byc z kims i byc nikim

Mamy dwójkę małych dzieci. Ja nie wiem czym jest normalność, jak wygląda życie w normalnej rodzinie. Mój ojciec był agresywny stosował wobec nas przemoc ( chociaż mamy nigdy nie uderzył ale mnie i rodzeństwo tak ). Mój maz jest podobny a nawet gorszy. Ostatnio uderzył mnie za to ze nasza córka mówi ze go nie kocha, bije go i odgania odemnie i od siebie. Małej też się oberwalo. Kazał nam wypier..lac. Mieszkam u niego , wcześniej mieszkałam z mama bo ojciec za granica tylko tam mieszka mój brat który jest narkomanem, kradnie nie pracuje itd. Niejednokrotnie mnie uderzył. Wiec nie chce tam wracać ale nie chce dlatego ze udaje ze maz jest ok. Jest alkoholikiem, pedantem. Cały czas mnie o wszystko oskarża, ze coś jest zniszczone w domu i ja to zrobiłam np. Popsuł się czajnik elektryczny. Cały czas wydaje mi polecenia, ustala d,ien wcześniej wszystko co mam zrobić następnego dnia. Lepiej się nie sprzeciwiać bo robi się agresywny. Wyzywa mnie od idiotek , pustaków itd moja rodzinę też. Mówi mi jak co robić np. Jak próbować zupy żeby nie scieklo mi z łyżki na podłogę , jak zamykać drzwi, dosłownie w każdej sprawie. Nie mogę wychodzić kiedy chce tzn tylko na zakupy ale i tak zawsze niby zartuje ze kogoś spotkałam ale wiem ze tak myśli. Jak uda mi się spotkać z koleżanka to dzwoni do mnie i każe mi ja dawać do telefonu. Jak mnie wola to mówi do mnie tak samo jak mówi do swojego psa czyli chodź tu i twierdzi ze to normalne. Gdy on popełnia błąd zawsze odwróci to tak ze to ja i robi się agresywny wmawiając mi ze to moja wina i ja muszę się przyznać mu racje. Mam dosyć życia często myślę o tym żeby zabić siebie i dzieci ale później trzezwieje i wiem ze nigdy krzywdy nie robię i to on powinien umrzeć nie ja. Często w nadziei myślę czy wpadnie pod auto itd. Ze dopiero wtedy sie od niego usilnie. To straszne jak można życzyć komuś śmierci... Wyzywam sie na dzieciach a potem gorzko tego zaluje obiecałam sobie ze nigdy nie będę jak ojciec a jesteem jego kopia. Strasznie mnie to boli nie chce tak żyć, obiecuje sobie ze sie zmienię bo chce żeby oni nie mieli takiego dzieciństwa jak ja i żeby wyrośli na mądrych ludzi ale to mija kiedy znów krzykne albo potrzasne córka za to ze sie zle zachowuje. Jeśli chodzi o rozmowę z mężem to nie ma takiej opcji a gdybym mu powiedziała ze odchodzę to pewnie by mnie skopał i wyrzucił za drzwi. .. Zazdroszczę innym normalności.