Zostawił mnie po 3 latach. Nie umiem dalej żyć.

Tylko czy na prawdę powrót kogoś, kto z góry mówi że "powrotu nie chce i być może wcale nie zatęskni" jest czymś czego chcesz najbardziej w życiu? Czy jego powrót na pewno coś zmieni na lepsze? Czy chcesz takiego życia jak opisałaś powyżej?
Może po prostu boisz się samotności i chcesz mieć przy sobie "choćby jego". Byle był... Nie wiem czy to jest najlepszy pomysł. Spróbuj pomyśleć choć na chwilę o sobie, o swojej przyjemności. Wyjdź ze znajomymi, pokaż mu że potrafisz ŻYĆ. Póki co cały swój sens życie przelewasz na niego, a to wielki błąd. Każdy z nas powinien potrafić ŻYĆ... i z kimś i samemu. Jeśli zapomnisz sobie i własnym życiu, to nawet jego powrót nic nie zmieni, bo każdy problem między Wami będzie "gigantyczna tragedią". Gdy potrafimy znaleźć sens w życiu, nie patrząc jedynie na ta jedną osobę, to i problemy są łatwiejsze do rozwiązania.

Jest mi strasznie przykro i bardzo Ci współczuję. Musisz pewnie przeżywać okropne chwile.

Trudno mi powiedzieć o prawdziwym powodzie Waszego rozstania, bo Was nie znam.
Może naprawdę nie działo się u Was dobrze i zamiast w porę to naprawiać, wciąż robiliście nowe błędy.
Może naprawdę poznał inną, która była jego zapalnikiem do odejścia.
A może odszedł pod wpływem chwili ale wróci.

Walczyć oczywiście możesz, dla spokoju sumienia (że zrobiłaś wszystko), ale nie zapominaj w tym o swojej godności.

Ja też kiedyś strasznie walczyłam po odejściu faceta. Niestety przesadzałam, poniżyłam się i potem miałam wyrzuty.

minal dopiero rok,wiec nie panikuj,ze zbudowaqli takie wielkie szcze4scie

Miał przyjechać dzisiaj po rzeczy, ale nie ogarnął transportu, jutro przyjedzie. A mnie wykańcza perspektywa stresu przed ostatnim spotkaniem i jego obojętnością.
Dzisiaj napisałam mu smsa, że nie wszystko stracone, że ja nie raz latałam za tym związkiem, więc niech i on tym razem się nie poddaje, że bycie w związku oznacza trwanie także w chwilach kiedy pojawia się kryzys. Odpowiedzi jakie dostałam to np. żebym dała mu spokój, że dla niego to definitywny koniec, żebym nie pisała, bo go zniechęcam jeszcze bardziej, że on już nic ode mnie nie chce, chce tylko zabrać rzeczy. I że ja go odpychałam przez ostatnie tygodnie - chodziło o brak seksu. Komunikował mi to, ale ja nie wiem, żyłam w swoim świecie, problemów, zalatania. I tu mam cholerny żal do siebie, że olewałam jego potrzeby.
Nie chce mi się rano wstawać z łóżka, zaczynać kolejnego dnia bez niego... Chodzę do pracy z czystego zdrowego rozsądku żeby się utrzymać, a najchętniej bym ją rzuciła. Nie mam siły na nic... Mam poczucie winy, poczucie bezsilności, odrzucenia, tęsknoty...

Podobnie zachowywał sie mój były. Był taki oschły. niemiły i wrecz chamski.Niby jesteś tyle z kims, kochasz go i w ogole jest super pięknie a na końcu wychodzi, ze tak naprawde był wielkiem ch***.  Nie masz sie co obwiniać, że go olewałas w tych sprawach bo jakby naprawde cie kochał to by chciał cos naprawić. ja tez sie obwiniłam, ze byłam taka i siaka, że to moja wina była ze mnie zostawił. Ale mój ideałem tez nie był i twój tez nim nie jest. wina najczesniej lezy po dwóch stronach. Jestem pewna, ze ma kogoś. Ja zresztą czułam sie tak samo jak ty, nic mi sie nie chciało, nie miałam na nić ochoty.czesto chodizłam sobie sama na spacerki. w pracy zdarzało mi sie na początku płakać. Byłomi smutno, że po tylu latach mnie olał tak po prostu jakbym nic dla niego nie znaczyła.Zreszta do tej pory zdarza mi sie płakać po nim a minął prawie rok. Bedzie ci trudno ukłądać sobie zycie na nowo. Dopóki nie poznasz kogos innego bedziesz myślec o nim ciągle. Nie narzucaj mu sie, nie pisz do niego, nic ci to nie da a jak sama widzisz możesz jedynie go zniechęcić. Moj swiat tez sie zawalił ale trzeba życ dalej. W zasadzie ja o swoim myśle codzinnie. nawte śnił mi sie wczoraj i dzisiaj też.

Nie odzywał się już do Ciebie?
Byliśmy razem 3 lata. Byliśmy zaręczeni. Zamieszkaliśmy razem w grudniu i w zasadzie od 3-4 miesięcy był problem z seksem. Był sporadyczny. On nie raz mi komunikował, że ma swoje potrzeby, że czuje się jak stary facet bez seksu, a ma dopiero 21 lat. Ale ja go kochałam! Tylko potrzebowałam "innej" miłości. Przytulenia, wsparcia. Czy to jest wystarczającym powodem żeby odejść? Już pewnie nie będzie chciał wracać, bo nie będzie się chciał wpakować w taki związek... A ja czuję się jakbym go kochała jeszcze bardziej. Jakbym się otrząsnęła ze wszystkiego. Poznał dziewczynę i pewnie poczuł się atrakcyjny dla kogoś...

u mnie było tak, ze z dnia na dzien mi powiedizał, ze chce byc sam. jeszce pamietam rozmowe z nim pzez tel dzien przed zerwaniem. wszyskto było super. cieszyłam sie, ze przyjedzie. a jak juz prztjechał to stwierdzil, ze chce byc sam, ze niby on nie czuje tego co na początku. zaczelam ryczec. weszłam do auta.siedizlam i ryczałam. kazął mi wyjsc bo jedzie do domu. po czym podjechał kawałek wysiadł z auta, otworzył mi drzwi i wyciagnał na siłę z auta i zostawił mnie zaryczana na srodku ulicy i pojechał.nigdy tego nhie zapomne. jak mnie potraktował. potem sie nie odzywał. potem cos zadzownil po kilku dniach , pogadał na gg jak małę dziecko, powiedizal mi ze chce byc sam zebym sie nie łudziłą, ze wróci. powiedzil, ze przyjedzie do mnie.tydzien pozniej przyjechał do mnie.był taki oschły.poswiecił mi jedna godzine. nawte nie powiedizał mi w twarz, ze mnie nie kocha. nic w zasadize nie powiedział.tyle, ze chce byc sam. potem tydzien pozniej napisał mi -hey co u ciebie? ja jade do wrocławia ale ejstem zmecznony. ...nie odpisałam mu na to. ja siedizłam ryczałam a on mi pisze co u mnie. a co miało byc niby? siedz ei rycze. myslam, ze sie odezwie a on miał to w gdzies.potem dowiedizlam sie, ze sie z kims spotyka. jakos tak bardzo szybko od rozstania nie wiem ile. wiem tyle, ze po 1,5 miesiąca juz bankowo miał kogoś. nie zainteresowął sie czy zyje.znalazł sobie nowa dziewczye a przeciez chciał byc tak bardzo sam:/ bylo mi bardzo przykro, po 5 meisiacach napsiałąm mu długiego mejla i napsiałąm co mi lezy na sercu. to było w październiku. tzn napsiałam wszystko co czulam, chcialam zeby wiedizal pewne rzeczy i w ogole. i myslisz, ze sie odezwał? nie! widocznie zakochał sie na nowo.....Naprawde bardzo cierpiałam z tego powodu. W marcu miałam egzamin z prawa jazdy.Niestety go oblałam , byłam wsciekła ze nie wyjechłam nawet z placu. wesżłam syzbko na gg zeby sie wyżalić koleżance , ze nie zdałam a ja patrze a moj były ma opis-Kocham moją Ewelinkę:*:*. Mysłąlam, ze dostane zawału...byłam zła, ze nie zdałam a tu jeszce cos takiego.ryczałam reszte wieczoru!!!!Rano miała podpuchęte oczy....Do tej pory jeest mi przykro, ze ktos na kim mi zalezało z ktorym wiązałam przyszłośc juz mnie nie kocha i ma nową dziewczyne.

współczuje ci kochana z całego serca. Wiem Jaki to ból. Ściska w gardle , nie da się jeść. Z jednej strony ci zazdroszczę i ty też powinnas się cieszyć że nie macie dziecka! Wtedy to dopiero boli. Byłam z moim chłopakiem dwa lata , zawsze sprawiał mi dużo przykrości Ale ja mu wszystko wybaczałam bo tak bardzo go kochałam! W lipcu dowiedziałam się że Jestem w ciąży . Szczerze , to może i wstyd się przyznać Ale ja nie chciałam tego dziecka bo wiedziałam że nie można na niego liczyć. On jednak niby bardzo się cieszył , namawiał mnie wręcz błagał żebym urodziła mu dziecko , że będzie Dobrze że się ułoży. Akurat! Świeta spędziłam sama i sylwestra też bo on kręcił z Inną dziewczyną, później stwierdził że jednak mnie kocha i chce być z nami. Kiedyś kazałabym mu spadać . Ale kiedy w grę wchodzi dziecko to sprawa nie jest taka prosta . Było ok. Dopóki nie cały miesiąc temu dowiedziałam się że mnie zdradzał właśnie w wakacje! Wyobrażacie sobie?prosił żebym urodziła mu dziecko a bezczelnie mnie zdradzał! Mimo tego wszystkiego chciałam wszystko mu wybaczyć i nadal z nim być. Bo mamy 3 miesięcznego synka , Ale on ma mnie gdzieś , mimo tego że to on mnie zdradzał i oszukiwał to On nie chce ze mną być. I Nierozumiem dlaczego tak jest. Zawsze byłam mu wierna. Starałam się. On ma gdzieś nawet naszego maleńkiego synka . Odwiedza nas bardzo mało . Także ja to dopiero zniszczyłam sobie życie. Mogłam mieć wielu facetów , uchodze za barwn atrakcyjna dziewczynę Ale co z tego ? Skoro z tłumu facetów których mogłam mieć wybrałam najgorszą kanalie jaka istnieje . Przestałam wierzyć w to że będzie kiedykolwiek Dobrze! Z fajne dziewczyny stałam się wrakiem człowieka. Ciągle płaczę . Nie wiem co będzie jak on znajdzie sobie nowa dziewczynę . Chyba umrę . Gdyby nie dziecko już dawno miałabym go gdzieś! Teraz wiem że miłość zaślepia! Daj sobie z nim spokój ! On na pewno z kimś się spotyka Dlatego tak łatwo odszedł , z tamtą mu nie wyjdzie wróci do ciebie , zrobi ci dziecko znowu zostawi i co wtedy zrobisz ? Jesteś mloda , na pewno znajdziesz sobie lepszego , Pamiętaj że nikogo nie zmusisz do bycia z tobą . Skoro mówi że nie chce to widocznie tak jest. Ja wiem że to straszny ból Ale Pomysl po dłuższym czasie bolało by bardziej. Ja ciągle nie mogę uwierzyć w to co się stało i jak wielki błąd Popełniłam powinnam zostawić go już dawno temu i oszczędzić dziecku takiego ojca , choć wcale nie można nazwać go ojcem . A Przecież tak bardzo pragnął dziecka

Witam Was,

laleczka106, a kiedy się rozstaliście?

Wczoraj napisał mi smsa, że przyjedzie wieczorem po rzeczy. Kilka minut później dostałam od niego smsa o treści "Zobacz jak ja Cię muszę kochać, tak się spieszyłem żeby Cię zapisać, że aż dokumentów z pracy zapomniałem", byłam w szoku wiedziałam, że ten sms miał być do niej. Nie odpisałam. Po chwili znowu mi napisał "Widzisz, pomyliłem numeru, nie ma już nic sensu". Nie odpisałam, nie wiedziałam nawet co... Wszyscy dookoła mi mówią, że specjalnie mi to mógł napisać. Bo jak można kogoś kochać po 2 tyg znajomości? Nie wiem.

Wieczorem przyjechał po rzeczy. Nie przywitał się nawet, wszedł bez słowa, zaczął się pakować. Ja na początku nie mogłam z siebie słowa wydusić, nie wiedziałam od czego mam zacząć. Chciałam mu tyle rzeczy wykrzyczeć prosto w oczy, a nie umiałam. W końcu po chwili zaczęłam siadać mu na psychikę - mówić, że będzie żałował, że ja byłam mu wierna i stała w uczuciach, że nie raz za nim latałam i że kiedyś sam zrozumie, że robi największą głupotę w swoim życiu. Powiedział, że możliwe, że tak będzie, że żadna mu mnie nie zastąpi, że może tylko "załatać" po mnie ślad. W końcu powiedział, że przez ostatnie 3 dni zastanawiał się czy dobrze robi. Tak jakby sam nie wiedział czego chce, bo po chwili mówił, że uczucie się w nim wypalało, że przez ostatni miesiąc nawet nie mówiliśmy sobie, że się kochamy - z czym się nie zgodzę, mówiłam mu to nawet w dniu wyjazdu na mecz, gdzie poznał tą dziewczynę... Że on chce wolności, chce się wybawić, wyszaleć. Że jest zauroczony tą dziewczyną, że ona daje mu to czego ja mu nie dawałam (!) i że ona mu o nic nie robi awantur - trudno żeby robiła po 2 tygodniach znajomości... W końcu zabrał wszystkie rzeczy, stanął przede mną i popatrzył na mnie takim tęsknym wzrokiem... Spytał czy bym przypuszczała, że tak się stanie. Powiedziałam, że nie. Przytulił mnie tak mocno i staliśmy tak chyba z minutę... Pocałował mnie w czoło, w policzek, w szyję... Zwariowałam. Spytałam czy myśli, że zatęskni kiedyś i będzie chciał wracać - odpowiedział, że na dzień dzisiejszy nie jest mi w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Miał łzy w oczach widziałam, że mu ciężko! Powiedziałam, że mimo głupot, które robi ja go tak strasznie kocham... A on kazał mi obiecać, że nie znajdę sobie faceta, który będzie takim fanatycznym kibicem jak i on, bo nie będzie na mnie zasługiwał. Wyszedł, a ja krzyknęłam za nim, że go kocham, ale nie odpowiedział mi na to.

Mam mętlik w głowie. Gdyby był taki pewny swojej decyzji i gdyby uczucie się faktycznie wypaliło to by nie mówił, że się zastanawiał czy dobrze robi. Ja go znam... To jest typ człowieka, któremu co jakiś czas włącza się opcja "zabawy", ale nie raz cieszył się, że mnie miał, bo byłam dla niego "oazą", wyciszeniem... To jest człowiek, który doskonale potrafi ukrywać emocje. I ja to wiem. Wszyscy mi mówią, że on jeszcze przejrzy na oczy, zatęskni i będzie chciał wracać...

Dziękuję za radę. Tak też chcę zrobić - nie pisać, nie dzwonić. Dać mu chwilę odetchnąc i dać możliwość odczuć mojej nieobecności. Jednak nadzieja nie mija i cały czas łudzę się, że będzie chciał wracać - jak mu się znudzi zabawa, imprezy, nowa dziewczyna... Gdyby mu było łatwo to by zabrał rzeczy i dowidzenia, a on się rozkleił... Nie wiem, nie rozumiem już nic!

no tak zabawi sie nową dziewczyną a gdyby mu sie znudziła to by chciał wrócić a my kobiety jestesmy na tyle głupie , że cieszyłybyśmy sie ze chce nas z powrotem. ja wiem, ze jakby moj sie do mnie odezwał to pewnie leciałabym jak na skrzydłach do niego. Nie potrafie sie z tego wyleczyć. Minał juz prawie rok a ja sie wciąż łudzę, ze sie odezwie.Jestem taka beznadziejna bo wiem, ze nigdy juz do mnie nie wróci i nic nie bedzie a zyje jakas głupią nadzieją, ze bedzie innaczej....twój przynajmniej sie rozkleił i cie przytulił.moj był taki zimny i oschły, ze nigdy tego nie zapomne....No ale słusznie nie odzywaj sie do niego, ani nic nie rób.tylko, że ta pustka jest teraz najgorsza.

a może dopiero w momencie rozstania poznałaś go naprawdę...
paradoksalnie chyba im ktoś bardziej nas zranił, tym bardziej jest w naszej pamięci. Trzymaj się!

Śni mi się co noc. Dzisiaj wstałam i poczułam ogromną tęsknotę, od razu się popłakałam. Dobiło mnie jak weszłam na facebooka i przeczytałam jakiś jego status "Piękna sprawa, oby takich jak najwięcej ", domyślam się, że dotyczył on wyjazdu z którego mógł wrócić nad ranem. Dodatkowo serce mi pękło jak zobaczyłam, że wykasował wszystkie nasze wspólne zdjęcia. A wczoraj jeszcze były.

Ja sobie zdaję sprawę, że zachowuje się jak dupek i że powinnam dać sobie z nim spokój. Ale "druga strona" mnie mówi mi, że nie chcę, nie potrafię się z tym pogodzić i tak cholernie mocno go kocham! Tęsknie za nim. Jak sobie przypomnę jak mocno mnie przytulał jak odchodził i pocałował... Można by pomyśleć, że nie jestem mu obojętna. Sam przyznał, że żadna mnie nie zastąpi, może jedynie "załatać". Ale coś łatwo mu wszystko przychodzi... Po 3 latach związku wszedł w nowy, a zna tę dziewczynę 2 tygodnie! Każdy mi mówi, że on jeszcze zatęskni, odczuje moją nieobecność... Ale może właśnie on w ten sposób odreagowywuje wszystko, a dalej już mu będzie tylko lepiej.

Nie chce mi się żyć. Płaczę jak małe dziecko za nim. Przypominają mi się wszystkie nasze cudnowne chwile... Np. jak byliśmy w sierpniu na mazurach i leżeliśmy w nocy na molo i patrzyliśmy na niebo obsypane gwiazdami. A przy spadającej pomyślałam życzenie, żeby już tylko z nim być. Jak mi się oświadczył przy zachodzie słońca przy jeziorze i piliśmy szampana... Nie wyobrażam sobie przyszłości. Mam ochotę go mocno przytulić i już nie wypuścić...

Eh no to bardzo boli jeżeli to tej drugiej osobie Przestanie nagle zależeć. Mój były dopiero co się ze mną rozstał po 2 latach i wspólnym dziecku i chyba też już sobie kogoś znalazł , faceci myślą tylko o sobie. Ja będę musiała go widywać:( najbardziej boli że jakąś obca dziewucha jest ważniejsza od naszego synka . Czasem się Zastanawiam jak ci faceci to robią ? Przecież po tak długim związku nie da się nic nie czuć i nagle przestać kochać . Dla nich chyba nie ma znaczenia jaka kobieta , dla nich seks jest najważniejszy . A cała reszta nie. Wiem że ci ciężko:( wiem jak to boli. Zacznij dużo wychodzić z przyjaciółmi , imprezuj mi to kiedyś bardzo pomogło

Hej, prześledziłam Twoją historię i powiem Ci , że moja wyglądała praktycznie identycznie. Też 3 lata, też byłam 'kobietą jego życia z którą ma mieć dzieci' , w lipcu mieliśmy razem zamieszkać..mój watek jest tutaj na forum więc napisze Ci tylko w skrócie, że dzień po jego urodzinach , kiedy jeszcze zapewniał, że mnie kocha, zostawił mnie..jak się potem okazało dla innej z którą spotykał się już od jakiegoś czasu. To on ją poderwał i to była wyłącznie jego decyzja. Mija już ponad miesiąc nie mam z nim kontaktu chociaż często docierają do mnie plotki gdzie i z kim był , co nowego wymyślił. Staram się tym nie interesować. Proponuję Ci, dla Twojego dobra zablokuj go fb, usuń numer, wykasuj zdjęcia, nie zadręczaj się , to nie ma sensu. Widocznie nie był Ciebie wart. Wiem, że jest cholernie ciężko, ja też dalej go kocham, ale nie da się kogoś zatrzymać na siłę. Ludzie to egoiści, myślą tylko o własnym szczęściu. Mam nadzieję, że poradzisz sobie z tym , służę pomocą

Opowiadają cna Twoje pytanie: nie wiem czy zatęskni, sama zadaję sobie codziennie to pytanie. Wracając do domu wyobrażam sobie , że czeka na mnie z przeprosinami . Ale zastanów się. Byłabyś w stanie wybaczyć mu takie zachowanie? To, że teraz dotyka inną kobietę i świetnie się bawi kiedy Ty cierpisz??? Wiem jedno, kiedy go spotkam muszę wyglądać tak, że żal ściśnie mu dupsko i to daję mi motywację o walkę o siebie, Ty też walcz ! Naucz się być sama ze sobą, pokochaj siebie, na pewno jesteś świetną dziewczyną i miliony facetów marzy o takiej lasce jak Ty !! Powodzenia

Witam!

zoltazapalniczka, on1986 dziękuję! Ale jednak nie potrafię przyjąć do wiadomości powiedzenia "nie był mnie wart", bo to on teraz jest szczęśliwszy, a ja cierpię po rozstaniu, a jeśli by tak było to byłoby odwrotnie. Ja też wyobrażam sobie, że czeka na mnie pod domem, szkołą, pracą...

Nie wiem czy byłabym w stanie do niego wrócić gdyby była taka możliwość. Bardziej bym chyba chciała, żeby któregoś dnia ścisnęło go serducho, zatęsknił za mną cholernie, zdał sobie sprawę co zrobił, żeby szukał kontaktu ze mną. Żebym miała okazję powiedzieć mu prosto w oczy o tym jak stałam się wrakiem człowieka po tym wszystkim przez co przechodziłam i pewnie długo jeszcze będę przechodzić. Żeby zrobiło mu się głupio. Żeby przepraszał. Wtedy to ja bym się poczuła na wygranej pozycji. A jak na razie jestem na przegranej. On się bawi, imprezuje, ma dziewczynę z którą dzieli wspólną pasję jaką jest kibicowanie. A ja? Zostawił mnie po 3 latach dla innej i codziennie zadaję sobie pytanie "dlaczego?". Czuję się taka poniżona, nie mogę zrozumieć tego wszystkiego Zachowuje się jak nie on, ktoś z kim byłam 3 lata nagle stał się obcym człowiekiem, z dnia na dzień. Wiecie co jest jeszcze najgorsze? To, że nie poddaję się i ze wszystkich sił staram sobie przetłumaczyć, żeby dać sobie spokój, poprawiam sobie humor fryzjerem, zakupami, codziennie umawiam się ze znajomymi żeby nie siedzieć samej i nie dopuszczać do siebie myśli, imprezuję... Ale to nie pomaga. Tzn. teoretycznie pomaga, bo trochę "odżyłam", wrócił mi apetyt po 3 tygodniach nie jedzenia niczego, jest odrobinę lepiej. Ale i tak myślę prawie cały czas o nim - co robi, jak z tą dziewczyną, czy myśli o mnie? Są dni, kiedy wstaję rano i łapie mnie taka ogromna tęsknota, że nie mam siły podjąć kolejnego dnia. Mam sprzeczne uczucia - wiem, że zachował się jak dupek - ale w sumie dlaczego, przecież miał prawo do odejścia i układania sobie życia z inną... Ale jak on mnie potraktował? Kogoś kto był dla niego najbliższy? Okłamywał mnie, że spotyka się z kolegą, a spotykał się z nią. Zostawił mnie po spotkaniu z nią. Wzbudzał poczucie winy, że to przeze mnie związek się rozpadł, że nie dawałam mu tego czego potrzebował. Że nie chce wracać do tego związku. Jutro minie dokładnie miesiąc jak ją poznał. Zaraz minie miesiąc jak mnie zostawił. Żyłam w takim zawieszeniu, że dopiero zdałam sobie sprawę, że to prawie miesiąc minął. Tak cholernie mi go brakuje, tak tęsknie za dawnymi czasami jak mogłam się do niego przytulić, jak był czuły, kochany... A teraz obcy człowiek, który nie potrzebuje mnie w swoim życiu

Wiem że łatwo to powiedzieć ale przyjdzie taki czas że się ogarniesz nie będę ci wciskał kitu że będzie łatwo bo będzie coraz trudniej z czasem sobie wszystko poukładasz wytłumaczysz ale nie zapomiesz bo takiego związku nie można zapomnieć ! ja po 5m od rozstania jestem w miarę ogarnięty chociaż na początku świat mi się zwalił na ryj i nie wiedziałem co się ze mną dzieje ! nie powiem czasami dalej jakieś wspomnienie wpadnie jakieś znajome miejsce i łapie mnie lekka nostalgia ale tak jak i ja nie pozwolę żeby ktoś Zjebał mi życie przez swoje zachcianki i samolubne myślenie tylko i wyłącznie o sobie tak i TY na to nie pozwól ! nie daj mu satysfakcji z czasem zaczniesz zauważać jego wady a coraz mniej zalet zaczniesz postrzegać inaczej waszą relacje ! zdasz sobie sprawę że tak na prawdę stać cie na to że by znaleźć bardziej wartościowego faceta który nie będzie traktował twoich uczuć jak śmieci które łatwo można wyrzucić i tak naprawdę to bolesne doświadczenie wyjdzie ci na dobre staniesz się dojrzalszą i lepszą kobietą a twój przyszły facet będzie mógł tylko dziękować za taki rozwój sytuacji :-)

Mówią, że dwa razy do tej samej rzeki się nie wchodzi. Ale jeśli jesteś w stanie mu zaufać i wybaczyć - to chyba warto.

Witajcie!
Wydawało mi się, że stanęłam na nogach, że bawię się, imprezuję i wszystko jest już w miarę w porządku. Wczoraj, gdy praktycznie prosto z imprezy pojechałam do pracy, zdałam sobie sprawę, że sama przed sobą chciałam udowodnić, że cieszę się wolnością i radzę sobie. A tak naprawdę natracam się. Złapał mnie dołek i zadzwoniłam do niego. Rozmawiał ze mną obojętnie. Powiedziałam, że myślałam, że to się będzie dalej rozwijąć po piątkowym spotkaniu, na co on, że skoro się nie odzywał to powinno być jasne, że nie. Nie mogłam wysiedzieć w pracy i zwolniłam się wcześniej. Odszukałam dokładny adres jego pracy i pojechałam. W najgorszą ulewę bez kurtki ani parasolki, przemoczona do ostatniej suchej nitki czekałam pod jego pracą. Stwierdziłam, że muszę to wyjaśnić do końca w cztery oczy, bo się męczę tak samo jak miesiąc temu, kiedy mnie zostawił. Zadzwoniłam, że czekam na niego, na co on taki zdezorientowany, że jak to, tak bez zapowiedzi... W końcu wyszedł z przyjacielem z którym pracuje. Myślałam, że zostawi nas samych, ale szedł kilka metrów przed nami, bo byli umówieni na piwo... Spytałam czemu tak dziwnie się zachowuje, a on, że za daleko to wszystko zabrnęło, za dużo słów padło, że on już by ze mną nie zamieszkał - bo jakby znowu matkę zostawił, to nie miałby gdzie wrócić gdybyśmy się rozstali - tak, mi też opadły ręce. Spytałam o to, co mi mówił w piątek odpowiedział, że w piątek gadał głupoty bo był pijany. Nie wyglądało mi to wtedy na głupoty, tylko na szczere emocje, z resztą on zawsze powtarzał, że po pijaku wychodzi z człowieka wszystko. Spytałam czy faktycznie ma gdzieś swoją nową dziewczynę, powiedział, że nie wie, że nie chciałby jej skrzywdzić - na co ja, że mnie jakoś potrafił po 3 latach! Powiedział, że sam nie wie czego chce, że on się nie potrafi zmienić, że jak byśmy się zeszli to za jakis czas znowu byłoby to samo i znowu by mnie zranił i żebym znalazła sobie kogoś i była szczęśliwa. Na koniec pocałował mnie w policzek i jak wychodził z tramwaju spojrzał na mnie takim tęsknym, smutnym wzrokiem... Nie zapomnę tego spojrzenia, mówiło wszystko.
Dziewczyna jego przyjaciela napisała mi dzisiaj rano, że był u nich wczoraj wieczorem. Był w szoku, że przyjechałam pod jego pracę. Że sam nie wie co ma robić. I że podobno wszystko ma się rozstrzygnąć w tym tygodniu. Ja już sama nie wiem co mam myśleć o tym wszystkim, za duże zamieszanie, gubię się już w tym...

Bardzo mi przykro , że tak się stało.. z nimi wszystkimi to do gazu : / mi mój były ciągle też robi mętlik w głowie , nie wiem o co mu chodzi , imprezuje , dobrze się bawi , nowi znajomi , nie chce ze mną być , ale spotykać się owszem ! Napisz Kochana jak się ta sytuacja potoczyła dalej bo jestem bardzo ciekawa.. strasznie bliska mi sytuacja..

Wszystko miało się rozstrzygnąć w poprzednim tygodniu, bo podobno kłóci się non stop ze swoją nową dziewczyną. Ale jednak żadna decyzja nie zapadła z jego strony. Dużo o tym myślałam, chodziłam na samotne spacery i podjęłam decyzję - przekreślam wszystko grubą kreską i nie chcę go znać. Nie wiem jakbym miał wyglądać nasz ewentualny związek dalej. Za dużo słów z jego strony padło. I co...? Odezwał się, przedwczoraj. Znowu, gdy sobie wszystko poukładałam, stanęłam ponownie twardo na nogach, znowu wszystko zaburzył. Napisał mi smsa z treścią "naszej" piosenki. Nie odpisałam. Poszłam na imprezę i następnego dnia odpisałam mu dalszy ciąg tego cytatu z piosenki. Nie odpisał jeszcze. Nasza wspólna znajoma powiedziała, że on sobie z tym też nie radzi, że sam nie wie co ma robić i że jego nowy związek to zwykła farsa. Ja już sama nie wiem co robić, co myśleć. Na razie to zostawiam tak jak jest... Może czas sam skieruje to na właściwe tory.

Moj eks, dzisiaj, po dwoch tygodniach bycia osobno stwierdzil, ze moze kiedys jeszcze bedziemy razem. I dolaczam sie do tych, majacych metlik w glowie.

Tak jak Ty uwazam, ze za duzo padlo slow, ze tego sie nigdy nie zapomni.. Wiec doskonale Cie rozumiem. Dla Ciebie jednak sygnalem do odciecia sie powinna byc ta 'nowa'. Nie wiem jak znioslabym wiadomosc o tym, ze ON ma kogos innego. Nie odsuwa Cie to ?

Myślałam ostatnio o Tobie , o tym jak udało Ci się pozbierać po tym wszystkim i w ogóle.. z całego serca Ci zazdroszczę , na prawdę i cieszę się z Twojego szczęścia.. Wiele rzeczy które napisałaś , że Twój facet mówił przy rozstaniu ja także słyszałam od swojego.. tyle , że ja popełniłam największy błąd jaki popełnić mogłam - zgodziłam się na chory układ jakim był seks. Żałuje tego bo patrząc trzeźwo na tą sytuacje i rzeczy które mówi teraz wiem , że więcej zmieniłabym nie spotykając się z nim niżeli to robiąc. Przez cały miesiąc spotykałam się z nim średnio co dwa dni tylko po to , żeby się z nim kochać , dla mnie to było bardzo mało ważne ale sam fakt , że jest on , że mogę go dotknąć , pocałować sprawiał , że nie mogłam się z tej relacji wyrwać.. i trwa to nadal. Chociaż już niedługo bo wyjeżdża dokładnie za tydzień na dwa miesiące. I bardzo mnie to cieszy , bo po powrocie albo lewo albo prawo , koniec.. Dalej bardzo go kocham i wiem , że bardzo bym chciała z nim być.. u nas nie rozeszło się o seks ale o to , że stwierdził że kłócimy się o pierdoły i tak nie może być , bo życie składa się z pierdół, że się wypalił i tak dalej i tak dalej..teraz mówi tyle sprzecznych rzeczy , że jakby kiedyś chciał wrócić a ja nie będę chciała to uszanuje moją decyzję i nie będzie naciskał , po co miałby to mówić jeśli chce ze mną wszystko zakończyć ? to oznacza , że nie do końca jest pewny że dobrze zrobił ? niech ktoś mi napiszę , że ten ból mija , że da się to przeżyć bo nie widzę sensu życia.. tak często wydaje mi się , że nie przeżyje bez niego .. tylko , że u nas też zaczęło się psuć dopiero od stycznia jakoś : ( a tak to 5 lat sielanki.. czy mimo wszystko mogę mieć nadzieję , że nie jest za późno na to żeby było tak jak u Ciebie ? że te dwa miesiące pozwolą mu przemyśleć kiedy ja zniknę.. I tak bardzo Cię podziwiam bo ja słysząc o innej dostałabym chyba zawału , a pewnie mnie to czeka prędzej czy później.. baardzo się cieszę , że jest dobrze między wami ! : ( oby jak najdłużej !!

Rozstaliśmy się ponad dwa miesiące temu , z czego na tydzień do siebie wróciliśmy gdyż mówił , że nie może beze mnie żyć.. Patrząc na Twoją historie wiem , że popełniłam okropny błąd spotykając się z nim .. nie zasłużyłam sobie na takie cierpienia po 5 latach Kochania go nad życie , wierności , tęsknoty gdy wyjeżdżał , tego jak bardzo na niego czekałam i jak bardzo był ważny.. cholera , był kryzys , nie mówie , że nie ! Tylko skoro obydwoje postanowiliśmy dać sobie szansę i walczyć to tak trzeba było a nie , że po tygodniu tchórz jeden mówi mi , że nie ma siły , że się wypalił.. Matko Kocham go i nienawidzę.. ale wiem , że gdyby jednak stwierdził ,że chce walczyć przyjęłabym go z otwartymi ramionami.. Czy osoba której już nie zależy , która chce ewidentnie zacząć życie od nowa tak się zachowuje ? Wiem , że on jest na wygranej pozycji , poniżyłam się spotykając się z nim , prosząc o powrót.. ale obiecałam sobie , że przez te 2 miesiące choćbym miała płakać całymi dniami no nie odezwę się do niego no : (( z jednej strony mówi , że nie mam żyć nadzieją , że jak wróci to sobie wszystko przemyśli a z drugiej mówi mi , że jakby kiedyś chciał do mnie wrócić a ja nie będę chciała to obiecuje nie naciskać i uszanować moją decyzje , do cholery jasnej , czy to znaczy że on nie wie do końca czy zrobił dobrze ? Mam w sobie tyle złości.. rzeczy które mówił , robił , jak bardzo okazywał mi miłość , całkowicie nie pasują do osoby którą jest teraz .. Dlatego Kochana , czytając co piszesz jest to tak strasznie podobne tyle , że ja nie umiałam znaleźć siły by się z nim nie spotykać .. Ale wie doskonale co czuję i jak jest mi źle , wie że staram się pozbierać.. Gdybym to ja go rzuciła i on by tak cierpiał jak ja to nigdy w życiu biorąc pod uwagę te piękne 5 lat które razem przeżyliśmy nie wykorzystywałabym jego słabości , nie spotykałabym się z nim bo seks był fajny więc czemu by z tego rezygnować .. a więc może sama odpowiadam sobie w tym momencie na pytanie czy mnie kochał prawdziwie.. chociaż , gdyby nie kochał , nie oświadczyłby mi się 5 miesięcy temu prawda ? : (( obiecaliśmy sobie , że jak wróci z Niemiec , spotkamy się , porozmawiamy i ustalimy , albo lewo albo prawo. Albo urywamy kontakt albo walczymy .. Jestem już strasznie zmęczona : ( chodzę do pracy tak jak Ty opisywałaś , z czystego rozsądku , staram się spotykać ze znajomymi , ale potrafię wpaść w histerię przy nich i nie chce ich obarczać tym , już i tak zrobiłam to wystarczająco , gadam o tym jak najęta bo to pomaga.. Ale historie takie jak Twoja dodają mi nadziei : ( fajnie porozmawiać z kimś kto to rozumie.. Dziękuje !

Malamiki , właśnie dowiedziałam się , że po przyjeździe z Niemiec jedzie we wrześniu na pół roku do Czech : (( cieszy się jak szalony .. a więc chyba mogę porzucić nadzieję.. Mam wrażenie , że teraz cieszy się z tego , że ze mną nie jest bo może spełniać marzenia.. nie przeżyje tego

dropik89, a czy poinformowałaś go, że jesteś w ciąży, wie o tym?

Sandra9222, takie myślenie, że cieszy się, że z Tobą nie jest, bo może spełniać swoje marzenia może być zgubne. Ja po rozstaniu myślałam tak samo - że już nikt go nie ogranicza, robi co chce, bawi się - pisałam o tym. A jak było naprawdę? Cieszył się może przez chwile, a później zatracał się w tym wszystkim. Jest takie powiedzenie "Głupim nazywa się człowieka, który zostawia osobę, która go kocha i wybiera wolność, która wkrótce okaże się jego największym wrogiem". I tak było w moim przypadku. Wcale tak dobrze się nie bawił jak myślałam, tęsknił za mną i przeżywał. I może tak samo będzie w Twoim przypadku... Może ta wolność jeszcze go zniszczy. Macie kontakt? Czy się nie odzywasz?

Ącka, zawsze powtarzam, że nadzieja umiera ostatnia. Pytanie tylko co doprowadziło do tego rozstania. Jeszcze wszystko może się poukładać. Trzymaj się ciepło!

Dziewczyny, ja natomiast mam problem. Jesteśmy razem, minęły już 3 tygodnie. Staram się nie wypominać mu niczego, idziemy do przodu. Powtarza mi, żebym dała mu czas abym mogła zaufać, że dostał nauczkę i nie popełni tego błędu drugi raz, itd. Jednak ja mam problem sama ze sobą - nie umiem zapanować nad swoimi emocjami - cały czas się zadręczam, analizuję i zamartwiam na przyszłość. Po rozstaniu przechodziłam koszmar i teraz panicznie boję się, że to się może powtórzyć. On mnie zapewnia, że z jego strony jest wszystko w porządku i że "podobno raz stłuczonego wazonu nie da się posklejać tak samo, ale wierzy, że damy radę". Nie mogę tych myśli od siebie odsunąć. Tęsknię za nim jak szalona jak nie widzimy się nawet jeden, dwa dni. Czuję, że wariuję, non stop dręczą mnie myśli, a co będzie jak znowu się rozstaniemy. Zastanawiam się nawet nad pomocą psychologiczną ponieważ cały problem tkwi w tym, że nie mam kontaktu z ojcem - tak jakby podobny schemat - też z dnia na dzień zniknął z mojego życia.

Sandra9222, a często ze sobą rozmawiacie / piszecie? Czyli on we wrześniu wyjeżdza do Czech? A ile ma lat? Zrób tak, że jak wróci to sama podejmiesz decyzję czy chcesz się z nim spotkać czy nie - na kawę, na spacer, do kina. Jeżeli będzie mu zależało tylko na seksie to bardzo szybko to wyczujesz. Ale nie wplątuj się w to drugi raz - bądź na tyle silna żeby odmówić i zdawać sobie sprawę, że to "mniejsze zło". I wtedy zobaczysz jego reakcję - jeżeli nie zależy mu na niczym innym to da sobie spokój i zobaczysz ile był wart, a jeżeli oprzytomnieje i zobaczy, że traci Cię całkowicie to może go to ogarnie trochę. Może to nie głupi pomysł z tym psychologiem. Pomoże Ci trochę sobie poukładać wszystko. Na co dzień jak się trzymasz ogólnie?

Postaram się mu zaufać. Będzie co ma być, masz rację. Takim zamartwianiem się na zapas nic nie zmienię, ale czasami te myśli są silniejsze ode mnie i non stop wracają. Za miesiąc zaplanowaliśmy sobie urlop i wyjazd nad morze, przyda nam się trochę odpoczynku z dala od codzienności.

miałkowa, dziękuję, mam nadzieję, że nam się ułoży. Mijają 3 tygodnie od naszego powrotu do siebie. Przez ten czas zdarzało mi się wypominać mu to wszystko. Raz poważniej się przez to pokłóciliśmy, bo powiedział, że ma już dość - znosił to przez pewien czas, moje wypominanie, moje docinki, ale ile można? Przez to nie ruszymy do przodu, a nie zmienimy przeszłości. Od tej kłótni skończyłam wypominanie. Gryzę się w język jak chcę coś powiedzieć. Ciężko jest chwilami, bo do tej pory zadają sobie pytanie DLACZEGO mi to zrobił wtedy. Ale zdaję sobie sprawę, że nie zmienię przeszłości, jedynie mam wpływ na przyszłość, więc nie mogę jej zepsuć.

Dziewczyny, ale czy to takie normalne, że ja tak panicznie boję się ewentualnego ponownego odrzucenia? Męczy mnie to chwilami. Te emocje biorą górę. Nie potrafię się uśmiechnąć i nie zamartwiać. Boję się, że to szczęście znowu coś by mi mogło przerwać. Jedynie jak jestem przy nim to jestem spokojna. Ale przecież nie mieszkamy razem. Ja do niego nadal nie przyjeżdżam, bo nie wyjaśnił sprawy ze swoją mamą - ona w ogóle była przeciwna naszemu powrotowi - jedynie jak jej nie ma, to u niego nocuję. Ale przecież jesteśmy dorośli, a nasze spotkania wyglądają czasami jak byśmy byli w podstawówce... Niestety nie stać nas na razie na zamieszkanie razem. Odliczam dni do naszego urlopu, kiedy tydzień spędzimy tylko we dwoje...

Dziękuję, będę sobie to czytać w gorszych chwilach na pocieszenie Masz rację, potrzeby jest czas. Na pewno przy kolejnych jego wyjazdach na mecz będę się stresować, żeby historia się nie powtórzyła. Ale może po kilku takich wyjazdach nabiorę pewności i zaufania. Ciężkie to wszystko, ale nikt nie mówił, że będzie łatwo i kolorowo naprawiać to wszystko.

A Ty jak się trzymasz?

Malamiki , rozmawiamy ze sobą średnio co 2-3 dni , pierwszy raz to ja do niego napisałam bo jak już mówiłam , miałam gorszy wieczór , po czym po 2 dniach ku mojemu zaskoczeniu napisał do mnie długiego smsa co u mnie , ja się czuje i tak dalej .. chwile porozmawialiśmy .. tak , z Niemiec wraca 20 sierpnia i po miesiącu jedzie na pół roku do Czech , ma 22 lata. Na pewno nigdy nie zgodzę się na to ponownie , wtedy byłam dużo słabsza , bardzo za nim tęskniłam.. teraz wiem , że nie jest mi to już potrzebne , po pierwsze zasługuje na coś więcej niż "seks bez zobowiązań" po drugie jest mi to kompletnie nie potrzebne , tyle razy miałam ochotę mu powiedzieć , podczas spotkań , że tak bardzo dalej go kocham i czemu mi to robi , ale wiedziałam , że po prostu nie mogłam .. nie chce tego więcej , nie mogę się przez niego otworzyć na nikogo innego a więc , jak przyjedzie , pójdziemy na spacer i albo już mnie nigdy nie zobaczy ale powalczymy o to ..

Kochana , ogólnie na co dzień czuję się dobrze , fizyczny ból minął , jest tylko ogromna tęsknota , ale trzymam się , nie rozpaczam , płaczę rzadko.. ale tak jak mówiłam , szybciej poradzę sobie z tym jeśli nie będę tkwiła w tym chorym układzie a więc nigdy więcej ! : )

Wiem , że łatwo mi powiedzieć , ale staraj się w ogóle o tym nie myśleć.. myślę , że z czasem to minie , zaufasz mu na nowo .. tylko nie możesz sobie ciągle powtarzać" co by było gdyby znowu mnie zostawił " , " co jeśli znowu będę cierpiała" , nie Kochanie , nie będziesz ! : ) wrócił do Ciebie , chce odbudować swoje błędy , pozwól mu na to i chociaż to cholernie trudne staraj się udawać , że nic się nie stało, jak będziesz miała gorszy dzień napisz to nam tutaj , nie wypominaj mu bo chociaż na to zasłużył to myślę , że on doskonale wie jak Cię zranił.. ciesz się życiem , bardzo cierpiałaś , ale już nie musisz .. dla siebie to zrób : )

Kochana , daj sobie czas.. nie wszystko od razu , wiadomo , że Cię to strasznie boli ale no nie możesz tak robić : ( dla samej siebie .. wiem , że łatwo mówić ale skoro on już tak powiedział , to znaczy , że znowu zapaliła mu się lampka w głowie i któregoś dnia może pomyśleć " kurcze , nic się nie zmieniło , może powrót był błędem" wiem , że to jego wina , bo zabawił się Twoimi uczuciami , zniknął z Twojego życia i był z inną przez chwilę.. ale sama wiesz , że to nie było nic poważnego , gdyby było nie wróciłby do Ciebie tylko z nią zaczął nowe życie .. Kochana , postanowiłaś mu wybaczyć , odbudować to co mieliście.. wiem , że nie zapomnisz..  ale chociaż na początek udawaj.. dla siebie..