Błędne koło....:(

Na twoim miejscu pobyłabym trochę sama bez jednego ani drugiego...przechodzenie z zwiazku do zwiazku zazwyczaj nie jest dobre bo nie wyleczyło się do końca jeszcze z poprzedniego  związku liczy się na szybkie wyleczenie i zapomnienie ale zazwyczaj myśli wracają....Ludzie się tak szybko nie zmieniają i jakieś opowieści o depresji czy leczeniu  uważam za metodę wywarcia na Ciebie wpływu co tylko świadczy o niedojrzałości..a z obecnym partnerem też nie będziesz szcześliwa myśląc o kimś innym bo nawet najbardziej zakochanemu człowiekowi zacznie to przeszkadzac dlatego powinnam odetchnąć i pobyć sama ...

Jest jeszcze bardziej to wszystko pokręcone..... Mój były dzwonił wczoraj, rozmawialiśmy  min po czym stwierdziła, że muszę się z nim zobaczyć, bo już tego nie zniosę..... pojechałam do niego, było to wieczorem, ok 20. Długo rozmawialiśmy, wiem  że bronił się przed tą rozmową..... Jak go zobaczyłam, serce mi dudniło, uświadomiłam sobie, że straciłam fajnego faceta, któy nie jest mi obojętny.....   
Rozmawialiśmy bardzo długo, o wszystkim, o tym co się stało itd, bez żadnych podtekstów..... - tak się umówiliśmy....

W pewnym momencie przytuliłam go  z całej siły ( wiem, że to nie w porządku wobec obecnego chłopaka, ale o niczym innym w tej chwili bardziej nie myślałam - chciałąm go tylko objąc).....Wiem, że tego bardzo chciał, ale bronił się bardzo przed tym....

Było późno, musiałabym wracać autobusem, zapytałąm, czy znajdzie dla mnie trochę miejsca na podłodze - nie chciał, bo to dziwnie wygląda, lecz po pewnym czasie uległ.....

Wyszło na to, że nie mogłam sie powtrzymać i spałam obok niego, pocałowałam go ( on był nieczuły, stwierdził że nie wie jak będzie i nie chce już żadnych żali i pretensji) - obiecałam że zostaje to między nami i rano o wszystkim zapominamy......
Wiedziałam, że on też tego chce, tylko bardzo się bronił... czułam jak mocno bije mu serce....a ja już dawno nie byłam tak szczęśliwa..... Czuję się przy nim tak dobrze, tak bezpiecznie......
Przytulaliśmy się, całowaliśmy, pieściliśmytak jak dawniej.... To było piękne...aż do rana kiedy wstałam i  usiałąm o wszystkim zapomnieć. Umówilismy się, że mnie tam nie było, nic się nie stało, wiemy o tym tylko my...Bez pretensji w przyszłości, bo nie wiadomo jak będzie...

Wróciłam teraz do domu, nie wiem czy dobrze zrobiłam, nie mogłam wytrzymać... Nie mogę tego powiedzieć obecnemu chłopakowi, bo co mu powiem? Słuchaj? Wykorzystałeś moją słabość, kiedy byłam w rozterce a tak naprawdę dzięki Tobie próbowałąm zapomnieć o byłym?  To dobry chłopak, nie wiem co robić.....

Do tego dochodzi dziewczyna, która była z moim byłym w długim 5-letnim związku jeszcze przede mną... Mają kontakt, ona wie co się stało w jego życiu.....nie cierpię tej laski, jestem piekielnie o nią zazdrosna, on twierdzi, że ona mu pomaga.... nie mogę tego znieść.........

Chyba sama sobie komplikuje życie, ale nie potrafiłam inaczej... Co wy na to ?

Chyba faktycznie tak jest...... to we mnie leży problem.....:( Sama nie wiem, czego tak naprawdę chcę......
Nie chce mi się żyć... zachowuje się, jak idiotka ;/ Ranie wszystkich wokół siebie.......
Hmmmm....tak, zależy mi na zabieganie ze wszystkich stron, to chyba jest mój problem ;/

Chciałabym odnaleźć prawidłową drogę, nie wiem co zrobić, totalnie nie wiem...najlepiej gdyby mnie w ogóle nie było

Powiem Ci, że zachowujesz się bardzo dziwnie... Sama przyszłaś do swojego byłego a twierdzisz, że to on tego tak bardzo chciał, potem sama na siłę zostałaś na noc bo "czułaś", że on tego tak bardzo chce.... Teraz nie wiesz którego kochasz. To jakaś paranoja.
To co zrobiłaś było zwykłą podłością wobec obecnego partnera, który również nie jest święty skoro odbija dziewczynę przyjacielowi, który ma depresję...  To wszystko nie trzyma się kupy. Jakiś chory układ. Jesteś bardzo młoda najwidoczniej... bardzo młoda i jeszcze głupiutka.