Powrót do byłej kobiety/związku - "okiem kobiety" - Netkobiety.pl

No, jedno już wiesz - twoja wspaniała Ewa ma maleńką wadę: tendencje do zdradzania. Fakt, teraz zdradza z tobą, ale może kiedyś ciebie.

Dziękuje Wam za odpowiedzi..

Wracając do naszych relacji - to podczas każdego spotkania - czuję się jakby ona była moją dziewczyną. Głupie żarty, lekko wulgarne, śmiechy, zaczepianie. Jak się rozstajemy - przytulenie, lekki pocałunek - chociaż ona się "odsuwa i udaje że nie chce", a potem wraca czas kiedy ona się nie odzywa i testuje mnie - kiedy zadzwonie lub napisze. Jak to zrobie, bez problemu się z nią umówie, przyjadę, pogadamy...

W zeszłym tygodniu mieliśmy "ciężką" rozmowę, o wszystkim i... mówiła, ze potrzebuje czasu. Od tego razu spotkaliśmy się 2 - 3 razy, W OGÓLE NIE ruszaliśmy tematu nas...

Zadam jeszcze kilka nurtujących mnie pytań

1) Dlaczego spotyka się ze mną? Skoro ma jakiegoś "kolegę" to w jakim celu miałaby się spotykać z byłym? To ja częściej od niej wychodzę z inicjatywą ale kiedy proponuje spotkanie - w ogóle nie odmawia.

2) Uświadomiłem ją, że nie możemy być przyjaciółmi, że mnie to bardzo boli. Ona zdaje sobie z tego sprawę, ale widzę w jej oczach strach. Kiedy jest obok mnie - jest wesoła, uśmiechnięta ale trzyma dystans lekki. Jak mogę odbudować jej zaufanie? Powiedziałem jej jasno - że to był impuls, nasze rozstanie. Powiedziałem też, że nie mam czasu i ochoty marnować czasu sobie i jej, jeśli miałbym zamiar znowu od niej odejść.  Dlaczego kiedy postawiłem ją kilka dni temu przed faktem - że albo mówi mi teraz, że mam jej dać spokój, to nie była w stanie odpowiedzieć tak lub nie. Odbijała to na tym: że ona nie wie jakby miał wyglądać nasz powrót i to wszystko. Że nie chce swojemu koledze zrobić tego samego co ja zrobiłem..

3) Strasznie mnie to boli, że straciłem zaufanie w jej oczach. Wiem, że po tym co przeszedłem - stresy, ból brzucha, po wielkim kacu moralnym - że w sumie.. to było bardzo złe co zrobiłem, jej ciężko mi zaufać, ale DLACZEGO robi mi tą nadzieję, że może coś jeszcze? Przecież - jakby była zraniona tak bardzo, to nie chciałaby się spotykać i spędzać czas ze mną. Przecież ona jest świadoma tego - jakie mam intencję, że naciskam, że zbliżam się, że inicjuje - więc mając tego świadomość ona to kontynuuje, mimo że spotyka się z "kolegą". Powiedziałem ją, że bardzo ją kocham, że nie ważne jest dla mnie to co było, że to ja zepsułem, i że nigdy do tego nie wrócę. Prosiłem, żeby też mi powiedziała, czy coś czuje do mnie to odpowiedziała, że bardzo bardzo mocno kochała.. a teraz..  to nie wie nic..

4) Ostatnie nurtujące mnie pytanie to, to - czy ona przypadkiem nie gra na czas? Skoro boi mi się określić - jak ona to widzi, to może gra na czas? Może ją to w ogóle nie rusza, może już postanowiła, że nie wróci - i czeka aż się zniechęcę? Z  drugiej strony - mówi, że potrzebuje czasu, że musi to przemyśleć...
Ostatnim razy - podczas spotkania - powiedziała mi, że poinformowała swojego kolege o tym, że "ja się odezwałem, że spotyka się ze mna". Zapytałem więc - jaka była reakcja jego, to odparł, że.. to jest jej decyzja, że zrobi co uważa i że ogólnie na spokojnie to przyjął.
To wszystko jest bez sensu....
Boje się, że ona ma strach podjąć decyzję i że.. będzie chciała mnie wrzucic w ramy..."świadomego kolegi", mimo, że ona będzie miała faceta na boku..

anderstud - Doskonale zdaje sobie sprawę z tego, jednak - chodzi mi po głowie myśl, że ona była na tyle w szoku, że się odezwałem... że ona sama się pogubiła. Nie wiedziała, że ja się pojawię i wyskoczę z takimi informacjami.
Tak jak piszesz - ona pewnie wie co robi. Pytanie do ciebie - ile mam czekać, aż się zdecyduje? Jak mam z nią rozmawiać? Dzwonić do niej i zachowywać jakby nigdy nic i powrócić do tematu za tydzień lub dwa?
Ona od tygodnia lub półtora - jest w pełni świadoma wszystkiego i tym na czym stoi. Mimo tego - dalej się widujemy, a ponowiliśmy kontakt 2 miesiące temu.
Teraz zamierzam zrobić mała przerwę - ponieważ w ciągu ostatnich dni - miała mnie aż za dużo.

Dziwię się i Tobie, autorze, i temu drugiemu, że oboje o sobie wiecie i pozwalacie dziewczynie na takie gierki- nieźle się pani ustawiła i najwyraźniej jej tak wygodnie.
Z początku chciałam napisać, że  jest dobrze, póki masz pracę, ale kiedy- nie daj Boże- znów powinie Ci się noga- zerwiesz i przepadniesz jak kamień w wodę? Nic dziwnego, że dziewczyna się wacha i zastanawia- ale po doczytaniu o jej ,,koledze"- nic jej nie usprawiedliwia. Żaden strach, żadne zagubienie. Ona doskonale wie, co robi.
A czekać na jej decyzję możesz bardzo długo- dopóki ,,kolega" nie kopnie jej w cztery litery (na co się nie znosi) albo ona się nie znudzi takim lawirowaniem.
Jak rozmawiać? Kiedy ona unika tematu i określenia się- porozmawiać normalnie będzie trudno.

Jest w stanie się określić ale po co jak ma dwóch łosi adoratorów?

Autorze jestes naiwny.
Trafiłeś na interesowną kobitę, a nie na na jakąs sierotkę marysię.
Ma atencję dwóch fraj... facetów, po co ma z tego rezygnować?

Ta, jasne. One wszystkie są zawsze pogubione... a procesor we łbie non stop zapie*dala, aż czerwony od obliczeń, co się bardziej kalkuluje
Chłopaku, nią to ty się nie przejmuj. Sobą się przejmuj. Ty chcesz do niej wrócić, ona do ciebie nie. Tak to na dziś wygląda, co byś tam sobie nie wmawiał.

Po pierwsze - ona się nie zdecyduje. Musi to zrobić któryś z was. Inaczej zapomnij. Po co ma rezygnować z któregoś, kiedy może mieć obu? Myśl.
Po drugie - w pozycji klęczącej nie dysponujesz niestety żadnym argumentem w jakichkolwiek negocjacjach, więc o czym chcesz z nią rozmawiać?
Po trzecie - zachowując się jak gdyby nigdy nic, tylko robisz z siebie jeszcze większego kretyna i tylko jeszcze bardziej tracisz w jej oczach.

Laski są tak wyrachowane i sprytne, że nam facetom w baniakach to się nie mieści. Zanim cokolwiek zrobisz, możesz śmiało założyć,
że ona zna każdy twój ruch, zanim ty o nim w ogóle pomyślisz. I takie tam dziecinne podchody, że niby nic, a może coś tam, ale niekoniecznie...
to wiesz, tylko pusty śmiech mogą w niej wzbudzać i nic poza tym. Pomijając aspekt moralno higieniczny (obecność w jej życiu innego samca)
jeśli naprawdę chcesz ją odzyskać, paradoksalnie musisz się przygotować na to, że stracisz ją na zawsze, postawić sprawę na ostrzu noża,
zażądać natychmiastowego określenia i zasadzić siarczystego kopa w odwłok jak tylko zacznie coś kręcić, pieprzyć że ona nie wie, że potrzebuje czasu.

Oprócz tego musisz liczyć się z tym, że nawet jeśli usłyszysz od niej co chcesz, to wcale nie oznacza, że twój rywal z dnia na dzień zniknie z jej życia,
a ona sama w pełni odda się tobie i jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki od jutra będzie tak jak było dawniej, zanim ci w łeb odpaliło,
bo w te farmazony z pierwszego posta to ja akurat nie wierzę (historyjka całkiem zgrabna, tyle tylko że ja jej nie kupuję, ale luz, mniejsza z tym)
i pewnie było tak, że to ty poznałeś jakąś lafiryndę, dla której rzuciłeś tą swoją księżniczkę, po czym jak tamta cię olała, a twoja była sobie kogoś znalazła,
to nagle ci się przypomniało, że to kobieta twojego życia (stary, znam to pierdzielenie na pamięć, ale naprawdę, to nie ma w tej chwili żadnego znaczenia)
Może tak, może nie, to się jeszcze okaże. Póki co będziesz musiał być czujny, bo nawet jeśli ona zechce do ciebie wrócić, to tamtej znajomości nie zerwie.
Ona może uschnie z czasem i sama sobie umrze śmiercią naturalną, jednak na chwilę obecną proponuję trzymać się zasady - ufaj ale kontroluj   

Nie zamierzaj, tylko działaj. Prawdziwego mężczyznę poznaje się po tym, że on nie zamierza, tylko przychodzi i bierze co chce. Rozumiesz?
Tylko tak możesz sprawić, że spośród dwóch rywalizujących samców, samica wybierze właśnie ciebie. Masz być jak Tommy Lee Jones w Ściganym,
a nie jak śnięta mimoza pełzać u stóp czekając, aż wielce jaśnie pani być może wyrazi ochotę na konwersację w temacie waszej wspólnej przyszłości.
Bierzesz za pióra, sadzasz na dupie i przedstawiasz sprawę z którą przychodzisz. Dajesz trzy sekundy na odpowiedź, po czym wstajesz i wychodzisz.
Albo za tobą wybiegnie, albo daj sobie siana i zapomnij. Umizgami i robieniem z siebie wycieraczki nic nie zwojujesz, tego możesz być akurat pewien.
Tolerując obecność innego samca w pobliżu, dałeś jej jasny znak sygnał, że jesteś słaby, a robiąc to co robisz, tylko ją utwierdzasz w tym przekonaniu.
Tak się kobiet nie zdobywa. No chyba że zadowolisz się ochłapami po tamtym jak już ona się jemu znudzi albo on jej, to wiesz, każdy żyje jak chce.
Twoje życie, twój wybór.

Za górami, za lasami... Jest kraina, w której możesz być z kobietą autentycznie uwielbiającą Ciebie, Twoje towarzystwo, wszystko to, czym ją obdarzasz, uznającą Wasz związek za jedną z najpiękniejszych przygód życia. Wszystko wskazuje na to, że wśród kobiet zamieszkujących tę krainę nie ma Ewy. Dlaczego? Ty zawaliłeś, ona zawaliła, Ty masz jakieś wady, ona ma jakieś wady? To nie ma żadnego znaczenia. Podziękuj lepiej Ewie za wspólnie spędzony czas, przeproś za wszystkie wyrządzone krzywdy, wybacz wszystkie zrobione Ci przykrości i skup się na tym, by się dostać do tej swojej krainy.

Oczywiście możesz bawić się w jakieś gierki. Możesz wyjść z trybu pompki dla jej ego, lekko zmodyfikować zachowanie, stać się bardziej zimnym i niedostępnym, manifestować zdecydowanie męskie cechy i wyraźnie podkreślać, że w Twoim życiu pojawiają się inne kobiety. Niewykluczone, że przy słabości Twojego konkurenta uda Ci się ją odzyskać na pewien czas. Do czasu, aż ona nie poczuje, że znowu Cię zdobyła, a na horyzoncie pojawi się atrakcyjniejszy mężczyzna. Po co Ci to? Spójrz na to z perspektywy tego kolegi: czy chciałbyś, by partnerka traktowała Cię w ten sposób? Każda kwant energii wykorzystany na zastanawianie się co zrobić, by ją odzyskać, tak naprawdę przybliża Cię do tego, by wkrótce być na jego miejscu.

Andrzey odpocznij chłopie. Zapętliłeś się i w kółko to samo piszesz. Daj se na luz.

TEN TYP TAK MA!
Chryste...
Nazwij ją jak chcesz.Królowa adoracji itp.

Kręci Wami dwoma do oporu.Z Ciebie zrobi ex-a który nie chce się odczepić... przed tamtym.

Nie idż na ten spacer.

Dlaczego tak najeżdżacie na to biedne dziewczę? Z tego co wyczytałam to Andrzeyek zakończył 3-letni związek bez wyjaśnień, bo takie miał chwilowe widzimisie. Bo sie biedny pogubił... Ale nawet wspomnieć o tym swoim pogubieniu wtedy drugiej stronie nie raczył. Bo po co? Dopiero teraz sie zrobił taki miłośnik jasnych sytuacji? Bo skoro on TERAZ tak uczciwie wszystko mówi to dlaczego ona nie mówi? Dlaczego w październiku autor tak skory do szczerej rozmowy nie był?

No tak, on się przecież pogubił. Ale się odnalazł. I Ewa powinna wysłuchać, zapomnieć o miesiącach pytań ze swojej głowy "dlaczego?". Powinna pogłaskać po główce, obiecać, że natychmiast zerwie wszystkie kontakty z osobami, które były pocieszeniem dla irracjonalnie porzuconej kobiety... Natychmiast powinna uwierzyć, że milczące zakończenie 3-letniego związku to tylko taki przypadkowy epizodzik, który zupełnie nie powinien rzutować na zaufanie i poczucie bezpieczeństwa w związku.

Tak, Ewa powinna tak zrobić. Gdyby była aniołem zesłanym z niebios, w celu ratowania Andrzeyka przed samotnością i jego własnymi problemami emocjonalnymi. Ale raczej tym aniołem nie jest.

Jeśli jest więc normalną, przecietną kobietą to zwyczajnie boi się kolejnych odchyłów Andrzeyka. Jeśli ktoś przez 3 lata czuje się bezpiecznie w zwiazku i nagle ktoś, komu się ufało, przewraca życie do góry nogami - oj, ciężko potem zaufać ponownie. Ten związek już nie będzie taki jak przedtem - i ona o tym wie. Bo już wie, że nie wiadomo, co Andrzeykowi (i kiedy) odbije. Może więc naprawdę się zastanawia czy to ma sens?

Nie znamy Ewy. Bo Ewa wcale nie musi być normalną, przeciętną kobietą. Może być na przykład mściwą wredotą. Jeśli jest więc mściwą wredotą to odezwanie sie skruszonego Andrzeyka po 2 miesiacach milczenia przyjęła satysfakcjonującym: "wiedziałam, że przypełznie". Mściwa wredota chętnie spotka się z takim pogubionym biedakiem, żeby posłuchać odpowiedzi na pytania, które tygodniami tłukły się po jej głowie. Potem wredota przyjmuje oczywistą prawdę, że on miał w czterech literach jej uczucia to ona teraz też może. I wredota robi to, co Ewa robi z Andrzeykiem.

I szczerze? Jak czytam, że dorosły facet kończy 3-letni, podobno szczęśliwy, związek bez powodu i bez wyjaśnienia, a potem oczekuje racjonalności i dojrzałości od porzuconej kobiety (bo on ZROZUMIAŁ) to mam wielką nadzieję, że Ewa zalicza się do trzeciej z opisanych przeze mnie grup...

dlaczego ironizujesz Andrzeja?

Nie najeżdżamy ale o poradę prosi on, a nie ona. W obecnej sytuacji ustawia się w beznadziejnej pozycji więc ma to co z tej pozycji wynika.

Stąd ja proponuję Bieszczady ;P

To jest takie proste.. a takie trudne...

Dlaczego kobieta nie jest w stanie powiedzieć: "Skrzywdziłeś mnie, daj mi spokój. Spotykam się już z kimś i tyle.."
Zawsze musi być coś pod górkę... zawsze coś. Przerasta mnie to, życie jest o wiele bardziej skomplikowane
Ta niepewność - mnie zabija. Robi mi to dziurę w głowie. To 2 miesiące życia - w których poświęciłem się Ewie.
Plus - przede mną Bóg wie ile...

Jak ona jest przy mnie - to czuję, że wróciła, że jest obok.. ale za chwile przychodzi myśl - jesteś od 2 miesięcy w trójkącie, od miesiąca w świadomym położeniu - jak długo? Co jeśli to będzie porażka?
Na każdym spotkaniu - jest tak samo fajnie, śmiesznie... wesoło..
Przygniata mnie to, bo po powrocie do domu, wszystko wraca "do internetu i wirtuala".

Mówiłem jej - co czuję (ona mi nic od rozstania nie mówiła.. zachowała to dla siebie), powiedziałem, że mnie to boli - że to olbrzymia forma kary dla mnie i że ma mi prosto, po męsku powiedzieć - żebym odpuścił to - nie była w stanie mi tego powiedzieć w oczy. Płakała, było jej żal. Ona też się tym gniecie..
Widzę, w jej oczach, że ciągnie ją do mnie, że zależy jej na mnie....
Jakby tak nie było - to znam ją. Nie rozmawiałaby ze mną.
Ona z żadnym byłym nie miała kontaktu wcześniej. Nic, a nic. Nawet mi mówiła - że nie akceptuje tego, że jakbyśmy my się kiedyś rozstali - to na pewno byśmy nie byli w kontakcie.

Możliwe - że gra na czas, że patrzy jak się rozwinie sytuacja z jej kolegą. Nie wiem czemu - powiedziała jej o mnie? Gra na alibi? Wie, że nie możemy być przyjaciółmi...

MAM TEGO DOŚĆ

Czekam parę dni - i... spotkam się z nią. Dziś odpuszczam spotkanie..
Za kilka dni się złapię - i postawie wszystko na jedną kartę.