Praca, studia, samodzielność i niezależność.. Można ?

Po pierwsze - wybierz takie studia jakie chcesz - resztę dopasujesz do nich.

Byłam w podobnej sytuacji, z taką różnicą, że nie chciałam odciążać rodziców - ja z założenia MUSIAŁAM radzić sobie sama. Bo rodzice nie chcieli, żebym studiowała dziennie (twierdzili, że to wiąże się z utrzymywaniem mnie przez kolejnych 5 lat) a ja się uparłam, że poradzę sobie bez ich pomocy finansowej.

No i poradziłam sobie. Studiowałam dziennie na państwowej uczelni, więc nie ponosiłam żadnych kosztów z tego tytułu. Na początku mieszkałam w akademiku, więc koszty też niewielkie. Pracowałam w McDonald's, bo tam dopasowywali mi grafik tak jak chciałam. Było bardzo ciężko, ale wzmocniło mi to jedynie wolę przetrwania i przekonanie, że wszystko jest możliwe.
Później znalazłam lepszą alternatywę (mniej morderczą ) - praca hostessy w weekendy. Stawka godzinowa była wyższa, no i w tygodniu miałam wolne.
Oprócz tego łapałam różne zajęcia - zarejestrowałam się w agencji pracy tymczasowej (stamtąd wpadały jakieś inwentaryzacje, rozkładanie towaru, podawanie kurczaków w hipermarkecie), roznosiłam ulotki, sprawdzałam roznosicieli ulotek, udzielałam korepetycji, wyjeżdżałam jako wychowawca na kolonie. Najtrudniej jest zacząć, potem samo się kręci. I jest dużo satysfakcji. I mało wolnego czasu

Wszystko zależy od tego, jakie studia wybierzesz - dzienne czy zaoczne? Kierunek z mnóstwem zajęć i nauki czy nieco luźniejszy? Czy możesz liczyć na jakieś wsparcie finansowe mamy czy musisz radzić sobie całkiem sama? No i jaka będzie w tym wszystkim udział Twojego chłopaka? Do tych pytań trzeba dopasować plany. Ale da się

Dziękuje za pierwsze odpowiedzi

vinnga a Ty na jakim kierunku byłaś ? No tak Ty nie miałaś wyjścia więc tak czy siak musiałaś dać radę, ja pewnie jakieś tam "wsparcie" będę miała tylko po prostu nie bardzo wierze w siebie..  Co to do udziału mojego chłopaka to nie byłby problem i on sam chciałby to wszystko utrzymać a żebym ja się uczyła dalej ale niestety nie ma tak łatwo oboje kończymy szkołę w tym samym czasie więc będzie to równy start.

PłomiennaLena to życzę powodzenia może potem napiszesz jak wam to wyszło oby dobrze bo razem zawsze raźniej ;]]

Jaka szybka odpowiedź aż miło i zawiera to co najbardziej mnie interesowało )!

No to mnie teraz podbudowałaś nie powiem;) Moi znajomi to chyba sami pesymiści, którzy w nic nie wierzą a to automatycznie przerzuca się na mnie a widzę, że nie potrzebnie i, że nie ma co martwić się na zapas. Może w tym całym zabieganym życiu znajdziemy czas dla siebie ;D i może, też uda nam się razem na coś odłożyć tak jak Ty pisałaś. Dzięki wielkie ! )

A nad tym kierunkiem muszę jeszcze pomyśleć, jest ich parę ale muszę wybrać tak jak pisałaś o sobie, by nauka sama wchodziła do głowy i by mnie to interesowało;)