Czy warto być razem?

Witam. Zacznę może od początku. Z moim obecnym chłopakiem zaczęłam być w kwietniu tego roku. Bardzo o mnie zabiegał, ja byłam nastawiona do niego sceptycznie, lecz w końcu uległam. Na początku było wspaniale, okazywał mi dużo czułości, rozmawialiśmy o tym, co nam nie pasuje w związku. Spotykaliśmy się tylko w weekendy, ponieważ mieszkamy 30 km od siebie, a wiadomo po pracy w tygodniu nie zostaje zbyt wiele czasu. Na początku on przyjeżdżał do mnie, ale z powodu zmiany moich warunków mieszkaniowych ja zaczęłam jeździć do niego, i tam spędzaliśmy weekendy. Po jakimś czasie zaczęło się psuć. On stał się bardzo chłodny, mało mnie przytulał, itd. Tłumaczył to tym, że on nie potrzebuje tego tak bardzo. Jednak w głębi serca czułam jego miłość. Przyznam, że jestem osobą bardzo wrażliwą i często zdarzało mi się płakać, często z błahych powodów, jak na to patrzę z perspektywy czasu. Ale ja po prostu potrzebuję dużo ciepła. Jemu to przeszkadzało, naskakiwał na mnie, że mam przestać ciągle ryczeć, a ja nie umiałam skończyć. Kiedy chciałam z nim porozmawiać, o tym że nie podoba mi się jego zachowanie, to on kazał mi przestać wymyślać problemy. W ogóle nie chciał ze mną gadać na temat problemów w związku. I znowu płacz. Druga sprawa to taka, że nie podobało mu się, że nie garnę się do obowiązków domowych. Przyznaję, miał rację a ja nie robiłam nic żeby to zmienić. W sierpniu zerwał ze mną nie podając powodu. Zresztą ja nie chciałam z nim rozmawiać, miałam dość. 3 tygodnie temu odezwał się, że chce porozmawiać o naszym rozstaniu, że powodem tego nie było brak uczucia do mnie, jak przypuszczałam. Spotkaliśmy się, wytłumaczył mi, że zostawił mnie przez powody opisane powyżej. Powiedział, że nie można żyć samą miłością, potrzeba trochę starania, że powinnam zmienić swoje zachowanie, wtedy on zacznie mi okazywać uczucia. Co o tym myślicie? Postanowiliśmy spróbować jeszcze raz, spędziliśmy razem ten weekend razem, ja się starałam, pomagałam jego mamie w pracach domowych, nie brałam do siebie jego uwag, nie płakałam. Widziałam,że mu się to podoba. Nawet raz pocałował mnie pierwszy (co dawno się nie zdarzyło). Jak sądzicie, ten związek ma rację bytu? Czy on twierdzi, że muszę zasłużyć na jego miłość? Jak to jest?