Ile czasu potrzeba mężczyżnie aby się zakochać :)?

U mnie to trochę skomplikowane Ja i moj ukochany, znamy się od dziecka.. wychowaliśmy się na tym samym podwórku, i nigdy za sobą nie przepadalismy.. wrecz przeciwnie.. oboje mielismy o sobie fatalne zdanie Wszystko zmienilo sie z dnia na dzien, gdy pobylismy troche w swoim towarzystwie. Zaczelismy ze soba byc po doslownie kilku rozmowach... zwiazek trwal 3 miesiace, potem bylo rozstanie, on nie byl przygotowany na to, ze tak mu bedzie zalezalo na byciu ze mna, zaczal bac sie powaznego zwiazku, a wlasnie w takie cos przerodzilo sie nasze bycie ze soba... ja mialam dokladnie to samo.. od stycznia pewnego roku do lipca, nie bylismy razem, ale oboje ogromnie tesknilismy.. kazde z nas pisalo do drugiej osoby pod byle pretekstem (on wyjechal za granice do rodziny by zapomniec). gdy wrocil, pierwsze co zrobil to bylo spedzenie ze mna bardzo namietnej nocy mimo iz razem nie bylismy.. ciagnelo nas do siebie.. jakies dziwne przeznaczenie.. od jego powrotu jestesmy razem nieustannie.. juz poltora roku.. a za dwa miesiace urodze mu syna. mieszkamy razem.. on pracuje ja zajmuje sie domem..
wiec... mój partner pokochal mnie od razu.. ale potrzebowal wielu miesiecy by sobie to uswiadomic..:) ja zreszta takze..

Az sie usmiechnełam jak sobie pomyslalam jak ja poznałam sie z moim wybrankiem
No u nas to ewidentnie byla milosc od pierwszego wejrzenia, (troche tandetnie to brzmi moze dla niektorych jak z dobrego filmu no bo jak to tak odrazu sie zakochac, a no tak własnie odrazu sie zakochalismy i kazdy dzien spedzalismy ze soba) ale to tak długa historia ze hoho ale sie zamysliłam...hmm pewnie sama przed poznaniem mojego meza jakby mi ktos powiedzial o ,,milosci od pierwszego wejrzenia,, pomyslalabym ze takie piekne historie to tylko w filmach -  a tu masz

A co do wyznania ,,kocham,, on bardzo długoo czekał, ja wczesniej nikomu tego nie mówiłam , jakis zwiazków mega powaznych tez nie miałam, bylo mi z nim cudownie ale musiałam zrozumiec co to ,,kochac,, a nie tylko mowic ,,kocham, Cie , kocham Cie,, bo tak wszyscy mowia czy cos... Ooo musiałam do tego dojrzec i to wcale nie oznaczało ze bylam niepewna czy chce z nim byc, czy sie zastanawiam czy cos- nic bardziej mylnego. Miedzy nami jest roznica wieku , on juz troche przezył, inaczej postrzegał swiat , byl dojrzały i wiedzial co czuje,
ja tez wiedzialam ale jakoś takoś z tym wyznaniem sie nie spieszyłam...w sumie to nie potrafie nawet jakos tego wytłumaczyc dlaczego. Wazne bylo dla mnie to jak sie czulismy przy sobie, spedzalismy razem czas, miło mi było słyszec ze mnie kocha ale dla mnie to było tylko słowo (liczyło sie to jaki dla mnie był dobry, jak mnie sznował -czyli czyny) Wczesniej wychodzilam z załozenia ze co z tego ze facet mówi ze ,,kocha,, jak jest dla kobiety totalnym dup** , zdradza, nie szanuje ale kocha - phhii Dopiero pozniej zrozumiałam znaczenie tego słowa (bardziej wyznania) i jakie ono jest wazne.

No ale  wracajac do Twojej kolezanki bo ja tu sie rozpisałam moze ten jej facet tez nie chce sie spieszyc ?
moze tez musi do tego dojrzec ... co wcale nie znaczy ze mu nie zalezy.
Najgorsze co ona teraz moze zrobic to dopytywac, ,,ja Cie kocham a Ty mnie nie,, , naciskac na niego, i stawiac go w takiej sytuacji, ze ona to powiedziala o on nie. Niech zostawi ten temat, niech sie cieszy z tego ze sa razem i da mu czas, poprostu ...

gen, pytasz jak zareagował?
Podobno się ucieszył, zrobiło mu się miło, ona mu wyznała,że się zakochała...nie mylmy tego stanu z miłością.
Ja ją w pewnym stopniu rozumiem, bo on jej daje sygnały,mówi wprost,że to uczucie może się u niego nie pojawić dlatego ona się boi zamiast cieszyć.

Ja potrzebuję średnio ok roku żeby stwierdzić, że kocham.

To zależy od charakteru i nastawienia. Mojemu chłopakowi to zajęło 5 miesięcy

watek co prawda sprzed 3 lat, ale temat bezczasowy

Zakochiwac sie to mozna czesto i gesto, bo to stan zauroczenia, ktory rownie szybko moze sie skonczyc jak sie zaczal. Czas to kwestia indywidualna. Jedni moga od pierwszego wejrzenia, inni od drugiego albo osmego...
Ale pokochac to juz bywa trudniej. Nie kazde zakochanie konczy sie miloscia. Tu juz trzeba czasu, aby czlowieka poznac lepiej, zblizyc sie do niego, zobaczyc, jaki jest naprawde, bo stan zakochania  to patrzenie na obiekt uczuc przez pryzmat wlasnych wyobrazen. Bo przeciez nie mozna znac czlowieka po miesiacu, dwoch czy trzech. Moze sie nam podobac, pociagac nas fizycznie, i tyle, reszta to nasza wlasna projekcja w temacie. Chcemy i wierzmy, ze jest taki, jak sobie wyobrazamy. Dlatego czesto zakochanie szybko mija, gdy ludzie razem zamieszkuja i dziela proze zycia codziennego. Znika romantyzm, wkracza rutyna. Dostrzegamy wady, na ktore wczesniej nie zwracalismy uwagi...no krotko mowiac, ksiaze z bajki okazuje sie byc zwyklym smiertelnikiem, krolewna takoż

....albo piwa

sorry, nie moglam sie powstrzymac

tak, zakochanie to pewien stan zamroczenia, czlowiek jest jakby na rauszu i wszystko postrzega w pieknych kolorach...

Amethis, zawsze możesz zmienić kąt widzenia i perspektywę 

Wróć
Odpowiedź czemu nie trzeźwieją
Moze dlatego skutki odstawienia takie bolesne

adiaphora : "wyglądało",
perspektywa gruntownie zmieniona, jak i kąt widzenia, ostro pracowałem na to, grunt to sie nie zatrzymywać, nawet jak sie cofamy

Po pierwsze, pewnie podniesie się larum, ale ja pierwsza nie wyznaję facetowi miłości... Tak już mam

Po drugie, moim zdaniem absolutnie nie ma na to zasady. Nie ma określonego czasu.
Niektórzy zakochują się INSTANT, patrzą i już wiedzą, a inni potrzebują nawet i roku, by poznać, zaufać, zakochać się.

Żadna to nowość

GosiaSrosia, ja też nie, jakaś zakonserwowana jestem mocno w tym temacie
Prędzej by mi język odpadł

Amethis, tak myślałam, że zaklinasz rzeczywistość. Też jest to jakiś sposób, ale...
A jaka jest Twoja definicja szczęścia w zwiazku? Jak często w ogole  bywasz szczęśliwy?

wiesz co, Amethis, dla mnie to byłoby mało, ale w Twojej sytuacji być może to więcej, niż się wydaje. Nie mam Twoich doświadczeń, nie znam Twoich emocji. Przejrzałam Twój watek z kwietnia i zero w nim entuzjazmu, raczej smutna konstatacja w stylu, że 'wiem, że nic nie wiem' i 'im mniej oczekiwań, tym mniej rozczarowań'.
Tylko żyć, mówisz. Tylko żyjesz więc.
Dobrej nocy. Trzymam kciuki, abyś odnalazł to, za czym tęsknisz.

ale fajny nick zauważyłam na liście - chwytaj życie a w sygnaturce kto nie ryzykuje, ten nie zyskuje. I sobie pomyślałam, że to powinno być motto Amethisa na najbliższy czas
teraz już naprawdę dobranoc!

Jeśli miałbym się czepiać szczegółów,a lubię ,to alkohol rzeczywistości nie zmienia,tylko wyobrażenie o niej...

Bezpośrednio nie zmienia.A jak ktoś przeskrobie coś nie będąc pod wpływem alko,to co wtedy jest przyczyną zmiany rzeczywistości ?

ciało przyparte do muru nie stawia opóru.
prawo Ohma

i przyklad Teorii Względności, skąd ja to znam...

dobra, dosyc glupot, trzeba nieco popracowac...

taaaa, albo - powyżej kolan opór maleje a wzrasta napięcie hłe, hłe.

a tak wracajac do kwestii chwytania zycia, o czym wczoraj wspomnialam. Tak mi przyszło na myśl, że wielu myli chwytanie zycia z reanimacją  zycia. Prawie to samo, ale jednak robi roznice

upartością mi to trąci

reanimować to można przez jakiś czas od "zaniku oznak życia" wiemy kogo, w moim mniemaniu można tu spokojnie wspominać o pulsie, rytmie, itd itp

skłaniam się dziś bardziej do twierdzenia żeby myśleć o chwytaniu życia trzeba się na nowo narodzić, a reanimacja to podtrzymywanie starego, w dodatku za wszelką cenę
w zasadzie moje dno, i sugerowane zewsząd porady odbicia się od niego, były dla mnie zwykła ściemą, albo moje pojmowanie jest z jakiejś innej planety

można spokojnie wzrastać od nowa, od niczego się nie odbijając,
mam podobnie w związku, wymagało to dziwnych zabiegów, etap przedłużonych motylków mam za sobą, małżonka też, bo przecież miłość nie jest uczuciem, to ściema emocjonalno-seksualnego podejścia do życia

wracając do oporów i napięć
można równie dobrze rzec, że szybkość "zakochania u faceta" zależy od głębokości oporu  i siły napięcia potrzebnej do przełamania oporu , bo czas gra tu tak naprawdę piąte jak nie dalsze skrzypce, może poza przypadkiem bolesnego napięcia jako wskazówki w tykającym zegarze
sprowadza się to tylko i wyłącznie to stanu zero jedynkowego, albo jest opór albo go nie ma, albo jest napięcie albo go nie ma

kwestia też z jakiego punktu startujesz, jak z tak zwanej czarnej inez, to może to trwać wiecznie, i być mylone z miłością którą samo w sobie to coś nie jest

żartując, w moim przypadku randkowałem 18 lat
no ale jak się kroków nie zna, to pupa zbita, nie zatańczysz, siedzisz w kącie