Hej,
musze się wreszcie gdzieś wygadać.
Mam problem z moją nieśmiałością i brakiem pewności siebie. Pamiętam że kiedyś w dzieciństwie byłam bardzo śmiałą, potrafiłam zagadać do każdego nie czułam żadnego skrępowania. Teraz jestem bardzo nieśmiała w szczególności do nowo poznanych ludzi. Nie wierze w siebie. Mimo dobrych wyników w nauce( jestem bardzo dobrą uczennicą), uważam ,że inni są lepsi ode mnie, myślę, że jestem głupia. Moja nieśmiałość przeszkadza także w relacjach z chłopakami. Nawet ostatnio będąc na imprezie byłam w kręgu zainteresowania wielu chłopaków, a jedynie co mogłam sobie o tym pomysleć to to, że i tak jestem brzydka i nikt nie chce się ze mną zadawać. Nie potrafię się zbliżyć do nikogo, ponieważ boję się, tak naprawde nie wiedząc czego. Zawsze znajdę jakieś ale, powoli odrzucam chłopaka, który się mną zainteresuje. Z tego powodu jeszcze nigdy z nikim nie byłam w związku.
Czasami zastanawiam się czy ja jestem normalna, bo szczerze mówiąc ostatnio coraz częściej mówię sobie, że jestem beznadziejna. Parę razy próbowałam jakoś podnieś swoją pewność siebie, ale nie przynosiło to żadnych skutków. Czy jest jakaś szansa na zmianę tej sytuacji, czy powinnam się pogodzić z tym, że tak będzie do końca życia?
Pozdrawiam
Mada18
Podobne tematy
Podasz powody, dla których sądzisz, że jesteś brzydka, beznadziejna? Czy to takie zwykłe przeświadczenie wychodzące z podświadomości, na które trudno znaleźć jakieś racjonalne dowody?
Witam .
Czy ktoś z Twojego otoczenia ,rodzice ,najbliższa rodzina , mówili Ci ze taka właśnie jesteś jak tu napisałaś ?
Właściwie to rodzice bardzo mi zaszkodzili-przynajmniej tak sądze. Odkąd pamiętam moja mama mówiła mi, że do niczego się nie nadaję, nie wspominając o tym że często niby w żartach śmiała się że nikomu się nie podobam. Musiałam to chyba mocno zakodować w swojej głowie, bo do teraz nie wierze nikomu kto powie, że mogę się komuś podobać.
- Gosia22
- Wróżka Bajuszka
- Nieaktywny
Właściwie to rodzice bardzo mi zaszkodzili-przynajmniej tak sądze. Odkąd pamiętam moja mama mówiła mi, że do niczego się nie nadaję, nie wspominając o tym że często niby w żartach śmiała się że nikomu się nie podobam. Musiałam to chyba mocno zakodować w swojej głowie, bo do teraz nie wierze nikomu kto powie, że mogę się komuś podobać.
To nie dobrze ,że Twoja mama zamiast Cie wspierać mówi o Tobie takie rzeczy,ale skoro masz zainteresowanie wśród innych ludzi to napewno jest dobrze i nie powinnaś się tym przejmować, i wiesz co bym zrobiła na Twoim miejscu?
Pokazała właśnie ,że nie jesteś wcale taka jak mówiła Twoja mama, podkreśliłabym swoje atuty a przede wszystkim nie przejmowała się takim gadaniem,napewno jesteś wspaniałą osóbką! UŚMIECHNIJ SIĘ :)
Hej, jestem Ola i tez mam podobny problem. Jako dziecko czułam sie niedoceniona, ciągle słyszałam nie potrafisz nic, nie uczysz sie nie pracujesz, nie pomagasz, nie umiesz gotować sprzątać, nikogo sobie nie znajdziesz bo nikt z Toba nie wytrzyma, te ostatnie słowa do dziś słysze. Teraz mam 20 lat, własnie skończyłam technikum ekonomiczne, za tydzień pisze mature, pomimo tego że starałam sie z całych sił pomagać, i już nie slyszałam tych słów to i tak dalej czuje sie beznadziejna, nie umiem gotować, ostatnio próbowałam sie nauczyć ale nic z tego nie wyszło. Mam chłopaka od 2 lat, cały czas mowił ze Mnie kocha, po czym ostatnio powiedział mi że jestem bezwartosciowa. Jestem sama nie rozmawiam z nikim nie wierze w siebie nie potrafie nikomu zaufać.
Słyszałaś kiedyś o wróżbie samospełniającej się?
Niestety w starciu logika kontra emocje, te drugie zazwyczaj wygrywają,... mimo iż jest to nielogiczne 
Weź kartkę i napisz po jednej stronie to co, czego nie lubisz w sobie, a po drugiej stronie - sytuację w których objawia się ta cecha
np.
jestem głupia ----> dostaje dobre oceny w szkole
jestem brzydka ----> interesują się mną chłopcy na imprezie
jestem nieśmiała ----> nie rozmawiam z ludźmi
... itd
A potem zastanów się, co z tym fantem można zrobić, które przekonania od razu można wrzucić do śmietnika, a nad którymi trzeba popracować.
Jeśli nie możesz przełamać się do rozmawiania z ludźmi przygotuj sobie jakiś temat np. książka ostatnio przeczytana, albo jak zrobić sobie fajne pazurki, od biedy możesz kogoś "podpuścić" np. zapytać się sportowca, o co chodzi w piłce nożnej ze spalonym. Możesz do tego stosować "psychologiczne triki" - tzn. aktywne słuchanie, strzelać minki zdziwienia, zainteresowania, przerywniki w stylu "ooo!", "niesamowite", "naprawdę" i dużo uśmiechać się 
.
Śmiech rozluźnia mięśnie i nastrój! Powodzenia!
- Inna22
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Dziewczyny myślę, że psychoterapia wiele by tu zdziałała. Rozmowa z psychologiem bardzo dużo daje. Taka psychoterapia pozwala na przedyskutowanie właśnie swoich problemów i obaw. Pracuje się nad tym i przynosi to efekty. Wydaje mi się, że to byłoby najlepsze rozwiązanie 
Dbanie o urodę, rozwój umiejętności, nowe hobby - to wszystko sprawia, że nabieramy pewności siebie, bo podnosi się nasze zdanie o sobie - samoocena.