Dziewczyna mówi: "jestem z nim..."

ale czego nie rozumiesz?
Skoro dziewczyna mówi Ci że "jest z innym" to jasny komunikat: "spadaj, jest zajęta"..

Bardzo dobre pytanie gdzie jest ta granica.

z kolegą też się spędza czas, chodzi na spacery, jeździ na wspólne wypady, czy jeśli zdarzy się sex, to znaczy, że już jesteśmy razem ?

Wszystko zależy od kontekstu..
Gdy podchodzi do mnie podczas imprezy gostek którego chcę spławić - również mówię, że "sorry, jestem z XY" itd. Jeśli po raz setny zaprasza mnie na kawę kolega z którym nie mam ochoty się spotykać  - też mówię, że "jestem z XY, zajęta itd". Jest to wg mnie delikatniejsza wymówka niż odpowiedź "spadaj na drzewo" i równocześnie na tyle skuteczna że nie muszę się powtarzać.

Jeśli przespałeś się z dziewczyną i nie wiesz czy jesteście przyjaciółmi czy coś więcej - zapytaj najlepiej ją samą. Ja np. nie sypiam z kolegami.

Nie, nie... troche sie źle wyraziłem.
Kiedy nastepuje stan "bycia razem" ?
Od razu przy poznaniu ? Zaraz przeczytam, że to sie rozumie samo przez sie...
Przykład: Imprezka 8 osób.
On przychodzi na domową imprezkę, ona przychodzi na tę samą imprezkę. Jak to na imprezce, gadają, śmieją się, jest im fajnie. Imprezka się kończy, każdy idzie w swoją stronę. Czy już są razem ?

Potem zdzwaniaja się... ida do kina. Czy po kinie przed kinem lub w trakcie już są razem ?

Jak wy wchodziłyście w związki? Czy po prostu padało magiczne: "To co? jesteśmy razem?" - oczywiście razem w znaczeniu związku.
W którym etapie znajomości?

Powiem szczerze, że to całe bycie razem nie było dla mnie tak oczywiste jak dla pań wypowiadających się w tym temacie. Poznaliśmy się na portalu randkowym, spotykaliśmy się kilka razy w tygodniu, spacerowaliśmy, rozmawialiśmy, ale jak dla mnie zupełnie nic z tego nie wynikało, potrzebowałam deklaracji. Któregoś dnia po prostu stwierdził, że fajnie byłoby być razem, ja na to, że owszem fajnie. Ale że muszę mieć wszystko czarno na białym to zapytałam jeszcze jak mam to rozumieć 'No to wygląda na to, że jesteśmy razem' - od tego momentu liczę, że jesteśmy w związku. Może to dziecinne, ciągle słyszę, że takie rzeczy po prostu się czuje, a jakieś pytania o chodzenie i tym podobne to poziom podstawówki. Ja nie uważam, żeby było to jakieś niedojrzałe, wolę mieć pewność co jest między nami, niż dopowiadać sobie sama niestworzone rzeczy.

bycie razem zaczyna się wtedy jak ludzie decydują, że wchodza w związek. Najpierw się randkuje (zazwyczaj) i poznaje czlowieka, potem albo to samo płynnie przechodzi w związek (chociaż ja nie ogarniam takich sytuacji). Uważam, ze powinna wyniknąć jakoś naturalnie rozmowa w której padnie to magiczne "tak, jesteśmy razem". u mnie tak było, ale pewnie też dlatego, ze u mnie to wszystko było zupełnie pokręcone

moja mama też tego nie odróżnia, każdego mojego chłopaka nazywa kolegą ostatnio powiedziałam że moim kolegą może być (i tu wymieniłam imiona i nazwiska kolegów z dzieciństwa, z czasów szkolnych), a że J. to mój chłopak z którym łączy mnie coś więcej. Chyba zrozumiała, bo już tak go nie określa

u każdego w innym czasie, ale na pewno nie zaraz przy poznaniu, ani po pierwszym wieczorze spędzonym razem. Tak jak ktoś wyżej napisał, jeśli dwie osoby się sobą zainteresują to wymieniają się ze sobą numerami telefonów, umawiają się do kina, na spacer, na kawę, spędzają razem wolny czas. I jeśli poczują do siebie coś więcej, zostają parą. Od każdego zależy to indywidualnie. Ja z moim obecnym chłopakiem zostałam parą po 1,5 miesiącu znajomości