zerwane zareczyny...nie chce mi sie zyc

Rozmawialismy o tym kilka godzin. On twierdzi ze nie potrafi teraz podjac decyzji,ze z byla juz nic go nie laczy ale nie moze teraz ze mna byc bo sam nie wie czego chce.to jego slowa.powiedzial tez ze nie chce stracic mnie jako przyjaciolki bo mu zalezy na przyjazni.a co bedzie dalej tego nie wie. Pozniej jeszcze napisal smsa ze nie wyklucza tego ze jeszcze bedziemy razem ale teraz mam sobie nie robic nadziei,ze mowi to dlatego ze nie chce mnie krzywdzic bedac ze mna na sile.to boli ale zastanawiam sie czy czekac,faktycznie pozostac jego przyjaciolka?i jak z nim rozmawiac?wiem ze dla niego to tez nie jest latwe bo rzeczywiscie moze tak byc ze kocha dalej swoja byla.ale mi naprawde zalezy.choc wiem ze nie da sie nikogo uszczesliwic na sile,zrobilabym wiele zeby bylo dobrze.

daj Wam czas -- np. 2 lata; wydaje się, że ślub i deklaracje "kocham Cię" przedkładasz przed prawdziwy objawi miłości -- spędzanie ze sobą czasu, przyjaźń i partnerstwo

daj mu wolność, daj sobie wolność; tylko wolna miłość jest prawdziwa;

a Wy co z tego zrobiliście? ślub? przysięgi? ceremonie? obietnice? deklaracje? plany? czy nie dacie rady po prostu z sobą żyć dziś, jutro, pojutrze?

śle ci SMS-y? codziennie? to chyba fajnie, prawda? myśli o Tobie, więc pewnie Cię kocha. A co Ty od niego oczekujesz? Deklaracji? A jak nie zadeklaruje, to co?

Macie miłość. A ty tę miłość obciążasz wszystkim innym. Skończysz tak, że będzie Was łączyć to "wszystko inne", tylko nie miłość.

Dlaczego On ma teraz podjąć decyzję? Powiedz... dlaczego? Bo masz drugiego faceta i nie wiesz którego wybrać? Czy może kredyt chcecie wziąć? A może boisz się w miłość zaangażować?

No dobrze... on nie kocha Ciebie, a Ty kochasz go. I tak trzeba to zostawić. Chce abyście byli przyjaciółmi? Okey -- to chyba fajne, że osoba, którą kochasz chce być bliżej Ciebie.

Zatem w twoim sercu jest miłość. Proponuję jej nie zabijać.

A Jemu daj wolność, niech robi co chce. Jak będzie coraz bliżej, albo coraz dalej to będziesz wiedziała, że z jego własnej woli, a nie przez wpływ jaki na niego wywierasz. Na przykład on chce abyście byli przyjaciółmi -- a Ty nie chesz? Wolisz go nie znać po prostu? Czyli wolisz skasować tę miłość w twoim sercu?

Zainwestowałaś w miłość całą siebie... to bardzo dobrze! Lepiej kochać i przegrać niż nie kochać.

Nie wolno uszczęśliwiać na siłę. Daj mu wolną wolę, niech robi co chce. Ale jeśli Ty masz mu coś do powiedzenia (np. "kocham Cię"), to się nie wahaj.

zagubiony -- wydaje mi się, że gdyby ludzi łączyła tylko miłość, to mogliby żyć bardziej stabilnie.

A dzieje się tak, że łączy ich ślub, kredyt, dzieci... wszystko tylko nie miłość. Ona miała już małżeństwo. Czy teraz nie jest czas na wolną miłość?

PS. idę spać! dobranoc!

W moim zyciu pojawila sie bardzo podobna sytuacja do ktorej tak naprawde chcialabym nie wracac,zapomniec na zawsze ale jestem pewna ze do konca zycia o tym bede pamietala. U mnie byla ta roznica ze ja nie mam zadnych dzieci,i nie bylismy zareczeni,ale bylismy ze soba prawie 5lat. I po takim czasie rowniez przes smsa napisal mi cytuje ze mnie juz chyba nie kocha,to sie juz chyba skonczylo. Bol jaki w sobie mialam byl straszny,serce rozstrzaskane na miliony kawalkow,jak on mogl mi to zrobic oddalam cala siebie jemu,naszemu zwiazkowi. Zapewnial o wielkiej milosci,nawet w ten sam dzien w ktorym mnie zostawil. Chwilami mialam nawet mysli samobujcze. Urwalam z nim kontakt,chodz byl dni ze spotykalismy sie w naszym ulubionym miejscu,odchodzilam nie moglam byc przy nim za wiele mnie to kosztowalo. Puscilam go wolno powiedzialam mu ze go strasznie mocno kocham ale nie zmusze go do milosci do mnie. Po jakims czasie podjechalam na minutke do jego mamy,nie wchodzilam do domu nie chcialam go zobaczyc. Kiedy wracalam do domu napisal ze moglam wejsc ze by mnie bardzo chetnie zobaczyl. W tamtej chwili unioslam sie nad ziemia,glupi sms ale dla mnie wielka nadziej. Spotkalismy sie oboje bardzo mocno plakalismy on mi powiedzial ze sie pogubil,ze tak naprawde nie wie co do mnie czuje. Nie chce mnie ranic,bo na to nie zasluguje, stwierdzilismi ze,zostawiy to tak jak jest,bd tkolegami,bo do przyjazni nie bylabym gotowa. Spedzalismy ze soba czas,bylo naprawde fajnie zaryzykowalam i oplacilo sie dzis jestesmy razem mysle ze naprawde szczesliwi za miesiac sie zareczamy i w planach mamy wspolne mieszkanie. U mnie sie oplacilo,trzymam kciuki za ciebie:-*twoje serce wie jaka decyzje podjac.

Napisalam posta wlasnie dla ciebie,duzo mnie to kosztowalo emocje do mnie wrocily. Ale moze dzieki temu co napisalam bd ci troszke latwiej. Zapros go na objad do siebie i porozmawiaj w cztery oczy. My kiedy widywalismy sie jako znajomi chodz bolalo bylo nawet fajnie. Napewno tamto rozstanie duzo nas nauczylo. Tylko niestety ja juz tak bie ufam slepo w slowo kocham cie. Mam nadzieje i wierze ze wszystko bedzie jak dawniej. I

Nie ukrywaj pezed nim tego co czujesz. Okaz swoje emocje. Chcesz plakac to placz. Dobrze ze sie zobqczycie i porozmawiacie. Jestem z toba.

Cześć. Ja jestem takiego zdania, że powiedz mu to wszytko co czujesz, to co tuta nam napisałaś. Jeśli będzie kręcił, że chce abyście byli przyjaciółmi , że poprosi Ciebie abyście dali sobie czas, to powiedz mu , że nei potrafiłabyś się z nim przyjaźnić i taka przyjaźń jst nierealna i pozbawiona najmniejszego sensu jeśli Ty coś czujesz, że najlepiej aby odszedł z Twojego życia jeśli nie może cie być razem. Jak zatęśkni, czy zrozumie ze jednak mu zależy to wróci i Tobie o tym powiem. Taka jest tylko moja opinia.

Pewnie, tak czy inaczej jutro wieczorem napisze co wyniknie z tej rozmowy. Boje sie nieziemsko ale to prawda. Nic nie trace

Ja nie naciskam. To on szuka kontaktu,pisze i dzwoni. To on prosil o rozmowe. Juz sie z tego nie wycofam. On i tak wie co ja czuje, juz mu to mowilam.

Gorzej nie bedzie,juz jestem sama. Nie wyobrazam sobie przyjazni z nim. Wiem ze on chce czasu. Ale nie robie sobie nadziei ze wroci. Przynajmniej nie tak szybko.

Ja juz mysle ta ze to ze mna jest cos nie wporzadku. Dlaczego w ciagu 10 lat zostawilo mnie trzech partnerow,w tym maz? Moze kocham za bardzo,ograniczam ich,wymagam za duzo? Moze to zazdrosc,nie chorobliwa ale jakas tam zawsze byla?

Szukam winy w sobie. Bo dlaczego sa pary bedace razem wiele lat a mi ciagle cos sypie sie w gruzy?

A moze boje sie go stracic bo na sile nie chce byc sama?

Mam metlik w glowie. Dobrej nocy

Ponieważ żaden z nich nie był tym właściwym.

Jeśli przeznaczysz wystarczająco dużo czasu na szukanie właściwej osoby, to gdy się Wam zacznie, nie będzie chciało się skończyć. Gdy jesteś z właściwą osobą, miłość nie gaśnie, tylko rośnie nieustannie.

I po wszystkim. Cała rozmowa,właściwie jego monolog,trwała 20 minut. Powiedział mi że próbował być ze mną bo widział jak mi zależy a źe mu pomagałam w trudnych chwilach to byl wdzieczny. Pomylil miłość z wdziecznością. Teraz możemy być dalej przyjaciöłmi choć nie wyklucza że to sie zmieni. I ze potrzebuje czasu na ulozenie tego w glowie.

Odechcialo mi sie zyc

aha,i jeszcze coś co zabolało strasznie. Powiedział że nadal czuje coś do byłej,że nie potrafi zapomnieć dobrych chwil z nią i gdyby miał taką szansę to wróciłby do niej bez wahania. Że chce z tym walczyć bo nie chce mnie ranić ale nie chce też być ze mną na siłę bo w ten sposób mnie krzydzi.

A teraz mnie nie krzywdzi? Przecież żyję dla niego. To strasznie boli,nie wiem co robić. Chciałabym zasnąć i się nie obudzić.

To tak jak napisalem w pierwszym swoim poscie ze pewnie kocha swoja byla.
Napisalas ze po 2 miesiacach od jego rozstania z byla zostaliscie para.To byl bardzo duzy blad.Za szybko.
Mial za malo czasu aby poukladac swoje mysli i zycie.Ten blad popelnia wiele osob,konczy sie jeden zwiazek i wskakuje sie w drugi.Niestety ale takie zwiazki nie maja przyszlosci.

Zaproponowal Tobie przyjazn i powiedzial ze kiedys moze sie to zmienic ale rowniez to ze kocha swoja byla i gdyby mogl to by do Niej wrocil.
On po prostu chce zostawic sobie otwarta furtke ma nadzieje ze oni wroca do siebie a jesli nie to ma w zapasie Ciebie.
Sorki ale on jest samolubny i w tej chwili mysli tylko o sobie.
Powinnas dac sobie z nim spokoj  nie warto marnowac czasu na jego decyzje.
Zastanow sie nad jednym gdyby on do Ciebie wrocil to jaka mialabys pewnosc ze jest z Toba z milosci czy dlatego ze nie wyszlo mu z byla.

Na dzien dzisiejszy wasz zwiazek wedlug mnie nie ma zadnych szans to smutne ale prawdziwe.
Moze za kilka miesiecy albo lat ale tego nie wie nikt.

Trzymam za Ciebie kciuki bo wiem jak sie czujesz.

Tak mi przykro,domyslam sie co czujesz. Pamietaj ze ty masz dla kogo zyc,masz cudowe dzieci ktore potrzebuja twojej milosci. Teraz wiesz ze bylas dla niego zabawka,po zakonczonym zwiazku. Jak juz ktos napisal za szybko zaczeliscie nowy etap. Twoje zycie jest w twoich rekach nie pozwol zeby ktos je zniwzczyl bo nie potrafi odruznic milosci od wdziecznosci. Walcz o bycie szczesliwa,skup sie na sobie. Jeszcze przyjdzie czas kiedy otoczy ktoe cie tak szczera miloscia jak ty zrobilas to tera.

Powoli zaczynam do siebie dochodzic. Na szczescie w pracy goracy okres. Pracuje po 15 godzin i wieczorem jestem tak zmeczona ze padam od razu.

Z bylym kontakt utrzymuje. On pisze dzwoni pyta co u mnie. A ja udaje ze jest ok. Ze to po mnie splynelo. Na razie daje rade,przynajmniej dopoki kontakt jest tylko telefoniczny.

Ale w glebi nie potrafie o nim nie myslec. Wszystko w domu mi go przypomina. Jeszcze nawet w kubku stoi jego szczoteczka do zebow. I na razie chyba tak zostanie.

Ja chyba dalej mam nadzieje ze cos sie zmieni. Wiem. Glupia jestem i naiwna. Ale nie umiem przestac kochac. Zresetowac sie.

Nie pisałam tego wszystkiego po to żebyście stwierdziły źe jestem złą matką. To inna historia,długa i zagmatwana,nie na ten wątek.

Potrzebowałam rady,wsparcia,moźe walnięcia obuchem w łeb. I dostałam od paru osób,dziękuje.

Postanowiłam wygadać się cioci. Gadałyśmy całą noc. I jest inaczej. Już tyle o tym nie myślę, nie płaczę też,potrafię nawet spać i zaczęłam jeść. Żyję jakby obok, w sobotę byłam nawet z koleźanką na dyskotece,pierwszy raz od lat. I naprawdę świetnie sie bawiłam.

Dalej go kocham,budzę się z poduszką mokrą od łez ale żyję normalnie. Wiem że nieprędko będzie tak jak kiedyś ale z dnia na dzień jest prościej.

Z byłym kontakt nadal mam,piszemy esy, dzwoni codziennie,gadamy jak kiedyś,jak kumple. Dużo mnie to kosztuje ale nie umiem z tego zrezygnować. Nie umiem sobie wyobrazić braku kontaktu.

A on? Chce się spotkać, na browar,kolację,kino. Ale ja na razie nie jestem gotowa. Wiem jak to by się skończyło. Łóżkiem,potem znowu płacz i czarna rozpacz.

To tyle u mnie, stwierdziłam że napiszę jak to sie dalej kręci.

posluchaj wiem ze ci ciezko wydaje ci sie ze swiat bez niego nie ma sensu. pytasz sie co zrobic masz ale to twoje zycie kazdy z nas uczy sie na swoich błedach.wiec wstan jestes silna łatwiej jest siasc i sie uzalac walcz o siebie bo ucieka czas a zycie nam daneprzezyc mozesz tylko raz. znajdziesz w sobie te sile narazie jest uspiona jak wulkan. chyba czas juz zrozumiec ze wciaz otworem stoi swiat.  na pamiec znam ten lek co serce rwie na strzepy kiedys i ja bylam w tym miejscu w ktorym teraz jestes ty. wiec wstan jestes dzielna odbijesz sie od dna bez niego, walcz o  siebie. jestes silna po znow na darmo wylewac swoje łzy musisz wierzyc jeszcze przyjdzie czas a wtedy pokazesz na co cie stac. jego strata i wcale nie daj poznac po sobie ze moglabys zrobic dl niego wszystko

Nie. Nie jesteś głupia. Po prostu tak już jest ze zranioną duszą. Mogę tylko trzymać kciuki żeby ci się udało jakoś zdystansować do tego wszystkiego. Może jakieś pigułki by pomogły. Wiesz, wiele, oj wiele , lat temu miałem syf w domu i syf w pracy. I dopadł mnie stres. Dostałem jakieś piguły, po których po jakiś czasie te zmory znalazły się jakby za szybą. Były, oddziaływały na mnie ale nie torturowały. Może pójdź do jakiegoś lekarza. Powiedz co i jak i zapytaj. Tylko się nie uzależnij
No i twardo trzymaj się z dala od spotkań z nim. Byłaś klinem, którego on nie zrozumiał. Jak pojął, to wysiadł.

gdy pierwszy raz się zakochałam to był najlepszy okres w moim życiu,ale zostawił mnie dla innej z którą po miesiącu spodziewali się dziecka.przełknełam  to przepłakałam  wiele dni ,winiłam sie że nieumiałam go przy sobie zatrzymać.zaczełam sie spotykać z facetem tylko dlatego zeby mu pokazac ze tez moge byc z kims innym,po roku zaszłam w ciąże,rozstaliśmy sie bo wszystko nas w sobie drażniło,teraz mam 5 letnia córke i nie wyobrażam sobie być z żadnym facetem bo szkoda mi na nich czasu.wiele razy słyszałam ze gram na uczuciach,najpierw udaje ze mi zalezy a pozniej uciekam.piętno zdradzonej czuje do teraz mimo ze minęło 8 lat.przez jednego kretyna uważam ze faceci sa zakłamani i nie warto im ufać.

po ponad dwoch miesiacach wrocilam na forum.
myslalam juz ze nie dam rady.ale dalam mimo ze jest ciezko jak cholera.
stracilam prace i mieszkanie ktore wynajmowalam ale odzyskalam corke i milosc.
aktualnie mieszkam z corka u rodziny,w jednym pokoju z babcia,mimo to nasza milosc kwitnie. spotykamy sie w trojke na spacerkach,u niego tez nie da rady bo wynajmuje pokoj z kumplem.
ale to tylko faza przejsciowa. w koncu wynajmiemy cos razem i jesli nasza milosc to przetrwa,ta rozlake i chroniczny brak pieniedzy to przeciez wreszcie musi byc dobrze.
nie wierzylam w to a jednak zycie zrobilo mi niespodzianke. mimo biedy i braku mieszkania jestem szczesliwa. tak naprawde. i zyje chwila. nawet jesli to nie bedzie na zawsze to ciesze sie tym co mam teraz.
pozdrawiam i mysle ze ten watek czas zamknac.
i dziekuje

czytanie ze zrozumieniem sie klania