkaniem
nalega na spotkanie
chce walczyć
ale jak na razie to są słowa a nie ma żadnych czynów
a jak powiedziałam, że facet z honorem to by przyjechał do mojego taty przede wszystkim i błagał o wybaczenie bo go oszukał
to tłuamczył się że był na wyjeździe w pracy itd

mętlik w głowie
ale ja nie chce powrotu
ciągły niepokój byłby nawet po leczeniu czy zapije itd

Przewalilem przez siebie toksyka bez alkoholu ale jednak, wiele osob tu pociagnalem za soba w oparciu o wlasne doswiadczenia i przemyslenia, ale chocby z tego postu wiele informacji wprawia mnie w

Nalega na spotkanie i "deklaruje" chec walki... tak, dydus bajdus. Potrzebuje Ciebie jako za przeproszeniem "wentyl bezpieczenstwa" przy zejsciu po upojeniu alkoholem.
To nie Ty masz sie godzic na spotkanie a zdecydowanie on biegac za Toba. Ale zanim zacznie uskuteczniac ten maraton, to niech popracuje nad kondycja po wypiciu.
Tescia bez urazy wykiwal ale wymowke ma na poczekaniu first class. I znowu to moze Twoj Tato ma sie za nim uganiac??? No ja Cie prosze...

Facet z 3 wzgledow nie zasluguje na 2 szanse - klamie, wykorzystuje i pije.
Jesli nawet mialabys wrocic, to na pierwszy ognien On ma sie poddac terapii i tu nie ma zmiluj, a Ty wrocisz... za rok. Efekty, efekty i jeszcze raz efekty. Niech pokaze swiadectwo tego, ze jest wart bycia z Toba przede wszystkim non stop na trzezwo.
Nastepna w kolejnosci jest terapia jego i na koncu Was razem, by na nowo Was zestroic.
I zdecydowanie odrzuc przejmowanie sie jego alkoholizmem, to tylko i wylacznie jego problem co z tym zrobi.
Kolokwialnie mowiac przyjmij zasade, ze na teraz dla niego i w jego temacie jestes "poza zasiegiem".
Plusy i minusy... "rachunek sumienia" Was 2 popieram i polecam zrobic ze szczegolami, a co sie tyczy Taty i etc dopisz sobie.
Sorry za brutalnosc i egoizm tego postu ale ignorancja i smiech to podstawa w walce z toksykami.

Decyzje co dalej... poozostawiam Tobie.