Porzucona ... wyrzucona ... jak przestać kochać, gdy brak rozsądku?

Zostałam porzucona przez męża z moim synem ? właściwie wygoniona jak zwierzę ? mąż kazała mi natychmiast wynosić się z wynajmowanego mieszkania, gdy oświadczyłam, że nie stać mnie na jego utrzymanie oraz odwalić. Wcześniej wyjechał z ostatnimi ubraniami, zmienił kartę w telefonie, od ponad miesiąca nie odpowiada na emaile. Do samego końca grał dobrego i złego ? byliśmy na wczasach tydzień na moją prośbę ? przytulał mnie, wydawało mi się, że już będzie dobrze, że mąż nie będzie na mnie patrzył przez pryzmat chorego człowieka. Że może zobaczy kobietę, którą pokochał.
Czego oczekuję? Nie wiem, by ktoś mną wstrząsnął ? abym mogła iść dalej, żyć.
Pogrążam się w rozpaczy ? chudnę strasznie a i tak zawsze byłam szczupła ? chciałabym zasnąć lub zamarznąć, by nie myśleć, by nie czuć bólu fizycznego i psychicznego.
Prawie dwa lata byliśmy z mężem w idealnym związku ? wciąż mówił Kochanie, trzymał za dłoń ? byłam dla męża czuła, pisałam wiersze, robiliśmy sporo rzeczy razem. Idealny związek. Mąż mając problemy w pracy, stałam się dla niego ostoją, kimś kto go kocha, podziwia, szanuje, słucha.
Odkryłam po porzuceniu w sądzie pozew ? wypisuje, że mnie nienawidzi ? że nigdy nie chciał mieszkać w ? tj. tam gdzie mieszkaliśmy do niedawna, gdzie mieszka też ojciec mojego syna, że nigdy nie chciał ? że jestem za młoda (11 lat różnicy) ? że różnica charakterów ? że nudzę się z jego rodziną i nie chcę z nim ich odwiedzać (a to on mnie izolował od rok) ? że przymus fizyczny, że mało nie zemdlał stosując silny przycisk na brzuch (a ja go tuliłam).Koszmar. Szukałam pomocy w jego rodzinie, ale oni mówią, że go zniszczyłam psychicznie od roku.
Właśnie rok temu zaczął się koszmar ? wyremontowaliśmy mieszkanie w miejscu jego pochodzenia z myślą zamieszkania tam góra na rok ? ale środki okazały się potem za małe, by kupić tam dom ? mój syn powiedział, że się ze mną nie wyprowadzi ? zostanie z ojcem ? prosiłam o rok zwłoki, by zobaczyć na co będzie nas stać a na co nie. Ale mąż stał się innym człowiekiem. Oświadczył mi zaraz po kilku dniach, iż wyjeżdża do rodziny ponownie. Dodał, że jest wolnym człowiekiem i od teraz będzie robił co chce i kiedy zechce. Dotrzymał słowa. Po miesiącu spanikowałam, płakałam, pisałam wiersze, emaile, że kocham, by rezygnował z nas. Napisałam jak był u nich 400 km dalej ? że przyjeżdżam ? cisza. Gdy wrócił po dwóch tyg. powiedział, że za późno i zdania nie można co chwilę zmieniać. Ginęły pieniądze z konta dość duże przez 4 miesiące ? teraz znów na koniec ? zauważyłam to dopiero po roku ? tak ufałam.
Mąż stał się oschły, ograniczał zbliżenia fizyczna, z czasem doszedł do zakładania stoperów do uszu wieczorem, opaski na oczy, mogłam położyć się naga i nic nie działo na męża. Proponowałam inne miejsce zamieszkania ? nie tak jak pisze w pozwie ? bo mówił mi, że mam szukać wszędzie prócz ? - posłuchałam męża ? znów niezadowolony. Dziś obawiam się, że mąż decyzję o rozwodzie podjął rok temu ? nie wiem czy mogłam coś zrobić ? pielęgnował niechęć do mnie ? ja panikowałam coraz bardziej, bym mnie kochał ? by liczył się ze zdaniem moim jak swojej biologicznej rodziny. Od kiedy przeszedł na wcześniejszą emeryturę ? a miał iść za 3 lata ? potrafił się tylko tam realizować ? czułam się już niepotrzebna i nic nie warta ? po miesiącach płaczu zachorowałam i choruję laryngologicznie do dziś ? dostałam orzeczenie o niepełnosprawności i nie wiadomo co mi jest naprawdę ? jak wyjść z choroby. Czułam się coraz większym ciężarem ? było mi ciężko zajmować się synem ? nie pracuję od stycznia. Przeraża mnie choroba i utrata ukochanego męża. Pozwoliłam rozgościć się uczuciu miłości w sercu z myślą na zawsze.
Dziś nie wiem kim jest mój mąż ? dlaczego tak podle mnie potraktował ? dlaczego nie powiedział, że jego uczucia się wypalają ? dlaczego nie mówił o pozwie. Bratowa męża w sierpniu, gdy nie wiedziała o pozwie powiedziała, iż on się nie kryje, że się wprowadza tam ? ale żadnej nie powiedział, iż beze mnie. Teraz wszyscy mnie nienawidzą, że miałam czas wyprowadzić się od razu a on teraz już  nie potrafi ze mną żyć, bo jest zmęczony. A to ja od miesięcy płaczę, błagam ? nikt z jego rodziny nie widział mnie  rok, nie rozmawiał ? a teraz wydali wyrok. Chciałabym się obudzić w przeszłości, ale nie cofnę czasu. Wypisuję do męża emaile ? proszę o terapię ? szansę dla nas. Cisza.