On zakochany , ja zagubiona... co zrobić????

Nigdy nie będziesz mieć 100%pewności. Dostałaś w tyłek po poprzednim związku, jesteś teraz ostrożna i się wahasz co dla ciebie będzie dobre. Ale jeśli nie będziemy ryzykowali to nie będziemy wiedzieć co tracimy, więc spróbuj może będzie Ci z nim miło i nie myśl, nie gdybaj co stanie się jutro, pojutrze - życie jest zbyt krótkie by wahać się... Wykorzystaj życie swoje najlepiej jak umiesz.

Ja też zadam to pytanie: co dla Ciebie znaczy, że ktoś jest przystojny?
Ja byłam kiedyś w związku z facetem, który był o 8 lat starszy, był niski, miał duże zakola, był blady (słońca nie lubił) chudy i miał garba, bo miał od dzieciństwa chory kręgosłup. A mi się podobał bardzo! Czemu? Bo miał niezwykłe oczy i miał niespotykany charakter. Zawsze był małomówny i musiałam się zastanawiać co myśli.:p
No i uwielbiałam go obserwować jak coś robił, bo robił to w takim skupieniu, dokładności i precyzyjności. I pomimo tego, że wyglądu Brata Pita nie miał to ja do niego czułam to przyciąganie. Ważny był dla mnie jego uśmiech i dla mnie nie miało znaczenia czy był prosty czy garbaty, wysoki czy niski miał po prostu to coś w sobie.
A Twój facet chyba nie ma tego czegoś jeśli przy nim zwracasz uwagę na wygląd. Moim zdaniem traktujesz go jak dobrego przyjaciela przy którym możesz się bezpiecznie schować gdy jest źle. Twój facet chociaż by na głowie staną to Ty i tak w nim faceta nie dostrzeżesz.

Założę się że jest szereg dziewczyn które oglądają się i wzdychają do obecnego Twojego partnera. Dostrzegają coś, na co Ty jesteś ślepa - tak to już jest. Doceniamy kogoś dopiero gdy go stracimy.

Oczywiście że może choć nie musi. Z tym uczuciem które jest powiązane z szeregiem pobocznych emocji jest tak, że jest nieprzewidywalne i potrafi uderzyć w najmniej dla Ciebie spodziewanym momencie, pisze z autopsji:)

A jednoznacznie na wyżej postawione pytanie nikt ci tutaj nie odpowie. To jest jak DNA niepowtarzalne dla każdego człowieka i każdy odczuwa to na własny sposób. choć oczywiście pewne schematy są do siebie podobne;)

Ja na Twoim miejscu wziąłbym tego gościa na długi spacer i podczas niego powinniście długo i szczegółowo na ten temat pogadać bez ciśnień na luzie i zobaczysz co będzie dalej. Czasem gonienie króliczka jest bardziej fascynujące niż jego złapanie:):)

Cezarze- byliśmy na takim spacerze i bardzo szczerze sobie porozmawialiśmy. On powiedział, że poczeka na mnie. Da mi tyle czasu ile będę potrzebowała bo nie będzie z nikim szczęśliwy tylko ze mną.. To jest bardzo dla mnie ważne takie słowa. Po rozstaniu stwierdziłam, że nigdy już nikomu nie będę wstanie zaufać.. Ale jednak jemu ufam, bardzo to jest piękne....

A jeżeli chodzi o wygląd.. On po prostu nie jest do końca w moim typie . Bardzo ważny dla mnie był wzrost u faceta. Min. Lubię gdy chlopak jest sporo wyzszy ode mnie, a on jest tylko troszkę... Ogólnie nie czułam tego zauroczenia...

Poznając mojego obecnego mężczyznę miałam podobny dylemat... Czułam się przy nim bezpiecznie, dowartościował mnie itp. A mimo to nie byłam pewna... Wahania okazały się niesłuszne. Potrzeba po prostu czasu. Po pewnym czasie wcale nie takim długim odkryłam że tak naprawdę robiłam problem z niczego. Mój mężczyzna rozpieszcza mnie, kocha, po miesiącu zaproponował mi wspólne mieszkanie i wtedy byłam przerażona.... Ale zamieszkaliśmy razem po 3 miesiącach bycia razem. Nie żałuję. Coraz bardziej go kocham i odkrywam kolejne powody ku temu. Daj sobie czas i nie zadręczaj... Skup się na chwilach kiedy jest Ci przy nim tak dobrze. Nie zawsze wielka miłość zaczyna się od gromu który na ciebie spada... Czasem jest to po prostu wypielęgnowane, zadbane powoli rosnące uczucie

Ja tak sobie myślę, że jest ci zdecydowanie za dobrze i wymyślasz.

Nikt tak do końca nie jest pewny tej drugiej osoby i też ma wątpliwości ale już takie bardziej typu czy on mnie nie zdradzi? czy będziemy ze sobą szczęśliwi? jak nam się powiedzie? czy nasza miłość będzie trwać wiecznie?  itd... a ty martwisz się o wygląd... a jak się kogoś kocha to kocha się jego wady i zalety.  Hmm...ja na swoim przykładzie też miałam chłopaków do których też miałam wątpliwości o wygląd np.za niski a to blondyn..a ja wolę wysokich czarno- włosych..no i teraz żałuję że myślałam że może coś z tego będzie i miłość przyjdzie z czasem bo fajnie się gadało że pp prostu nie przerwałam tego prędzej niż któryś się zakocha...kiedy się  zorientujesz że go na pewno nie kochasz będzie bardzo ciężko wiesz?? bo on już cię kocha. a mi się wydaje że ty masz go za przyjaciela. teraz mam chłopaka wysokiego i o czarnych włosach i oczywiście go kocham, jestem bardzo szczęśliwa

Jest też fizyczność po między osobami które się kochają... przytul sie do niego...dotknij go nawet go pocałuj..może wtedy się do wiesz czy coś do niego czujesz..a jak cie to zrazi to raczej nie to nie ten facet.

Właśnie w tym rzecz, że gdy mnie pocałuje lub przytuli czuje się wspaniale!!! Ale gdy wtedy tańczylismy czułam ogromny dyskomfort... i to mnie zastanowiło...:( bo tak nie powinno byc, kurcze...
I to nie jest tak, że kompletnie nie jest w moim typie bo spotykałam się z kilkoma facetami i bylo tylko kilka spotkan i okazalo sie ze to nie to zupelnie wiec odpuściłam a tu jest inaczej I nawet kiedys z wysokim i przystojnym brunetem ( też mój typ) który okazał sie kompletnym nudziarzem i mimio tego ze byl taki przystojny nie spotkalam sie z nim nigdy wiecej