Witam, postanowiłem poprosić o radę w sprawie zwiazku z moja panną.
jestesmy młodymi ludźmi, nasz zwiazek trwa już 1.5roku, w planach mamy wspólne zamieszkanie, lecz ze względu na zachowanie mojej kobiety coraz częsciej zaczynam się zastanawiać czy jest sens...
Od ok pół roku, stopniowo zaczęły się pogarszać nasze relacje, zauważalnie za sprawą zachowania Agnieszki, która coraz częściej potrafi celowo prowokować kłótnie nie mające nic na celu, a w skutkach gruzowisko...
Na poczatku naszego związku wspólnie uzgodniliśmy że będziemy rozmawiać, jednak te uzgodnienia przestały byc przestrzegane w momencie kiedy prawdy, a częściej braki racji stawały się dla Niej nie wygodne, zaczęły rodzic sie kłótnie...
Po pewnym czasie złe emocje stały się standardem, wystarczyła iskra byśmy zapłonęli, panowanie nad naszymi zachowaniami wyszło spod kontroli, zaczeliśmy na siebie krzyczeć, zaczęły się obrażania na siebie, pojawił się rażący brak szacunku do mojej osoby, ignorowanie, w końcu kilku dniowe milczenia, manipulacja z wykorzystaniem łóżka, a nawet szantaż o zakończeniu związku przedstawiany jako że Ona juz sobie nie radzi, czy tez że odejdzie by mnie dłużej nie ranić, (po tygodniu zadzwoniła przeprosic i że chce być ze mna nadal, a przeciez wszystko to by wymusić moją uległość)
problem dostrzegamy oboje, chcemy wykluczyć te negatywne zachowania, co nieco się poprawia, lecz pytanie na jak długo...
Kiedy Ona widzi że na Jej krzyk nie reaguje tak samo krzykiem, zaczyna przesadzać łamiąc bariery mojej tolerancji, śmiało tez posuwa się do prowokacji bym ja uderzył, a to tylko dlatego bo wie że nie podniosę na Nią ręki i wykorzystuje to pozwalając sobie na więcej...
Ja wiem że w tym przypadku nie chodzi o samo opanowanie krzyczenia które stało się złym nawykiem.
Agnieszka stała się zakompleksiona, nie pozwala sobie pomóc, jest uparta, nie pomaga mi, tonie, a przy tym mnie wciąga na psychiczne dno.
Wszystko co opisuję nie jest codziennością, takie coś zachodzi raz na jakis czas, ale przeciez wogóle nie powinno sie tak dziać...
Opowiem sytuacje:
nie dawno wybraliśmy się do centrum handlowego Jej samochodem, na parkingu nie było miejsc prócz takiego do którego wjechanie przerastało umiejętności Agi za kółkiem, zaproponowałem że ja zaparkuję, uparła się że nie i znajdzie inne miejsce, finał taki że nie było innego, a w koncu przesiedliśmy się i zaparkowałem na miejscu o którym wczesniej wspomniałem, wysiadłem z auta i zobaczyłem że Ona płacze, nie chciała powiedziec dlaczego..
Kiedy Ją uspokoiłem udało mi sie uzyskac wytłumaczenie które miało większą wagę.
Powiedziała że czuje się przy mnie gorsza, i nie chodziło o samo kierowaniem samochodem, lecz było to stwierdzenie ogólne, nawet nie dziwię sie temu, bo jest to efekt próby nieudolnego dominowania w związku przez kobietę która robi to na siłę.
dla przykładu napiszę że znam się na samochodach, a kiedy przy Jej samochodzie jest usterka kieruje się z nią broń Boże nie do mnie, lecz do znajomych z pracy, co za tym idzie innych facetów, czym przecież mnie ośmiesza i rani, a tamtym zaś się wydaje że moja kobieta chce im rozkładac nogi...
Widać z jaką łatwością rodzą się problemy...
Nawet kiedy zaproponuje wypad do kina basen, czy inny pomysł otrzymuje odmowe i tylko ze wzgledu że było z mojej inicjatywy, zwiazek cierpi, ja jestem juz zmęczony tą grą w punkty i katowaniem się przemysleniami, nie chce kończyć, chcę poprawic nasze relacje, a laska nie rozumie chyba do końca co na prawdę robi...
Co polecacie? co mogę i co mam zrobić? czego spróbować? Kocham ją jak głupi, strasznie mi zalezy, ale nie pozwole by zrobiono ze mnie kosmitę, nie zgadzam się by mój zwiazek tak wygladał,...
.... o ile nie powodujesz by czuła się gorsza, np. -nieświadomym nawet- przemądrzaniem się - to można stwierdzić, że Twoja dziewczyna czyta za dużo Twojego Stylu tudzież podobnej lektury 