Witam, nie wiem czy pojawiał się już ten wątek, ale zaryzykuję.
Więc byliśmy ze sobą ponad 2 lata.. zazwyczaj kłociliśmy się o błahostki, ale nigdy nie rozstawaliśmy się na jakiś okres, często były to tylko groźby, jak możliwe że w każdym związku. Pierwszy raz byłam w takim poważnym długim związku, poznanie rodziny, wspólne weekendy.. On jest typem chłopaka,który jest bardzo spokojny,widać,że mu zależy ale ciężko mu to było okazać, ale ja to czułam. Kocham go.Jakiś czas temu, zmarła mu bliska osoba, dla mnie to też była i jest traumą.Byłam z nim w tych chwilach.Czasami nie potrafiłam zrozumieć dlaczego w takiej chwili on woli być sam.. bo zawsze wydawało mi się że właśnie wtedy taka osoba potrzebuję kogoś bliskiego.Stał się nerwowy, na weekend starał się zatopić w alkoholu,ale na spokojnie.Piszę o tym, bo nigdy nie lubił pić.. czułam jak staję się dla niego obojętna.2 tygodnie temu powiedział,że chce być sam.Nigdy nie był taki jak był wtedy, stanowczy..
czy myślicie,że powrót jest możliwy?
przyznam,że pierwsze dni były dla mnie bardzo trudne, pisałam, żeby wiedział,że go kocham i że mi zależy.. żeby nie zapomniał..
dalej jest mi ciężko, ale muszę jakoś przetrwać ten okres..
co radzicie?
Podobne tematy
Ale kiedy mówił, że chce być sam, to miał na myśli, że chce się z Tobą rozstać?
że narazie chce być sam.. że nie chce nikogo szukać.
musi odpocząć..
No to może daj mu odpocząć. Niech sobie wszystko przemyśli i uzna, że chce być z Tobą. A jeżeli nie chce, to i tak na siłę nic nie zrobisz. Daj mu czas.
Wiesz kiedy umiera ktoś naprawdę bliski do sporej części ludzi nagle dociera fakt tak chętnie odsuwany na dalszy, dalszy, dalszy plan, a mianowicie, że i na nas przyjdzie czas i nie ma na razie takiej siły na ziemi, która by mogła zatrzymać śmierć. Ja czułem się bezradny, zdałem sobie nagle sprawę, że życie ludzkie jest cholernie kruche, że dziś kładę się spać jedynie z nadzieją tego, że będę mógł wstać rano i iść do pracy. Są 1000 rzeczy, które ten człowiek może myśleć nie siedzimy w jego głowie, wg. mnie wcale mu nagle nie zobojętniałaś mógł równie dobrze pomyśleć, że i Ciebie może musieć kiedyś pożegnać bo nie znamy dnia ani godziny albo na odwrót. Daj mu trochę czasu, ale nie rok to facet z tydzień lub dwa powinny wystarczyć żeby się dało z nim porozmawiać więc z tego co piszesz to powinno to być już. Jak będziesz rozmawiać to powiedz dokładnie to co myślisz to co masz w głowie bez owijania w delikatne słowa tak czy siak to facet tylko wtedy zrozumie. Zażądaj też od niego tego samego w stosunku do Ciebie, a jakby ryczał to się nie śmiej i tak może być. I błagam nie przez telefon i SMS to nie rozmowa tylko paplania poważne rozmowy są w cztery oczy tylko i wyłącznie.