pytania z kwestionariusza osobowości...

To ocena tzw kompetencji miękkich. Jest wątek na ten temat gdzies tutaj. Za wiele Ci nie doradzę bo sama polegam na takich pytaniach, no ale przynajmniej masz fory że to nie f2f interview tylko możesz sobie pomyśleć.
Mi radzono, że po pierwsze nie musi to być 100% prawda,byle było wiarygodnie. Czyli możesz 'przywłaszczyć' sobie sukces koleżanki. No i najlepiej żeby potwierdzał Twoje kompetencje na stanowisko doradcy klienta...

właśnie na tym chciałam się skupić i oprzeć swoje zalety charakteru i mocne strony: jednym zdaniem,że twarda babka jestem i się nie poddaję tylko dążę do celu mimo trudności losowych;) tak pracowałam podczas studiów,dzięki obecnej pracy nauczyłam się przede wszystkim pokory..i współpracy z ludźmi,komunikatywność itp.W sumie mogę jedynie skupić się na cechach charakteru, które w sobie wykształciłam poprzez moje dotychczasowe doświadczenie, bo niczym bardziej konkretnym pochwalić się nie mogę..a zmyślać nie mam zamiaru;)

o dziękuję KGB coraz większą wenę we mnie budzisz ;D

oczywiście jeśli jeszcze wpadniesz na jakieś pytania, wskazówki, które mnie oświecą jeszcze bardziej będę bardzo wdzięczna ;D osobie z boku chyba tak łatwiej, bo ja za bardzo się wczuwam w myślenie o tym wszystkim

ajć wczoraj wieczorem pojawiły się u mnie z problemy z internetem, ale dziękuję KGB za pomoc,z kwestionariuszem się udało ...jest kolejny etap,kolejny problem ...i ech ,nie wiem czy to jest warte zachodu

Otóż,jak już wspomniałam wcześniej chcę zmienić pracę na bardziej ambitną. Niestety nie posiadam żadnego doświadczenie oprócz pracy na produkcji, dlatego też ,wysyłam cv, tam gdzie nie wymagają doświadczenia i dzięki pracy u nich mogłabym zdobyć doświadczenie,które jest potrzebne na rynku pracy.

A rynek...o zgrozo...w Łodzi same oferty tego typu dotyczą pracy w call center..praca na umowę zlecenie odpada i wciskanie ludziom przez telefon garnków, produktów kosmetycznych również mnie nie obchodzi. Jeśli już call center to w banku, gdzie oferuję minimum miesięczne szkolenie, dzięki czemu czegoś się nauczę i mam stałą umowę.
Moja rekrutacja o której w tym temacie wspomniałam dotyczy Młodszego Doradcy CitiPhone. Plus taki, że nie polega to tylko na sprzedaży,ale również obsłudze kont itp. Minus...ogromny...niskie zarobki,czyli najniższa krajowa...pluso czywiście prowizja od sprzedaży..,a żeby było śmiesznej praca na 3 zmiany,światek ,piątek,i niedziela...co drugi weekend. Zapracować się tam elegancko można...
No ale już przyzwyczaiłam się do pracy 3 zmianowej...tam przynajmniej jest szansa na awans, lepsze zarobki i przede wszystkim zdobycie doświadczenia. Jednak..jestem w szoku,czego osoby z HR nie wymyślają podczas rekrutacji...3 etap ma być w formie sesji Assessment Centre, trwa 4 godziny...2 zadania i rozmowa. chryste, mam wrażenie ,że walczę o stanowisko prezesa zastanawiam się czy tam iść i się skompromitować...bo przecież nie mam doświadczenia w sprzedaży, nawet rozmowy symulujące to istna katorga, bo ich pomysłu typu proszę sprzedać mi długopis bez wkładu...o litości. Już tracę siły na polepszenie swojej sytuacji,mam wrażenie,że z pracy na produkcji nigdy nie wyjdę!koszmar!

hmm..."określić moją ścieżkę kariery" obawiam się ,że jest trudno...ponieważ muszę zacząć od zera i zdobyć jakieś doświadczenie, w konkretnej pracy w której miałabym szanse rozwoju i awansu. Po filologii polskiej...o i koniec tematu, mój dyplom może elegancko się kurzyć dalej na półce, bo pracy w zawodzie dla ludzi z moim wykształceniem w tym kraju nie ma!:P więc ciężko chyba mi pomóc określić jakąś ścieżkę kariery...Patrzę bardziej teraz na to, czego oczekuję rynek pracy, przeglądając oferty najwięcej jest zatrudnień właśnie typu doradca klienta; cenione są kwalifikacje miękkie itp. Dlatego próbuję sił w tym call center ,ale wrr...Możesz mi przesłać te cenne informację w sumie na ten ostani etap pójdę, po to, żeby chociaż zobaczyć jak ten "małpi gaj" wygląda, bo nie miałam jeszcze do czynienie z tego typu rekrutację. Jeśli się skompromituję...trudno...każda porażka to jakaś informacja zwrotna, ale masz rację ,grunt to żeby się nie poddawać:) nie mogę już stać w miejscu, bo czas biegnie do przodu, a ja mam wrażenie, że się cofam, a nie rozwijam ;P

Ech, strasznie przytłaczają mnie myśli...bo może powinnam podjąć się pierwszej lepszej pracy w call center nawet na umowę zlecenie,żeby wyjść z "obozu pracy"?...a nie czekać na cud, aż ktoś mnie zatrudni na lepszych warunkach..

Czy widzę w siebie sprzedaży? nie wiem, bo w praktyce jeszcze tego doświadczenia nie miałam, więc trudno mi to ocenić.
Praca w call center...oczywiście przystosowanie do rynku pracy, ucieczka od pracy fizycznej...potrzeba mi kontaktu z ludźmi, zdobywania wiedzy,robienie czegoś bardziej ambitnego niż praca na produkcji. Poza tym z tego co widzę, doświadczenie w sprzedaży i bardzo dobrze rozwinięte kompetencję miękkie są bardzo cenione przez pracodawców. Czy się sprawdzę w takiej pracy? to się okażę. Chcę się przełamać, podjąć ryzyka i zacząć małymi kroczkami rozwijać siebie i wzbogacać swoje doświadczenie. Bo wiem, w jakim niestety kiepskim stanie psychicznym jestem ze względu na brak jakiegokolwiek ambitniejszego doświadczenia po studiach moje poczucie wartości...zerowe. oczywiście walczę z tym i się nie poddaję. Każda kolejna rozmowa rekrutacyjna uczy mnie czegoś i dodaję mi pewności siebie...i mam nadzieję, że kiedyś mi się uda coś osiągnąć.

A czym tak naprawdę chciałabym się zajmować? niestety moim niespełnionym marzeniem jest praca jako psycholog. Ale na studia nie mam już szans,a przede wszystkim pieniędzy. Jednak myślę żeby zapisać się do jakieś niższej rangą szkoły, nawet policealnej, w której będę miała możliwość zdobyć uprawnienia jako psycholog terapeuta, w Łodzi jest jedna taka Akademia. Chcę spróbować odłożyć na to pieniądze i chociaż zrobić jakiś krok, żeby zrealizować choć trochę swoje marzenie kto wie, może nawet z takimi uprawnieniami otworzę swój gabinet ...jak wygram w totolotka ;D.

Teraz najważniejszym celem jest wyjście z obozu naprawdę już nie daję rady...walczę z chwilami kiedy mnie dopada totalna bezsilność, kiedy boję się, że tam już zostanę!!! już doszłam do takiego stanu, że jak tam jadę to mam łzy w oczach...w nocy nie śpię, bo czuję ten lęk...że nadal stoję w miejscu. Ale przecież nie stoję, bo próbuję walczyć! i cholera pójdę na ten etap mimo wszystko, chociaż dla zaspokojenia swojego sumienia, że próbowałam...A na swoich błędach na pewno czegoś się tam nauczę  i zawszę będę mogła to wykorzystać podczas kolejnej rekrutacji.

A do skrzynki już zaglądam...dzięki