"TEŚCIOWA"

Tak jesteśmy razem i układa się nam dobrze mały ma 5 lat. Odnoszę wrażenie, że więcej czasu poświęca temu "prawdziwemu" wnukowi to samo ma się co do prezentów. Nie zabiera go nigdzie i nie interesuje się nim. A mnie jako matkę strasznie to męczy Co do mnie też jest chłodna.

Pewnie masz rację, nie powinnam z tym nic robić. Może kiedyś ona sama się połapie co i jak

Wiesz co, ja myślę , że ona z czasem sama zrozumie gdzie robi błąd , a wtedy będzie jej na pewno bardzo głupio i przykro.
Oczywiście rozumie Cię , że jako matkę boli Cię jej postępowanie i zachowanie , ale najważniejsze , że Twój partner traktuje Ciebie i dwójkę dzieci jak swoje. A tak jak napisała Bubuś babcia jest tylko babcią i nie ma co zbytnio się tym przejmować,
Mam siostrę , która też ma syna, dwa miesiące młodszego od mojego i moja mama,  a raczej nasza mama, również traktuje swoje wnuki nie równo. Ten siostry jest kochańszy, ładniejszy, grubszy a mój to zawsze coś, a to, że broi, a to , że jeszcze nie woła siusiu, a to, że nie mówi dziadzia itd. Dużo by tu wymieniać. I uwierz mi kochana, że ja mam to gdzieś. Bo mój syn jest najładniejszy, najkochańszy i najcudowniejszy, i nie ważne jak go babcia postrzega czy kocha. Ja mam w sobie tyle miłości , że miłość babci jest tu zbędna . Wiadomo początkowo było mi przykro, ale teraz to już nawet nie zwracam na to uwagi. Uważam , że ten typ tak ma (babcia) . Głowa do góry, Twoje dziecko jest najważniejsze dla Ciebie i nic i nikt nie może Ci tego zniszczyć

Wiesz co kochana, pokaż jej , że jesteś osobą kulturalną
i masz w sobie trochę godności .
Jeśli nie pójdziesz choć na chwilę do niej w Boże Narodzenie , ona
będzie uważała Cię za najgorszą i jeszcze nie daj Boże , po rodzinie
będzie rozpowiadała jaka to Ty zła i nie dobra, a ona najwspanialsza babcia
na świecie .

Nie ma za co dziękować, bo tak jak już pisałam , ja byłam , jestem
w podobnej sytuacji, ale nauczyłam się nie przejmować się tym .

moja teściowa nawet biologiczne wnuki traktuje nierówno,nikogo na siłę do miłości nie zmusisz....

Jesteś rozwódką więc czy starszy syn nie ma "biologicznych dziadków" ze strony ojca, może wystarczy powiedzieć wprost ze ta babcia jest babcia Stasia a babcia Jadzia(strzelam .matka jego biologicznego ojca jest jego babcia) a wspólną babcią jest babcia Janina(twoja matka)

Z ymi imionami to wiesz strzelam ;-)

Mi po prostu chodzi o to żeby dziecko zrozumiało ze ta pani to jest babcia jego brata a nie jego. Uczenie dziecka od początku kto jest kto.... a kobieta może się kiedyś do małego przekona, ale ja bym nie naciskała i nie robiła afery bo zostaniesz posądzona o bycie "złą przyszłą synową" która robi fochy bo przyszła teściowa nie zasypuje dzieciaków prezentami.... Sama pisałaś że najmłodszy jest jeszcze b. mały.... może wraz z jego wzrostem przyjdzie wzrost pozytywnego nastawienia do starszego chłopca ;-)

A co do wigilii ... czy zostałaś zaproszona ?? Albo padło stwierdzenie "Rozumiem że wpadniecie na 17" albo coś w tym stylu, jeśli tak to idź, jeśli na razie nie poczekaj może padnie.... jeśli nie padnie albo co gorsza padnie tylko w kierunku twojego partnera czyli "przyjdziesz na 17" to ja bym nie poszła, albo partner powinien się zapytać DYSKRETNIE czy zaproszenie jest dla was 2, choć skoro macie dziecko ;-D to pewnie tak

Jak nie padnie nie przejmuj się u mnie nie padło przez 10 lat ;-) i trwamy dalej

Masz rację. Jeśli młodszy coś dostaje to starszemu trudno jest teraz zrozumieć dlaczego on zostaje bez prezentu od tej osoby.
Z drugiej strony babcia nie musi "inwestować" w obce dziecko.

Dobrym rozwiązaniem byłaby rozmowa z nią, powiedzenie że starszy źle się czuje w takiej sytuacji i np. dawanie prezentu od babci jeśli będzie też coś dla starszego (np. od was).
I wyjaśnienie że to nie jest jego babcia, może nakreślenie sytuacji że nie każdy ma babcię i np. wyjaśnienie że jego babcia jest daleko i dlatego nie przyjeżdża i nie daje prezentó; jeśli już daje coś młodszemu to starszy powinien dostać chociaż lizaka.

Ja bym porozmawiała od razu, chciałabym żeby święta były przyjemne a rozwiązywanie wtedy takich problemów byłoby dla mnie niewygodne - bo co można zrobić - zabrać babci prezent dla wnuka czy pytać się dlaczego nie przyniosła nic dla drugiego?

A teraz miałaby czas na przemyślenie sprawy, jeśliby nie chciała zmienić sytuacji to Ty miałabyś czas na przygotowanie się i odpowiednie działania. Może nawet kupić prezent dla starszego syna i dać babci młodszego żeby miała dla obydwu jeśli sama nie chce kupować.

Myślę że nie ma co się zastanawiać który będzie "ukochanym wnusiem" i nastawiać się na rywalizację tylko pomyśleć o bezbronnym dziecku które nie rozumie dlaczego ono jest gorzej traktowane od brata.
Stawiać na współpracę a nie podkładać podwaliny do walki o uczucia babci.

Człowiek nie maszyna - nie można go zmusić do kochania.
Przykre ale prawdziwe. CZY już przeprowadziłaś rozmowę z "teściową"? CZY mąż jest zorientowany, że boli cię postawa jego matki? A teść jak się zachowuje?
Pełno niedomówień w tych waszych relacjach - nie wierz w to, że ktokolwiek czegokolwiek się będzie domyślać... Lepiej "wrzód" przebić niż czekać aż samo się rozejdzie...
Może warto zebrać się we trójkę - Ty, mąż i teściowa i wyjaśnić co boli... po co czekać na święta - by je wszystkim zepsuć? To odwlekanie czemu ma służyć -  konfrontacji?
CHCESZ udowodnić, że teściowa jest ograniczona, bo ty NIE RACZYŁAŚ powiedzieć, że masz problem z jej postawą?

Znaczy NIE rozmawiałaś. A faceci z rodziny problemu nie widzą. Albo ich wygoda, albo ty przesadzasz... (według nich).
Nikt, cię nie osądza. Wysuwamy "supozycje"
Otóż twoje słowa świadczą same za siebie. Jesteś zawiedziona, że teściowa nie przystaje do twoich wyobrażeń/marzeń/potrzeb? Wrzuć na luz.
Ja bym poczuła w analogicznej sytuacji, że jestem niechcianym gościem. I więcej bym tam nie szła, bo czułabym się zwolniona z obowiązku. No chyba, że na oficjalne zaproszenie, na jakąś uroczystość rodzinną - by nie ranić innych, niczemu niewinnych  członków rodziny. Może to dla ciebie niespotykane ale są ludzie, którzy nie czują potrzeby takiej bliskości, nie lubią zmieniać swych przyzwyczajeń. I nie ma potrzeby w/wzmiankowanego wchodzenia im w tyłek, bo to ich nie zmieni. Ja też nie lubię "tłoku"... śmieję się, że jestem 1 w historii przypadkiem autyzmu starczego
Na święta bez wyraźnego zaproszenia bym nie szła. Przeciwnie wyjechałabym daleko od domu. A do kobitki napisałabym piękną kartę, gdzie bez ataków personalnych, opisałabym swój ból i żal gdy patrzę na dziecko, któremu ktoś (załóżmy, że niechcący) robi przykrość.
Ktoś w tej rodzinie powinien być "starszy i mądrzejszy" (niekoniecznie teściowa ) i umieć rozmawiać. Może warto poczytać o sposobach prawidłowej komunikacji? Poćwiczyć troszkę - dla ułatwienia sobie życia...