Dbałość o Wasze sprawy

Netbabeczko - z jakiej planety ty pochodzisz

Ja od swojego faceta nauczyłam się "bo mi to nie przeszkadza". Po tym jak mi też przestało przeszkadzać, zaczął zauważać niektóre z problemów, ale lista jest powalająca, aż trudno doczytać ją do końca!

Najbardziej podoba mi się punkt o dentyście (fakt pucuje ząbki, co by mu się nie psuły) ale...
na początku naszej znajomości (z 15 lat temu) chyba był u dentysty, a ostatnio czyli od jakiś 2-3 lat, odgraża się, że zbierze się i pójdzie... pechowo w całej W-wie nie ma ani jednego dobrego dentysty!

nie uważam że mężczyzna powinien to wszystko spełniać.
podałam te przykłady żeby było z czego wybierać.
widzę że u Was żadne z nich się nie zdarzają - cienko.
czekam na dalsze odpowiedzi, może znajdzie się ktoś wytrwały aby doczytać post do końca i jakaś kobieta której partner jednak któreś z przykładów spełnia..

Większość problemów "sama się rozwiązuje". Tzn. - automatycznie wychodzi przelew za mieszkanie, kablówkę, itp (szczęśliwie starcza nam), śmieci - są obowiązkiem dziecka, do dentystów/lekarzy nie chodzi, bo jest zdrowy, lodówka sama się uzupełnia (~ odpowiednik: stoliczku nakryj się ) ... itd.
Ma pewne swoje rytuały w stylu wstawienie zmywarki, czy prania, zebrania w szkole... itp

Ale jeśli chodzi o "twórcze" działania, to niestety nie ma co liczyć na jego inwencję. Nie ma co liczyć, że "wyczaruje" obiad - nie ma jednego składnika do obiadu, nie da się zrobić! jeśli ktoś go nie zaprosi, albo nie zorganizuje mu wyjścia, wyjazdu na wakacje - to będzie jak małe dziecko bezradny!

No to wychodzi, że mam w domu prawie ideal

Mój mąż wszystko to robi bez dyskutowania ze mną.
Poza proponowaniem wyjazdów i takich tam, bo ja to robię.

Mój chłopak pod tym względem jest ideałem Segregujemy śmieci - ich wynoszeniem zajmuje się on. Zmywa naczynia. Sprząta - ma "swoje" miejsca i zajęcia - fugi, zapobieganie grzybom, takie tam Ja uwielbiam gotować, więc on najczęściej nie musi się tym martwić, ale jeśli jest taka potrzeba to gotuje, i to z własnej inicjatywy. Rachunkami zajmuję się ja, ale też robię to przez internet, więc nie widzę w tym żadnej filozofii
Jedyne, czego nie robi, to nie chodzi do dentysty ani lekarzy, ale to raczej dlatego, że nie ma takiej potrzeby (chociaż do dentysty kontrolnie by się przydało, dobrze że mi przypomniałaś ).

Mój mąż:

-wie, że za gaz/prąd/wodę/telefon/mieszkanie trzeba płacić. Wie nawet, ile. Wie również, że opłat tych należy dokonać, powiedzmy, 15-ego dnia każdego miesiąca. O tym, że 15-ty w tym miesiącu już był, przypomina sobie, gdy trzyma w dłoni kopertę z wezwaniem do zapłaty.
-do lekarza chodzi tylko pod groźbą rozwodu, o braniu leków trzeba mu przypominać
-nie wydaje kasy na głupoty, a jeśli pieniędzy zaczyna brakować, bierze dodatkowe zlecenia do domu
-dba o mój relaks i spotkania towarzyskie ("Umów się z koleżankami, dawno nigdzie nie byłaś", "Kupiłem ci bilet na koncert"). Sam nie lubi wychodzić. Jeśli chcę wybrać się z nim do teatru/na wycieczkę/do kawiarni, sama muszę to zaproponować i zorganizować.
-nie sprząta sam z siebie. Zwyczajnie nie dostrzega brudu. Posprzątane przeze mnie mieszkanie momentalnie zamienia w pobojowisko. Poproszony, posprząta. Zajmuje mu to tydzień. Opieprzony, że mógłby czasem sam zauważyć, że jest brudno, solennie przyrzeka poprawę, zwiedza całe mieszkanie i analizuje, co mógłby wyczyścić. Potem przybiega i chwali się: "Kochanie, ty sobie kąpiel szykowałaś, ale musiałem wylać tę wodę, bo wanna była brudna i tam jakiś syf pływał." Pa, pa, cholernie droga, cynamonowa soli do kąpieli.
-sam widzi, że kończą się moje ulubione produkty i kupuje je. Często zapomina o papierosach, licząc, że usłyszy: "Ach, nic nie szkodzi, kochanie, właśnie rzuciłam palenie". Lubi robić mi niespodzianki: "Skarbie, zobacz, kupiłem ci dezodorant, tak ładnie pachnie!" Rzeczywiście, zapach jest zniewalający. Męski, ale kto by się tam czepiał szczegółów.
-robi zakupy. Dostaje karteczkę z listą brakujących produktów. Czasami udaje mu się nie zgubić karteczki. Spędza w sklepie pół dnia. Nie kupuje niektórych produktów, tłumacząc się później, że nie widział ich na liście. Na sugestię, by nabył wreszcie lepsze okulary, obraża się. Poproszony o kupienie jednej paczki sera żółtego przywozi dziesięć paczek z krótkim terminem ważności ("Była promocja, koteczku!"). Nie rozumie, dlaczego nikt go nie chwali. Obraża się. Często dzwoni ze sklepu - za pierwszym razem żąda, by przysłać mu zdjęcie kalarepy, a za drugim próbuje ustalić, który numer mojego ulubionego czasopisma ma kupić. W tym celu tubalnym, doskonale modulowanym głosem odczytuje tytuły: "Sukcesy i porażki! Nigdy ci nie wybaczę, mamo! Byłam taką dobrą żoną, a ty mnie zdradziłeś!", czym doprowadza ekspedientki do konwulsji.
-śmieci widzi i wynosi, a nawet SEGREGUJE! Zaczepia okolicznych meneli i zaprasza ich do nas do domu, żeby obdarować ich puszkami. Opieprzony stwierdza, iż brak mi ludzkich uczuć i umawia się z menelami w piwnicy.

dokładnie. dlatego w tytule umieściłam "Wasze sprawy" czyli Twoje i partnera.
mi też nie przyszłoby do głowy aby prowadzenie domu należało do kobiety. po chwili namysłu stwierdzam że można było to tak własnie odebrać obiecuję poprawę

nocnalampka "wzwyż" piszemy razem no chyba że u Ciebie to tak specjalnie to nic nie mówię

cieszę się, że u większości z Was dbanie o dom rozkłada się na dwie osoby, rozkłada się tak jak mniej więcej być powinno, przywracacie mi wiarę że normalni fajni mężczyźni istnieją w nie tak małych ilościach jak mi się zdawało.
skąd mój temat.. a właśnie stąd że jak zdarzyło mi się powiedzieć w rozmowie z jakąś dziewczyną.. że np mój były nie ogarniał tego i tego, nie pałał, nie miał chęci do działania w jakimś ważnym domowym temacie, to zaraz słyszałam " bo to facet!" "faceci tacy są" "a u mnie myslisz jak jest? Ty masz dużo lepiej" "taki jest facet" . i często da się zauważyć takie zachowania chłopaków moich koleżanek, ich mężów czy też w swojej rodzinie. zaczęłam mieć przebłyski myśli czy ja aby nie przesadzam .. nie raz słyszałam że ja to mam wymagania..

I to są właśnie szczegóły, które dla mężczyzn są czymś dziwnym.
My nie zaglądamy do kosza, nie marnujemy czasu na robienie jakichś tam list zakupów, bo listę to ma w głowie kobieta jak się z nią robi zakupy i wtedy automatycznie jej się kolejne punkty na liście wyświetlają, wszelkie rachunki to nudna sprawa, jak trzeba to się płaci, dentysta - po co iść jak nie boli, by poczuć ból?,, sprzątanie - kolejny szczegół, bo my zawsze wszystko znajdziemy w bałaganie, chyba, że kobieta zacznie sprzątać...
Są niezwykle ważne sprawy, jak mecz drużyny ulubionej, co i jak obstawić, co tu wyremontować w miejscu zamieszkania, jak załapać dodatkową kasę, jak wyskoczyć na piwo z kolegą, jak skonfrontować kwestię śmieci, bo akurat zawsze to spada na facetów, czemu ona chce kolejny ciuch, tych ważnych spraw jest bez liku, a tu trzeba jakieś dziwne rzeczy robić

Ja taki bym był, a to ze względu, że bardzo długo mieszkam sam na swoim więc siłą
rzeczy muszę sobie radzić z tymi wszystkimi obowiązkami I da się to pogodzić
z oglądaniem meczy
Jedynie co to może na tą ulubioną kawę dziewczyny bym nie zwrócił uwagi bo kawa
jest zazwyczaj w jakiejś puszcze wiec nie widać - no chyba, że sam bym ją pił

O, kurczaki, ale kompromitacja Dzięki, juz poprawiłam. Tak to jest jak nie śpi się nocami a potem coś pisze

Nina, a ja takich jak opisuje Remi znam niestety sporą ilość, że nie wspomnę o moim byłym mężu, któremu mamusia wpierała, że "takie" rzeczy to wyłącznie sprawa kobiet. Mężczyźni są do celów wyższych, wrrrr..... Chwała mamusiom rozpieszczonych synusiów. Znam też takich mężczyzn, którzy dzielą się obowiązkami z kobietami, lub wręcz wszystkie domowe obowiązki wykonują sami, a one robią za księżniczki. Ale to skrajności:)

Mój mąż nieraz wynosil smieci, rachunkow jako takich nie mam bo mieszkamy w moim rodzinnym domu. Jak pracowal w Polsce to glownie jak sprzatalam itd. tak jak napisalas. Bo nie pracowalam, i na razie dalej nie pracuje.  A co bedzie jak bedziemy juz na swoim to sie okaze. pewnie inaczej

Ja ze swoim partnerem nie mieszkam jeszcze tak całkiem na stałe razem ale już przebywamy u mnie w domu większość czasu. I u nas jest tak że on pracuje ja dbam o dom. I to mój partner tak wymyslił. Ja sprzątam gotuje bo to po prostu lubie:) Rachunki raczej pamiętamy o tym oboje 10 minut pare przelewów i zrobione. Sprzątam ja bo to lubie taka ze mnie trochę kura domowa go tuje też ja bo nie lubię jak ktoś mi się wcina do kuchni. Ja zawsze pamiętam że wynieść śmieci ale to on wynosi:) Ja pamiętam że mam coś wyprać czy zrobić mu kanapki do pracy czy cokolwiek innego. Zakupy robimy wspólnie albo tylko ja. Ale zawsze po pracy dzwoni i się pyta czy coś kupić bo mieszkam na wsi a on pracuje w mieście. Pieniadze wydajemy zawsze rozsądnie i oboje myślimy o finansach. i zawsze nam starczy do następnej wypłaty. Jeśli chodzi o spotkania ze znajomymi to on mnie często namawia żebym wychodziła na jakąś kawę z przyjaciółką czy coś takiego. On jest typem domatora więc rzadko wychodzi. Chyba że na randkę ze mną:)

I to nie jest tak że on nic nie umie.. nie nie nie:) Poprostu tak podzieliliśmy się i tyle on lubi pracować lubi zarabiać ja lubię być kurą domową:) Ale pewnie gdybym poszła do pracy to role byłyby podzielone:)

Jest sporo na tym świecie odpowiedzialnych, myślących i angażujących się w domowe obowiązki mężczyzn,
oczywiście nie warto moim zdaniem "mierzyć ich linijką" pod tym względem bo mamy swoje wady, niedoskonałości itp. i to też ma swój ludzki urok:)
Doceniać swojego partnera jest znacznie trudniej niż go krytykować i ja się tego uczę by nie stracić z oczu tego jakim wspaniałym człowiekiem jest mój partner
właściwie o nic nie muszę go prosić bo jest tak jak napisałam myślący, odpowiedzialny i samodzielny
w moim przypadku pomaga też jeśli czegoś oczekuję mówienie mu tego wprost, bez domysłów, dąsów i cichych dni

Mój mąż sam (czyli bez wyraźnej sugestii) wynosi śmieci, sam odkurza, ale leżacego na półkach kurzu już zwyczajnie nie widzi.
Jeśli zauważa, że coś się w domu kończy, to zapisuje to na karteczce (bez kartki ani rusz), po czym idzie/jedzie do sklepu i uzupełnia - sam.
Jeśli za czymś swoim trafi do marketu, to dzwoni dopytując czy przypadkiem nie trzeba czegoś jeszcze dokupić, zwykle zresztą przynosząc moją ulubioną czekoladę, grapefruity czy winko na wieczór.
Zdarza mu się coś ugotować na obiad czy zrobić kolację.
Rachunki opłaca on, to on też pamięta o ubezpieczeniu samochodu i mieszkania, przed wspólnymi wyjazdami załatwia wszelkie formalnosci.
Dba o mój samochód - myje go (ale ja też), dokonuje przeglądów, naprawia, nawet tankuje, kiedy zauważy, że mam w baku już mało paliwa.
Nie muszę prosić o przygotowanie przed sezonem mojego roweru czy przegląd komputera, bo kiedy trzeba, to sam o to zadba. 
Często organizuje wyjścia do kina czy wspólne wypady. 
Pilnuje terminów swoich wizyt u lekarzy.

Ale żeby nie było tak kolorowo... mąż alergicznie nie lubi remontów, więc udaje, że ściany są zawsze czyste, a balkon nie wymaga odświeżenia. Kiedy proszę o zakup trzech rzeczy, mogę być niemal pewna, że albo zadzwoni ze sklepu z pytaniem co ma kupić, albo wróci z dwiema. Często o wielu rzeczach muszę po kilka razy przypominać, bo jemu lubi to gdzieś umykać. Nawet kiedy robi kolację, to zdarza się, że o mnie zapomni .

To na jego barkach spoczywa główny ciężar utrzymania rodziny, więc mimo wszystko domem zajmuję się ja, on natomiast jest złotą rączką, która w nim wszystko sklei, skręci i naprawi - sam zauważa te potrzeby. To ja zajmuję się też szkołą syna, naszym futrzakiem, załatwiam wiele spraw papierkowych i urzędowych, łącznie z takimi jak kupno i sprzedaż mieszkania czy samochodu, pilnuję remontów. Ogólnie organizuję życie całego domu.