problemow kilka, kazdy inny i wszystko odbija sie na mnie i mezuPOMOCY

Mam wrażenie, że szukasz księcia z bajki, który zrobiłby wszystko za Ciebie. Nie chcę Cię obrazić, bo wiem, że pisałaś, ile Ty robisz w tym wszystkim, ale wydaje mi się, że i tak wymagasz od męża więcej niż od siebie.

Po kolei. Owszem, w takim domu niezbyt przyjemnie się mieszka, ale sama powiedziałaś, że do zakończenia roku chcesz w nim zostać. Problem z kosztem połączeń i korzystanie ze stacjonarnego telefonu? No błagam, ile to kupić startery z tej samej sieci i wybrać jakąś taryfę, gdzie macie do siebie za  darmo. Mało to jest opcji?

Rodzina męża. Ty nie musisz chyba utrzymywać z nimi kontaktu, wyprowadziliście  się, są, jacy są, ale chyba wcześniej o tym wiedziałaś? Nie pożyczać im nic, nie spędzać z nimi czasu zwłaszcza, kiedy mąż za granicą, generalnie przestać się nimi przejmować... Na koniec piszesz, że są od was odcięci - więc jaki problem?

Opis problemu finansowego, a zwłaszcza uwaga pod nim rozbroiła mnie kompletnie. Ciężko Ci, że inni mają, a Twojemu mężowi nie dali? Jakbyś się poczuła, gdyby on napisał to samo - że może z inną byłoby mu lepiej, bo rodzice by jej coś dali i by nie musiał wyjeżdżać za granicę, żeby na wszystko zarabiać? Może do tego nie miała by dziecka z poprzedniego związku, którym też się trzeba zajmować? Wiem, że to może brzmi okrutnie, ale taka jest prawda - zarzucasz tu mężowi, że nic nie dostał od rodziców, co najmniej jakby to była jego wina i jakby Twoi wyposażyli Cię w Bóg wie co...

Piszesz, że "mąż przeprasza, że tak jest" - święty człowiek, bo ja nie widzę, za co by miał przepraszać. Za to, że ma taką rodzinę i że nic od nich nie dostał na start? Nie jego wina. Że znalazł mieszkanie u znajomych? To raczej dobrze o nim świadczy, wątpię, żeby przewidywał, jak Ci się tam będzie mieszkać. Jedyne co do zarzucenia to to, że z dalszej części Twojego posta wynika, że on chce tam zostać. No ale tu już tylko szczera rozmowa pomoże o Twoich odczuciach w związku z mieszkaniem tam, natomiast dalej nie widzę powodu do przeprosin. Poza tym, piszesz, że mieszkania z ogłoszenia to trzykrotność czynszu, jaki u nich płacisz... więc o czym tu mówić? Jeśli was nie stać na inne mieszkanie, to on Cię ma przepraszać, że znalazł chociaż takie?

Twoja obrotność mnie nie do końca przekonuje. Znaczy, nie twierdzę, że czekasz, aż coś Ci z nieba spadnie, ale podkreślanie zajmowania się domem? Dla przykładu powiem, że moja mama pracuje na 2 etaty, 1. to raczej "papierkowa robota", 2. na uczelni, do tego dorabia jeszcze w kilku uczelniach + szkołach na kursach, a przy tym znajduje czas, żeby zająć się dziećmi (no mną już nie, ale został młodszy brat) i domem, a do tego rozwija swoje pasje i generalnie nie słyszałam, żeby narzekała czy oczekiwała od kogoś odciążenia. Ty mówisz o dorywczych pracach typu naprawa aut czy sprzątanie w domach + 15 dni pracy w sklepie w miesiącu. Twój mąż pracuje za granicą. Nie chcę określać, komu jest ciężej - czy temu, kto siedzi na miejscu i pracuje, czy temu, co musi wszystkich zostawić i wyjeżdżać do pracy, ani kto więcej zarabia. Ty jednak dalej wymagasz czegoś od męża. W dodatku wyjazd nie wchodzi w grę, bo musisz pomóc mamie + problemy z ojcem 1. dziecka. Szczerze mówiąc, jak dla mnie więcej problemów "naokoło" związku, jak to określiłaś, wypływa z Twoich zobowiązań - mieszkanie tu, gdzie Ci się nie podoba itd.

Pomyśl, że on mógłby napisać na tym forum taki post:

"Mam żonę. Narzeka na moją rodzinę, która rzeczywiście ma swoje na sumieniu, ale ma z nią kontakt sporadyczny. Wyrzuca, że gdyby była z kimś innym, miałaby łatwiej, bo ten ktoś może dostałby mieszkanie/kredyt od/przy pomocy swoich rodziców, ale jej rodzice również czegoś takiego nam nie zapewnili. Nie podoba jej się mieszkanie, jakie znalazłem, ale nie stać nas na inne, które są 3x droższe. Narzeka na problemy finansowe, mimo że sama pracuje tylko 15 dni w miesiącu i bierze różne dorywcze prace, podczas gdy ja zostawiłem wszystko i wyjechałem za granicę do pracy. Nie może do mnie przyjechać, bo nie może zostawić swojej matki w sklepie, mimo że uważa, że to moja rodzina tworzy problemy w naszym związku, chociaż wyprowadziliśmy się i jest od nich odcięta. Kolejnym problemem jest to, że biologiczny ojciec robiłby problemy przy wyrabianiu paszportu.

Może gdybym był z kimś, kto nie ma dziecka z 1. związku i matki, przy której jest uwiązany, byłoby mi łatwiej"

Droga Autorko, trochę kultury!
Chciałaś porady, dostałaś i to bardzo mądra, z którą ja również się zgadzam!

Narzekasz na męża w prawie każdym akapicie swojego posta, to raz.
Według Ciebie dom, w którym mieszkacie jest be, ale nie chcesz się wyprowadzić, bo - i tutaj cala kupa argumentów.

Jesteś matka i dorosła kobieta, powinnaś wiedzieć, ze życie to nie bajka - chcesz coś w nim zmienić, to zmień, a nie narzekaj, bo masz dwoje cudownych dzieci, a do tego wspaniałego męża, który zdecydował się dla Was wyjechać za granice i tam zarabiać. On tęskni, Ty narzekasz.

Zastanów się, co jeszcze mogłabyś zrobić, żeby zmienić Wasza sytuacje na lepsza.

Syla135, spokojnie, nie chciałam Cię urazić, po prostu napisałam to, co myślę, że nie jestem typem, który na wszystko słodzi do porzygu, tylko pisze szczerze. To jest forum publiczne i nie musisz z wszystkimi się zgadzać, tak samo wszyscy nie muszą pisać tego, co byś chciała przeczytać. I daruj sobie protekcjonalne teksty typu "dziewczynko" .

Nie masz za złe mężowi? Hm...

Dla mnie to jest zwyczajnie nie w porządku takie myślenie wobec partnera, ale co ja tam wiem.

Jeżeli mamusia dzwoni tylko do męża, a nie do Ciebie (tak zrozumiałam z posta), to, przepraszam, ale co Ci do tego? Będziesz żądać od męża zerwania kontaktów? Dla mnie i tak złoty facet, bo mało który tak sprawnie odetnie się od swojej matki, choćby nie wiadomo jak destrukcyjnie wpływała na jego życie osobiste.

Wybacz, ale jak pisałam Ci już na podstawie mojej mamy (żeby nie było, że wymyślam...) - 2 etaty + dodatkowe godziny na kilku uczelniach i w szkołach na kursach, do tego mój młodszy brat z nadpobudliwością, czyli niemal cotygodniowe wizyty w szkole, dodam, że na uczelnie dojeżdżała od 60 do 120km i często nie pracowała 15 dni w miesiącu, ale jak się czasem tak ułożyły zajęcia to i codziennie. I tak, nasz dom nie zajmował się sam sobą, też trzeba było po powrocie być panią domu i zająć się dziećmi, zwłaszcza moim bratem. I jakoś radziła sobie sama, jakby usłyszała, że 15 dni w miesiącu to "aż", to chyba by zabiła Cię śmiechem. Wiesz, może dlatego oceniam to na tyle surowo, bo wiem, ile można, jak się chce (sama bym chciała tak chcieć -.-) i się nie traci czasu na narzekanie, tylko robi to, co się musi.

I nie zrozumiałaś mnie. Ja nie twierdziłam, że dziecko jest dla Twojego męża problemem. Po prostu wymieniłaś je jako jeden z powodów, dla których nie możesz do niego pojechać - a ten post niby Twoje męża napisałam wyłącznie na podstawie Twoich słów, więc nie bierz tego tak do siebie.

Co do mieszkania - bardzo dobrze, że to załatwisz, ale może bez tej ironii, że zrobisz to Ty sama. Chyba że też oczekujesz od męża, że mimo pobytu za granicą, zrobi to za Ciebie.

Btw, nie nazywaj każdej krytyki zadzieraniem nosa itd. albo napisz w poście, że czekasz tylko na osoby, które poużalają się z Tobą nad Twoją sytuacją . Nie zadzieram nosa, chociaż... wiesz, kilka razy przeprowadzałam się sama, bez żadnej pomocy i to nie na przestrzeni jednego miasta . Mieszkania też zawsze szukałam sobie sama, więc nie widzę tu wielkiego wyczynu, który, jak podkreślasz, zrobisz bez męża .

Eileen
najpierw temat twojej mamy:
ok, gdy ona tyle pracuje to gdzie wtedy jestescie wy, dzieci?? w szkole, w swietlicy, u rodziny?? napewno gdy bede miala dzieci tak samo bede robic, ale teraz mam dzieci tak male ze jedno nie chodzi wogole do szkoly a drugie chodzi na 5h, w tym czasie pracy nie znajde, na 5h(oczywiscie ze sprawdzalam) na pomoc rodziny nie moge liczyc, no chyba ze tak jak pisalam sama pojde za mame do sklepu to wtedy mama jest z dziecmi-taka tranzakcja wiazana.

napisales tez "...zrobi to za Ciebie"
akurat tego jestem pewna, ze on nigdy za mnie nic nie zrobil. owszem ja jemu pomagam, on mi nie bardzo(ale do tego nie doszlas) mieszkanie znalazlam sama, u tym razem u swoich znajomych, na swoim osiedlu...decyzje podejme jak maz wroci.

Merredithhh
co do tekstu ktory cytujesz, wiem o co chodzi, a wiec o co chodzi, owszem na codzien jestem silna, walczymy ze swoja rzeczywistoscia, gdy maz ma dola mowie "podnos sie, damy rady" a gdy ja mam dola maz mowi "poradzimy sobie" mysle ze jak na start od zera to i tak sie staralismy, co nie zmienia faktu ze po warunkach mieszkaniowych, po atmosferze w jakiej mieszkam po prostu zalapalam dola, ktory twal tak dlugo ze zdecydowalam sie na ten post.

teraz co do ogoly, nigdy nie liczylam na poglaskanie i pobiadolenie nade mna, raczej liczylam na rady jak to zmienic, ja rozwiazac, a moze ktos byl w podobnej sytulacji i wie jak to zalatwic...
po prostu pomoc, a nie ocenianie

co do twojej mamy to temat uwazam za zamkniety jest w supelnie innej sytulacji, owszem duzo pracuje ale ma babcie dla ktorej moze was podrzucić czy ojca wiec ma pomoc ja jej nie mam puki co, pewnie gdy mlodszy pujdzie do 1klasy(za 4ata) to pewnie tez beda dzieci siedzialy w szkolnej swietlicy z czasem chodzily z kluczem na szyji i ja bede pracowac wiecej(juz od maja choc liczba dni pracy sie nie zwiekszy to bede pracowala po 14h dziennie) gdybym ja miala taka prawdziwe babcie(moja mama nie ma czasu, jest moda sama pracuje) pewnie bym pracowala na pelnym etacie i tak jak twoja mama szukala jeszcze zajec dodatkowych ale ja nie mam komu dzieci podrzucic! czasem worze je do swoich dziadkow, ale sa juz wieku prawie 80lat a do zywego 3latka trzeba duzo energi a zdaje sobie sprawe ze na cale dnie nie daliby razy.

co do mieszkania, a moj maz nie jest typem ze sam wpadnie na pomysl zmian lub cos znajdze sam, co do tego mieszkania tutaj to nie tak ze szukal, po prostu zapytali go czy chce zamieszkac a on wzial, poza tym zawsze kazda decyzja konczy sie pytaniem"to jak zrobimy" wiec decyzj do mnie nalezy. a mieszkanie inne jest takze w jego kwesti, owszem jemu nie robi sie przykrosci ale widzi jak mnie sie traktuje i nasze dzieci(z powodu religijnego mam problemy i wtyki).

widze ze jestes za mezem, choc i ja i maz to ta sama strona, owszem on pracuje zagranica, byl w kraju tez pracowal wiele godzin wiec on pracowal owszem ciezko nei neguje tego, niedziele odsypial wiec tez go nie bylo bo wstawal o 14-15
i napisze tak jak to wyglada, on pracuje, stara sie a ja robie TYLKO cala reszte, jego swieta nie interesuja bo czy prezenty czy gotowanie czy sprzatanie robie ja, moglby choc dzieci pomilnowac bo przeciez gotowac nie bedzie ale on przeciez ma tak wazna robote...
o tym wlasnie mowie, jak to pogodzic? on ste satara a ja robie reszte a czasuw spolnego zero a problemy odbijaja sie na nas bo rozmawiamy o tym i nie umiemy tego nie przezywac chocby telefonu matki, gdzies tam pisalas ze i tak jest super bo odcial sie od matki, NIGDY od niego tego nie wymagalam, maz znosil gdy mamusia  mowila "za pozno dowiedzialam sie ze jestem w ciazy tak to bym cie usunela" znosil gdy napila sie na weselu juz o godzinie 22, ale zerwal kontakt i to byla jego decyzja, gdy mamusia skrzwdzila fizycznie nasze dziecko i wykorzystala jej wizerunek w swoich gierkach pijackich...niechce opowiadac ale maz nigdy nie mial wiezi z matka a za dziecko wiesz mi mozna isc w ogien a to ze zostalo skrzwdzone nie ma roznicy czy to ktos bliski skrzwdzi czy obcy, ma szczescie ze maz sprawyw sadzie za to niezlozyl!
wiec wiesz sytulacja jest ciezka a ze nie podaje przykladow to tylko dla tego ze niechce przypominac...

co do pacy o ktorej mowisz, nic nie zrozumialam ale znajde ta strone i zobacze,
dobra ide do zajec...aha ja jedynie COS tam robie wiec ide cos tam robic
szykowac do szkoly, sprzatac juz na swieta, odebrac dziecko ze szkoly pozniej okolo 30km w jedna po babcie bo do lekarza trzeba zawiesc potem spowrotem(3h napewno to zajmie) wieczorem pomoc mamie w domu, pomalowac jej wlosy a do czwartku bede u mamy, bo jak pracuje to mieszkam u mamy bo stamtad mam blizej i tak 30km aby dojechac do miejsca pracy, a w czwartek wieczorem i w piatek z rana pieczenie miesa i ciast, bo przeciez jak maz wroci w piatek wieczorem to juz nic nie bede robic bo on bedzie chcial miec juz wolne, nie bedzie sie tu niczym zajmowal 8 dni wolnego, doslownie wolnego, gdy ja ciagle na robienie "COS"

jak widzisz ja tez na jezyk nei choruje, aha przepraszam za ironie, wiesz mnie tez nauczycielki ani jezyka nie przypilowaly ani ortografi nie nauczyly

troche nie masz pojecia o czym mowisz tak czytam te twoje wypowiedzi
po co wogole wspominac o swojej mamie ktora jest w zupelnie innej sytulacji?
gdy moje dzieci beda samodzielne, beda mogly siedziec w swietlicach itd to tez zapewne bede pracowac wiecej, ale teraz wykorzystuje swoj czas maksymalnie bo gdy pracuje moje dzieci sa u mamy, gdy mam "wolne" zajmuje sie 2 dzieci domem  i wszystkimi sprawami, nie uwazam aby to bylo malo, czy aby dalo sie wiecej.
rozmawialam z mezem o tym co pisalas, szkoda ze nie znalazl czasu aby to przeczytac ale tez powiedzial ze nie zgadza sie z robie za malo czy ze to zle ze narzekam na niego czy jego rodzine bo on sam wie jak jest, powiedzla rowniez ze niezna nikogo kto umie tak jak ja polaczyc tak wiele spraw jednoczescnie i jest tak oszczednie(maz zaskoczony bo kupilam mu laptopa nie wydajac ani grosza z pieniedzy przeznaczonych na zycie)
sprawy sie ukladaja
mieszkanie zalatwione
kasa za miesiac pewnie bedzie a zaoszczedzilam tyle ze do tej pory starczy
no i tak jak w temacie, odbilo sie to na naszym zwiazku...maz dzis wyjezdza, nei mamy czasu pobyc razem i odbudowac wiez...czas pokaze co dalej

a co do twojej ciotki ktora chce kasy za bycie kucharka i opiekunka dzieci, owszem,kiedys i ja slyszalam ze taka "matka polka" powianna zarabiac 4200zl ale to chodzilo o to ze gdyby przyszlo sie zatrudnic kogos na takie stanowisko to tyle byloby trzeba wydac na opiekunke i gospisie(u mnie w regionie by to pewnie bylo z 2000zl) moj maz takze uwaza ze gdyby nie ja nie moglby tyle pracowac bo jego juz nic poza praca nie inetresuje.
tak wiem, wedlog ciebie on pracuje a ja TYLKO robie cala reszte.

powiem ci jedno, pisze na tym forum pare lat, wiem doskonale ze krytyka to rzecz tu wszechobecna ale twoje wypowiedzi naprawde daly mi po zebrach i analizowalam je, szukalam odbicia w zyciu, ze moze masz racje...ale nie! nic sie nei zgadza i mylisz sie w 100%

zgadzam sie z toba i akurat to jaki maz jest mimo takiego dziecinstwa bardzo go podziwiam