Czy zdarza Wam się myśleć stereotypowo?

Zdarzają mi się w pierwszym odruchu stereotypowe myśli, ale staram się je szybko przełożyć na jakiś bardziej racjonalny tor. Przede wszystkim, aby uniknąć tego typu nieporozumień, nikogo nie skreślam na podstawie wyznania, orientacji seksualnej, statusu społecznego, koloru skóry ani miejsca zamieszkania. Każdego staram się traktować indywidualnie i oceniać przez pryzmat jego zachowania i intencji, a nie tego, co go określa "z góry". Sama padam ofiarą stereotypowego myślenia niemalże codziennie, dlatego też doskonale rozumiem jak może to być mylące i krzywdzące. I generalnie zauważyłam taką  tendencję, że prawie każdy się oburza, kiedy się o nim myśli stereotypowo, a też prawie każdy jakieś przesądy i stereotypy głosi - ciszej lub głośniej.

Stereotypy to moim zdaniem, taki sposób na rozrysowanie sobie i zrozumienie świata, jak diagramy w statystyce.

Może wyjdę teraz na osobę myślącą nieco wąskim torem, ale moim zdaniem dawanie osobom uzależnionym pieniędzy czy jedzenia, to dokładanie się do ich śmierci. Stwarza się im komfort pozostawiania tam gdzie są - bo zawsze ktoś się zlituje i da "co łaska". Dlatego nie daję (już) pieniędzy, czasami tłumaczę natomiast gdzie jest najbliższy urząd pracy, gdzie jest schronisko dla bezdomnych, gdzie jest detoks, gdzie terapia uzależnień.

A po co im to mówić? Wiadomo, że tam nie pójdą. Widać to każdej zimy, gdy znajdowane są zamarznięte zwłoki lub, gdy uda się policji dotrzeć do ich "kryjówek". Boja się schronisk dla bezdomnych, jak diabeł święconej wody.

Dlaczego nie miałabym dawać jedzenia? Lepsze to, niż dawanie pieniędzy. Raz mi się tylko zdarzyło, że sypnęłam groszem.
Wiadome by było, że dając im pieniądze, nie przeznaczyliby ich na jedzenie, a jeść przecież muszą.
Poza tym byłam wtedy młodą licealistką, więc miałam prawo do błędu .
Większość moich rówieśników powiedziałaby im "Spier...!"
Ja tak nigdy nie postąpiłam, bo to też są ludzie, którym należy się szacunek.

No mi calkiem ostatnio taki stereotyp sie wlączyl, czego sie wstydze,ale to było tez pokierowane zdrowym rozsądkiem .Parkując na uboczupodszedl do mnie mezczyzna Rom(Cygan) i zaczął mi oferowac prezenty na swieta po pomocyjnej kwocie: nawigacjie GPS, tel.komorkowe, mp3-4,tablety,aparaty cyfrowe,po niebywale niskiej cenie.
Odrazu przeszlo mi prze mysl ,że kradzione,wstyd pisac,ale Romowie (cyganie)są z tego znani cofając sie wstecz jak ich dorobek zycia wyglada i z czego slynie,,i facet chce opchnąc to jak najszybciej  przy czym grosza zbić.
Podziekowalam odrazu,dziecie nadąsane bo cos sobie upatrzyla,choc cena kusila a jak, ale jakos podswiadomie lampka mi sie wlączyła aby nie ryzykowac.
Wole cos oficjalnie w sklepie kupic z gwarancją i paragonem

Wczoraj mi się zdarzyło takie myślenie - stoję autem przed przejazdem kolejowym, barierki zamknięte, za mną główna droga, mała miejscowość to była. Podchodzi mi do auta koleś i otwieram szybę a ten nawija - nie boi się pan, że ktoś walnie panu w tył auta, tu różnie jeżdżą ... Popatrzyłem na niego i myślę - zjechałem całą Polskę, własnie wracam ze Szczecina, a ten mnie poucza... No sorry. Powiedziałem z uśmiechem, że dam radę i tyle. Za 2 minuty gość wraca i próbuje za klamkę by wejść do auta mi, nie otworzyłem, tylko szybę - pyta - jedzie pan do centrum? Ja - jadę, ale nie zabieram nikogo, sorki, to oki powiedział. Stereotypowo, ale miałem przy sobie z kilkanaście tysięcy złotych to nie mogę nikogo podwozić... Proste.

To ze mną też byś nie porozmawiała:)
Każdemu zdarza się myśleć stereotypowo. Ale młodość to młodość, każdy ma jakąś. Jeden bardziej bujną inny mniej, ale nie ma co przedkładać tego na obecne życie.

Staram się nie myśleć stereotypowo o ludziach, bo uważam, że nie ma sensu się uprzedzać, można skreślić z góry wartościowego człowieka, którego warto poznać. Nie oznacza to jednak, że do każdego podchodzę otwarcie i z sercem na dłoni, bo ludziom też nie można tak do końca ufać. I nie chodzi o stereotypy, uprzedzenia tylko ten zdroworozsądkowy dystans, który może pomóc uniknięcia niemiłej sytuacji z czyjejś strony. Nieraz mam przeczucie co do konkretnej osoby. Tak było z moją dobrą koleżanką ze studiów - spojrzałyśmy na siebie w pierwszy dzień zajęć, usiadłyśmy obok i tak już zostało. Mojego najlepszego przyjaciela poznałam przypadkiem przez internet i tylko przeczucie mnie skłoniło do utrzymywania tego kontaktu, nic więcej i było warto. Jak pierwszy raz poszłam na trening, bez żadnego wyraźnego powodu podeszłam do faceta, który wydał mi się z jakiegoś powodu najbardziej ogarnięty. Nie mam pojęcia dlaczego. Najlepszy kontakt mam do tej pory z nim, lubimy się, świetnie się dogadujemy. Paru nieszczerych ludzi też mi się zdarzyło od razu wyczuć i trzymać dystans. Oczywiście bywało, że się pomyliłam i ktoś, kogo nie lubiłam na początku bardzo zyskał przy bliższym poznaniu. Ale lepiej czasami posłuchać przeczucia i się trochę zdystansować, niż się konkretnie przejechać.

Pieniędzy bezdomnym nie daję. Mnie nikt nie rozdaje pieniędzy, dlaczego miałabym dawać je obcemu człowiekowi? Jedzenie to co innego. Jak ktoś był głodny i prosił o jedzenie to mi się zdarzało dawać. Przynajmniej wtedy mam pewność, że jest potrzebujący, a jak dam pieniądze to nie mam pewności czy się za to nie naćpa, albo nie uchleje i nie będzie się gdzieś awanturował. I tu też nie chodzi o stereotyp, tylko ograniczone zaufanie do nieznajomego człowieka.

Oczywiście, że się zdarza. Przecież stereotyp to z zasady coś, co jest poza logiką, siedzi mocno i głęboko i nie do końca mamy wpływ na ten "pierwszy odruch", w którym się ujawnia (ale na zachowanie już tak).

O właśnie, super to ująłeś. Poza tym każdy może być wrażliwy na inne stereotypy - np. z opisanych sytuacji, z czarnoskórym lekarzem nie miałabym problemu, ale z panem-nianiem już tak.